8109 resultaten.
Mystieke rust
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
536 ik was verdwaald
bomen waren al
geschraald tot aan de top
zon scheen vaag
de theatrale kleuren
van het glas in lood
dat ons de vensters
bood van kathedralen
in het herfstig bos
na zomerlange
beden om verkoeling
heerst er nu mystieke rust
nog zucht de wind
kraken takken zacht
in een devoot ontroeren
zij bezielen nog het
kleurrijke…
Als excuus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
518 de speelse wind
danst en glinstert
in het stof dat
hij doet opwaaien
het is mijn vrind
vaak botsen wij op
strand en boulevard
hij jaagt scherp zand
met hagel en regen
door mijn haar
maar als wij lopen
langs de vloed
is hij het steuntje
in de rug dat doet
mij oneindig goed
soms schiet hij
uit zijn slof
orkaant kusten
drijft…
Alleen de merel...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
526 Bijt
er niet in:
deze vruchten
bessen, geplukt
onder herfstluchten
onvoorspelbaar, het weer
wind....
een trouwe handlanger
'Hoor, een zanger'
een late merel
oefent al
z'n lentelied
Ik zal 'm belonen.…
de bloemetjes en de bij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
672 opgesloten… vind ik niets voor mij
dus laat me los, maak me vrij
ik wil stoeien op de groene wei
met mijn soortgenootjes: de honingbij
ik ruik de planten en de bloemen
maar zit gevangen in mijn korf
mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen
och, wat vind ik dit ellendig grof
want alle bloemen wil ik kussen
ik wil vliegen, ik wil brommen
zie…
Vruchten plukken?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 De vruchten
hoef je niet
te plukken...
Zé vallen
je voor de voeten
door wind
uit alle richtingen
Bij glas...
heb je altijd
scherven, stukken
wind, een onbetrouwbaar sujet
Wij zijn
in onze sas
met de 'geraapte oogst'
van vruchten
In en met
de kleuren van herfst.…
vergeet-mij-nietjes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
622 als ik de planten
en de bloemen
van water voorzie
dan hoor ik in de verte
een mooi refreintje
in een prachtig liedje
wat kleine blauwe bloempjes
die samen smekend zingen
“we hebben grote dorst
ja, we hebben zo’n dorst
och alsjeblief…Johny
vergeet-mij-nietjes”…
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 De zee
wil je bevaren
het zeegat uit
voorbij havenhoofden
Het water...
komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…
herfstboom
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
657 daar sta je dan
in ijzig natte klei
diep gezogen
tussen harde blote basten
uitgekleed koud
dakloos in rij
je blauw te wachten
op winter en zijn gasten
©MM2009…
Blozen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 In m'n tuin
blozen de esdoorns
Gekozen
heb ik zé daarvoor
Alle herfsten
tonen zé hun kleur
als ik de deur
open naar m'n paradijs
door najaarszon beschenen.…
De flow van duizendschonen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 zacht ben je bij mij
gekomen in de flow
van duizendschonen
zij zomerbloeiden lang
in een herfst die wij
nooit zullen vergeten
omdat zij kleuren
deelden in de meest
lieve stukjes van ons leven
hun trossen waren
kleine bosjes schoonheid
hooggesteeld naar zon
wij droomden liefde
volmaakter dan de
werkelijkheid rondom
tot een geluid…
Verhaalt van lente...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Het blad kleurt
't blad valt
de zon
z'n kracht verloren
Alleen wind
blaast van
de hoogste toren:
'loslaten'
De Magnolia
wil al praten
over:
een nieuwe lente
Geef haar eens ongelijk.…
Als zilverdraden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 het fijne
spinrag gaf
niet makkelijk af
voelde het op
huid en handen
in zacht raken
pas door de
eerste zonnestralen
lichtten zij op
als zilverdraden
die door ochtendwind
liefjes verwaaiden
heb ze rustig
verwijderd als
net opgevoed mens
ik was niet
de prooi die een
spin zich echt wenst…
Ontbijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Ik ben
een ongenode gast
zit niet
aan, maar op tafel
Wel houd ik
m'n snavel...
want er valt
altijd wel wat af:
Kruimels
van onze welvaart.…
De mooiste choreografie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 het is al
zo lang geleden
dat sneeuwkristallen
langs mijn ramen gleden
dansend op wind
blij als een kind in
elkaar zachtjes raken
spelend inhaken
zij stralen licht in
kristallijne weerkaatsing
voor schaduw geen plaats
in een gebeuren zonder haast
terwijl zij vlagen op
de mooiste choreografie
lijk ik te smelten door de
volmaakte…
Figuur..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 Een sprookjesfiguur
ben ik
gestapt
uit een verhaal
Betovering
is er
in elk sprookje
de rode draad
Ik spreek
een oosterse taal
hul me
in oosterse gewaden
De zon
is me meer lief
dan regen
parasol, m'n maat.…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Ik houd wel van de mist
mistroostige momenten
even hoeft de natuur
niets groots te doen en rust.
