8109 resultaten.
Het gaan over lijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 ik zwierf rond met
een pleister op mijn mond
tegen het schreeuwen
omdat ik niet vond
wat de meeuwen mij
met hun vluchten wezen
zag ze landen
en uitdagend kijken
zij wilden niet wijken
heb tegels verlegd
stenen gekanteld
maar hen niet verjaagd
want het land is hun dis
in het gaan over lijken
die link had ik tot heden gemist…
Herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Die kleure verander en die warmste
maand uit honderd jaar verdwyn
as mis, wat sonder wind hang bly
Die maan is aan die kwyn en daar klink
die krake van blad en slakkehuis, dat
in die oorschelpen van mense klim
Dit vorm hom tot kristalle, slaan neer
versamel in verstrengel herinneringe
word vas nog eens uitgebrei vertel…
BLADGOUD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Stap maar
in deze foto
voorzichtig
De wanden...puur goud
voor het oog
herfst...de maker
najaarszon de kunstenaar
Tast maar
raak stam
tak en twijg
aan met vingertoppen
en later
met de kom
van je hand
bladgoud heb je
in handen
als het al niet
ritselend
is gevallen.…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
Cyclus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.176 Ochtend: tegen de wind heft een vogel zijn vlucht op.
Middag: aan de voet van een praatzieke fontein
kwijt een klein dier.
Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere
takken in het water
tot de volgende dag
de zon ze weer opdregt.
------------------------------------------
uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 dromen in de wind
het kind nooit verloren
ieder jaargetijde meegenomen
beweeg ik de bomen
en hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk ik onder het bukken aan het lentekind
dat zichzelf alleen daar weervindt
verbonden met de natuur…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Het sonnet in het Noorderplantsoen
Er valt een diepe sneeuw van de kastanje.
Ik zit moe op de trappen van de vijver,
staar naar het water, de fontein, becijfer
hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje,
het asfalt met onhoorbaarheid bedekken.
Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan -
stilte. Ik ruik het hevig, adem langzaam
in en uit…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?
Niet alleen…
Groots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Hij heeft zijn tijd gehad
eeuwen lang
alle seizoenen
jaar in en uit
een ring er bij
nog meer diepe groeven.
Stormen en regen
blad, bloemen,
zoveel zaden gedragen.
Tot zijn uur had geslagen,
hij plaats moest maken
voor teloorgang van de tijd.
Toch is hij er nog steeds
duurzaam mooi
mag hij al jarenlang
mij zijn grootsheid tonen
als…
Verloren woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Natuur geeft nimmer op
geeft inspiratie die hij mist
in de schaduw van de boom
liggen zijn verloren woorden.…
Een stralende lach
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 aan jouw voeten
pasten nooit
de schoenen die jij koos
jij wilde best
vriendinnetjes zijn
hun negeren deed je pijn
altijd was er wel
de kring met handen vast
jij stond er nooit tussenin
vaak keek je in de spiegel
naar de dingen om je heen
voelde je moederziel alleen
maar eenmaal buiten
wist jij de natuur met een
stralende lach…
Prei
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
989 Mijn ‘levensvraag’ wordt simpel opgelost:
Ik laat mij niet begraven of cremeren,
Mijn lichaam laat ik netjes composteren,
Wim Overweg wordt na zijn dood compost.
Dan hebt u na mijn dood nog wat aan mij:
Ik sta garant voor vele joekels prei.…
De wende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 ik zie de lucht
het land en strand
veranderen van perspectief
wat koud en
stormachtig was
wordt langzaam zacht
lief en open
in een samen kijken
het ondergaan is aangenaam
voel vleugels
van vogels in de lucht
de vrijheid van hun vlucht
zie schaduwen
lichter worden in de zon
de wende zet nu alles om…
Onwrikbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 De velden zijn droog
een regenboog buigt alleen
voor hemels water.…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...
even maar
mijn verlangen
naar voorjaar, lentelicht…
IJsbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Een ijle druppel mist springt hoorbaar,
zuivere harpslag van kristal,
vast op het gelaagde glas waar
achter, in reddingsgordels val,
ik bid om bevrijding, uw verschijning.
