3942 resultaten.
DE ZELFMOORDENAAR
poëzie
4.2 met 96 stemmen
20.025 En de winter vlood heen,
Want de lente verscheen,
Om opnieuw voor de zomer te wijken.
Toen dan zwierf — 't was erg warm -
Er een paar arm in arm
Door het woud. Maar wat stond dát te kijken!…
De Nelly
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
669 Altijd onderweg over het water
trillend van de hitte of diep ingevroren
op het Zwarte Water tijdens de koudste
winter ooit of zwoegend tegen de stroom
van wassend water langs daken waarop
drommen mensen zich vastklampten
aan spanten op muren die
op bezwijken stonden, bijna
gebombardeerd,alweer zo lang geleden
en altijd alles op het randje…
water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
996 wrak
Wak stilstaand brak ziltig zout zoetig koud
Blauw van azuur alcalisch watermuur
Kracht en storm scheepmansgraf
Terugtrekkend moordend huizenhoog overspoelen
Blank dood gezwollen stank
IJs schots en scheef gletsjerig glijdend breukerig traag schrijdend
Regen boog zich kleurrijk aan de einder
Mystiek mistig beneveld gordijn glas heldere winter…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Een boom, kaal zonder bladeren
Winter heeft de wereld in zijn macht
Bittere vrieskou teistert de velden
Bevroren rijp kleurt het landschap
De warmte voor even verdwenen
Een boom eenzaam in een veld
Verborgen tussen anderen
Boom, waarom blijven je takken hangen?
Boom, waarom richt je je niet op?…
De weg van haiku (1)
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
792 Abel Staring
1) Gusta van Gulick, Vuursteen, Winter 1990, blz.153
2) Boeken over haiku, senryu en tanka. Veel vertalingen
rechtstreeks uit het Japans en met boeiend commentaar.
Momenteel niet leverbaar maar zeker het boek over haiku
is in veel bibliotheken te vinden of tweedehands te verkrijgen.…
De thuiskomst van de jagers
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.120 De échte jagers, één op tien
met deze mythisch-brooddronken bende,
gaan ’s winters onopvallend naar het bos
en keren, als de middag
de hand al uitsteekt naar de avond,
zwijgend terug, en hebben wat buit.
Hun rug is gebogen, sierlijk & somber,
zoals de honden die hen volgen.…
Gezondheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.500 Waar Lente speelt en argloos stoeit;
Waar Zomer schatten gaârt;
Het Najaar van zijn wijnoogst vloeit;
Of Winter zich bij 't haardvuur gloeit,
Met pegels in de baard.
Daar is, Gezondheid, dierste schat!…
Afscheid
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.629 Als de gure winter nogmaals
De aarde blad en bloesems rooft,
En gij eenzaam zit te mijm'ren
Met ter neer gebogen hoofd;
Als de lange kruipende avond
Vele droeve stonden biedt,
Denk aan mij, die steeds u lief heb,
Liefste, neen, vergeet mij niet.…
Heimwee.
