Alle inzendingen over liefde

weer doop ik mijn kroontjespen in de magische inkt hoop dat mijn geschreven woorden ooit wolken aan de hemel kleuren met een schoonheid die zijn equivalenten kent in het mysterie van de eeuwigheid de wind in zoete vlagen mijn zinnen verder zullen dragen dan de horizonnen van voorbije dagen dat dit gedicht misschien het toekomstige…

vertel mij van het licht dat warm uit je ogen straalt in een gezicht dat innemend om een antwoord vraagt jouw lach die zon laat schijnen in het pareren van de mijne zonder woorden het gevoel beschrijft als jouw hand door mijn haren strijkt nog is er niets gezegd maar het elkaar verstaan is de basis van ons samengaan…

ik heb de bloemen geraapt die jij verloor op het pad naar geluk er een klein boeket van gemaakt vormen in ieder formaat talenten die nog niet wilden bloeien oordelen die maar bleven groeien verpakt in doorzichtig papier linten erbij voor de sier jij hebt het genomen verrast en verbaasd dit geschenk uit vroegere dromen…

jij groeit in glas met transparante vleugels licht draagt jouw pracht in brekende kleuren jij fladdert speels naar hemelse geuren in doorzichtige sculpturen wonen de glazen buren tot het glas barst wordt gebroken omdat het seizoen is afgelopen…

Als liefde te koop zou zijn, zouden rijen mensen staan wachten tot ze aan de beurt waren. Niet de liefde achter de rode lampjes, want die reikt slechts tot de deur en knip. Maar als liefde werd aangeboden met de air Miles pas in de aanslag, zou haat dan uitgebannen zijn?…

24-10-1995 * 24-10-2014 Al 19 jaar een ster een ster die glanst een ster die warmte geeft een ster die aan de hemel danst Altijd ben je daar waar ik ook ga of sta jij volgt mij steeds je gaat mij achterna In mijn doen en laten lijk ik steeds meer op jou dat geeft helemaal niets want ik hou nog steeds van jou Wij missen…

Innig geliefd cadeau! Honderduizend maal zou ik mijn leven willen geven om jou te kunnen verblijden. Mijn hart lijkt niet te scheiden van jou. Mijn hoop is leven met jou. Vertrouw in mijn geloof in ons. Het lijkt alsof ik het niet kan vermijden, ik word onomstotelijk naar je toe geleid. Ons leven heeft ons voor elkaar voorbereid. Jij bent echt de allermooiste…

ik weet waar je bent gaat en verblijft nog is er altijd die strijd het warme verlangen om bij je te zijn je hand en ogen te vangen het is als ontsnappen naar een andere dimensie stappen in elkaar beter verstaan ongestoord en privé in de wereld der schepping verblijven op hemels terrein om later de liefde met anderen te delen in…

Ik kuste jouw gezicht na het ontwaken met een natte hand mijn ogen straalden geluk mijn haren nog wild door de wind aan het strand. Jouw ogen straalden die euforie kan ik koesteren voor jaren een virtuele bril heb ik niet nodig om een dergelijke realistische droom te ervaren. Ik kuste jouw gezicht voordat de schittering van de dag werd…

De hond blafte, er waaiden berkenblaren voorbij mijn venster. Toen was jij aanwezig voor ik je zag, zo intens en zeldzaam zacht, zo weemoedig en vurig. Ik voelde je voor jij me aanraakte. Weekgeel herfstlicht bereikte met moeite de kamer. Jij stond daarin zo sterk en teer, zo zwak en puur. Voor je iets zei, hoorde ik jou, mijn lief…

Al is het niet meer zo dat we overlopen van hartstochtelijkheid, we zijn de liefde voor elkaar nog bij lange na niet kwijt. We lachen samen, soms slap, soms gewoon, we huilen samen, ook dat is doodgewoon. We zijn geen mensen die zich met een kluitje in het riet laten sturen, Maar ik zeg je, onze relatie mag eeuwig duren! En…

ik heb ertsen gesmolten stenen gekloofd geloofd in hogere machten paranormale krachten ervaren om jouw aura van ziel en magie te mogen bewaren kathedralen en torens gebouwd om de hemel te raken iets van jouw mysterie te smaken vreemde culturen bezocht in verre landen mijn licht opgestoken je bleef mij steeds maar ontlopen toch heb…

Jij hebt de schouders, waarop ik huilen mag, jij hebt het geduld waar ik op bouwen mag, jij luistert als ik praat, jij, die altijd naast me staat. Jij hebt die wijde armen, waar ik in wegkruipen kan, jij mijn maatje, mijn eega, mijn echtgenoot mijn man. Jij hebt de liefde, die ik nodig heb, die liefde is wederzijds, zo is…

ik heb het allemaal vaarwel gezegd luxe oorden en het uitgaansleven mijd paleizen en arena’s stop met alle media en de sensatiebeluste hyena’s het is een zegen om eindelijk onszelf te kunnen zijn in een omgeving zonder schone schijn ik pak je hand en zie het paradijs al in je ogen als we in je lach naar buiten gaan je kijkt me aan…