Deze nacht gaat de kachel niet aan,
zal ik ontvangen, zal ik doorstaan
de schoonheid, de getallenwaan
die de koude schenkt aan
wie verwacht bloemen in de nacht.…
liet hij fijntjes merken ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 koning Winter was weer in het land
kort maar want hij is al weer verdwenen
de sneeuw is door de zon al weg geschenen
en mijn hand die kan weer zonder want
maar zijn almacht liet hij fijntjes merken
voor even veranderden alle bomen in berken…
Vleermuis
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
921 Een vleermuis had men er nog nooit gezien,
In theorie zou die er kunnen wonen:
“We geven ze de kans zich te vertonen,
We slopen dit nog in geen jaar of tien”.
Zo ‘n arme vleermuis doet men wel wat aan:
Wie biedt een vleermuis nou zo’n woning aan ?…
Het haasje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
492 De jongen spijbelt langs de dijken,
zijn vader jaren zoek, zijn moeder half zot,
door heel de school vernederd tot op het bot,
verdwijnt hij naar het veen. Daar lijken
drie schapen hem nog uit te blaten.
Over hekken gaat hij, riet, moeras
en voorbij de vennen, weer wat gras.
Hij ligt er neer, krijgt in de gaten
dat tussen groene pollen kweek…
Koebel
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
987 Veel Zwitsers maken vreselijk misbaar
Nu koeien met te zware bellen zeulen:
Het geeft geen pas een koe zo af te beulen,
Zij lopen ver voorop met hun bezwaar.
Zij zijn de eersten die dat bullshit vinden,
Vandaar dat zij de koe de bel aanbinden.…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 Hoor je de stilte ná de storm
de eerste vlaag
die slechts wat stof heeft op doen waaien
maar gaandeweg de takken boog
en bladeren ranselde tot hun val.
Het water heeft doen golven
een boot dichtbij heeft losgewrikt
en pannen van het dak gelicht
om even mee te spelen
de boom die onder luid gekraak zo even werd geveld.
De golven verder…
SPIEGEL...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De akker
lijkt een spiegel
door zon aangeraakt
Ik wandel erlangs
vertraag mijn pas
ontdek in deze spiegel:
verten.…
Klein lief vogeltje...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Zwevend door de lucht, genietend van de pracht en praal in de natuur…
Lekker op zoek naar een hapje te eten, wat heerlijk om zo te leven, een leven zo puur.
Rustig zittend in een mooie tuin…
Toch ben je altijd oplettend voor alles om je heen…
Wat is het toch een mooie dag, niks verstoort je leven, een leven zonder puin.…
SNEEUW VOOR ZON...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 We willen
sneeuw
sneeuw op Kerst
in het groen van spar
We wensen
meteen
winter en zon
op een winterdag
We worden
als herboren
na het wandelen
door sneeuw
Spinrag
-tussen takken-
waarin druppels
bevroren
Druppels
die vorst
willen borgen
in bessen rood
Maar
om de dooie dood
van dooi
kunnen we niet heen.…
Dag fjord!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Je glinstering en schittering wist ik nog.
Je geruis en geritsel was ik vergeten,
dat tintelende getinkel,
die minimale muzikale klatering,
dat aquarella acapella!
En ook je stilte van de volgende morgen
in je gladde groene spiegeling.
De vrolijke vogeltjes wist ik nog,
hun getjilp en getik
van onbombastische boombastbeestjes!
De eekhoorn…
KOMST VAN LENTE....
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
673 Misschien
hoef ik me
geen weg te banen
Geen pad
of steeg
meer in te slaan
Om lente
met het blote oog
te zoeken
Misschien
komt lente
op m'n pad
Ontmoet ik haar
als ik langs
veld en akker dwaal
Van het seizoen
de taal
leer spreken.…
Naderend
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
603 Blad in de winter
rijp voor bezinning en sier
begroet het voorjaar.…
STILTE...hoezo?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Stil
ligt het landschap
als voor het oprapen
Stil
ligt het landschap
in vroeg zonlicht
Aan zomen
de wilgen,geknot
waaks..maar zwijgzaam
Wij
zijn het
die niet slapen.…
Sereen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 je bent nog
steeds een droom
in flarden lucht
ik lig op mijn rug
zie je soms vervagen
kijk hoe
kleuren botsen
in rafelend scheuren
door een vlagende wind
als de bui echt begint
je gezicht blijft
wonderwel sereen
als het spookt
om je heen met ogen
als kleine regenbogen
plots klinkt je stem
na de eerste donderslag
ik droom alles…