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.043 Wanneer de winter ons verlaat,
En naar het noorden vlucht;
Wanneer 't viooltje, in blauw gewaad,
Naar 't lenteluchtje zucht;
Wanneer de mei naar 't liedje hoort,
Dat hem de kever bromt,
De zwaluw weer uit warmer oord
Naar 't wiegenestje komt;
Dan roept een stem in mijn gemoed:
‘Wat suft gij in uw kluis?’…
Februari 2019, een zomerse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 van Februari 2019
ook van die geachte mevrouw en meneer Het Weer
zij trekken zich echt niets aan ijzige verlangens
naar een extreem koude eenzame elf-steden-tocht
die ga je dan maar zwemmen of fietsen of lopen
spande zich graag in voor het karretje van de politiek
waar Februari 2019 het enige oog is wat zag
dus Koning, maar geen Koning Winter…
Ze, ze was wijlen mijn moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 haar Mulodiploma (1930)
Ze werkte 8 jaar bij Bank Mees & Hope
Ze was 8 jaar stevig verloofd (1931-39)
Ze trouwde op haar 26e met mijn vader (1939)
Ze overleefde het bombardement op Rotterdam (1940)
Ze baarde 3 kinderen binnen 2 jaar (1942)
Ze beviel op 20 mei 1945 van haar 4e kind
Ze zorgde tot 1954 nog 4 maal voor een baby
Ze wierp mij in winter…
Bipolaire stoornis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 ,
Maar nu is het winter en stort ik ineens in,
Heeft het leven voor mij nog wel zin?…
be one
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
565 She begged me when I heard her call
To save her life from prison wall
She knew my love would conquer all
In springtime, summer, winter, fall
Though now her words ring out of key
'Be lieve,' 'be love' 'be one' with me
I hate the things she said to me
Cause I prefer the truth, Amean
An honest 'be', not one who dares
not even say…
zebra
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 statig fier de kop geheven
kleurt zwart wit de zebra
met gerechte rug
zoals zij baken is
van hier naar daar
voor een veilig pad
de aandacht trekkend
lonken lichtend wit
van hier bekeken
daar haar strepen
waar het zwart niet is
aan de overkant
het leven verlangend
leidt zij blind vertrouwd
ons tussendoor de wielen
die verschil maken…
haan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 vurig rood gekamd
wakkert hij de wereld
bij het sterven van de nacht
met gekraaide boodschap
over weer de geboorte
van een nieuwe dag
majestueus deftig
de veren schuddend
poot hij vinnig dan
zijn territorium doorheen
zegetochtig klokkend
de hennetjes lokkend
zijn doen noch zijn laten
sporen het vermoeden
van diep verlangen
naar…
papegaai
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 een verfstreek is het
de dagen kleurend
die tong verend
fluitend zijn gezang
van jong tot oud
tot aandacht lokt
stok geketend
om attentie vragend
zit hij kort gewiekt
in goud gevangen
verveeld gekooid
zijn noten snavelend
krauwend snauwend
vermaakt hij het publiek
kaatsend echoënd
wat het gehoor kletst
zich stilletjes vragend
wie…
mus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 luisterend bij het raam
hoor ik in een boom
met op de achtergrond
een ekster schreeuwend
klein een kinderstemmetje
hongerig de ouders bedelen
rond huis en haard zoekend
van bessenstruik tot fruitvlieg
zamelen zij het maal
schichtig naar omhoog blikkend
waar zij in het groen verscholen
hun weerloos jong weten
dat - het snaveltje wijd…
gup
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 hartstochtelijk kijken
kinderen klein
het kleurrijk krioelen
dat achter glas
eieren levend barend
miljoenenvisjes doen
vertederd kijken
de eigen guppy’s
ook de ouders groot
die zij kozend lief
uit rivieren hartstocht
het leven schonken
hun telgen kijkend
zouden stilletjes zij
hen vereeuwigen willen
als die missionarisvisjes
veilig…
koolmees
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 het kleine vogeltje
altijd zingend weer
zwarte kop met witte wangen
het lijfje groen en geel
huisde jaar na jaar
in ons tuintje zijn gezin
zo - acrobatisch toerend
graag gezien als gast
struinend door heg en gras
nijver hoedend voor gevaar
vloog hij kroost voedend
met zijn vrouwtje af en aan
zo kleurde hij de dagen
ongestoord en…
roodborstje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 rood rondborstig
