Alle inzendingen over haiku

Het klotsend water tegen de kade geluid van oneindigheid…

Er komt meer klaarte licht dringt door alle takken bomen lopen leeg…

Over het bospad de absolute stilte van de verwachting. Als hemel daar is, dan blijkt-ie ook hier te zijn, want hoop doet leven. Soms is de hemel voelbaar in hele wereld, als er geen wolken. Als er een handje in het voorbijgaan mij streelt en glimlacht naar ons. Apotheose, vergoddelijking voel ik in mij en ieder. Tot stof weergekeerd…

Het is waardevol Een goede vriend te hebben Waar je terecht kan.…

Stralend wit bloempje Aan de kalme waterkant Drinkt niet graag water Arm zwetend hondje Wacht op water van baasje Loopt helemaal leeg Lief klein vlindertje Dartelt schoon zonder weemoed Tot de regen komt Wee vermoeid musje Vliegt met korte vleugeltjes Hijgend in het sneeuw Lief dik konijntje Wacht op een kom met zoet fruit Konijn…

Er is geen mooier glans te rapen kastanjes vallen bij de vleet…

oerkracht knalt uit grond magie in heksenkringen toverchampignons…

Vijgen uit één stuk wel bij wijze van spreken meer dan een genot…

De herfst zet vroeg in. Een kleurrijk pallet zet mijn hart in vuur en vlam.…

Atalanta zit op bloem snoept onder brede vleugels nectar op…

Avondgeluiden ergens in het bladerdak kastanjes vallen…

waar een golf hen brak vormden zich regenbogen gebrandschilderd strand…

een dromenspiegel weerkaatst zoete hunkering naar bemind bestaan…

Verdeeldheid zaait zaad in onveilige thuislanden, het zal blijven knellen. Roestige bestanden, twisten verdonkerd nerven, worden minder transparant. Globalisering? Vensters op een kier, wie laat de maskers zakken? De oude wereld haalt de bruggen op, ademen onze mussen dan vrijer?…

Septemberavond in de verte een geblaf zwavel aan de lucht…

Meer wil ik niet zien. Bang om de teleurstelling Die het zal geven.…

Ze zijn nog zo groen en ze lijken nog zo teer die het eerst vallen…

Melodieuze Dwalingen door bladeren De herfstsonate…

oh, schone lelie op het wiegend waterbed drink gouden regen…

Oude Spartanen Trekken richting overmacht Strijdend op de fiets…

Elektrisch licht heeft alle spoken uitgemoord maar schept geleerden…

De avond wordt moe in de verte blaft een hond nog voor het slapen…

Ik fluister vragen om je hart te spiegelen; dat is mijn antwoord.…

genade is een kersenboom langs de weg als de dag heet wordt…

Grolsch in Groenlo een ommetje om de kerk en ik vind een kies: midden in het leven zijn we door de dood omgeven…

Ze wiegt zo hoog op haar heupen maar nee het zijn haar hoge hakken…

‘Ganadiekoetoe’ - geen vreemde taal maar een boer wijzend op zijn koe…

onophoudelijk achter joelende jongens slaan de golven om…

tegen windmolens vechten hoeft niet meer nu zij groen opwekkend zijn…

Vallende ster miljoenen jaren door het heelal gevlogen lichtend weg geflitst…