12647 resultaten.
Lieve lust
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 de antioxidanten
dansen deze dagen
lieve lust
zij zijn
door zomers weelde
uitgebreid gekust
maar kleuren
bekoren zowel
mens als vlieg
geuren maken
van het insect
een fruitige dief
toch kunnen wij
best samen leven
ons is overvloed gegeven…
Regenboog
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
872 Op de muziek van 'Wonderful World' - zie link.
De bloem in de wei
Zij bloeit er vrij
Niemand die zegt
Zij is niet echt
Ze waait mee met de wind
Als de lach van een kind
De bij met een zoem
Van bloem naar bloem
Vlinders erbij
In d' bloemenwei
En de wind schaterlacht
Als een kind in de nacht
Het regent en de zon schijnt…
VREEMDE VOGEL......
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.153 Ik ben
-eerlijk gezegd-
een vreemde vogel
Ik blaas
mezelf niet op
ben zelfs niet opgeblazen
Ik wil
ook niet langs
hemelen drijven dan wel razen
Ik heb
wel wat weg
van een felgekleurde kogel
Toch heb ik
een kop,ogen,snavel
kortom:'n gezicht
Deze dichter
heeft zelfs
over mij gedicht
Noemt mij:
een vreemde vogel
nog net…
Heksenkring
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
631 Ze kunnen niet blijven staan
want de volle maan staat aan
vurig dansend in het rond
voeten zwevend van de grond
Onder het genot van zwavelreuk
volgt spreuk na spreuk na spreuk
mollen, egels, padden dansen mee
Daar danst ook een zwarte fee
met haar stokje sterren strooiend
zaait zij fraaie ronde patronen
Ieder raakt orgastisch dronken…
BRUGGEN SLAAN ?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Wij kunnen
bruggen slaan
kunnen ons
verbinden
Rivier of stroom
oversteken
met voet- of pontveren
soms zelfs wagen te waden
door ondiepten van
waterlopen,
van oever
naar wal of omgekeerd
We hebben
geleerd
ons te verbinden
niet ons...te binden.…
De liefde verklaard
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
574 Hoe boombastisch zij steeds weer
een hart in mijn stam kerven
pijlsnel hun liefde verklaren
de vreemdste namen
voor mij bedenken
met die van hen ernaast
zouden mensen dan toch
van bomen houden…
Terwijl storm bossen rooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 weer laat de natuur zijn
teugels vieren om de ondraaglijke
saaiheid van het leven te versieren
de rivieren zijn geknecht
hun speels meanderende bochten
afgesneden en weer recht gelegd
maar een stortvloed zal
de vele dijken doen bezwijken
water zal zijn overloop weer krijgen
hagel gaat de oogsten stenigen
terwijl storm bossen rooit en…
TUIN....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Een hof,een tuin
onkruid,kruiden
kruipen door en langs
groene grond
Ze geuren
na een zomerse bui
na mist,na dauw
door zonlicht aangeraakt
Ze maken het
...bont
een overvloed
aan bloempjes,bloemen
Niet allen
ken ik bij naam
kan ik
zomaar benoemen
Door de Schepper
zijn ze
voor mijn oog?
mijn neus?mijn vingers?
gemaakt.…
Uitgeslapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Na een lange winterslaap, pluk ik mijn beste dag van de boom zonder woorden en zie hoe die dag versmelt met de schoonheid van jouw zijn.
Mijn liefde ontboezemt de bloesem van jouw sieraad en streelt de bladeren tot aan je rijpe knop.
Ik wacht totdat de vlinders gaan komen en zuig dan jouw nectar in mijn gulzige mond.
Het ochtenddauw glinstert op…
Erica
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Erica
zocht ik
aan oever,langs berm
in het veld
Ik vroeg
het voorbijgangers
vroeg het dieren
in hun nest of hol
Zij moesten
aan
mijn vragen
wennen
Ik bood
hen geld
haar -mede- te zoeken
haar op te sporen
Niets
was me te dol
zelfs advertenties
in de bladen
Zij kon me
-in dit jaargetij-
zo bekoren
bij zon en 't blauw…
Waterplas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
635 Ik was
mijn fiets
aan de plas
aan het stallen
Je stond er
-zelfbewust-
zonder 'n spoortje angst
op je waterski's
Je maakte
sprongen
fratsen
haalde je uit
Je viel
geen enkele keer
in
het water
Jaren later
zag ik
je
geen schim meer
van 't meisje-van-vroeger
daar
op je ski's
op die waterplas
Al je plannen…
Herfst van het leven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.493 Dat zijn de wetten van de natuur,
de vier seizoenen,
de wet van het leven.
Dus nee, we sterven niet.
We laten onze bladeren los,
we bezinnen,
we vernieuwen,
en bloeien weer op.…
Aan het pad...paddestoelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 Mijn woede
wilde ik
koelen
Temmen
mijn boosheid
....kwaad zijn
Ik trok
het bos in
liep 'n pad af
Het rook
naar regen
naar den,spar
Wat kon ik
star
en onverzettelijk zijn
Was het wijs
voet bij stuk
te houden?
De lijn
vast houden
door glazen gaan?