Zweven door de liefde Emoties van verleden tijden Gevoelens voor jou Wees niet te bang om zwak te zijn Wees niet bang om te trots te zijn Keer terug naar jezelf Laat mij ook jou de liefde geven die je verdient Altijd ben je er voor mij Zelfs mijn kind houdt van je Laten wij samen zweven boven die mooie heuvels Laat Lloma Prieta ons welkom…

dit en dat een woestijn een paar rivieren die nooit aankomen zo graag had ik altijd met je willen zijn wat kan ik nog zeggen een gedicht of zo of het moment dat je naar me toe kwam rennen en dan? en dan…

Zwart van drift Gebrand op het mijne Rondom helder wit Voor altijd het zijne Op hem gevallen In vorm van het kleine Stille wateren diep Met zichzelf in het reine Open vol licht Heldere zichtbare lijnen Eerlijk en recht Het sporadisch vileine De toekomst gezien Overwegend het fijne…

laat mij in je kruipen ik sla je huid opzij en duik eronder nee, ik doe je geen pijn je merkt er niets van niet in het begin althans ik ga dwalen door je lichaam verken eerst je onderbuik waar ik vlinders zal ontwaken in je lendenen het vuur dat hoog opvlamt en zacht dooft maar ik zorg dat het niet uit gaat in je hoofd wandel ik…

Voor mijn inspiratie en mijn mentale kracht leeft mijn grootste wonder in de ochtend op om haar parel in fluwelen kleuren te openen. Haar laatste knipoog omarm ik als een slaaplied mijn droom balanceert aan de horizon om mijn grootste wonder aan mij te koppelen. De bemiddelaar als bedreven kunstenaar laat in één gloeiende lijn mijn zegen…

Ik lig verstild in het grijze ochtendlicht ons mooie overtrek toont slijtage zojuist zag ik het najaar er voorgoed in vallen Wij, enkel nog een doorsnede van de herfst de zomers in ons zullen verjaren steeds verder bladerend achteruit Jij, die nog slaapt in de zachte trekken van jouw gezicht waarin de seizoenen sneller gaan dan ooit verwacht…

Wat dat ook is tussen ons Ademloos Beelden die wij nooit zullen vergeten Een nieuwe dag van verlangen Ademloos Terwijl de nacht al zo mooi was Nooit uit elkaar te brengen Ademloos Dit is wat ik wil Alles is ideaal Ademloos Voel het leven zoals het ons omarmt Sluit je ogen en geniet Ademloos Jouw blik zegt het mij Door de nacht…

Heb je vandaag niet aangeraakt weer je adem niet langs mijn lippen weer je stem niet in mijn oor. Moest dingen doen op kantoor. Mailen en bellen en zo en je zeggen dat het later werd. De herfst buiten. Jij klein in ons bed. Als verlaten nog geen woord zou zijn had ik het nu voor je gemaakt.…

Een gebroken relatie doet pijn Het maakt je kapot het is niet fijn Je hart gebroken Het gevoel het gaat niet snel over Iemand verliezen die naar de hemel gaat, niet meer op deze aarde zal voortbestaan Het doet pijn Je hart gebroken Je kind huilend aan de telefoon Ik mis je ik wil bij je zijn Het doet pijn, je voelt verdriet Je hart…

je bent stil maar toch alert op indolente wijze het grijze krijgt ondanks de jaren geen enkele vat op jou in lichte luchtigheid speel jij met tijd zonder sporen na te laten hebt een vrede over je waardoor de wereld jou niet meer kan raken maar in het kringetje van vrienden en vriendinnetjes vallen steeds meer gaten stop met…

Jouw woorden draaien als een rotonde ik kom iedere keer bij het begin van jouw betoog uit maar toch blijft het voor mij een betrouwbare actie. De inhoud van jouw zin draait vaak om de regel jouw normen herhalen de waarde met diverse leestekens maar dat schudden is betoverend als een kermisattractie.…

het orkest speelt wat de schilder levend op het linnen zet violen huilen hete tranen als een kind zijn straf wordt aangezegd eerder soleerde de trompet een warme ontvangst in het knus geboortebed riedelen saxofoons de discussies die voor escalatie al zijn bijgelegd in de ritmesectie klopt het hart en slaan pauken hun volwassen…

Nooit in sprookjes geloofd maar toen stond hij daar De prins waarvan het voelt dat ik hem al jaren ken Ik voel iets, ik word blij Alles is anders nu even de hoop geen ijsprinses meer te zijn Hoop snel verloren Ik geloof nu wel in sprookjes maar niet in een 'happy end'…

De ontbijttafel had je klaargezet onderzetters, borden en eetgerei Ik ging even zitten op jouw plek wij hadden de wereld in twee gedeeld Jij sliep en ik dacht aan poëzie hoe ik uit kon drukken hoeveel en waarom met de smaak van wijn, walnoten en gorgonzola in de mond Ik hoorde iemand hoesten en liep naar boven, deed mijn kleren uit verloor…

Jij, die weet dat ik geen onbeschreven blad ben maar getekend door woorden mij kunt lezen nu ik naakt voor je lig en ik mijn ziel in je lichaam schrijf Jij, die behoedzaam de blaadjes van mijn hart omdraait als ik er hardop uit voorlees ezelsoren vouwt in mijn kwetsbaarheid zodat ik weet waar ik gebleven ben Jij, die weet hoe je onderhuids…

mooi wondermooi met prachtig haar des te meer ik naar jou staar des te meer ik het voel des te meer ik het zie want jij bent mijn doel…