590 resultaten.
Wie zoet is krijgt lekkers..?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
3.173 Vier carnaval met dronken bek
in optocht naast een andere “ gek “
De paashaas die een geintje flikt
als kindlief weer een eitje tikt
en pinkstervuur dat nauwelijks brandt
nu hemelvaart op Mars belandt
Valentijn die harten wint
omdat vrouwlief bonbons verslindt
Van Moederdag naar Vaderdag
Weet men wel wie dat heeft bedacht?
Dan heb…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 (Een dichterlijke impressie van een meesterschilder)
Kruislings kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 Je slaat je hartenklop
als vrolijke fonteinen
sinds de val zijn einde brak
Ik omgeef je
met een aura van warme licht
wat schijnt in toverogen die verblijden
Dan leg ik jouw hand op mijn boezem
in een roes van openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van…
Een huid van zilverschoon
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 Ik sta wakker in mijn kamer
en kijk flux de wereld rond
Daar waar ooit mijn schaduw stond
ligt een worp aan scherpe messen
Het is enigszins na zessen
als de liefde zich ontkurkt
Trouwe dienaar der beminden
die zich openhartig schurkt
langs een huid van zilverschoon
kriebelen vonken sensueler
Zinnenstrelend in het donker
waar de…
Op een huid van Indisch goud
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 Woorden hagelen een witte waas
over het doodgeboren kind, lang geleden
Moeder borduurt - half blind – haar littekens,
op een huid van Indisch goud
Vader bouwt zijn onzichtbare Bersiap
met een ondoordringbaar doodzwijgen
Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen
verslikt zich en barst
Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht
Bekleed…
Jij bent wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
732 Zinderend noemt men de liefde, groots,
waarbij ik mij als een eenzame satelliet
- in een verre schemerzone - aan de hemel hecht
Slechts een komeet of een monoliet,
doorklieft een schijnbaar leeg heelal
dat ontstaat of valt, roteert en knalt uit ‘s Mysteries schoot
Hier heb ik jou gezocht, gesmeekt om Venus’ grote gunst
nog liever dan dat…
Vroeger
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.544 Als mijn vader het boodschappenlijstje
voor Simon de Wit invulde,
schreef hij achter elk artikel
(goed en goedkoop).
Hij is nu oud maar beschikt nog
altijd over een grenzeloze fantasie.
----------------------------
uit: 'Van 8 tot 5', 1975.…
Met de souplesse van gerimpeld fruit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
656 Hier gonst de ochtend
het licht dat ogen vult
waarin de slaap nog sluimert
Overrijp ligt het fruit
in de koperen schalen
van de tijd
De dag glanst nog onwennig
op beslagen ruiten
en in een oogwenk bonst het hart
de nacht vaarwel
Voorbij zijn ook de late uurtjes
de ontkurkte flessen
het eindige naspel
De dagen raken versleten…
Copla
gedicht
4.1 met 13 stemmen
18.649 De dokter, bij mijn geboorte,
Voelde mijn pols en besloot:
'Zolang dit kind maar blijft leven,
Gaat het in geen geval dood.'
----------------------------------
uit: Coplas, Amsterdam z.j.…
Toxische wereldziel
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
795 Jij knoopt de doodsdrift aan mijn Ik
met een schrikdraad van macht
in een snijdende omarming
Jij stroopt de tranen van mijn ogen
- twee werelden die elkaar nooit zien -
en vreet hun staar kapot
Een schouderklop valt als een hamer
op totale duisternis
wanneer jouw schaduw me opslokt
De meerpaal droomt de drenkeling
maar de sterren…
Dicht mij weer open
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.868 * Voor Hilly Nicolay *
Dicht mij
als een open wonde
Lijm de kille aderlating
met het kader dat verschijnt
Dicht dit uitzicht
uit mijn ogen
verder weg dan lichterlaaie
boe geroep of schone schijn
Dicht de waarheid als een loper
wat zich uitrolt over zee
Bloedkoralen, anemonen, zwarte parels, schelpenruis
Neem mij mee in beproefde…
Prima ballerina, dans nog eenmaal...
