9928 resultaten.
Katjes
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
516 Ik zag zo van die
zachte katjes
die het grijs nog
in de ogen hadden,
pluizig keek de lente
al om de hoek.
Ik bewonderde hun
moedig ontluiken
en nam ze even
in mijn hand,
om de zachtheid
van een nieuw
begin te strelen.
Wie aaide wie?…
Twee februari
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 Het licht wordt sterker
de dagen blijven lengen
tot het hoogste punt.…
Jij helderde zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 boven het luchtige
wisselen van woorden
en stemmen uit
hoorde ik ineens
een herkenbaar geluid
het lichte trippelen
van hakken
alsof de lente
pril en voorzichtig
binnen kwam stappen
jij helderde zon
zwaaide heel even
waarin blikken kruisten
en jouw ogen de kou voelden
die nog in mijn winter huisde…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 Ik roek oe, jazeker
voorjaar hangt in de lucht
En hoor de vogels,
ook zij winden zich op, zij fluiten
Afrikaanse liedjes
en stampen de vorst
terug in de grond
Het komt nu rap,
het duurt niet lang,
voor stampers melig
stuiven gaan en
duiven koeren
"roekoe, roekoe,
rokjesdag komt dr aan."…
Winterse gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
541 nog sneeuwt het
winterse gedachten
haalt felle hagel
venijnig zijn gram
maar verdrinkt
in de milde regen
wij schaatsen op
het ijs dat niet kwam
ik zie lente
in je ogen kleuren
als je zacht
ontluikend lacht
de zon klimt
iedere dag iets hoger
in het subtiel
verkorten van de nacht
toch zal ochtendvorst
de ruiten rijpen
gelukkig…
Lentebloem
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 bloemen zo fragiel
koesteren felle kleuren
bijen ontwaken…
Rijpt vorst kristallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad
vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat
onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten
in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup…
Vandaag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
694 Is dit een groet van lente al misschien
of heeft de winter ook hen soms bedrogen?
Maar hoe dan ook, ik kan wel zingen nu
en even ook vergeten al mijn zorgen.
‘k Vertel dit aan mijn vrienden, ook aan u,
en ga gerust op weg naar weer een morgen.
Vandaag heb ik weer krokusjes gezien,
Ze maken me zo blij, zo opgetogen.…
Weken na de winterdagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Nog broos door de winterkou
spreidde zij haar bed met rozenbladeren
met vlinders in haar buik die ontpopt waren
door de zachte winterdagen.
Haar oneindige droom wekte controle
die ze voor het speciale pad had uitgekozen
door in een warm nest te oogsten
om hem weken na de winterdagen te ontdooien.…
Paasmorgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
717 Ogen openen, zacht gordijnlicht wekt me half
slaperig nog, maar geluksgevoel zoekt een
weg door mijn lijf, windstil lijsterzang....
in nabije weilanden vreugd’ koe loeien
uit stallen losgelaten na winterverblijf...
geuren gebeuren, open slaapkamerraam
bloesemlucht vermengt met vers gebakken
brood... fietsbelbel klinkt anders, lentevrolijk…
Je zorgeloze tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 waar je loopt
dwarrelen lentebloemen
keert wind heel zacht
de kleuren om
zo dat jij lacht
willen ogen
je blikken zoenen
in een speels contact
maar jij ondeugend
weert het losjes af
ik weet de lichtheid
van je zorgeloze tred
bewonder het vertrouwen
dat jij in anderen hebt
maar zie handen in gebed
te vaak ben jij afwezig
in vergetelheid…
Ogen lachen dromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
557 als korte rokjes
shorts en topjes in
het straatbeeld verschijnen
flitst spanning door de lucht
hoofden zijn niet meer
voorover gebogen met
ogen op schermpjes maar
kijken verrast in het rond
om vooral live
het leven te ervaren
dat zich plots in alle
kleuren lijkt te openbaren
er wordt weer
samen gelachen
handen pakken elkaar
in…
Bijna sacraal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
486 ik voel de zon
bijna sacraal
ontvang ik zijn warmte
ervaar hoe hij
spirit geeft aan mijn
al zo lang wachtend lijf
met gesloten ogen
zie ik sterren dansen in
zijn helder stralende aura
er is geen
onderscheid meer
tussen binnen en buiten
geven en nemen
zijn een geworden in
het delen van eeuwig leven…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
Verleidelijke route
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
506 Opengevouwen
rozenbladeren lokken
de weg zonder doorns
voor een gespreid fluwelen
sensuele lentegeur.…
Ontspullen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 De opruimwoede is in mij gevaren,
’t gebeurde met de lentewind die daar
zo vrij en vrolijk wist van geen bedaren
en die me daardoor bracht in groot gevaar.
