Alle inzendingen over tijd

23350 resultaten.

Sorteren op:

spinnenwebben van moeheid

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.887
spinnenwebben van moeheid dragen over grandioze zeeën zijn ellendig hart. en toch zal alles zo blijven…
Hans Lodeizen18 september 2016Lees meer >

Tijdloos spelen.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Dat tijd illusie is. Dat al wat leeft beweegt, rondom dit ene, heilige moment. Dat al dat leven ritme kent. Dat gevoel ken ik al zo lang, zonder dat ik dat wist of weet. Dat mijn verzet is aangeleerd. Mijn behoefte aan beheersing. Mijn streven naar veiligheid.…

Haast

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
niet gezet Moet vlug dit en nog dat Heb nooit tijd, geen ene spat Te vroeg vaak wordt onrust geblust Vers gedolven graven smachten naar lui die altijd jachten…

Levensdagen rijgen nieuwe doelen aaneen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
De dagen die nimmer worden vergeten; waarop de angst zich verplaatst naar het andere doel; waarop een scoringskans zich opnieuw voordoet aan de betere zijde van je gevoel. De dagen waarop men het zich kan permitteren eens lekker uit het dak te gaan, omdat de beoogde doelen goed marcheren, die hun eigen goede richtingen zijn uitgegaan. Niet…

Onvervulde wensen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Morgen als je wakker wordt zul je misschien weten, voor welke wensen je de tijd nog niet hebt gehad.…

Later

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Verliefd keken we naar het verglijden van de tijd in de spiegel van elkaars ogen van lang geleden.…

Herkenningspunten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Twee bomen, aan het stille water spiegelen zich alle dagen zacht, pronken met gekregen bladeren tot in schijnbaar dieper water. Beiden ook nog snel verstoord, als watervogels, zelfs een vis 't water doet bewegen spiegelbeelden, eventjes gewist. Het eerste blad dat valt één enkel blaadje ja, dat kan gemist. Tot de herfst hen roept,…

Matineuze wonderen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Een morgen die onuitsprekelijk iets van een ochtendgezicht aan mij vertoont. Zijn duidelijke grenzen aangeeft dat door de haast nimmer in evenwichtige levens kan worden gewoond. Levens die zich verplaatsen over de grauwe routineuze wegen van ons vluchtige bestaan. Zonder goede gronden bij het omzien reeds de treurigen tot zoutpilaren doen…

Op de prachtige tonen van de ochtendstond

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Op de prachtige tonen van de ochtendstond. Die zich in vele aarden laat gronden. Verlies ik nimmer de grote lijnen van het spel; in de kwartsmaten die ik al verplaatsend tel; vertolk ik met de optimistische halfslachtigheid van een spreken met twee monden; iets van een vrolijke levenslustigheid nog niet door de werkelijke treurigheid verslonden…

Ons einde

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Denken aan dat ene moment dat ooit zal komen een ieder bestemd Pijn het einde is daar de laatste adem het leven is klaar Somber zijn de gedachten voor het moment wat je kan verwachten Donker is de duisternis pikdonker als het doek gevallen is Dan komt hét licht dat gaat schijnen aan de horizon en alle problemen zullen verdwijnen…
Leidy6 november 2016Lees meer >

Niet voor eeuwig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 545
Lijkt het genieten geen tijd te nemen. Plooit de zelfverzekerdheid onze ego immer groot. Rimpelloosheid lijkt niet aan de twijfel te lijden om wat eens een keer neemt in ons bestaan; zolang de bladeren nog niet doorren opent de mogelijkheid met onze fleurigheid naar buiten te gaan.…

Nooit genoeg van het leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Dagelijks is het een lijden van een strijder tegen de tijd. Een dagelijks verlies van vreugde dat zich niet met een kennis van nieuwe toekomstmogelijkheden bevrijd. Toekomstmogelijkheden die niettemin iedere nieuwe dag iets geven met een beminnelijke glans, die ongeacht het aantal levensjaren zich voordoen als een nieuwe kans.…

Mijn dag begint verlegen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Mijn dag begint verlegen in argeloosheid sta ik op. Niet wetend van welke wegen er een ochtendstond gloort met nieuwe plannen in mijn kop. Plannen die dan een deel van mijn middag beheersen; een vorm krijgen bij een daglicht overdenking; met spijkers en koppen, voor een volgende morgen, of voor de lange termijn worden opgeslagen voor een…

Voor al

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Zonder pen of papier zal ik blijven schrijven woordeloos verloren herboren woorden in gebaren te geven gebleven leven geeft mij nieuwe woorden nog dagen niet voorbij de bladeren van mijn herfsttooi pracht bij vlagen op de grond rondgestrooid weer al een seizoen voltooid om paden te verzachten in duistere nachten…

De val van Rome.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.919
Ik ben geen dichter, die zich voelt versmeten Uit vreemde wereld, die hij rijzen ziet, Haar herfstig-droeve aanblik wil vergeten En in gedroom naar d' oude tijden vliedt, Wie 't lijkt, als of geen schakel uit de keten Der Evolutie hem verbinding biedt Van Hede' en Toekomst en die toch, verbeten, Vloekt al wat d'Eeuw van 't Eertijds leven…
J.K. Rensburg20 november 2016Lees meer >