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.202 Frivool beent haar danspas
Een glimlach in een ver verleden
lonkt de beminde
Een beetje ‘ unter den Linden ‘
Net dat vleugje romantiek
waarin de prima ballerina zich verliest
Als elastiek wervelt zij hemellicht
in pirouettes
haar minnaar houdt zijn adem in
Met tenen gespitst spreidt zij haar tutu glad
in een rustpunt...
en dan de…
Prinses van gouden woorden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.967 Voor Kerima Ellouise
* * *
De mens werpt kogels op als kansen
de vruchten van een bedorven geest
maar in het woord van deze dichter
bloeit het kruid wat hem geneest
* * *
Zinnen slijpend werpt zij haar blik
op leven ‘s smalle schaduw
die zich aftekent
voorbij de wijzers van de tijd
In zacht grijs en krijtwit
beschrijft…
In liefde & in vriendschap
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.794 Kleed mij met jouw warme vriendschap
met de blauwdruk van de ziel
o, zo drachtvol en verleidelijk
en de sterke smaak naar meer
Vul mij met gevoel voor humor
erfgoed van een grote geest
Laat ons vrijheid distilleren
uit het droesem van oud zeer
Deel mijn passie voor de kunsten
in het schetsboek van het hart
Teken dan met overgave
alles…
Op het aambeeld van een gespleten geest
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
1.149 Om de pijn te verbijten heb ik het eigen bloed geproefd
Het lot heeft mij de strot geknepen
en angst de meerpaal tot een kolk geroerd
Hier wacht de stad een wiegendood
Hier ijlt de nacht
haar morgenrood
* * *
Om het aangezicht te redden heb ik de nagel van de kist geslagen
De traan heeft het hart verstikt
en rouw een muur…
Ik blijf mijn eigen raadsel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
774 De hemel vouwt zijn sterren naar de wijzers van de tijd
in blauw gesluierd licht trekt grauwheid er haar nevels op
en draagt de lucht de aarde
Dit is de gang van zaken wanneer ik overdenk:
Ik ben als weltschmerz die het duister haar façade geeft
die achter verdroten ogen woekert
die troost zoekt in schone kunsten
onophoudelijk, rusteloos…
Jij, zwart als Onyx
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
865 Dichter nader jij zwart als Onyx
op de tast naar ontgoocheling
Ik ben zo ziel tot jouw huid
geneigd te hullen na de getuigenis
verleid tot de daad
Er komt dat moment van tegenstrijd
van ondergang en verraad
Maar ik ben zo dicht op jouw huid
zo verliefd en onbeduidend
als een tik in de tijd
En dan de klap, een val in ongenade
De…
Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
659 (Een confrontatie met Anubis, de Egyptische God van het Dodenrijk)
Statig als een uitgehouwen standbeeld
staat hij daar, ongeschonden
als een Omen in de tijd
Zijn ogen ruig, maar overtuigd
van oeroude wetten over goed en kwaad
over pijn en strijd
O, zo nietig sta ik daar, vermorzeld
door zijn aanblik die oneindig priemt
in m ‘n zwakke…
In verborgen vurigheid
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
700 Het boze oog waarin het licht gedoofd
het trage bloed doet stollen
daar woont geen tomeloze Liefde
Het spel dobbelt tussen Oost en West
en Indisch bijgeloof
We zinken er in weg op de vlucht voor
Goena goena en stille kracht
De Indo drukt hiermee de Blanke in hem plat
en wijt het aan een Boze Geest of kwade wil
van anderen
De geur…
Liefde is een broze Engel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.030 Wijd als vleugels spreidt het licht
zich vanuit een stille kern
De ogen spreken diep en barmhartig
Parmantig klopt het hart
op de poort van het verlangen
De droom is een hemeltuin
waarin gedachten fladderen
als dartele vlinders
En ranke vingers op de tast
beroeren wat ontvankelijk maakt
Wat steels elkaars blikken proeft
- zoete…
Het leven heeft ons ten dans gevraagd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
950 Van de maatstaf der bezinning
en de keerkring van het gelijk
naar het raakvlak van rood blozend
en het metrum wat verstrijkt
vinden slanke voeten trappelend
een nieuwe danspas voor een oud refrein
Ook de jachtuil en de veldmuis
tussen maan en wuivend riet
en de dauwdrop topzwaar rustend
op het ranke loof dat lieft
glijden immer zuiver…
Stille tekens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
877 Zwalkend op het pad der weemoed
spreekt de taal zijn stille tocht
Een plaggenhut markeert verlatenheid
wanneer koude mijn ogen blind traant
De windhoos blaast een boomkruin kaal
lenig dansend
herfstig sjansend
wat meteen de adem stokt
En waar mijn geest de winter wacht
waarin ik jou zo naarstig zoek
met handen blauw gevroren
draagt…
Sierlijk straalt er zilverlicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.025 Mijlenver en hoog geheven
straalt een ster haar zilverlicht
Nog houd ik mijn loof gebogen
leef ik in iets ongewis
Zouden stille hemelogen
waken als ik slapen kon?
