35386 resultaten.
een hals die zachtheid toont
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
691 je gezicht wordt mijn gedicht
nog slapend in ontspanning
de glimlach van een mooie
droom zweeft rond je mond
ogen zijn gesloten open
je trekken licht innemend
en je armen nodigen de
wereld tot een warm omhelzen
ik zie het kloppen van je hart
in een hals die zachtheid toont
de lijn omhoog naar kaken
die toch vastberaden zijn…
weet donders goed
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
761 eindeloos eerlijk bent
het eigen van de ander
steeds erkent begrip hebt
voor hun reden en hun
toekomst ziet in heden
toch is de nasmaak wrang
bang dat anderen hun angsten
manipuleren en hun gevoel gaan
uitproberen voor de eigen baat
jij kent magie
dus gebeurt dat niet
wie jou verlaat weet donders
goed hoe hij nu in het leven…
je steelde al te lang
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
960 ik kon niet
wachten tot de zon je
openvouwde als een bloem
je steelde al
te lang in groen
en loze knoppen
mijn lichte lente
zal de klokken vroeger
stellen op ontluiken
dan kun jij eindelijk
je hart in eigen kleur
volledig weer ontsluiten
samen voor het eerst
naar buiten proberen om
het zachte zomeren te leren…
liefde in triptiek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 ik zie zachtheid
in een sterk profiel
schaduw duidt de
randen van je ziel
je ogen glanzen
en de bloemenkransen
dansen op muziek
liefde in triptiek
mijn paletten klaar
de kleuren gescheiden
nog zijn vormen en
beelden bescheiden
ik schilder magie
met tijd die verdwijnt
jij verschijnt op het doek
in het rood van de morgen…
vleugels gedrapeerd in wit
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
677 ik zag een vogel
vallen in de vlucht
geen lucht kon
haar meer dragen
de lange pennen
ontoereikend nu
waren gespreid in
hopeloos vertragen
de landing was fataal
handen niet aanwezig
je leek niet terminaal
ze waren elders bezig
ogen braken in moment
vleugels gedrapeerd in wit
zo heb ik jou helaas
mijn levenlang nog niet…
woont nu in je dromen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
707 het nest was vol
met leven en zo druk
door herrie ben je
naar de rand gevlucht
in stilte gaf je
je niet bloot je hechtte
moeilijk miste warmte
uit de moederschoot
je woont nu in je dromen
met de wereld in je hand
het leven is je overkomen
ervaring scherpt je verstand
vliegt al zonder vleugels
wortels ben je kwijt
eens zul…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
dagboek
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.208 men begint eraan tegen het vergeten
herinnering wordt meer en meer
een stoemp van onontwarbare dingen
ik weet nog wat ik erin hebt gestopt
om zes uur opgestaan, ontbeten
aan een artikel geschreven over vogelgriep
ik moest aan zigeuners en Joden denken
altijd maar onderweg en nooit bereiken
iemand zal het lezen
wat ik geschreven heb
hier…
vlammen vertellen uit vuur zijn verhalen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
740 zijn verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
blaast met wangen vol
de wolken weer het hoofd
op hol tot een orkaan ontstaat
en hij zich in de stilte van
het oog omgeven door een
regenboog hervindt als wind
hij heerst en onderwerpt
de natuur met vlagen die in
zijn druppels eeuwig leven…
De Strever Naar het Hart & De Harmonie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
793 Oh voor degene die streeft naar harmonie
Is het hart soms zo onverzadigbaar
Het leven oneindig vervuld met mogelijkheden
Maar het onmogelijke in alle plekken aldaar
Geeft toch niet zo om onzin-drift
Vliegt weg op de vleugels van de wind
Oh de ziel zo ongenaakbaar vervliegend
Het inwendig kloppende hart van een kind
De mogendheid tot liefhebben…
wordt nooit een zomerkind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 weer sterft een ochtendblad
in kou van winterwind
het voorjaar al besproken
wordt nooit een zomerkind
in pril ontluiken
groende het door ochtendzon
maar'savond vroor het
juist streng buiten
we nevelden en
koesterden haar blad dat ook
een gouden herfst voor zich had
maar niets mocht baten
zij heeft alleen
haar knop…
violen strijken lichte kleuren
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
702 ik dronk muziek
weemoed nam me mee
naar oorden waar
tranen en verdriet
geboren worden
ik liet me drijven
op golven nostalgie
met spijt van dingen
die verloren gingen
in een vergeten melodie
in cirkels donker
drijven zilveren tonen
trompetten schetteren
het koper rood, ritme
baart zijn eigen klonen
violen strijken lichte kleuren…
stengelde iets hoger
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
683 ik bloeide
in het groen
naast jou mijn
kleine korenbloem
stengelde
iets hoger
maar ontnam je
nooit het licht
in samen wiegen
op een warme wind
hadden wij
voldoende zicht
wij plukten zon
uit sombere dagen
waarin de uren
leken te vertragen
kom groei met mij
in blauw en groen
jij weet in bloei
wat er samen is te…
vrijde met je schaduw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot licht onze naaktheid
bedekte en zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er altijd…
Lentewachter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.331 Als witte windsels uit de nacht