1890

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.688
Laat d' ouderwetse dichter nog zijn lier Besnaren om het zonlicht te bezingen; Ons, jongren, wenken hoger, beter dingen Dan 't eeuwen reeds banale hemelvier. D' elektro-lampen, met de kracht van vier- Miljoenen kaarsen kunnen mededingen, Zou 'k menen, naar de lof der stervelingen, Die bidden uit 't elektrisch-kerkbrevier. Hebt dank,…

Wakker worden zoals iedere morgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Een vanzelfsprekendheid van de ego in een worsteling met zijn gedroomde tijd, die de ego in zijn slaap geborgen soms met een onzekere verrassing langs de vaak wat angstige afgronden van de weggestopte emoties leidt.…

C & A

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
Enorm verdwaald draalde ik wat door Gouda, ik sjokte van de Hema naar de Blokker en van de Blokker naar het Kruidvat. Met holle ogen als van een heroïnejunk staarde ik naar het afgeprijsde snoepgoed en naar de zinloze troep plastic rommel. Bij C & A streelde ik het Palomino-paardje over zijn hardplasticcen ruggegraat en dacht ik terug…

Touwtje uit de brievenbus

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Nog niet zo lang geleden Of in een ver verleden Gemoedelijk en vertrouwen Op elkaar kunnen bouwen Heimwee naar die tijd En toch dat gevoel al een beetje kwijt In gedachten ben ik weer klein Dankbaar,het was zo fijn Ik ga naar school mam Dikke kus Laat je het touwtje uit de brievenbus…

De weemoed van december

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dagen die moede ontwaken in lage witte nevels die lang blijven hangen over de winterse akkers over de middag glipt soms de zon even door de wolken om plots weer te schuilen achter een regenbui alles in de natuur wordt stervensmoe en neemt afscheid van de laatste herfstdagen de bomen lijken op naakte skeletten in de schemerende avond…

Zondagse rustpunten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Die dictaten van het immer moeten en het nimmer tijd hebben om over die leukere dingen van het leven te praten. Die leukere dingen van het leven worden ons vaak als een kostbaar cadeau gegeven. En worden aan ons op zondag in alle zorgvuldigheid en rust geopenbaard. Het zijn die cadeaus die ons tot een menszijn dwingen.…

Leven, een ontwarring

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Men hoeft niets te doen geduld en tijd zullen het laten groeien tot iets wat uniek in alle schoonheid tot rijping zal komen.…

Iedere morgen bij het ochtendgloren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Iedere morgen bij het ochtendgloren. Bij een rood gekleurde lucht. Zie ik nog iets van die nacht te voren. In zijn duisternis voor het komend daglicht op de vlucht. Ben ik een liefhebber van de morgen? Kies ik met eigen reden matineus? Ben ik pas weer gelukkig, wanneer ik onbezorgd het daglicht zie gloren? Is de ochtendstond mijn beste keus…

TWEE lampen schijnen

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.014
Twee lampen schijnen, de spiegel schemerblauwt, er schrijnen lichten in meubels rondom, alle dingen zijn stom. Ik hoor adem uit een vrouw komen, ik wou ik wou - ik zit zwaar en stil, 't is niets wat ik wil. Hoor de klok rikketikken, hij telt de ogenblikken.…
Herman Gorter15 december 2016Lees meer >

Droom van de witte akelei

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Zij kwam en wandelde met mij En knielde aan een beek en zei Dit is de witte akelei. Zij streelde het licht sidder-gras, En zeide dit is Gods gewas Dat boven mijn hoofd zingend was. Zij zei, onder dit gras-geruis Ligt nog haar vergeten huis Het wit geraamte van een muis. Zij zei, hoe hoog hier bomen staan Eens is het daarmee ook gedaan…

Van heel het leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Bemin en verwonder, Beleef en geniet, van al dat prijkt, Van al dat leeft, Van de zin en de onzin, van heel het leven Ontwaar en bewonder, Ervaar en beziet, Al dat verrijkt, Al dat ons geeft, En beleef de beleving, van heel het leven…
Storm18 december 2016Lees meer >

Als dat eens kon.

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
Er was nog niet geploegd er was nog niet gezaaid, het fluweel van de aarde was nog niet geschoren, helaas de zon ging zwetend onder in de balans en stof van het laatste jaar we volgen de zwerfstenen tot aan de laatste morgenstond, het aftellen van de tijd is al begonnen, het wist de tranen op het voorhoofd glad in het spoor van…
Pama20 december 2016Lees meer >

DE VLUCHT DES TIJDS.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 940
Dat kan mij vaak weemoedig maken, Dat ons de tijd zo snel ontvaart, Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken, De ziel reeds in 't Verleden staart. Het zaligst uur, sinds lange jaren Verwacht en vurig afgebeên, Het komt gelijk een klank van snaren: Hij ruist, verrukt, en - vliegt daarheen!…

Vogelvrij

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Vogelvrij zijn zij, de vogels ze vliegen, zweven cirkelen hun leven Vliegen op -bij onraad- en strijken neer als zweefvliegtuigen Ze zien alles van bovenaf en van een afstand meer van lucht dan van land Hun vlucht vaak op rij in de vorm van een V En nee, ik ben niet jaloers of afgunstig op hun vliegen Ik vrees de…