of heeft liefde mij bedrogen
Zing ik schaduw ‘s heldendom?
Nu de wekker star blijft steken
en mijn ogen zwaar vermoeid
halfbewust de droom vermijden
die geheimen broeden…
De dichtkunst als Stilte - dief
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
782 Doorbreek de stilte in deze woorden
deze façade die als een cascade de ruimte vult
verban de harde leemte in dit stil verdriet
De waarheid verdraagt de kilte niet
Ergens stolt het hart
de stenen rollen door het hoofd
vermorzelen ons met een streling,
met knokkels van een zachte hand
Mijn ogen dwalen af
naar het teken aan de wand
binnenskamers…
Deze bloem mocht geen naam
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
905 I
Het waren de hemeltranen
of het wegkwijnen
van het zieke kind
Of het slapend geweten
wat het licht niet zou zien
Vader is mij een onbekende
Hij is de dreun in mijn herinnering
of de duistere schim in mijn ooghoek
Maar nooit zag hij het kind in mij
Die bloem mocht geen naam hebben,
mocht nimmer bloeien
Voor hem is het…
Emoties
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
659 Overal zijn ze
Ik zie ze
En ik staar
Ik staar alleen maar
Niemand begrijpt ze
Niemand wil ze begrijpen
Altijd worden ze verstopt
Terwijl ik ze juist zoek
Ze denken dat ik gek ben
Maar ik weet wel beter
Ooit zullen ze zichzelf vinden
Terwijl ik ze allang heb gevonden…
Verdwenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.125 Hij roept me
Ik kom dichterbij
Een warm gevoel
Met elke stap
Ik voel het in de stroming
Elke herinnering gaat langs me
Als de zachte lentewind
Die grassprietjes doet kietelen aan je kuiten
De stroming wordt sterker
Ik word zwakker
Hij kijkt naar me
Ik ga steeds langzamer
Grote stappen zettende, met zware benen
Als beton word ik naar benden…
Vanwaar die dode letters..?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 Nu diepte zonder water is
en hoogte zonder adem
kraalt rond jouw dode ogen
verlaten in de schemer
dat liederlijke carnivoor
wat elk kadaver vreten moet
het bloed huivert zijn ondergang
in een verzonnen hemel
De Bijbel die de leugen dekt
Het vromen van de handen
Gewassen Maan van Golgotha
Die rood ziet van de schaamte
Ik zie dat…
O, mijn lieve Valentijn… hoe zou het zijn?!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
828 Rondjes dans ik om je hartje
zo fragiel als breekbaar glas
Waren alle nachten samen
niet zoals de eerste was?
Speel de lachjes om mijn lippen
zoet en vrolijk kijk ik uit
naar een glimp van jouw verlichte
blikveld die mij immer liever zag
krul jouw vingers door mijn haren
rood of blauw en zeg mij snel
wil jij mij in ‘t hart bewaren
of…
Met mijn pen in de aanslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
895 Dit uur zwijgt harder
dan te laat
De mens die geen drempels wil
het walhalla van tienermoeders en ontblootte
vrouwen
want men zoekt vertier
van oorlog en de woeker met menig dier
en van het kind een maand vermist…
Het mes snijdt dieper dan de pijn
overdekt met schone schijn en dikke vinger
men roept meer en meer om minder
En U…