43197 resultaten.
Glijvlucht
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
999 meer nog dan een vogel
vrij en zeker van steun
die me tilt tot boven
jouw wolken
toch is me niets liever
dan de hemel
in je ogen
´s morgens vroeg
ik vlieg mijn droom
aan flarden
als ik wakker
naast je word…
Dementie part ?
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.740 In de doolhof van gedachten raak je steeds meer
geheugen kwijt.
Dementie is een nare ziekte en een nog naarder
woord.
Jij en wij, kunnen en weten niet wat te verwachten
of je nog wel een beetje jezelf blijft.
Als jou in een vlaag van helderheid opeens weer
wat te binnen schiet,
dan gaat het niet over jou toch en is er niks met
je aan de hand…
HERFST (duogedicht met Gonny)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.420 Ik voel de ruwe bast tegen mijn rug
en weet deze herfst komt nooit meer terug
"k laat nog even mijn handen met bladeren spelen
dit gevoel van genieten wilden wij even delen.…
samen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
978 een volk
wordt een volk
wanneer ze taal
en zeden delen
als ze samen
een lange
onverharde weg
zijn gegaan
en het na eeuwen
van moeilijkheden
kan zeggen
kijk dit
hebben we
samen gedaan
wanneer ze dan
met elkaar
op een
geplaveide weg
zijn aangekomen
en van een
goede toekomst
kunnen dromen
dan is het
slecht te velen
als ander volk…
zelfs jij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.195 ook jij kunt niet in alle spiegels lezen
omdat slechts één het ware beeld je toont
laat zien wat is en komt zelfs wat ooit is geweest
en 't altijd maar veranderen vrezen
’licht’ tot het duister zeggen moet - al trekt het
onberoerd in eigen verten weg
te wachten tot jij ook jouw schaduw bent
en van je houden durft omdat jij eindelijk kent…
Tour de leugen deel ?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.421 Van leugens en bedrog
Hangt de tour nu aan elkaar
Geen leugentje om bestwil
’t is allemaal wel zo raar.
De ene na de andere fietser
wordt de tour nu uitgezet
doping, leugens,
er volgt ontslag
heel de tour is nu besmet.
Sport is gezond, wordt
gepromoot én duur betaald
vraag is alleen wordt de
eindstreep nog wel gehaald?…
TV consumptie
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.144 ’t onrustig bloed ontstijgt spelonken
de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast
in sneeuw behoedt een hand de levenswegen
voor dat er zwarte schaduw dreigt
antennes grijpen naar de golven
de aderen vangen vreemde wereld op
in sporen vormt zich licht tot beeld
dit medium is geworden tot een god.…
en in die dagen (vrij naar Openbaringen)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
827 misschien dat het dan donkert
zoals in de buik van een vogel
en de winden vloekend jammeren
maar niemand die zegt waarom
’t zou kunnen dat wij plots wakker worden
opeens wetende waar het eerste leven begon
zelfs wanneer eindigheid verlorene parels rijgt
en ook dat onder ingehouden gongslagen van bogen tijd
het daglicht verslapen wordt…
Gewoon een avondlijke mijmering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Ik adem onder loverdaken
een herfst die nu niet ver meer is
de ziel laat rust heel zachtjes luiden
en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd
’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken
op ’t mos verdampt het laatste restje tijd
de besjes smelten vaal als winterbruiden
mijn herfst staat voor mij al bereid
Hoe oud en moe lijken de bladeren…
In de haven van Cesinatico (I.)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.440 Drie witte slangen licht
aan weke lantaarns gehangen
kronkelend door een zwart koud bed
- waar klamme lakens kil en kammen
breken vale stilte flakkerend weg
als ’t morgenlicht de stroom afzet
En aan drie glazen rode edelsteen
hangen leergelooide handen
- door strijd verleerd - met zich alleen
opgevist in lange nachten
struikelen zij in…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 in ‘t grijzige van dit jaargetij
word ik door treurnis stil bevangen
het voelt als zachte zwarte zij
die mij omhult als tweede huid
en zich, als was ‘t onzichtbaar
voorzichtig om mij legt
ik voel het nauwelijks dat ik lijd
maar wil ik vrolijk zijn, grenst zij mij in
beroert mij bijna teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast…
meeuwgeschreeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.216 jij klinkt mij als de zee in ‘t oor
en het geschreeuw vertelt van verte
die stormgedragen jou in ‘t bloed
voor ‘t water werd jij eens geboren
in ’t morgenrood hoor ik jouw kreet
een opgewonden fladderen
jij speelt het wolkendrijven met de wind
waar jij bevallig door het luchtruim zweeft
wanneer de schreeuw dan blijft verborgen
de vloed…
van woord tot gedicht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.284 plots dringen zich woorden
ongevraagd
op de voorgrond
rammen zich ellebogend
in het nu
verlangen - of ik wil
of niet -
gehoord, gezien
gevoeld, geschreven
te worden
verdrijven steeds
zo lang krijsend
alle andere gedachten
tot zij naar behoren
- als zwarte pixels
op witte achtergrond
of minimaal
inkt op papier -
vorm gevonden…
in ons een zeker weten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.385 kom laat in deze stille nacht
ons dansen op de daken als
kat en kater; alle pracht van
heldere maan straalt daar alleen
voor ons; wij lachen over hen
beneden die niet vermoeden dat
het leven heerlijk, mooi zijn kan
en als wat steentjes op het water
zo dansen onze dromen tot zij
