2088 resultaten.
Amoureus liedeke
poëzie
4.2 met 10 stemmen
4.573 Verandering van spijs
Maakt lust en appetijt.
’t Veranderen ik zeer prijs,
‘k Verander mettertijd*.
Daar zijn zoveel
Schoon, rijk en eêl*;
Ik krijg ook licht mijn deel.
*verkiezen: wisselende keuzes
*mettertijd = bijtijds
*eêl = edel
---------------------------------------------
uit: Grote bron der minnen (1622)…
De treurzang van lente....
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.015 Ik proef 't laatste verdriet op
de bries van laatste lenteregen
hoor de haan spreken tegen
het eerste ochtendlicht
De treurzang van lente
droefheid in puurste vorm
draaien zich in hondertachtig graden
geven de wereld een nieuw gezicht
De mooie cirkels die eens
zo moeilijk draaiden, ze zijn
in mijn leven gekomen als rimpels
en zullen…
Bij de beek van mijn verdriet....
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
4.069 Ik zit in 't gras en kijk
hoe wolken zich verdelen
en mij in gedachten nemen
naar de zeven hemelen tegelijk
De zon brandt achter hen
in zachte sluimer zal zij schuilen
achter 't grote bos met de den
waar regen in tederheid zal huilen
Vind mij daar m'n vriend
bij de beek van mijn verdriet
dat ik nooit heb verdiend
Jouw woorden zullen…
lente puntsgewijs
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.346 er twee punten zijn
begin en eind
ertussen leven begint
sterven dat draait
als dansende derwisjen
cilindrische hoeden op
er geen leven is
na de dood
maar wat anders
misschien wel voorjaar
als het groen is
in de knop en opwindend…
Dit leven is mij niet gewoon
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.533 vervallen in een leefpatroon
alleen zijn leef 'k gelaten
dit leven is mij niet gewoon
ik ga het bijna haten...
de dagen rijgen zich aaneen
geen onverwachte dingen
nu ben ik even slecht ter been
je hoort mij zelden zingen...
de tijd dat ik nog sprong en zong
lijkt ver nu achter mij
toch is het nog maar kort gelee'
dat'k vrolijk was…
Vrijheid ?
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.023 waterval, geruineerd,
zingt in de wind.
vingers, open, wijzen
naar stenen fundamenten,
waar, stil , duiven
in spelonken leven.
ik vergeet het water
tergend langzaam.…
Gebaren
gedicht
3.3 met 20 stemmen
11.666 Dat mijn overgrootvader op straat als groet
even de rand van zijn hoge hoed beroerde
en elke avond op de trap de kaarsvlam
met zijn hand tegen tocht behoedde
terwijl zijn vrouw zo elegant haar lange
rokken ruisend over de treden tilde.
En hoe wij dag na dag met vergelijkbare
onachtzaamheid de gordijnen sluiten, een
bladzij van een boek omslaan…
Manana
gedicht
3.2 met 20 stemmen
10.514 Morgen schijnt de zon weer
is je geest helder
lig je 's nachts niet wakker
doet je lijf geen pijn meer
is er kans op beter
is het nieuwe maan
ben je weer springlevend
is je hartslag rustig
doe je weer gewoon
is er hoop of
niets meer anders
niets meer
niets
-------------------------------
uit: Chrysallis nr. 5, 1980.…
Uit de netten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.058 al vanaf zijn kinderjaren
kon hij troebel kijken
als door wazig glas
om niet te laten blijken
dat hij verloren was
te groot voor hemzelf
zoals de wereld leek
zonder kleur of iets
vlogen de dagen bleek
om en verder niets
een machtige oceaan
met hem als vis erin
opgesloten in zijn vangst
enkel verlangen naar begin
verdronk z’n grootste…
Seizoenswisseling
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.602 vredig
Begroet vol verlangen in
Cyclische schoonheid
Dauw en
Eikels, een
Flits licht op als een
Gier de hemel splijt
Hagel korrelt neer
Illustreert het
Jaargetijde
Krachtig
Lucht drukt zich
Majestueus uit in een
Najaarsstorm
Onweer
Plenst wolken leeg
Regen kletst gestadig in de
Schemering
Tintelingen brengen
Uitdrukkelijke
Verandering…
Laat je voeten lopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.287 Geen nood, ik red me wel
tussen jouw schoenen nee,
tussen jouw voeten zit geen
verbinding of draad gespannen.
