12647 resultaten.
Verdachte gedachte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
651 een te denken heeft genen die wortelen in een
omgekeerde stamboom
heeft vele vaders en moeders en kinderen
en bastaards
geniet tijdelijk een maagdelijk gelijk
eenmaal gedacht wordt zij verwacht
en uitgedaagd,
levert nieuwe genen
alles wordt betrekkelijk
ein Stein fällt herunter
of blijft liggen
dat is de natuur overigens
om het…
Aan de andere kant van de muur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 Voor wat gebeurt aan weerszijden heeft de muur geen oog,
blind is zijn verankering sprakeloos zijn staan
en zo scheidt hij droog ons beiden.
Jij, voorover leunend, schaaft je aan het ruwe oppervlak.
Ik tracht wat van dat bezeren op te vangen
maar de muur verstaat zijn vak.
De aarde begrijpt gelukkig meer van ons verlangen.
Aaneengesloten…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Hoe natuur zo stil, zo plechtig
Het dartel windje kwijnt,
En lispelt, op een trillend blaadje,
Zijn laatste adem uit!
Geen vogel zingt nu blijde tonen,
Maar zwijgt eerbiedig stil!
De roos, dat sieraad van de maagden,
Hangt treurig naar de grond!
De dag verwisselt zijn gewaden,
Voor 't zwarte kleed des nachts!…
Lied van de Betuwe....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Een lied
zingt
zingt door
mijn hoofd
'Eens zal de Betuwe
in bloei
weer staan'
is ons beloofd
Regels en wetten
zijn door
de natuur
aan de laars gelapt
Is het nog
een handvol dagen?
weken misschien?
een kleine...maand?
Voor Lente...
wordt nu pas
-achter de rug
van winter om-
een weg gebaand.…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
Avondstilte
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.557 Het eindloos hangt daar hoog en ligt hier neer te dromen,
Te dromen in de vlakte en in het zwijgend woud,
Het woud dat zwijgend rijst met halfverlichte bomen,
Die bomen vormeloos die schijnen eeuwenoud:
Want eeuwenoud is ’t al en meteloos te samen
Als samen stilte ligt en nacht op de natuur,
Natuur, onroerbaar stil waar blad noch bomen aâmen,…
In gloedvol animeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 ik kan niet zingen
toch hoor en voel ik diep
van binnen het mooiste lied
gecomponeerd
met noten van de zomer
tot een warme melodie
een aria die
dieprood kleurt van
bloemenharten in de zon
zacht wiegend op
speelse vlaagjes wind
die in refrein zijn oorsprong vindt
de einder trilt
in gloedvol animeren
zomer gaat zijn hooglied proclameren…
Beetje moe
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Het is fijn hier aan de kant
met mijn rug tegen een boom
zomaar zitten, lekker loom
bij een zon die zuinig brandt.
Groen dat ruikt als lentegras
rijpe krachten in een aarde
die zichzelf zo koel bewaarde
toen ik mijn gedachten las.
Was ik jou maar bonte koe
hoefde ik niet meer te schrijven
dan dat ene woordje 'boe'.
Ben vandaag een beetje…
Poldergoud.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Zwart-wit roodbont groen
dagelijks het levensmelk
is een dankwoord waard.…
In roets en schicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 ik weet het grut
de grijze bolletjes pluis
hoor ze piepen in hun huis
waar het ouderpaar
de bekjes vult van
het jeugdig ongeduld
in roets en schicht
met tomeloze vaart
tot de herrie is bedaard
het wollig spul
op de laatste zonnestraal
in alle rust de nacht ingaat…
Lente zonder verval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 wij hebben
de bloemen geplukt
die hun kelken verwelkten
anderen in knop
vertraagden door
zaad en vruchten te maken
we gingen voor zomer
in schoonheid voor al
eeuwige lente zonder verval
maar kleuren vervaagden
toen de knoppen verdwenen
en het bladgroen bevroor
onze weide bleef zwart na
ontdooien want zonder zaad
kan geen bloem…
De dode hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 vergaan
de dode hoek
van het paradijs
waar grijs de kleuren
heeft verdrongen
harmonie en vorm tot
karikaturen zijn verwrongen
nog is er een weg terug
met de rug tegen
de muur omdat ons
laatste uur geslagen is
wij de erfenis verspelen
uit een hemels verleden
weg met het
gekronkel en gekonkel
over geld en samenleven
volg de natuur…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 Achter weilanden weiden, daar weer achter
dijken, zee en Zweden. Waar zou je heen?
De blik verliest je met zichzelf in ruimte
waar aankomst ver en ver te zoeken is.
