Alle inzendingen over actualiteit

Ik vroeg me af waar hub airport voor stond, Totdat ik van de vliegtuigtrap moest springen. Die achter mij begonnen al te dringen En met een hupje sprong ik op de grond. Het woordje is gewoon niet goed geschreven, Maar hup airport is ook weer overdreven…

hoe dun is de wind als hij al kou lispelend uit de schaduwkant van het straatje komt de tochtige hoek kijkt al lang niet meer op van vreemde passanten met mutsen en wanten naamlozen schuifelen schijnbaar doelloos voorbij en toch houden zij angstvallig de overkant vrij waar warme zon de terrasjes laat stralen glimlach en ogen de…

Geen les over het slavernijverleden Of hoe men hier de mof ter wille was Dat hoort natuurlijk ook niet in de klas Of wat we in 'Ons Indië' misdeden Wel zingt straks ieder kind uit volle borst; 'Van Duytschen bloed', voor Vaderland en Vorst!…

Als bruut geweld de harten weer doet bloeden, terreurgeweld dat niets of niemand spaart, als god of mens ook nu niet kon verhoeden dat dwazen weer tot beulen zijn ontaard, dat twijfel dan de blik niet zal verblinden, dat angst noch haat de mensheid dan verdeelt, dat 't hart zich met de rede blijft verbinden en solidariteit de wonden heelt…

Hij Hij kneep in de ontbijtkoek bij A.H fijn, lekker vers. Thuis, in haast in zijn mond gepropt, geschrokt verslikte en stikte bijkans in de plak. Hij hoestte en proestte maar 't bleef zitten. In benauwdheid flitste heel zijn leven voorbij wat gedaan al, nog moest, familie, werk, de planning... Kan een man, die alles kan…

Het rood aan z'n handen Steekt af tegen het Zwarte van z'n hart Hij slijpt z'n messen Aan zijn ziel na elke Doffe klap Z'n kille blik stroomt ogen Leeg als hij zorgt dat Niemand nog Vergeet dat de kaars Is gedoofd en je Probeert het maar En ze leeft alleen nog in je Hoofd…

Wanneer je 18 jaar wordt, zal Rutte jou verwennen. Een boekje over`t Vaderland om je afkomst te herkennen. Het kon wel eens heel anders zijn, dan wat je had gedacht. Dat hangt maar af van wie het schrijft en is er aan de macht. De omslag van het boekje, dat wordt waarschijnlijk rood. Zodat het sprekend lijkt op wat eens Mao bood.…

Geen kerk Maar wel geloven In iets De deur van de kerk Staat voor iedereen open Voor een ieder die mag bidden en hopen Op een liefdevoller bestaan Of is het geloof een waan Het brengt verschil En terreur en strijd Het kan de mens tegenover elkaar Doen staan Daar waar de wereld en de mens zijn onschuld verliest En haat en geweld…

Geen droomfinale als apotheose, Maar een die eindigt met een hinkstapsprong. Dit weekend ging voor Usain Bolt de gong, Een afscheid waarvoor hij niet had gekozen. Zijn schitterende ‘loopbaan’ overziend: Dit is niet wat zo ’n topatleet verdient.…

De spierballen zijn weer eens aan het rollen, de leiders steken woest de borst vooruit, begluren elkaars opgeblazen snuit, en doen hun best om heel gemeen te grollen. Zo nu en dan wat met de mensheid sollen, wat maakt het voor een president ook uit? In ’t vuur stuurt hij de anderen vooruit om zelf naar een beveiligd nest te hollen. Als iemand…

Op een medaille werd er al gerekend, Een gouden plak, het liefst achttienkaraats. Zij liep al heel lang op de eerste plaats, Zoals gewoonlijk liep zij weer uitstekend. Zij denkt -want zij wil winnen, zij is sporter- : “Ach, was die race maar honderd meter korter.”…

In de jaren 50 beschreef tekstdichter Jan de Cler in de pauze van Holland- Belgie de wedstrijd in de vorm van een lied waarvoor hij ter plekke en in grote haast de tekst had gemaakt. Dit is ter ere van. Daar staan dan 11 leeuwinnen voor het volkslied opgesteld De paardenstaart op oorlogssterkte veilig vastgespeld En in hun blik kun je de overwinning…

Wij mensen trekken al heel lang rond. Van continent naar continent. Vogels vlogen toen al vliegensvlug. Wij kruipen op twee poten. Drieduizend eeuwen geleden, waren we pas gevorderd tot Marokko. Europa? Daar liepen Neanderthalers rond. Onze voorouders komen uit Afrika. Migranten krijgen nu een oprotpremie mee. Vroeger bouwden we muren.…

ik ben het spelen verleerd vingers en handen doen alles verkeerd waar vroeger fantasie snel gestalte kreeg blijft de vloer nu akelig leeg ik filosofeer denk en probeer maar de spirit vonkt helaas niet meer mijn geest is bezet met tal van structuren zonder ruimte om bij te sturen ik moet weg de ballast overboord naar zand…

ik heb ze gezien gezichten die alles van iedereen wisten in lijnen hun bijbel gelezen met verhalen over het leven de overtuigende handen die met spinsels van woorden verbanden leggen langzaam onze vrijheid beletten door het begrenzen van perspectieven zij zijn de dieven die in het bestaan onze toekomst verloren laten gaan…

ik ben de trap op gegaan in het huis vol gedachten het was me te veel werd meegenomen door sterkere krachten in confronteren wilden zij mij hun meningen leren ben die chaos nu even ontvlucht voor wat stilte en rust had alles op een rij was blij dat ik vroeger achter me had gelaten maar met de sleutel in het slot schrok alles…

