8109 resultaten.
te bed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 De zon...
gaat moe te bed
strekt zich uit
over het donkergroen
laken van de dag
De traan, de lach
worden gewist
door zachte kleuren
pasteltinten
van het palet
Tot slot
een feestelijk ballet
van zwaluwen
in silhouet
tegen de hemelboog.…
De laatste rustplaats
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 zo houden ze vast
aan wat eens was, eens geweest is
aan het goede, aan het mooie
voor altijd geborgen
in een kruik, een beeld
een vaas, een Pyramide
in een muur, of toevertrouwd
aan de koude schoot van Moeder Aarde
omringd door foto’s
brieven vol lieve woorden
planten en bloemen
waar bijen hun hart op kunnen halen
evenals ander…
mooi moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 mooi moment
’t is rustig , stil en zacht
vanmorgen in de polder
mijn bebloede vingertoppen
gaan van braam tot braam
laag overvliegend brengen
ganzen m’n gedachten op
een onverwacht spoor
lijnen spelen met de tuin
groene strepen, grijze vlakken
vorm en kleur door groei
elke dag een ander schilderij
de natuur hanteert de kwast
mijn…
Over-leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
413 In het smeulend licht
van ondergaande zon
komt energie tot leven
zich lavend aan de Bron
Voorbij de dag geleefd
zoekend naar bestaan
stil verschijnt de nacht
het moment om te gaan
Kruipend, vliegend, aanwezig
baant het zich een pad
op weg naar overleven
gevaren zijn er zat
Nuttig lieflijk leven
door de mens vertrapt
niet op…
Een tel om .....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Luchtbrug naar oneindig
regenboog valt in't niet
in machtig helder licht
voel en wacht tot je ziet
Prachtig natuurlijk Zijn
gegeven in je rust
moment van diepe vree
alsof de zon je kust
Een tel om weg te dromen
gevleugeld door de tijd
reis langs herinneringen
koester Nu en staak de strijd
Geniet van Moeder Aarde
haar liefde in elk…
Stukje paradijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 in wit
verheft zich
statigheid
vleugelwijd
spreidt hij
bescherming
samen zorg
begeleidt het
groepje grijs
zij glijden
geluidloos door
donker water
snappen groen
uit hetzelfde
kroos van toen
een stukje
paradijs als
hedendaags plaatje…
Weide....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Hier
mag je grazen
het sappig gras
voor m´n voeten
Het hek
de weidepalen
waarlangs
prikkelend draad
Het is
als een brede straat
voor
het grazend vee
Schapen, koeien
paarden, geiten
om het even
Hier buigen
ze
naar moeder aarde
Overtuigd
van de waarde
de kop te buigen
Als ware het
omwille van
louter lijfsbehoud.…
Een projectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 ik blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan
het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven
in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter…
Vlinderen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
554 Ik weet niet
of ik
je kan en mag vergelijken
met een vlinder
Ik voel
enige schroom,hinder
we zijn......
al zolang getrouwd
Vlinders?
alleen bij feest
en feestjes nog
in onze buik
En de vlinder
vlindert
van struik naar struik
van bloem naar bloem
Van kelk naar kelk
welk? is 'm
om het even
't interesseert 'm geen zier…
Pad....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Het pad
zal je volgen
stappen
zal je er zetten
Maak korte metten
met
het vooroordeel
sluit 't uit...
De praatjes
komen aangewaaid
blijven hangen
doen aan ieder tekort
Want wij zijn
kwetsbaar
als halmen
aan de waterkant
Een rukwind
en we liggen
plat......
over het pad:
platgetreden
geplet
door zovele voeten.…
een weg terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 een weg terug
ik wil van de snel weg af
ik wil uit de rit
geen draaiende assen
om me heen op
uitgeteerde grond
gras vergeten vlakte
water kan niet weg
aqua plant de plassen
spetters uit de sporen
spatten heel hoog op
ruiten van de naastrijder
wissen geeft geen zicht
ik wil van de snelweg af
lopen in het vrolijk veld
een uitgesleten…
Op zoek....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Op zoek
ben ik
mijn dorst
te lessen
mijn honger
te stillen
aan bloem
van kelk het blad
Ik sta te boek
als
'vliesvleugelig' insect
zwaar op de hand
ben ik niet
ik zing geen lied
ben zelf partituur
voor hen.....
die zwaarmoedig zijn.…
Bogen......
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 Ik tel de bogen
tel er vijf
het moeten er
negen zijn...
die de Maas
overspannen
in -licht gebogen- lijn
de rivier de baas
Ik ben aldoor
opgetogen
over deze brug
die verbindt....
het warmbloedig rood
van Brabant
met het zomers groen
van Gelderland.…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Het zuurzoet ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 Het is goed
mag zo zijn
't zuur en zoet
op de tong te proeven
van elke
door God
gegeven nacht
.......en dag
Het mag....
weleens tegen vallen
niet meezitten
verwend als we zijn met succes
Het geluk
nietig, gering
of goed verborgen
als druiven, niet geoogst
voor het helder zoet van wijn.…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…
Caleidoscopisch
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 caleidoscopisch
glijdt de wereld voorbij
zie de mooiste stranden
met in een blauwe zee
alle kleuren handen
golven rollen
spelend vertier
wit schuimt zonder
enig onderscheid
heerlijk mensenplezier
zij zingen
bij het wassen
van de maan een
warm samen met
nog een avond te gaan
een stukje paradijs
dat aangeboden wordt
uit het eeuwenlange…
Nonnen....waar?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
739 Nonnen...
waar zijn ze
-in godsnaam- gebleven?
