Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

Mystieke rust

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 536
ik was verdwaald bomen waren al geschraald tot aan de top zon scheen vaag de theatrale kleuren van het glas in lood dat ons de vensters bood van kathedralen in het herfstig bos na zomerlange beden om verkoeling heerst er nu mystieke rust nog zucht de wind kraken takken zacht in een devoot ontroeren zij bezielen nog het kleurrijke…
wil melker24 oktober 2017Lees meer >

Als excuus

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
de speelse wind danst en glinstert in het stof dat hij doet opwaaien het is mijn vrind vaak botsen wij op strand en boulevard hij jaagt scherp zand met hagel en regen door mijn haar maar als wij lopen langs de vloed is hij het steuntje in de rug dat doet mij oneindig goed soms schiet hij uit zijn slof orkaant kusten drijft…
wil melker28 oktober 2017Lees meer >

Alleen de merel...

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Bijt er niet in: deze vruchten bessen, geplukt onder herfstluchten onvoorspelbaar, het weer wind.... een trouwe handlanger 'Hoor, een zanger' een late merel oefent al z'n lentelied Ik zal 'm belonen.…

de bloemetjes en de bij

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
opgesloten… vind ik niets voor mij dus laat me los, maak me vrij ik wil stoeien op de groene wei met mijn soortgenootjes: de honingbij ik ruik de planten en de bloemen maar zit gevangen in mijn korf mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen och, wat vind ik dit ellendig grof want alle bloemen wil ik kussen ik wil vliegen, ik wil brommen zie…
metske29 oktober 2017Lees meer >

Vruchten plukken?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
De vruchten hoef je niet te plukken... Zé vallen je voor de voeten door wind uit alle richtingen Bij glas... heb je altijd scherven, stukken wind, een onbetrouwbaar sujet Wij zijn in onze sas met de 'geraapte oogst' van vruchten In en met de kleuren van herfst.…

vergeet-mij-nietjes

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 622
als ik de planten en de bloemen van water voorzie dan hoor ik in de verte een mooi refreintje in een prachtig liedje wat kleine blauwe bloempjes die samen smekend zingen “we hebben grote dorst ja, we hebben zo’n dorst och alsjeblief…Johny vergeet-mij-nietjes”…
jonhy donovan13 november 2017Lees meer >

Bevaren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
De zee wil je bevaren het zeegat uit voorbij havenhoofden Het water... komt er nimmer tot bedaren na eb is er vloed Het zand altijd prooi de tanden er ingezet waar aan geknaagd De duinen kijken het aan nog droge kruinen 't water aan hun tenen Je wilt.... het oor lenen aan de monotone zang van branding.…

herfstboom

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 657
daar sta je dan in ijzig natte klei diep gezogen tussen harde blote basten uitgekleed koud dakloos in rij je blauw te wachten op winter en zijn gasten ©MM2009…

Blozen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
In m'n tuin blozen de esdoorns Gekozen heb ik zé daarvoor Alle herfsten tonen zé hun kleur als ik de deur open naar m'n paradijs door najaarszon beschenen.…

De flow van duizendschonen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
zacht ben je bij mij gekomen in de flow van duizendschonen zij zomerbloeiden lang in een herfst die wij nooit zullen vergeten omdat zij kleuren deelden in de meest lieve stukjes van ons leven hun trossen waren kleine bosjes schoonheid hooggesteeld naar zon wij droomden liefde volmaakter dan de werkelijkheid rondom tot een geluid…
wil melker21 november 2017Lees meer >

Verhaalt van lente...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Het blad kleurt 't blad valt de zon z'n kracht verloren Alleen wind blaast van de hoogste toren: 'loslaten' De Magnolia wil al praten over: een nieuwe lente Geef haar eens ongelijk.…

Als zilverdraden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
het fijne spinrag gaf niet makkelijk af voelde het op huid en handen in zacht raken pas door de eerste zonnestralen lichtten zij op als zilverdraden die door ochtendwind liefjes verwaaiden heb ze rustig verwijderd als net opgevoed mens ik was niet de prooi die een spin zich echt wenst…
wil melker23 november 2017Lees meer >

Ontbijt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Ik ben een ongenode gast zit niet aan, maar op tafel Wel houd ik m'n snavel... want er valt altijd wel wat af: Kruimels van onze welvaart.…

De mooiste choreografie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
het is al zo lang geleden dat sneeuwkristallen langs mijn ramen gleden dansend op wind blij als een kind in elkaar zachtjes raken spelend inhaken zij stralen licht in kristallijne weerkaatsing voor schaduw geen plaats in een gebeuren zonder haast terwijl zij vlagen op de mooiste choreografie lijk ik te smelten door de volmaakte…
wil melker26 november 2017Lees meer >

Figuur..

