1764 resultaten.
mooie chaos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
401 in een dronken
nacht verloor ze
hem uit het oog
hij verstond de
kunst van het
wegblijven
ze liet hem
een mooie
chaos na
de zon bleef
er vastberaden
op schijnen
waarom zouden
ze een
vlinder breken…
locked in
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 in het ziekenhuisbed
strijken zijn
gedachten neer
in troebel water
zwom hij de
fuik binnen
gekluisterd nu
aan de geur van
dennenbomen
aan liedjes van het
kindeke en een
Stille Heilige Nacht
hoe houdt de
losgescheurde mens
zichzelf bijeen
niets om zijn hoofd
op te leggen als
hij kopje onder gaat
in de taal van de
dokter…
uitkijken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 in mijn weinig
bewogen bestaan
kan alleen zo
nu en dan een
kleine verschuiving
overleven
mondjesmaat staat
mijn geest geringe
sprongetjes toe
deze morgen is
een ochtend als
geen andere
ik kijk mijn ogen uit…
tweesprong
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 op weg naar de
kust raak ik het
spoor bijster
de tijd snelt een gestrand
mens graag met rasse
schreden voorbij
de kraanvogels boven
volgen vastberaden de
reis naar het zuiden
luid trompetterend doorklieven
de hemelbestormers een
blauwgrijze lucht
mijn gedachten
strijken neer in een
armzalig verzanden
kom ik in beweging…
vogel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.333 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...
Hoe komt wie vliegt ooit…
over gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 de mens
gaat over
niets hooguit
per ongeluk
over alles
aan deze of
gene zijde
van het heelal
de taal
met stomheid
geslagen
gekist abrupt
bedolven
verbrand en
verlaten gaat
over niets
hooguit
per ongeluk
over alles
als zij het
afscheid vertraagt
en ik je omarm
om je los te
kunnen laten…
hemelpost
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 in goddelijk
licht dalen twee
witte duiven uit
de hemel neer
alles brengt me
uit mijn doen
op deze vreemde
stille morgen
geen duiven maar
nukkige Angry Birds
lijken hier bezorgers
van de hemelpost
kan ik je brief in
een dode taal en
op z'n kop lezen
hoor ik je misschien?…
vuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
377 ik waste
mijn rode
hart wit ik
vulde de
ruimte met
verlangen
dat op het
ritme van
mijn adem
diep binnenin
me brandde…
verzamelde tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 we zagen
hoe de takken
van de eik en
de linde
elkaar raakten
het gedruis van de
bladeren voerde
onze fluisteringen
teder met de
lentewind mee
we waren slechts
de ruimte die we
innamen tussen de
bomen en in ons sliep
de verzamelde tijd…
reflectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 niet om mij
te zien niet
om wie ik
ben ik weet
het ik ben
alleen een
spiegelend
oppervlak
voor jou
dat slechts
voldoening
schenkt in de
liefdevolle
terugkaatsing
van jezelf
steeds weer als
je me in de
ogen kijkt
zoek en vind
je een
bewonderend
beeld van
jezelf de
echo van de
weerkaatsing
van een diep
verlangen
op…
korreltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 op een lichte
kalme dag lig ik
in een woud van
blauwe bloemen
los van de aarde
golft de stilte als
een blaadje met
alle winden mee
deze dag is een
mer à boire waarop
woorden dromend
over water glijden
een gewichtloze
kabbelende
dag is het
zout der aarde
ik neem alles
met een poëtisch
korreltje zout
vandaag…
vroege straatbeelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 de glazige
groene snottebel
de glibberige weg
van bovenlip
naar mond
de scheuren in
de broek de vlek
op de veelgedragen
jas de gebreide kabels
op de vaak gewassen trui
de ruwe handen
schrale rode wangen
van de vrouw die
altijd zingt terwijl
ze de ramen lapt
grote witte
wapperende
onderbroeken en
blauwe overalls
aan…
wie we zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 drie palen steken
uit een berg zand
aan weerszijden twee
vastgesnoerde vrouwen
in het midden zit
jij op een plank
hoofden handen en
voeten van lindehout
dezelfde gezichten
in berusting gestold
onthutsend ongeloof
over wie zij zijn
als in een stomme film
de weidse gebaren
de sprakeloze ogen in
het verstarde gezicht
het…
verplaatsen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 kunnen wij
in beweging komen
de liefde
voorrang geven
onze stilte
ademen
de poëzie
laten bloeien
de wraakzucht
verschroeien
kunnen wij
wortelen als een boom
de doden voort
laten leven
onze dromen
bewegen
de stormen
laten razen
de vogels
zien herrijzen
wij kunnen de
aarde koesteren
we kunnen haar
verplaatsen…
de dingen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 veel dingen
bestaan zonder
naam ze zijn te
erg voor woorden
sommige dingen
zijn verzinsels
ze zijn gewoon
niet waar andere
dingen worden
zozeer verbogen
dat je ze bijna
niet herkent er
zijn dingen die
ongezien voorbij
dobberen terwijl
andere roerloos
liggen en weer
andere die almaar
voorbij vliegen
dingen vervangen
soms…
Nadia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 een kind van
het licht
beschadigd
en vermoeid
bidt het bidt
naar de zon
hoe maakt
het kind de
oversteek zonder
de handreiking
van een brug
naar de woorden?