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep…
De lach van het paradijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 je kabbelt
water van de beek
door een uitgesleten bocht
kleurt onverwacht
de kleine bosanemoon
die ik al zo lang zocht
tekent met vocht
beschouwende gezichten
op de basten van bomen
wuift met groen
van zompige varens die het
met weinig licht moeten doen
met ontzag zie ik
jouw spel van alledag
in de lach van het paradijs…
Stukjes lichtgewicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
436 ik zie pluizen
langs de huizen
omhoog zweven
stukjes lichtgewicht
die op warme wind
hun leven richting geven
ver van blad en tak
waar lente hen tot bloei
en vruchten bracht
in deze miljoenendans
heeft slechts een enkeling
de kans om op te groeien
zij heeft tijd en plaats
goed uitgepluisd om ooit
van droom tot boom te komen…
Dit ingenieuze spel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
427 verwoestend
slaat de wind het
rijpend koren neer als
dank voor deze zomerdag
of zien wij dat verkeerd
waar in de hitte ongezien
het vocht is verdampt
gewas door zonnebrand
al geel en slapjes hangt
bedekt zij nu de aarde
laat water mondjesmaat
de grond indringen
beschermt zo wortels
en wat andere zaken die
de bodem vruchtbaar maken…
Serene rust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 Geweest op plekken
omringd door natuurschoonheid
zonder toeschouwers.…
Schaal van Richter
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
660 De NAM, bij monde van hun persvoorlichter:
“Zelfs in geval van allergrootste pech
Komt men in Groningen nog best goed weg,
5 Wordt het nooit meer op de schaal van Richter.”
Voor Groningers staat hierdoor buiten kijf:
“Het wordt hier op zijn hoogst slechts 4.5....”…
KIJKEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Je mag er
kijken
naar het water
wolken die
laag overdrijven
De luchten,
waarin
ik je naam
-met hoofdletters-
wil schrijven
Maar hoog
kan ik niet reiken
hooguit
op m'n tenen
de vingers gestrekt
Hier zijn
de watervogels
....goed gebekt
snoepen uit de stroom
vissen uit het water
Vroeg in de morgen
of later
op de dag
mag…
Naamloze passanten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 ik wist
de donkere luchten
het zachte zuchten van de wind
geruisloos
nestelt stilte zich
in bomen tussen blad
hoor het vage
breken van een tak
door naamloze passanten
zag de bliksem pas
toen het donkere loof
diep voor de regen boog
de spanning die
het onweer lading gaf
is stilaan verdwenen
zomer is in gouden
luchten weer…
WUIVEN.....
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 Ze wuiven
de rietstengels
langs de oevers
de wal,de kant
Geen enkele krant
heeft erover
bericht,de boodschap
van generlei waarde?
Maar...
wat -ter aarde-
is dat wel
of niet?
Het water
is in beweging
vloeit
en vliedt
Ongezien
wuif ik terug
en het riet
blijft mij groeten
Ze heeft
met me
de wind
mee.…
Gladiolen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 Tuig van de richel worden ze genoemd,
Rapalje of geteisem, halve zolen,
Mark Rutte scheldt ze uit voor gladiolen,
Een bloemennaam die wel de ernst verbloemt.
Wie bovenstaande regels leest beseft
Dat schelden zich somtijds tot kunst verheft.…
Een lichtschittering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 sierlijk schreef hij
in tijdloze schoonheid
arabesken aan
de ijlblauwe lucht
zijn valvlucht was
doorzichtig als glas
een lichtschittering
dook in het gras
in kortdurend
vleugelgeweld was
het laatste oordeel
snel geveld
zwaar en bedachtzaam
wiekte hij weg in een
overwinningscadans
met de prooi in zijn bek…
Werd de hemel gekust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 we golfden
volgden de beweging
van eb en vloed
in totale ontspanning
stilte en rust
werd de hemel gekust
steeds trager
kabbelde dood tij
wij draaiden opzij
zagen de schepping
wonderen oogsten
hun conceptie voorbij
we zijn opgestaan
voelden intuïtief het nieuwe
leven in samen verder gaan…
VAST& ZEKER...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Je handen
hield ik
om beurten vast
Met je voeten
zocht je
zelf houvast
Het pad
grillig en spekglad
zelfs soms onderwater
Je zette
met je nagels
sporen in de bast
van bomen
met hun wortels
ankers aan 't smalle pad
Het water
klonk door 't bos
van ver en dichtbij
Het ruisen
en het kolken
als ware het 'n lied
Waaraan…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…
Voor de Aarde
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
684 (Op de wijs van 'She's the One' - zie link.)
Zij is jou
Zij is mij
Zij is ons
Zij is vrij
Wie zal haar beschermen
Haar beste beschermers
Dat zijn wij
(Wie zal haar beschermen
Haar beste beschermers
Dat zijn wij)
Want zij lijdt
Zij heeft pijn
En zij strijdt
Om te zijn
Haar regen en tranen
Zijn de oceanen
Dat zijn wij…
Mijn kleine plaag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
419 jij bent
mijn kleine plaag
je vliegt zo graag
van hot naar her
drukdoenerig
aan de slag
alsof de dag
te weinig uren heeft
van pauzes
ben je niet gediend
er is werk te verrichten
zo lang de zon blijft lichten
je bent het liefst
in geel en zwart
je taille is een schat
alleen je angelt soms te hard…
Zomer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
576 Ruisende halmen
een vogel vliegt op en zingt
volmaakte schoonheid.…
Achter Diek en ' t Hooge Laand. ( Mijn Wad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
513 Hoezo, werveling van lucht en vrees
wanneer de rode adem daalt op het
weke water en verre ogen haar
bewonderen met lens en spleten licht
zij is de dame die buitengaats kolvend
haar jongen voedt met schuim van zee
en overvloedig moed, ze is het vermogen
van mijn drijvend ruim
' k zou in haar willen sterven, me verdrinken
in haar nood,…