38707 resultaten.
Proeve van dichterlijke waarnemingen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.124 't Is een onwederlegbre waarheid.
- T.J. Kerkhoven.
Een onwederlegbre waarheid
Is het, dat bij middag klaarheid,
De avond zelden duister spreidt;
Daarentegen biedt het duister
Ons zeer zelden zonneluister;
Dit is zelfs een duidelijkheid.
Zo kan men, op de dag van morgen,
Niet…
openbaringen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.712 de maagd maria mij verschenen
openbaarde mij haar benen
hetgeen een zalig uitzicht bood
op haar onbevlekte schoot
ik prees de heer mijn lieve heer
de maagd Maria is niet meer
weet u waar ze mij op wees
't is zo zonde van het vlees
mijn lust die heb ik uit gestort
op zoek naar eeuwig leven
aan vlekken was er geen tekort
die heeft ze…
Mannen die sonnetten schrijven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.098 Mannen die gedichten schrijven
zijn bijna altijd winnaars
ze hebben strak gespierde lijven
het zijn waanzinnig goede minnaars
ze verplaatsen zich per BMW
fietsen nooit eens door de regen
hen gaat altijd de wind mee
windkracht acht of negen
we schrijven vaak over het leven
o o o wat gaat het slecht
daarin ben ik heel bedreven
meestal meen…
Steen der verandering
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
4.076 Een steen werd in het stille water gegooid
de omgeving werd beroerd, geroerd en nooit meer zoals ooit.
Geloof in eigenheid en zelfstandigheid
bracht kracht door ongekende saamhorigheid
Nieuwe stenen werden gezocht, gekozen om hun eigen pracht,
elke steen heeft zijn eigen unieke vorm die waardevol wordt geacht.
Stenen worden nu samengevoegd tot…
De luchten hangen vol dagen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.529 De luchten hangen vol dagen, -
De dagen hangen vol smart…
Ik zal te zwak zijn, om te dragen
Wat mij de wereld tegen-sart;
Ik zal te ziek zijn, om te wezen
Wat uw wil star me tegen-slaat,
O mijne dade’ : allene wezen
Die door ’t gewoel bang henen gaat.
Ik, die te trots ben om te leven
In stalen palen enkle tijd:
Ik zal te moe zijn om te…
jij kreeg mijn smsje
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.934 jij kreeg mijn sms-je
draaiende maag
knallende hoofdpijn
liefde is een ziekte
en jij het medicijn…
Bos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
813 Ik weet dat wij
in bomen zijn uitgebroken
voor groei en strekken
naar elkaar en reiken
in liefde.
Ik weet: wij lopen vaak stuk,
stuiptrekken op hars, schors
en het kussen van rasp
en oud hout.
Toch wil ik bestaan
aan de faliekant
van je huid
Toch wil ik zijn
in de twijgen
rondom
waar jij ademt
Vooral wil ik
zijn de goudval…
zwijgen misschien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 Soms is liefde
steen
een ravijn
een mogelijke val
Soms is liefde
het poreuze
blauw van
elk rood
Soms is het beter
over liefde
in eerbied
te zwijgen
Soms is het beter
steen
te laten
gebeuren.…
Hoer zoekt boer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.443 Laat ik het mij eens
inbeelden: 1 gezellige
meid en 20 klompen
En dat dan als het begonnen is
met veel platteland of groen en het
omluisterend vee loeit ga door
En dan wanneer er tussen haarspelden
En hun bergen nog wordt ontbeten
En zij zegt: de volgende
En zij zegt: de volgende
En zij de volgende zegt
En zij zucht: de volgende
En…
Bed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
912 Er is geen bijslaap nodig
als samenslaap deugt en
in een groot bed afstand
nog steeds warmte afgeeft
Ik staar me blind
wanneer ik bij je ben:
de zachtheid van je haar
de gretigheid waarmee
je onderschuift
en overtrekt.…
generatie
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.761 Ik zag je op
die en die foto
in mijn eigen gezicht
er zijn spiegels
die altijd liegen
in elk tijdsgewricht…
De bloem of het ei
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.209 Ik draag
jou in mij
als de dooier
in het ei:
jouw liefde zal
mij omgekeerd
ontplooien
in een mei
en laten
kuiken.
Op de verpakking
staat:
voor altijd
houdbaar
maar
moet nog
ontluiken
als bloem.…
Staaltjes van ijdelheid
poëzie
2.4 met 7 stemmen
2.680 Nos poma natamus.
Zo hopen dwaze paardevijgen,
Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan,
In hun vermeet'le drekhoop-waan
Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen
En zweren, dat ze uit zwemmen gaan,
Door al dat gaad'loos bluffen slaan
Tot ooger glorie nog te stijgen,
Een eretitel…
O Vrouwen-leed
poëzie
2.4 met 17 stemmen
2.533 o Vrouwen-leed in liefde-ontvangen en leven-telen,
dat, dankend om een lange blik, uw wee vergéet:
hoe brandt geen schaamte, hoe stokt geen traan in mijne kele
om de eigen-baat'ge schamelheid van eígen leed?...