Adem halen
rustig adem
......halen
Was dit
-nu-
mijn leven,mijn…
Het vileine geel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 in jouw bloedrood
zullen hanen kraaien
het vileine geel
waarmee je stilte schijnt
is voor even verleden tijd
ik voelde je krachten
zag hoe licht verschoof
van geel naar rood
zich spreidde en jou
oplichtte in duister blauw
jij kon niet meer
de spiegel zijn van
het nachtelijk vergeten
waarop jij eonen lang in
koele rust hebt neergekeken…
NECTAR VAN HET LEVEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Even...
zit je stil
even
onbewogen
Ik heb
met je te doen
jij bent
-zeker- zo bevlogen
als 'n dichter
over z'n gedicht
de taal
woorden en zinnen
Jij fladdert
van bloem tot bloem
dat is,wat je noemt:
'n zonnig leven
Je woon - of verblijfplaats
is me onbekend
vandaar
m'n mededogen
Ik herken
je zoektocht
naar de nectar
van…
Net binnen zonbereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 kristal berijpt hangt
een schitterend spinnenweb
net binnen zonbereik
nog zijn ramen beslagen
vragen om onze namen in
een licht ontdooiend hart
als je voorzichtige lach
in de koude ochtendlucht
lieflijke wolkjes dampt
zie ik je ogen smelten
door dit eerste moment
van zoveel winterse pracht…
Laatste licht....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
567 Ik fiets
in laat zonlicht
langs de rivier
Zondag
in 'n vroege herfst
staat op 'n kier
Een kerk
luidt haar klokken
als met de hand
Wonderschoon
de stroom,het land
door dag vergeten
Bij mijn weten
schrijft een God
dit dicht.…
Herfst meditatie
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
858 Herfst, ik kijk, ik staar
puur genot wat ik ervaar
de kleuren hypnotiseren
het is als mediteren
nog nooit
was mijn hoofd
zo leeg
hoe lang geleden
dat mijn binnenste
zo intens zweeg
alles overbodig
even uit jezelf stappen
hoe weinig heb je nodig
om te ontsnappen…
De kunst
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.726 In die tijd trokken amateurs
met zwarte kastjes er op uit
om in een poortdoorgang
het tegenlicht te vangen
dat door de lindeblaadjes scheen.
Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.
Ook ik verbalisant betrapte
dat voortvluchtig…
Groots en onverschrokken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Naar buiten gelokt voor avontuur
haakten wij aan prikkeldraden,
onze zolen stampten
doelloos paden,
door t hoge gras
en of er dan misschien
stroom op stond,
de laatste keek dan altijd
zo geschokt,
als hij de klap opving
voor ons allemaal.
Wij likten onze wonden,
flierefluitend
in ons fort
gebouwd van hooi,
en loeiden met de koeien…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Je wandelt
loopt door bossen
steile paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan…
Het zuidelijke land
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik heb de
vlucht met vogels
nog een keer mogen troosten
zij aten uit mijn hand
daarna bogen zij
in breedmazige formatie
op sterren oriëntatie
naar het zuidelijke land
was blij met hun vertrek
naar de overwinteringsstek
een droom laverend langs
de kust op warme golfstroom…
Nog even zomer
snelsonnet
3.1 met 8 stemmen
747 November weet mij meestal op te sluiten.
Maar nu doe ik alsof het zomer is,
bestel op een terras een glaasje fris
en ga op zondag zonder jas naar buiten.
Zo haal ik vlug wat vitamientjes binnen.
Voor mijn part kan de vorst daarna beginnen.…
Jaargetijden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Bruin dwarrelt het ooit
zo groene leven langs me heen.
Het dekt de wortels die het in
vervlogen tijden samenbracht
en sterft er nu, alleen
Ik loop langs afgesleten paden,
enigszins verblind
door de schoonheid van het zonlicht,
dat traag door kaalgeslagen takken
een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.
Het is de wind
die hier als bruid…
Plukken gaat van Au...
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
683 De dag
wil ik
plukken
elke dag weer
Het doet me
zeer
de roos
te plukken
De roos
die gloeit
in laat
najaarslicht
Alleen
in dit gedicht
pluk ik haar
voor jou
En ik hoor:
........AU!…
Regenbuien....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Regen
hing er
boven de haven
van Honfleur
De donkere wolken
-blijkbaar-
nog niet klaar
voor het vallen
Deuren
van de hemelsluizen
nog
in het slot
Je schrikt je
kapot
als het dan
zover is
Het schijnend gemis
van paraplu en
regenjas
of cape
En alles wat
water heet
blijkt zich
samen te ballen
wij worden
werkelijk…
Goddelijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
642 Als het zonlicht dooft
straalt het ginds voor anderen
baan die rust niet kent.…
Hemelboog
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
463 Het water brandt sprak de filosoof
neem dat maar niet letterlijk zei de psycholoog
Hij liep er gewoon overheen prevelde de theoloog
maar wij verdrinken toch echt sipte de misantroop
ja, als het zo doorgaat wel oreerde de ecoloog
eigen volk dan laatst schreeuwde de demagoog
appartementen met uitzicht kwijlde de planoloog
En ik, ik zat daar aan…
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 hij pikt kruimels en minuten
hij hoort kraaien, hij hoort futen
hij ruikt aan gras en graan
hij raakt paddenstoelen aan
praat met rode mieren
proeft water uit de put
ademt in het naakte nu
worstelt niet met later
slaapt op bladeren van bomen
in een vies verrotte jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft…
Sporen (haiku)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 hij heeft zijn sporen
wel verdiend
de paddenstoel…