Beschildert webben
legt parels neer
ze wacht uren lang geduldig
op de sympathieke draden.
Ik word er door aangetrokken.
Gecharmeerd en gefascineerd
van alle grijze nuances
houd ik van zon en mist.…
Ingesponnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 We worden
door winter
-langzamerhand-
ingesponnen
De tuin...
een rijk
in tover
bomen,struik
daar...
is het de aloude Vorst
-blijkbaar-
om begonnen.…
Sneeuw op de lijn?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Er is
weer eens sneeuw
uit 'n loodgrijze lucht gevallen
De weerman...
heeft het dit maal
goed voorspeld
Hij blijkt
de 'grote held'
in 'n witte wereld
Waar...
straat en plein
glad als spiegels zijn
Bel: de ijs-of sneeuwlijn!…
Binnen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
551 Binnen....
moet je blijven
'ga niet de weg op'
Buiten
wacht ons sneeuwval
en spiegelgladde wegen
En code-geel en rood
voor erger afgegeven
via radio en teevee
We gaan aan
koffie, aan thee
erwtensoep & worst
Want buiten
wordt het vegen
vegen we ons straatje schoon.…
Gewoon om te koesteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Als adem voelt het moment, als een stijgwind
passend bij dit natuurlijke beeld mij toebedeelt
hier kan ik hun wintertooi bijna voelen.
En nu denk ik wel na, geniet het fooimoment
mijn hartstocht wil een vuur gaan ontsteken.…
In verdronken grijs
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 het orkest is niet
vooruit te branden
ik voel klam zweet
opkomen in mijn handen
als ik op noten jaag
stroperig golft
een oceaan aan tonen
in verdronken grijs
alle opgezweepte koppen
betalen zo in schuim hun prijs
er zijn geen brekers
die dwars liggen in een
vals akkoorden soort
zij hebben niet gescoord in
gruwelijke middelmatigheid…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Kent de natuur binnen en buiten rechtvaardig
getuigen, echt de kroon op werk van mensen.
II
Vergetelheid spant al wekenlang de kroon
er zit geen knop aan haar herfstdenkgetijde.
Al zou ik tijd wensen te bevriezen er resten
vragen, hoe bouwt zij nog wel herinneringen.
Is zij dementerend , dit domweg de natuur.…
Vossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Vossen snellen zich over de besneeuwde velden
het vliedende landschap zuigt zich onder de buiken
de vossen zijn slijpende slijpen hun oren
spits wrijven de ogen wrijven de streek
in de ogen
straks zal er het bloed zijn, bloed dat kuilen maakt
tot de bodem ‘d aarde en sporen van
sluikse silhouetten benevens de
indrukken van prooien, contouren…
Wij, reizigers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 Het zijn wij
die reizen maken
naar en in andere oorden
andere werelden
willen zien
en horen...
in andere talen
verhalen
uit koffers
van andere aardbewoners
daarmee
worden we onszelf.…
Alleenstaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
809 Je staat alleen
de heuvel
je voetstuk
Ik zie je...
je heft
je armen ten hemel
Het groen
gekeuvel
ondergronds geluk
Koud
als steen
de vroege morgen
Wat?
houdt de toekomst
voor ons oog verborgen?…
Droombeelden verpoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
446 Ik boom met beelden uit mijn dromen
wil niet dat ze deze plots omkappen.
In mijn herinnering zie ik de heesters
manshoge struiken, onze picknickmand.
Zelfs met schraal weer de bospaden
met vaak een goudgloed over kruinen.
Als wij kinderen er wandelden
wat heel veel waard is en was
speelde ik onbevangen dagdromend
met cameraogen dat ze er…
Het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Schoorvoetend
keert het daglicht
weer
Verschijnsel
dat
geen twijfel leidt
Morgenzon
vroeger
uit de veren
De slaap
niet echt gewreven
uit het oog
Het geeuwen
hoorbaar
tussen oude bomen
nog niet
op groeien
voorbereid.…
Rechtlijnig of een rechte lijn trekken?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 Dan zeggen mensen trek een lijn
liefst zo strak en rechtvaardig mogelijk
bij alles in leven dat mogen lessen geven
leven mag soms zuur wel wat structuur
maar dat durft bijna niemand wel of niet.
Is het om wat dan ligt in het verschiet?
Wat een ander tussen de regels wel
of niet ziet, gebaart, anders naar de regels
staart? Loop je ver weg oog…
Blauwend boven land
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
449 het was vandaag
nog een extra dag
ander wereldweer
met frisse poollucht
uit vergeten jaren
blauwend boven land
dat de helderheid
van middeleeuwse
schilderijen feilloos vangt
zelfs haast
en stress maakt
in de straffe kou
amechtig ferme
passen op de plaats
in wachterstrouw
met dik geklede
mensen die elkaar
het allerbeste wensen
een…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…