zelfs golven slagen in de hemel
kom laat in wens van eeuwigheid…
bruisende lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.184 als wij ons nesten bouwen
met liedjes en zoenen
getuimel en kozen
waarin ik je lief
vannacht, en jij mij
tot ademnood
lachend, onbegrijpelijk
terwijl jij als een stille bries
mijn lijf natekent
in mijn lenden verhalen schrijft
teder en licht als water
en jouw gestreel
mij branden laat
als laaiend vuur
waarin de dorst verdampt
wanneer…
wanneer jouw namen zwijgen
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
1.835 jouw namen zullen zwijgen
in kleine letters geschreven
waar wijzers van ‘t horloge
draaien naast het ritme
en niets vasthouden kunnen
hang jij aan kraterranden
van de maan
kijkt naar ooggekleurde verten
grenzeloosheid verblindt
dood is mijn iris
wanneer jouw oog zich sluit.…
de deur valt dicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.213 verdrietig zie ik
hoe de deur zich sluit
en niemand vraagt waarom
ik wou je zoveel tonen nog
van mijn gevoel, gedachten
en neen, ontgoocheld ben ik niet
- hoe zou ik ’t mogen zijn
zelfs nu er niet meer is dan slechts een kleine spleet
waardoor een streep verlangen valt
naar eeuwigheid
jouw mond die zwijgt
en zachtjes valt een deur in…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…
waar ’t pad zich kromt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 rijm omklemt het kransgebonden dennengroen
asgrauwe gezichten voor opgebroken aarde
opgepoetst geel koper vastgenomen
om ‘t aardse te laten zinken onder geklaag
van hoop en het luiden van de dodenklok
ogen dragen tranensluiers
bij ’t vallen in die onbekende leegte
handen schudden rouwverbonden
zwijgende seconden lang
alleen jij blijft achter…
wintertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 in verte weergalmen de klokken het licht
de hartslag van dag die stervend verstomt
tonen weerklinken verdonkerd en droef
een avondzucht fluistert van ’t dagelijkse leed
als wiege- en graflied ’t gezang nog vermomt
verglijdende tijd lijkt vergrijsd en vergeeld
speels dansen klanken volgen de noten
bonte libellen zweven doorzichtig voorbij…
achter een lach
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
5.212 when I open my mind for you
vertel me dan van dagen, van het leven
de pijnen in je verdriet, laat me zijn
die jij nu bent, alleen redt jij het niet
de sfeer ademt het moment van het zijn
en je proeft de zoete geur van het kamille
van december en rook, zo als zilvergrijs
benevelt zit ik stilletjes naast je
we hebben elkander gedronken…
winterstrand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
915 rustig ademend vlijt zich de zee
tegen het koude land
wil zich de wangen koelen
diep verzinkt de stap
in het vergeten van een zomer
drijven bikken in een grijze verte
daar aan die oeverrand
waar vlokken in het onzekere landen
vinden zich onze lippen.…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 zo ver zijn wij gegaan
het is voorbij
jij draait je op je zij
jouw blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs…
in Memoriam – F. Sterchele
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
922 in nachtdromen, daar, waar de wind …
een grote slok stilte
als wraak van affiches
in duistere kroegen al herfstregen
en jij, jij die gaat
met grote hemelschreden
achter wereldhorizonten
in nachtdromen
daar, waar de wind.…
Venetië
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.321 onttroond nu de eens fiere golvenbruid
die ‘t trotse hoofd niet boog voor zee
nooit komen meer de prachtgaljoenen
haar blik is leeg en ’t lijf verrot en wee
de lente als met nachtelijk geluid
de donder op de springvloed rijdt;
zelfs de verhevene weerloos aan het element
waarop zij in de dag afwijzend op neerkijkt
hoog over de Piazzetta…
kassen in scherven
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
891 er is geen pijn meer in dit land
geen angst en ook geen leed
maar ook geen lach, geen warme liefde
geen leven noch vereenzaamd sterven
(wij zijn tenslotte allemaal
wel ergens Calvijns erven)
die Jezus spelen, minimaal en zelfs voor
God en elke ooit gekende dader
redden willen, liefst uit de goot
(slachtoffers? die gaan vanzelf wel dood)…
ontwaken
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.324 al gaan wij, ieder voor zich
smalle wegen over hoofden
van doden – bijna zonder angst
in ’t ritme van harten
zijn we beschermd
zolang liefde in ons woont
gaan wij, tussen vlinders
en vogels in evenwicht
over boomtoppen in een morgen
- groen, goud en blauw -
naar het ontwaken
van geliefde ogen.…
Venetië (I)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.201 balkons en daktuinen
modelprojecten van natuur
als kleine en grote liederen
die iedereen graag zingt
veelvoudig nagemaakt
eeuwenoude fonteinen
in schoonheid stervend
verwond door regen, zon
gapend de steen en handvol water
ruziënde mussen
schoorstenen als pittoreske
kleine broertjes van campanili*
ambitieus in veelvoud
schreeuwend…
praten doen ze toch
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.516 ; wij echter lachen
er zullen redenen zijn waarom zwaluwen
niet liegen en waarom de geur van jou niet vervliegt
ik kan ze jou niet vertellen
net zo min ik weet of de wind een begin heeft
en de zachtste streling gemeend is; misschien weet het
beven van mijn lenden meer
laat de anderen maar praten met hun ontaarde woorden
waarmee zij denken…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 de sterren achter ‘t branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd…