Alle inzendingen over liefde

Haar oud en vertrouwd hartenvuur maakt zij inmiddels nog kunstmatig aan hij wakkert het zelf maar niet aan. Ze wou zich opnieuw geven met hem leven hopend ook te mogen ontvangen haar vol verlangen naar armen, handen en streling een nieuw liefdevol leven. Met tranen in haar hart, hopeloos, opgegeven. Warmte, echte liefde, te diep weggestopt…

mag ik jou de bloemen geven uit mijn tuin vol fantasie er is een klein probleempje ze blijven eeuwig leven het bloeien sterft niet hun voeding is jouw liefde kleur en geur een dialoog als jij ze met je handen koestert steken ze hun knopjes omhoog ik heb ze niet geplukt ze zijn ontsproten uit mijn geest ons samenzijn is daar al…

De weerspiegeling in mijn hart verdween in het niets. Verloren zijn de teugels, die zo strak waren aangespannen. Stenen werden opgebouwd tot een stevige burcht. De funderingen waren lucht en dreven als wolken weg. De wijzers van de tijd deze stonden met de seconde juist. Nu is er een wijzer weg onherstelbaar gebroken. Het prachtige…

Het kriebelt in mij, heel mijn lichaam zo blij Mijn adem gaat snel, maar wil ik dit wel? Ja natuurlijk meid, geniet van de vlinders in wintertijd!…

alle glazen zijn leeg buiten waait een storm over het bewoonde boerenland snelle auto's over de provinciale weg denk ik aan haar altijd haar, ze is er niet we roken een paar sigaretten terwijl de storm raast en raast denk ik aan mijn liefste…

Alle begeerten zijn nu zoet vervloeid Tot één trouw peinzen naar de zachter uren Waarin uw daden zijn als bleke vuren, Uw troost een kroon is die droef-geurend bloeit. Mij wondt de wereld die mijn angst verfoeit, Mij schrijnt haar luidheid die 'k niet kan verduren. Ik zoek haar niet: ik wil alleen de pure En zoele droom van u die niet…

wij wisten van het vuur dat ongerechtigheden weg zou branden maar ons verlangen was zo puur begrepen dat loutering ooit tot transparantie zou leiden genoten daarom intens van ieder gestolen uur de hitte van de hel was geen bevrijding mede door kastijding maar eiste meer dan wij konden geven wij zijn niet gebroken maar hebben met…

Zo stil terwijl exploderende projectielen flitsten zo dichtbij kwam het gekleurd licht uit het luchtruim de nacht werd gesluierd in een deken van mist die stilte herkende ik als ons droombeeld van de dag. Nooit zag ik je in de ochtend wakker worden om jouw silhouet in schemering te portretteren en als Doornroosje te ontwaken uit je diepe…

we zijn gaan lopen ver van flitsen en knallen in de rust van het bos hebben gesproken over alles wat in het oude jaar is gebroken en laten dat los we sprokkelen samen tussen takken en mos structuren om verder te gaan de hemel is boven in vele geloven maar wij willen die nu al op aard niet na ons leven maar met nemen en geven…

De wereld slechts in schamele uren getooid in zuiver wit. Maagdelijk nog, blind door schoonheid, en eindeloos stil. Onder zoete balsem zijn beelden dichtgesneeuwd. Enkel een streelzachte adem geeft de zekerheid dat jij er nog bent.…

Als kleuren uiteenspatten in het nachtelijk ruim dan leeft mijn fantasie in ons sprookje als exploderende gedachte in het heelal. Een verschijning als een bloem of gouden regen zo dichtbij voor nog één zoete aanraking het gevoel van een verlichtende vrije val. Als kleuren uiteenspatten om twaalf uur dan leeft onze voorstelling andermaal…

ik bied je vannacht mijn vuurwerk aan door bij je te zijn in een magnifiek gebeuren zullen stralen en bogen de hemel doen kleuren maar ook met de pijn en onzekerheden waaraan wij samen hebben geleden in vuurspuwers en draaiers dansen licht en beweging hun eeuwig komisch spel alles ging snel in een jaar vol hectiek over bergen door…

Mag ik je troosten Als je hart huilt Je niet goed weet Wat je nog moet Je zachtjes strelen Als je niets voelt Hopend dat Het je iets doet Mag ik je vangen Als je diep valt De grond wegzakt Onder jou Je warmen Als je je zo naakt voelt Je lief beschermen Tegen kou Mag ik je loodsen Als je wegdrijft Naar het duister Uit mijn zicht Je…

Als ik niets te zeggen heb ben jij er dan voor mij als ik niets heb om te geven geef jij dan alles wat je hebt dan geef ik mij met alles wat jij missen kan aan jou…

Ben jij de vrouw voor mij? Dat zal wel mooi zijn Dan ben ik de jager Dan ben jij mijn prooi Ik zal op je jagen tot ik je vang Maar als ik je heb laat ik je nooit meer gaan En dan eindig ik met een trofee Met jou in mijn hart en jou foto in mijn portemonnee Ben jij degene? ben jij mijn prooi? Ben jij degene voor mij? Dan…

Neem Uw harp en speel voor mij, Laat trillen de tonen, luid en blij, Want in mij brandt der liefde felste gloed, Toe speel, speel voor mij luid en zacht en zoet, En dan weer hartstochtelijk, wild en vol vuur, Zodat ik lachen en schreien moet, en o, dat op dit uur Ook in hem de liefde ontbranden moet, Ontbranden zoals mijner liefde felste…

Mijn koffers stand-by Klaar om te gaan Nu al zo dodelijk eenzaam Ik ga nu en zeg vaarwel Mijn kus op je voorhoofd Ik hoop dat ik zo veel goed maak Iedere gedachte van mij zal aan jou gewijd zijn Ik weet dat je zult wachten op mij Maar…doe dat nou niet De tijd om te gaan is gekomen Sluit je ogen en kus mij vaarwel Denk gewoon aan de…

Schrijdend van de trap met een sluier van kant als een waterval tapijt. Stralend bereikbaar voor haar verbluffende wachtende hoffelijkheid. Oogverblindend ziet hij zijn aankomend sprookje als een blijvend moment. Adembenemende romantiek wat hij zal blijven ademen. Gevoel dat voelt als ongekend.…

Het verkleumde lopen door historische koude. Handschoenen weer thuis gelaten. Vergeten staat wel degelijk in mijn woordenboek. En ik denk aan jou. Hoe jij leeft onder mijn oude, warme huid. Kou verdwijnt en ik word tien jaar jonger. Zolang jij bij me bent, mijn lief, hoef ik niet aan de Botox.…

de materie is geschoond mensen hebben het universum gekregen met zon maan en planeten om dit fenomeen intens te beleven piramides en amfitheaters catacomben en kathedralen curieuze paleizen om in te verdwalen staan aan de basis van dit samengaan in dans kunst en muziek draait alles alleen maar om liefde om met elkaar uiting te geven aan…

Kringloop van de vragen, het gras waarop we lagen heeft zich allang weer opgericht. buigen sterren en de maan naar dat kleine stukje grond om de wereld even aan te raken, het juiste woord te vinden in het malse gras waaronder je ligt, waaruit jij korrels vrolijkheid blaast uit de toekomst in beide monden, zorgen, zoet en bitterheid…

Wanneer de liefde verdwenen is maar schuilt in het kloppend hart en weerspiegelt aan de waterkant. Deinend water tegen de kade watervogels dobberen in silhouet omringd met sterretjes op het water. Mijmerend op een zomeravond met als decor een oranje gloed en mijn muze als geestverwant. Nergens anders is zij daar weer op het…

ik wil weer de wereld spelen zonder touwtjes en structuur de eenvoud van het spel beleven zonder mens en duur niet om te ontdekken geheimen bloot te leggen maar met ontspannen lach voel me weer kind in het zien van lijnen waarin gedachten lijken te verdwijnen in wat handen creëren links of rechts om proberen zoekend naar balans…

Een mistige ochtend met uitzicht op mijzelf bij het staren aan de wastafel. Volslagen aangeslagen door een koele bries wat als stormkracht aanvoelde. De mouw van mijn overhemd nat van de damp van de spiegel, of mijn gevoel. Hoe kon zij vertellen met droge ogen dat ze het volledig anders bedoelde? Het totale plaatje komt langzaam op gang zoals…

In de verte ligt een uitgestrekt woud, heel donker en oud Daarin zingt een fluistering, indringend en niet te verstaan Als de maan die tussen de bomen door, licht schijnt op de verduistering, Waar de stemmen over gaan Is gekerfd in het zwarte hout Deze bomen met hun tekens eeuwenoud Door maanlicht als van goud Zijn onzichtbaar en eeuwig…

ik zag in kleine dingen diep van binnen stukjes paradijs een oogopslag de lieve lach woorden waarin ik liefde hoorde een landschap dat steeds groeide in zonnekoestering uitbundig bloeide naar het eeuwig perspectief van ik heb jou en jij hebt mij oneindig lief…

lief mijn boos mijn pijn en fijn streel me met jouw zeer jouw mij uit met harde woorden ik minnekoos ze keer op keer jaag op mij als lopend wild ik vlucht jou tegemoet huil mijn tranen ik zal ze drogen lees ook wat er hier niet staat ik ben nog lang ik ben nog lang nog lang niet uitgepraat kus me kus me…

Ik neem het rijke levensloon Van elke blije dag, Als Gij mij reikt het gulden schoon Van uwe mond en lach. De dag verglijdt in stille glans Bij mijn verholen droom, Mijn ogen zien ten verre trans, Of reeds de avond koom’. Ik keer, als groot de zonne poost En dag en werk zich sloot, Waar Gij mij geeft zo wond’re troost, Lijk van de vrome…

ik wacht op de eerste sneeuw herinner me de vlokken die langzaam vielen in een soort stilte terwijl je de auto's hoorde herinner me vroeger dat we sneeuwpoppen maakten en de liedjes en de overkomende vliegtuigen verlang ik naar de stilte en de sneeuw die valt en valt een soort omhelzing…

zij lag bevallig rond uitdagend in het gras het rood stak verblindend af tegen de pril groene ondergrond ze schommelde wat op de wind in een subtiel bewegen in biologeren werd mijn hart en ziel naar haar toe gedreven ik tikte aan voelde de spanning trillen van het wederzijdse willen door haar intens bekoren heb ik een stapje…