Ze maakten
al geen stennis
geen herrie, geen leven
Deze ingetogen vrouwen
die de stilte
van klooster en hof zoeken
Ze staan nu
slechts afgebeeld
in zwart-wit fotoboeken
Staan niet...
op m'n boekenplank
of in de boekenkast
Zelfs
op dit pad
heb ik hen moeten missen:
De nonnen…
Dat zwart oogt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 ik heb het woud gehoord
niet alleen zijn buitenkant
in het ritselen van bladeren
maar de oertaal van de vaderen
de krak waarmee hij
zijn jarenlange spanning
laat vieren in hervinden
van evenwicht en macht
het ven gezien dat zwart oogt
bij een helder blauwe lucht
en doodstil kleine bellen gas
aan de spiegel laat ontsnappen
bomen praten…
Smikkelen (haiku)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
772 de zon deelt warmte
zoetsappige energie
ik gris handenvol…
Druivenoogst?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 Herfst....
daalt over ons neer
....als motregen
door wind in wolken
grijs voortbewogen
Soms overheerst
het diepste blauw
aan de herfsthemel
gekrijt grijs verjaagd
We worden
meermaals geplaagd
door regenvlagen
stoten van wind
'Mijn kind,
de druiven
zijn die dagen:
voor opa zuur'.…
In ochtenddauw gerijpt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 door een vlaagje nachtvorst
schitteren weer mijn parels
in ochtenddauw gerijpt
ik kijk tevreden
naar mijn vele draden
die zeshoekig zijn gespreid
heb mijn vriend
de wind gevraagd uit
welke hoek hij vlaagt vandaag
dit samenspel bepaalt de
plaats en grootte van het web
waar ik mijn trekdraad heb gezet
ik lach naar de eerste
zonnestralen…
Witte fietsen.....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Ze staan er
in rij na rij
zo voor het grijpen
Geen groots idee
vermetel plan
hoeft nog te rijpen
Je mag er spontaan
gaan rijden
over de uitgerolde paden
van 't Natuurpark
waarin de ark
van Noë lijkt leeg gelopen
Sfeer en weer
hoeven ze er
niet te verkopen:
in park 'De Hoge Veluwe'…
Een fraai decor
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
555 ik wist de laatste
stralen te vangen
van de laagstaande zon
verzamelde schaduwen
die de lengte van dagen
een ander aanzicht gaven
later ontwaakten kleuren
in de zachte avondgloed
door oplichtend zonnebloed
herfst had zijn tapijt
al uitgerold toen wind
de bladeren had neergevlijd
een fraai decor waar kleur
en schaduw elkaar…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 Hoe ver
het oog reikt:
een bak met zand
niet ommuurd, geen strand
Wel een zee
van zand...
door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...
zal ik niet
aan dit landschap…
Vijf bomen voor een raam
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.790 Er staan vijf bomen voor het raam.
Het zijn mijn broers en zussen
die me trouw blijven, nooit vloeken,
elke dag een bos bloemen bezorgen.
Het zijn mijn diepste gedachten
over liefde, ontucht, glasheldere
doorzichten naar morgen, de dood.
Het zijn vijf namen die ik nooit
zou kunnen vergeten. Vijf vingers
en aan elke vinger een zegel…
Kwal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Ben jij
die kwal
die mij
zand in de ogen strooit?
Ben jij mal
ik lig hier
breeduit te zonnen
en spoel -met vloed-
terug in zee
zodat m'n huid
...niet looit.…
Dijken...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Land van water
rijk aan dijken
waarvoor rivier en stroom
zelden zullen wijken
De hand-en mankracht
nu duw-en trekkracht
van bulldozer en tientonner
'n zandbult zover....
het oog wil reiken
met vereende krachten
werken we door
strijden tegen hoog water.…
Een vorige tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 ik hoorde
struiken praten
had eerst weinig
in de gaten maar
een vleugje wind
droeg hun woorden
hoorbaar dichterbij
keek spiedend
om mij heen naar
een andere bron
zag gefilterde zon
in het donkere groen
rook de vage geur
uit bewegen van toen
een vorige tijd die
seizoenen herspeelde
in het decor van heden
daarbij declamerend
van…
Op stal?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
639 De kudde
drentelt wat
wacht af
geen 'vaarwel' aan dag
Mag nog niet
uitweiden...
de stal
nog niet uitgemest?
Hun honger gestild
hun dorst gelest...
aan regenwater
in ton en kuip
De kudde
vindt het best
straks tast
de boer in het duister.…