- Want gij en kent geen minne-duur, dan stil verduren
dat kere steeds in smárt wat wierd in heíl bemind,
- gij die, wen ge om 't gekreun…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 Look here, upon this picture and on this.
Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen
Door 't ruisend woud het licht der maan.
Hier zag ik Olga sidd'rend staan.
Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen
En snikte en vlood... Haar argloos wicht
Is thans apteker te Maastricht.
De torenspits, met mos omkleed,
Die 't nesteke van 't…
1 Mei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
635 Vandaag is het 1 Mei, de dag waarop we vieren
dat we het hopen zijn vergeten;
de veren zijn geschud,
de kale kip kakelt helaas slechts loze kreten.
Dit hebben we te danken aan Heer Kok;
van mij mag hij met kip in de wok.…
DE DICHTER
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.412 Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld;
de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten;
geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten,
rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt.
Geen nijvre zorge meer die zweeg, of zwoegde, of lachte;
geen kommer die mijn dage' in hope of deemoed deelt:
het duister-wijs…
Christiaan Huygens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
849 Alles weten
de grenzen de lenzen
zien de ruimte van
de ouderdom
de afstand tot
de dood
het leven slagadert
zich voorbij
hier zijn wij en
daar waren:
oneven waardetijd
Ik hang mijn klok op in
de kerk en slinger uur
na uur en werk totaan
mijn zerk
mijn doodsbewijs
en alles weten.…
Groei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
856 Ze was
een kleinschalig meisje
ze is
zichzelf een dijk
alsof in de grote
wereld geen zee te hoog
gaat:
heb je nu al
ben je nu al
Ik heb haar afgestaan aan
de grote wereld omdat haar
geen zee te hoog gaat
et
cetera…
Hij schrijft
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.128 Hij schrijft
Op weblog weetikveel:
Een grote komeet
En paf dag mensen
Dat lost alles op.
Ik heb gelezen
Over rondtollend plastic
In de Stille Oceaan
Een hoeveelheid
Groter dan Amerika &
De rest van dat continent
Lets sing along:
(I like to be in America
Ok by me in America
Everything’s free in America
Plastics as large as America…
Waar ik sta
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.270 Waarom houd ik zoveel van jou
Terwijl ik nooit met je praat;
Hoezo ben ik aan je trouw,
Als ik niet eens weet hoe het met je gaat.
Waarom blijf ik aan je denken,
Al ben ik bijna vergeten hoe je eruit ziet.
Ik blijf maar aandacht aan je schenken
En ik weet je reageert niet...
Waarom wil ik alles van je weten
Als jij je niet eens voor mij…
Memories
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.202 Gebeurtenissen zo prachtig,
Herinneringen die ontstaan,
Zo ontzettend machtig,
Maar je moet altijd doorgaan,
Je moet altijd genieten,
Want elk moment van even,
Moet je nooit laten schieten,
Want het blijft bij voor het leven.…
Wie kan het beter?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
845 Onsterfelijke gedichten
Zijn soms niet meer
Dan vier regels lang.…
Durf te leven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.175 Je moet nooit laten
Wat je wilt doen,
Het kan je alleen maar baten.
Je zal denken aan toen
Als je het niet hebt gedaan,
Het gaat aan je vreten,
Er valt een traan.
Maar dit moet je weten,
Het is nooit te laat,
Altijd proberen,
Falen kan ook geen kwaad,
Je zal ervan leren.
Durf te leven,
Het duurt maar even!…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.
Het lam des offers…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Toen ik werd geboren
was het hoog seizoen voorbij
maar op de zolder lag het graan
in korrels bij elkaar
zo weet ik dat het ooit bestond
het koren.
Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.
Want allen zijn gegaan…
Troost
hartenkreet
2.2 met 35 stemmen
6.924 ik wil er zo graag voor je zijn
maar ik weet niet wat ik doen moet,
want jouw pijn is ook mijn pijn,
misschien zeg ik niet de juiste woorden
maar ik bedoel het goed,
waarom heb ik niet alle antwoorden,
ik wou dat ik een troost voor je was
maar dat is nu te laat,
als ik je zo zie, vergaan al mijn woorden tot as,
waarom weet ik voor jou geen…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 o Blik vol dood en sterren,
o hart vol licht en leed.
De dag is spijtig verre;
de nacht is hel en wreed.
Mijn mond vol wondre smaken
die géne vrucht verzaadt.
Niemand, o hunkrend waken,
die langs mijn venster gaat...
Wij zullen nimmer wezen
dan Godes angst'ge wezen.
- God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Als aangeschoten wild valt de nacht aan.
De maan spoedt zich bebloed naar het oosten.
Langzaam verkoolt de huid waarop de littekens
van zinloosheid blijven bestaan.
Een piramide van zorgen keert zich om
en wrijft zand in ogen en haar.
Naalden boren zich in de zachte vrucht,
waarvan de warme vloed van vlees
zich geurend verspreidt.
Met zakken…