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Een sprookjesfiguur ben ik gestapt uit een verhaal Betovering is er in elk sprookje de rode draad Ik spreek een oosterse taal hul me in oosterse gewaden De zon is me meer lief dan regen parasol, m'n maat.…

een dauwdruppel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Ik houd wel van de mist mistroostige momenten even hoeft de natuur niets groots te doen en rust. Beschildert webben legt parels neer ze wacht uren lang geduldig op de sympathieke draden. Ik word er door aangetrokken. Gecharmeerd en gefascineerd van alle grijze nuances houd ik van zon en mist.…

Ingesponnen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
We worden door winter -langzamerhand- ingesponnen De tuin... een rijk in tover bomen,struik daar... is het de aloude Vorst -blijkbaar- om begonnen.…

Sneeuw op de lijn?

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Er is weer eens sneeuw uit 'n loodgrijze lucht gevallen De weerman... heeft het dit maal goed voorspeld Hij blijkt de 'grote held' in 'n witte wereld Waar... straat en plein glad als spiegels zijn Bel: de ijs-of sneeuwlijn!…

Binnen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Binnen.... moet je blijven 'ga niet de weg op' Buiten wacht ons sneeuwval en spiegelgladde wegen En code-geel en rood voor erger afgegeven via radio en teevee We gaan aan koffie, aan thee erwtensoep & worst Want buiten wordt het vegen vegen we ons straatje schoon.…

Gewoon om te koesteren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Als adem voelt het moment, als een stijgwind passend bij dit natuurlijke beeld mij toebedeelt hier kan ik hun wintertooi bijna voelen. En nu denk ik wel na, geniet het fooimoment mijn hartstocht wil een vuur gaan ontsteken.…

In verdronken grijs

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
het orkest is niet vooruit te branden ik voel klam zweet opkomen in mijn handen als ik op noten jaag stroperig golft een oceaan aan tonen in verdronken grijs alle opgezweepte koppen betalen zo in schuim hun prijs er zijn geen brekers die dwars liggen in een vals akkoorden soort zij hebben niet gescoord in gruwelijke middelmatigheid…
wil melker16 december 2017Lees meer >

Hier geniet zij oeverloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Kent de natuur binnen en buiten rechtvaardig getuigen, echt de kroon op werk van mensen. II Vergetelheid spant al wekenlang de kroon er zit geen knop aan haar herfstdenkgetijde. Al zou ik tijd wensen te bevriezen er resten vragen, hoe bouwt zij nog wel herinneringen. Is zij dementerend , dit domweg de natuur.…

Vossen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Vossen snellen zich over de besneeuwde velden het vliedende landschap zuigt zich onder de buiken de vossen zijn slijpende slijpen hun oren spits wrijven de ogen wrijven de streek in de ogen straks zal er het bloed zijn, bloed dat kuilen maakt tot de bodem ‘d aarde en sporen van sluikse silhouetten benevens de indrukken van prooien, contouren…

Wij, reizigers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
Het zijn wij die reizen maken naar en in andere oorden andere werelden willen zien en horen... in andere talen verhalen uit koffers van andere aardbewoners daarmee worden we onszelf.…

Alleenstaand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 809
Je staat alleen de heuvel je voetstuk Ik zie je... je heft je armen ten hemel Het groen gekeuvel ondergronds geluk Koud als steen de vroege morgen Wat? houdt de toekomst voor ons oog verborgen?…

Droombeelden verpoppen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 446
Ik boom met beelden uit mijn dromen wil niet dat ze deze plots omkappen. In mijn herinnering zie ik de heesters manshoge struiken, onze picknickmand. Zelfs met schraal weer de bospaden met vaak een goudgloed over kruinen. Als wij kinderen er wandelden wat heel veel waard is en was speelde ik onbevangen dagdromend met cameraogen dat ze er…

Het licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Schoorvoetend keert het daglicht weer Verschijnsel dat geen twijfel leidt Morgenzon vroeger uit de veren De slaap niet echt gewreven uit het oog Het geeuwen hoorbaar tussen oude bomen nog niet op groeien voorbereid.…

Rechtlijnig of een rechte lijn trekken?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
Dan zeggen mensen trek een lijn liefst zo strak en rechtvaardig mogelijk bij alles in leven dat mogen lessen geven leven mag soms zuur wel wat structuur maar dat durft bijna niemand wel of niet. Is het om wat dan ligt in het verschiet? Wat een ander tussen de regels wel of niet ziet, gebaart, anders naar de regels staart? Loop je ver weg oog…

Blauwend boven land

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 449
het was vandaag nog een extra dag ander wereldweer met frisse poollucht uit vergeten jaren blauwend boven land dat de helderheid van middeleeuwse schilderijen feilloos vangt zelfs haast en stress maakt in de straffe kou amechtig ferme passen op de plaats in wachterstrouw met dik geklede mensen die elkaar het allerbeste wensen een…
wil melker9 januari 2018Lees meer >

De blauwdruk

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
waar kleuren langzaam nestelen in grijs van grauwe maanden slaapt wit in pas gevallen sneeuw zijn winters maagdelijk rusten toch zal er iets gaan broeien in leven dat door snoeien kort gehouden wordt het zijn geen stemmetjes die soms winden kleuren wel de klank van samenspraak die over het mysterie van de blauwdruk gaat…
wil melker10 januari 2018Lees meer >