-nat van donkere tong gegleden-
bevende bomen broos bekleden
met vlok geplozen wintervacht
en vorst gerijpt grenzen verlegt
moe van zijn kil regerend hand
waarmee hij heerste in het land
dat hem ijswekkend had gehecht
wacht het maanlicht schijn gesust
tot lentegeuren zwaar beschonken
haar mysterieuze glimlach…
uit de mist van je hoofd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
610 je handen
speelden met wolken
uit de mist van je hoofd
boetseerden de kop
met ogen waarin jij
ooit hebt geloofd
vormden lippen
met woorden dat jou
zijn trouw toebehoorde
maar in zijn gezicht
vond de mist geen herkenning
wolken hadden zijn bui als bestemming
hij onweerde slechts
jouw zon mocht niet schijnen
omdat…
ochtendziek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.532 tevoren zou mijn leven zijn volbracht
als ik mijzelf des nachts kon aborteren.…
in witte ongereptheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 ik zag je
bij de kersenboom
een fiere meid
met in je hart
een bloesemdroom
het roze is zo schoon
in witte ongereptheid
het prille groen heeft er
een half leven over moeten
doen om eindelijk te ontluiken
nu straalt de zon
in je ogen en komt
het geluk uit de bron
met warmte naar boven in
de vruchten die je zal dragen
we…
Het woord
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.482 ongeloof
gedwongen te zien
en tasten vergeefs
naar de ongrijpbare pijlers
Het woord verdoezelt
in verborgen taal
synoniem aan het einde
nu zichtbaar in een schrikbeeld
De tranen echt van zilver
in een intens verlangen
naar overleven
De vaag geëtaleerde gruwelen
verscherpt door de verbintenis
nu opgedrongen
naar het centrum van ons leven…
Vrijheid
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.196 Fietsend langs een weiland
het gras brandt door het ochtendlicht
koeien grazen met veel genoegen
en een glimlacht op het gezicht
Een ooievaar die op de kerktoren
haar liefdesnestje maakt
een oud vrouwtje maakt haar ochtendwandeling
..., Nederland ontwaakt
Een bouwvakker geniet van
zijn koffie op de steiger
een kikker springt gewillig…
bier is langs nachten gegaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
621 boven
gevleugeld zijn verhalen
die als holen grijnzen
in de torenhoge bergwand
hun holten zijn bemand
ze verwoorden God en leren
over dwazen die azen op
macht vertellen over vrouwen
die met kinderen zijn omgebracht
ze verweven tijd en familie
breken saaiheid van bestaan
bier is langs nachten gegaan rond
het vuur, het leven…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 ga mee wandelen
de hei met honden
paadjes wild gegroeid
met geur behangen
bloemenkleuren roze
wit in groen gedekt
het gele zand dat rult
stappen met gedachten vult
ga mee rennen
door het bos en langs de wei
kijk hoe bomen vreemd
hun takken spreiden
om botsen te vermijden
hollen door het tere groen
waar vogels spinnen eten
eekhoorns…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 laat het licht
van morgen je bevrijden
de donkerte bestrijden
die spoken oproept in je geest
je hebt het vroeger al beleefd
en bent eraan kapot gegaan
dat leven is geweest…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je…
ons kind
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
5.196 in verbaasde ogenblikken
kwam jij in ons leven
verwonderd door
het wonder toch
werd jij
aan ons gegeven
jij gaf ons iets
dat niet bestond
totdat jij werd geboren
wie waren wij
dat jij zo lief en klein
bij ons wilde horen.…
aqui vive en poeta
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
637 welnu achter deze gevel
komen woorden tot leven
zoals destijds bij de bouw
de metselaar dit huis
liet groeien steen voor steen
zo maakt de dichter
met zorg de juiste keuze
woord voor woord…
nieuwe leer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
846 onbeschreven bekijk jij
gevoelloos stuk geruit papier
de aanslag van mijn pen
of ik nog iets schrijven wil
de aarzeling is korter dan
de pijnscheut door mijn hart
bij het denken aan even terug
de woorden bleven stromen
het krast niet meer zo diep
het verhalen van het wedervaren
de sterkte is wat minder vandaag
zoals met dat lijf van…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 In het donker wist ik niet
wie je was, hoewel je geuren
voelde een trillen in de lucht
een beven van de grond.
Bij het raam leken de sterren
te bewegen aan het firmament
opende de deur in kamerjas
handen op de rand wachtte ik buiten.
Uit de schaduwen van het donker
lekte licht, maakte grijs
een boom, een schuur, een kat
die net als ik…
Frankrijk aangekaart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
811 een reeks van twaalf galmen
vier mannen aan de tafel
rondom hangt de rook
uit leeggeblazen longen
het einde aangekondigd
van een overjaarse zondag
er ligt miserie op de ronde tafel
meelijwekkend en ook uitdagend
onder gefronste oude mannenblikken
breekt de stilte in duizend stukken
onder het gevloek van een verliezer
of drie, ellende loont…
Ontkiemend zaad en niemand weet hoe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
835 Dit leven een wonder,
vanbinnen en buiten;
de liefde een kracht
die de dood zal trotseren,
een hoop die niet sterft
voor al wie wil horen:
alles wordt
weder
geboren.…