de bloem kun je vertrappen,
de brief kun je verstampen,
de grond kun je deren
maar je kunt jezelf niet verweren.
laat die bloem groeien,
de brief hoeft niet te verschroeien
laat je voeten lopen
er zit niets tussen, niets voor.…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.183 Vroeger stond geschreven in de sterren
wat er van me komen zou
onrealistische dromen van status en succes
lachten me zelfverzekerd toe
Zwevend op de komende glorie
me van geen kwaad bewust
dat ontij zou kunnen komen
waar voorspoed was beslist
De klap was enorm en plots
besef van dwaze utopie
vernedering en ontgoocheling
in een leven zonder…
Appel tanden wit
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.881 Een klein hartje, jong, een pit
groeide sterren hoog, vol kracht
in schoonheid, moed, verzet
bergen, sterk, ik zag
appel tanden wit
zo mooi, je lach…
Zomerse regen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
843 verhitte gevoelens branden
verwarren
in gedachten
verloren
als dan de bui loskomt
stromen tranen
over
een opgelucht gezicht
zomerse regen
verkoelt en verzacht
de emoties
geblust…
Berusting
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.074 wachtende
ongeduldig dolend
in het ongewisse
blijvend
starende ogen
priemen in het niets
dat een leeg beeld weergeeft
op een troebel netvlies
een diepe zucht
zakt diep weg
verloren in machteloze strijd
om zekerheid
eindeloze stroom gedachten
verwaaieren
in een onrustig hoofd
bezeten
moe en gestreden
berust hij…
Je eigen plek
hartenkreet
3.7 met 78 stemmen
12.671 Eerst komen de gedachten
Deze plek is niet meer nummer één
Maar waar gaan we dan heen?
Dan het lange wachten
Eerst naar de makelaar,
Ons plekje laten taxeren
Zouden ze het waarderen?
Dan, een financiering is toch niet raar?
Eerst gesprek met de bank
De mogelijkheden met je loon
Je plekje voor die prijs, de juiste toon?
Dan het beste huis…
Idylle van de golfslag
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
801 Zo ontwaakte het kind
in de morgen als een jonge vogel,
ver boven de zwaartekracht van indrukken
die zijn kleine gestalte omgroeiden.
Met geestkrachtige slagen
hervond hij het ooit bezongen geluk:
in een eenzelvige stilte
boven zeven continenten
het wonderlijk scheppend geweld van rust.
Vastberaden liep de man
een nieuwe oase in, zijn…
Dansles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.025 Getoupeerde haren, wolken lak,
onhandige colbertjes, brillantine:
twee moeilijke rijen, elk aan een kant.
In het lege midden met das en pochet,
de danskeraar, zalvend, zijn assistente
zedig, naar het lijkt, in een zwarte jurk.
De foxtrot, de tango, een Engelse wals;
het jasje dicht, een houterige buiging.
Gegiechel en gestrompel op de vloer…
Wereldbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
832 Onze landmassa verloor saamhorigheid
continenten dreven langzaam uit elkaar
onder invloed van de meest verduurde tijd
de beweging scheidde onberekenbaar
Maar vanuit de ruimte, hoog aan perspectief
zagen we een ander, heerlijk hoopvol beeld
alle levensvormen groeiden explosief
en het nieuwe uitzicht werd ons voorgespeeld
Elke ademtocht hergreep…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 De tijd
is gemeten
naar veranderingen
die voor de mens
van begin tot einde
te volgen zijn
Het is een proces
begonnen
en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee…
de bui breekt los
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.839 de lucht is dreigend
de bladeren stil
geen zuchtje wind streelt
de verstarde struiken
de koolmees is alert
kat gesignaleerd
de merel op het dak
maakt een duikvlucht
de bui breekt los
donder en bliksem
veroveren het luchtruim
ik pak mijn ambities in
haal het arbeidspatroon uit
zeg dag met het handje…
Ommekeer
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
12.595 woestijnzand verblindt
zieners en dolenden
verhindert zicht op einde(r)
oase van nuchterheid
en werkelijkheidsbesef
vervangt fata morgana
het paard wordt achter
de wagen gespannen
de karavaan keert om…
Strohalm
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.601 Weet ik mij, standvastig
van geweten, zeker van vergaan.