OPZIJ. Eerste President van Europa Moet worden een vrouw Geen man, geen kerel, geen vent Maar een vrouw zoals zij Uit de voetballerij. De emancipatie van jongens en meisjes Het voetbal tezamen Is haar prestatie Ook de eredivisie voor de VOETBAL-VROUWEN Zij is de vrouw ...voor en tussen de touwen. Met Nelly( Kroes) als hoofd bij de N.M.A…

Ik zeg niks ik kijk wel uit wie ik ben maakt geen 'gender' uit. Illustratie, J.d.Groot…

het was een verboden touché van twee in een lokaal een op een bij open deur bleek alles mogelijk zelfs gordijnen wapperden zijden in wellustige geur het hoogpotig protest kwam van een verwaand nest dat haar zin niet kreeg ook al deed hij zo zijn best de school protocollen zijn flink doorgeschoten in relationele sfeer alleen…

Wie woeste avonturen wil beleven En op een kermis in de CHAOS stapt Die krijgt zijn zin als er een boutje knapt En hij een tijdje ongeremd kan zweven. De fabrikant treft uiteraard geen blaam, Gebeurd is wat beloofd werd door de naam.…

ik veegde langs blauw maar het wit wilde niet wijken zocht hogerop waar beweging alleen al tot grote strepen verijsde al ben ik god mijn hand kan niet scheppen in een aards beseffen pas in het zijn kan ik ervaren hoe het is om het goddelijke voor tijdelijk te evenaren…

Samen met een musje koffie drinken. Spontaan, zomaar, zonder afspraak. Samen genieten van het toeval, dat niet toevallig is.…

Die Dylan krijgt van mij een dikke tien: Een kampioen, een sprinter van jewelste. In theorie en op papier de snelste, Maar wou ons dat nog even laten zien. Hij kiest en wint - een geniaal idee De sprint der sprints op de Champs Élysées.…

ik heb gezien hoe het oorlogspuin ooit twee glooiende heuvels hebben doen groeien in kaal land boerderijen langzaam plaats maakten voor nieuwe wijken met groen hoge flats en scholen kerken uit religies van toen voor een kind was de wereld een paradijs de techniek gaf al zijn geheimen prijs over bouw en architectuur ademloos hebben…

Nou ís er vrouwenvoetbal op tv, Moet Inge weer poëtisch protesteren. Sportiever is het er dan bij de heren, Gelukkig doen de speelsters aan fair play. Soldaten van Oranje, ware krijgers, Leeuwinnen die de strijd aangaan als tijgers.…

ik zie gedachten rafelen in wit oplossen in het warme licht van zon sommige donkeren pakken zich samen om in een dreigend gebeuren te ontladen daartussen dansen anonieme woorden op wind zonder keuze kameleontisch van kleur nog onbepaald is hun voorkeur voor het spinsel van beelden onder regie van humeur ik draai me om lach tegen…

Dan ben je groeibriljant en toptalent Om - naar voorspelling - kroonjuweel te worden. Helaas is hiervan niets meer aan de orde, Omdat je door rampspoed getroffen bent. Wat stralend leek verdwijnt in één zwart gat, Net twintig jaar en nou al haast schaakmat.…

Het nieuws, dat de post niet meer in de bus valt lijkt misschien desastreus, maar is dat niet! Men verhoogde in sneltreinvaart de kosten van zegels, dat 't lijkt op: kaarten versturen is welvaart! Daarbij opgeteld, dat men de brievenbussen verwijderd heeft zijn er weinig mensen die nu nog denken: Ik stuur een kaartje naar tante Mien, vindt ze…

vandaag in sneltreinvaart de tour voorbij zien komen we stonden langs de weg bij Darney in de Vogezen en ja hoor na het passeren van de reclame karavaan waarbij onze vangkunst nog op de proef werd gesteld kwam eindelijk het langgerekte peloton voorbij suizen c'est tout zeiden de mensen aan de schaduwzijde van de weg…

ik heb het zand en de rotsen van eonen geleden gezien de diepe kleuren spraken mij aan in een zinderend heden nog hangt de waas van hun gebeden en leven over het land gevangen in onherbergzame oorden waar zij de tijd trotseren proberen te ontsnappen uit generaties inteelt door een nomadenbestaan hun magie is verloren in het…