Ik zie zoveel dat beter zou verdwijnen
want ja, ontspullen is de mode nu
en hoelang dit kan duren, zon blijft schijnen,
ik weet het zelf niet, daarom vraag ik u:
weet iemand soms wat…
Wijsheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 Konden we maar wijsheid leren
van de blaadjes stoeiend met het licht.
Toekomst is nog niet bekend bij hen
en ook niet dat er ooit
weer herfst zal komen
die dan de bomen
geselt tot het laatste blaadje valt.…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 ik wil de lente vangen
maar de bloesem
blijft vooralsnog
aan de takken hangen
heb mijn baret opgezet
voorzien van ezel
kwast en palet ben ik
de natuur ingegaan
een oase van kleur
waar penselen vele hemels
kunnen doeken zonder
aan kwaliteit in te boeten
overweldigd door
zo veel goddelijk moois
konden mijn handen
geen wonderen maken…
Langs de oude IJssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
718 We liepen
langs
schuchter groen
in onze wandelschoenen
Eenmanspaadje
aan
de Oude IJssel
lucht boven ons: loodgrijs
Waarin wakken
licht van lente
blauw van kou
van 'n vroeg april
Merels
lijsters,stil
of
van de wijs
Wind
wist niet
van wanten
bleef steken in z'n gril
Het scheepje
aan
de wal gebonden
droomde zich…
Kleur bekennen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
504 jij bent gaan vliegen
weg van kou en regen
wilt kleur bekennen ook al
heb je dan wind tegen
gedachteloos zweven
op de losgeslagen
energieën van het
stressvol aardse leven
dat kolkt en wolkt
in een verpeste atmosfeer
maar jou niet deert omdat
je alles losgelaten hebt
zonder geknakt of
een zielig wrak te zijn
ben jij de lente gaan…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven
nu zon is vertrokken
zitten wij met de brokken
door sproeien en rook
hebben wij de nachtvorst
bevochten voordat hij
lente…
Je ogen dromen zomer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
552 speels zweeft allerlei
op warme lucht
gesnapt door snelle
vogels op hun vlucht
zacht wiegt je lach
madeliefjes op
deze mooie lentedag
je ogen dromen zomer
in samen wordt het
paradijs weer herontdekt
dat groeit en bloeit
uit moeder aarde
er zijn geen
klokken omgezet
de schepping is voor ons
in den beginne klaar gezet…
Heer & Meester
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
582 Schaduw
is er
heer en meester
Jij leest er
een boek
en ik de krant
Een plaid
met lekkernijen
aan onze blote voeten
Zon probeert
nog te spelenvaren
tussen pril lentegroen
Niets doen....
is -bij dit weer-
het allerbeste.…
wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 vanmiddag huisde ik boven de boomtoppen
in een strakke azuurblauwe lucht
drie witte wolkjes sierden de omgeving
dunne grijze randen als zachte contouren
beneden het groen: mos met kleine sterren
oeroude grond, stenen uit de vroege ijstijd
gestapeld tot hoge wallen; tehuis voor dieren
of zekerheid voor een veilig gevoel
de fijne grijze wolkenranden…
Het slaan van de trom.....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Het zijn
hier niet
de kleuren
die 't 'm doen
Het gaat
hier niet
om 't jaargetij
om 't seizoen
Het gaat
om 't lied
ritme en maat
de harmonie van stemmen
Niet te vergeten
de grote trom
hij is volleerd
in zijn ijver....
niet te remmen.…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht
in zonlicht gebroken kleuren
voelde hoe zijn intrinsieke warmte
het prille van de lente…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
Herfstnachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 Uit de okselholte van een herfstnacht
geurt doorgaans een zweem
van hazenschuwheid
en tinctuurdampen van
vlucht en versterven.
Herfstnachten als schaduwhof
waarin de savoir-vivre ontbreekt,
de maskerades van engelenhaar
werden afgegooid voor een
zwijgzame ontvluchting.
Herfstnachten ademen
de aanwezigheid van afwezigheid,
met op de lippenrand…
Onderhuidse stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 zacht droeg
ik jou op warme
handen van verlangen
ogen wisselden
woorden waarvan zinnen
met liefde beginnen
ik kende het
onderhuidse stromen van
dromen die teder uitkomen
tot jij mij
voorzichtig raakte
de spanning zich ontlaadde
en wij blij lachten over
dit onverwachte lentegevoel
terwijl wij nog op de winter pasten…