wulps blikkend
tikt zij het raam
als ware zij
vragend om aandacht
een meisje van plezier
niets verhullend
zingt zij temend
ach kom nou
laat mij erin
zo zonder jou
is het eenzaam hier
guur ook en koud
vliegen vangend vlug
de schoot schuilend
kruimelt zij nootjes
tot natuurlijke drift
in het hoogste lied
haar ontladen…
schaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 wanneer in voorjaarsgras
dartelend wij de lente boden
dan nog zijn wij schattig
boodschapt blatend het schaap
maar de waardering daarna
een beetje meer respect
die is ver te zoeken
zo mekkert het voort
worden wij niet als lammetjes
ter slachtbank geleid
dan wel aan goden ter offer
eerst gekeeld dan geslacht
schande wacht de brave…
kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 hooghartig als een gigolo
langs benen strijkend
verleidt hij kopjes gevend
laatdunkend het voetvolk
zijn stokpaard rijdend
tot aandachtig kroelen
eens de schoot veroverd
nestelt baarden likkend
hij tevreden snorrend
zolang het hem bevalt
hautain vertrekkend weer
omdat het hem verveelt
de mens verwijtend kijkend
met donker felle ogen…
olifant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 zoals mensen paadjes maken
nam ook de olifant de kortste weg
toen wild als varkens hij zag komen
op ivoren jacht een mensentroep
niets ontziend de massa vluchtend
met daarin kostbaar opgebaard
het porselein dat werd gespaard
plette hij de kast tot gruizelement
alsof hij zich excuseren wilde
nog trompetterde hij luid
voor beleefdheid…
wesp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 met regen aan de luchten
vliegt hij vluchtend
waar muggen hangen blijven
naar het huis en raat
waar met slanke taille
hij de vorstin wachtend weet
die ondier kauwend klagend
het werkvolk ordonneren zal
hem wacht geen min
geen bijenkorf met zoet
want eens in de kolonie
zijn kop gestoken is
trekt hij haar klappen
zoals hem de jampot doet…
leeuwin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 waar als kinderen blij
in het dorp de mensen
aapjes papegaaiend kijken
stapt de habitat ontnomen
loerend stappend driftig
een getergde leeuwin
dromend van de vrijheid
die prachtig en drachtig
de jagers van haar namen
omdat toch het circus hier
haar wel bevallen wilde
met groot geëerd publiek
ontslagen uit die poppenkast
moet zij nu…
wilde eenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 toerend in mijn eentje
waggelend door hollands waterland
zie ik tot de dames ter bekoring
die op afstand hen beschouwen
hoe ijdel zich woerden protsen
in van sloot en plas hun spiegel
het eens gekozen lief dan spetterend
tot zij nat ten slot het jawoord geeft
door haar snavel dan te richten
op als lelijke eendjes de verliezers
die hij eerst…
kokmeeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 hoog de hemel kijkend
staat hij op een paal
krietend krijsend
alsof hij zeggen wil
vanmorgen nog toch
vloog daar mijn lief
onder haar chocoladen kop
boven rood haar poten
vonkte wit als pas gepoetst
zilverend het verenkleed
dat naar voedsel vissend
in de zilte vismarkt dook
als een vlokje sneeuw
door zonnestraal verdreven
schoot…
waaks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 de kop geheven
schuin omhoog
zijn oren spitsend
waarschuwt hij stil
tot daar dan
mag jij gaan
verder komen
moet je niet
de staart strak
hoog en staand
zijn lippen krullend
blaft hij grommend
waar je bent
moet je blijven
waag het niet
hier te komen…
kattig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 vensterbank zetelend
als een sfinx
met groen grijze ogen
kijkt hij hautain
mij en de wereld
neer op en voorbij
nederigheid speelt hij
de ochtend enkel
als honger knagend
de lege voederbak
klagend bedelend
hem miauwen doet
stil overigens zwijgt hij
het weten betuigend
de voordeur ja
die nog delen wij
in overig de ruimte
slechts…
zwaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 in duister de ringvaart
gracieus en schoon
ligt de kop gevouwen
op wit en rein het lijf
majestueus de zwaan
als is zij dromend
haar charme lonkend
lokt zij mij te komen
tot rond de ogen zwart
gelijk in pilotenbril gezet
dominant haar ogen vuren
afstand of ik vlieg je aan
zwijgend dreigend talend
zelfbewust zo verdedigt zij
als een…