soms moet iets
naamloos zijn
omdat het niet kan
omdat het te erg
is te gruwelijk
voor de taal
zacht gebaart de
vrouw naar het boek:
haar stem waarmee zij
het…
wat ik niet denken kan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 op een lome
middag bundel ik
mijn trage gedachten
alledaagse
impressies wachtend
op het witte doek
buiten belijning
zonder boodschap in
immer wisselend licht
achter de kleuren
de lege plekken voor
wat ik niet denken kan
het huis mijn tweede
huid dat verdwijnt
zodra ik ontwaken zal
jij mijn betere ik
onvindbaar in een
niet…
korenbloemenblauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 het witte zand
danst om de
dunne benen
zijn zang een los
haakwerk van
bochtige noten
hij danst in het licht
naar de achterkant
van de dromen
zijn handen reiken
reiken naar het
korenbloemenblauw…
Nescio (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 kan je licht
verdragen
als je uit
zoveel lagen
bestaat
hoeveel
helderheid
herberg je
als je het
kale overleeft
kan heimwee in
schraalte geworteld
het verlangen bewaren
en toch thuis komen
hoeveel
gewicht is
nodig om te
verstollen
tot één verhaal…
bedaren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 we stonden stil
de woorden
namen even
een hoge vlucht
als zwaluwen
draaiden ze in
cirkels boven
ons in de lucht
ze maakten
een finale duik
toen de wind
aanwakkerde
we vielen voor
een witregel
stil wist zij
ons te bedaren…
alles blijft hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 van de stad
naar het
platteland het
is maar één
dag reizen
hiervandaan
de woorden ze
zijn anders hier
in het dorp
zoals de zaden
overgeleverd
aan de genade
van windvlagen
waterstromen
warmte en kou
liggen ze op
de plek waar ze
ooit zijn beland
niets raakt zoek
alles blijft
anders hier…
uit het niets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
461 ze wil de groei
vertragen al zal
dat niet kunnen
de wereld is in
lood gegoten en
ze weet dat de
stekeblinde vlek
en de morsdode hoek
elkaar niet kunnen
luchten of zien
wiegende halmen in
het zachte zomerveld
een landschap in
stippen en strepen
en uit het niets
de zang van de
de zwaluw voor
moed en geluk…
lila blauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 aan de rand van
het graanveld
ontgroeien we
de wereld
toon en kleur
raken de
dunne huid
meer dan ooit
Schaue hier
Herz und Auge
weint vor dir
Bitterlich
de fado verblindt
ons met tranen op
de dag dat het
nauwelijks waaide
het intense
lila blauw
van de pruimen
in de boomgaard
het stralend geel
van een fiere…
in sloten lopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 op de berg
verbrandde
ik de winter
aan de
andere kant
van de wereld
klom een ezel
over de
verweerde krater
Aeolos god van de wind
gunde hij me een zak
met tegenwinden gevuld
zodat ik met alle
winden in de rugzak
vrijelijk reizen kon
ik de dag zou
plukken om de
zon te vangen?
het ging zo
anders de
zonnewind stak…
gelaagd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 aangevoerd
afgezet en
gevormd door
bewegingen
van de wind
een toonladder
van luchtwervels
bespeeld op
witte toetsen
bestuiving van
muziek die zich
neervlijt in een
dichtmaat voor
een uitgelezen
vervoering
luchtstromingen
boetseren laag
na laag het landschap
waarin alles
is wat
het wordt…
het klopt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
435 het hart hakkelt een
slag te vroeg soms
een extra slag
kaba BOEM!
de volgende klop
neemt de tijd
het hart loopt
over van liefde
het vult zich met bloed
tot slot een extra zet
een paukenslag
BOEM
daar stroomt
de vloeistof door
de wirwar van
het vatenstelsel
ben je van slag
als woorden niet
of repeterend uit
het…
nakijken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 de focus
transformeert
terwijl ik
reis van
controle naar
een vage
stip op de
horizon
het brandpunt
heeft het
nakijken
zogezegd…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 de stilte
neemt de tijd
als zij
verdwijnt in
de diepte van
de slaap
de naaste
haast gelijke
van de dood
de dromenvanger
blaast lucht
in longen
schijnt licht op
toegedekte
zinnen van
lang geleden
woorden van
tule en ijzer
mijn moeder
leeft
geruisloos
giet ze warme
melk in de
palm van mijn
kinderhand in
het…
vuur en ijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 waar de wind
het ijs splijt
wil ik het
vuur begraven
het inbedden
net vóór de
vuurzee haar
vlammen ontvouwt
de gloed in ijs
vereeuwigen
net vóór het vuur
het water raakt
hoe het zich tooit
in vlammend
verenkleed waar de
wind het ijs splijt
wil ik het vuur
begraven…
van zon naar maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 weet je zeker dat je
een god bent een
protagonist die de
zon uitzetten kan
in één vingerknip
dat er woorden zijn
zonder klank en
ritme die geen kleur
verdragen woorden
die schuchter zijn
weet je zeker dat
er dagen zijn die
in het niet vallen
omdat ze niet
buitengewoon zijn
dat er nachten zijn
waarin je slechts
in een rechte…