Gedachten niet vergeten
en blijven we altijd staan?
Aan het einde niet meer zeker,
van liefde, dodelijke kreten
en is er leven op de maan?
Zo houd ik mij verdrietig vast
aan de laatste dag, gegeven
hoop misschien of een volgende keer
maar blijven staan
is geen keuze meer.…
Hersenspinsels
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
818 Ik sleutel in gedachten
aan stemmen in mijn hoofd
zij verwoorden de ideeën
die ik jaren heb geloofd
Maar nu blijk ik veranderd
wat zwart was is nu grijs
gedachten moeten anders
als op een verre reis
Neem het me niet kwalijk,
hoop dat ik niks bederf
mijn hoofd niet langer kleurloos
'k kom beter uit de verf!…
negentienvijfenzeventig
gedicht
3.0 met 27 stemmen
17.402 Het waren mooie jaren toen
de geest woei op bijeenkomsten
tijdens andermans kantooruren
bij versterkte tot zeer versterkte muziek.
Mooie jaren waarin
de neiging tot speelsheid
der werkende klasse
onomstotelijk werd vastgesteld.
Maar uit de ledige hemel viel
de ontzaggelijke stropdas.
---------------------------
uit: 'Vroege sneeuw…
Hou toch op!
gedicht
2.9 met 33 stemmen
11.499 Of het al niet erg genoeg is,
heb je mensen, om de paar jaar
kraaien ze om het hardst: ik ben
aan een nieuwe uitdaging toe.
Alsof, als ze daarop ingingen,
het beste in hen waar we al
zo lang op zaten te wachten
vanzelf naar boven kwam dan.
En alsof, was dat al het geval,
dat voor iemand anders dan voor
henzelf ook maar van het minste…
Winter
gedicht
3.2 met 67 stemmen
26.107 moeizaam gaat de adem 's winters
bomen staan te bladerloos
alles slaapt een heel klein beetje
zuigt wat lucht nog
door zijn tanden
met een fluitgeluidje ijzel
met een zinderig toontje regen
me een sneeuwmond stilte.
't lijkt wel nachtelijk slapen
of de diepslaap doodzijn.
is de egel in de takkenbos gekropen?
gingen wurmen diep de grond…
Van dom blondje tot Cosmogirl
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.701 verbaas me steeds als ik ga praten
de woorden stromen uit mijn mond
heb lang niet altijd in de gaten
hoe van het een het ander komt
ik kan het slechts met moeite laten
een levensechte kwebbelkont
het stoort me dan ook uitermate
maar goed ik ben nu eenmaal blond
dat haar mijn leven kon bederven
daar werd ik me toen van bewust
ik zal geen…
Fanfare
gedicht
2.9 met 90 stemmen
25.374 Ik sta al lang niet meer vooraan,
als er stoeten door de straten gaan.
Ik moet luisteren naar bomen
en niet naar mensen, die komen.
Ze komen, de mensen, en gaan voorbij
in gelederen van dwazen,
maar de elite onder hen, voor mij, zijn zij,
die in koperen buizen blazen.
---------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1976.…
onderstroom
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
627 De wisselende getijdestroom loopt
niet altijd parallel met het verlangen
men lijkt stil te staan en dat kost kracht
om tegen een sterke golfslag in te zwemmen.
Drijf met de eb mee naar open zee
waar de ervaring leert in het
besef dat hart en wijsheid zich
tezamen niet gelijk kunnen openbaren
in een gewijzigd tij van inzicht zal
een mededogen…