Hartenkreten over emoties

Koele zeewind ontspande mijn gemoed schuimkop en vloed spoelde mijn voetstappen weg ik harkte daar rouwverdriet bijeen witte meeuwen schreven cirkels tegen hemelblauw mijn lief hier vond ik jou ik loop hier alleen met jouw schaduw de zee is ruw.…

Je bent wat je bent Laat het los Precies....die blauwe bomen In jouw mooiste bos…

de waarheid is meedogenloos hartverscheurend doet soms zo zeer veel minder eerlijk dan gedacht ontluisterend danst als een dobber op en neer wordt soms hooglijk veracht ze is de kokosnoot die op je hoofd valt je wakker schudt kan leiden tot de dood maar binnenin heeft al die tijd gewacht met eindeloos geduld haar melk zo romig…

Het overvalt je zomaar, heimwee naar wat, vraag je me, nou gewoon heimwee naar wat was! Wat was er dan dat je heimwee hebt vroeg je me daarna ik zei gewoon, nou dat? Het overvalt je bij een melodie of bij het zien van wat zag je dan, vroeg je me? Een traan biggelt over m’n wang ‘k weet ‘t niet, gewoon? ik heb heimwee naar dat! Maar…

Zoveel emoties verstopt van binnen. Telkens de glimlach die weet te overwinnen. Zoveel emoties te vermijden Telkens de glimlach die weet te bevrijden. Zoveel emoties blijven verborgen. Telkens de glimlach die het volhoudt tot morgen.…

wij hebben een liefde een liefde met littekens soms scheld je heel mijn huid vol als het heethoofd dat je bent dan was ik toch nog zo op mijn hoede voor het moment dat je woede wordt aangewend maar je kookt er bijna van mijn arm en hand verbrand…

Hielp het ooit, het spoelen van de mond en een kernachtige kreet zeepsop in een kom en spoelen tot je niks anders meer proeven kon? Hielp ‘t tegen nare uitspraken tegen haat, nijd jaloezie en meer spoelen met zeepsop zodat: je ‘t wel naliet de volgende keer? ‘k Zeg je, ‘t helpt geen barst, niks niemandal ijdele hoop is ‘t gebleken want…

Waarom jengelen of sip kijken, dit haalt geen éne moer uit Tel je zegeningen en je zal versteld staan en glimlachen Mijn tijd is beslist mijn kostbaarste bezit dus goud waard Louteringen lonen; mijn mantra. De tijd van onbezorgde tedere innigheid keert straks weer Met vurige passie die torenhoog oplaait Met lippen die smachtend om elkaar zuchten…

Zoveel gedachten in mijn hoofd Waarvan ik liever heb dat ze worden verdoofd Ze zeggen “je bent het niet waard” Maar hoe waar is dat als de gemoederen zijn bedaard? Ik ben walgelijk, niet goed genoeg en zal het ook nooit zijn Maar is dat waarheid of slechts een spinsel van mijn brein? Alles ligt aan mij en ik doe alles fout Of voelen die…

Woorden komen uit mijn mond, maar ze verdwijnen ergens tussen lucht en grond. Ik probeer te tonen wat ik voor je voel, Maar je begrijpt niet wat ik bedoel. Zelf op papier Vind ik niet de juiste manier. Je kijkt me aan Maar je zal me nooit echt zien staan. Ooit zal je slechts een herinnering zijn, Maar alleen al die gedachte doet me pijn.…

Schakels aan elkaar verbonden voor eeuwig en altijd. Als hij breekt, is het waar dat ons leven maar aan een draadje hangt. Ik heb zo’n ketting. De schakels zijn nog gaaf, de blinkende zijn mijn liefde voor de kinderen die ik baarde. Het zware slot, zijn de armen van mijn lieve man die het loodzware lot torst waar het nodig is. Er hangen…

voel je blauw voel je groen voel je rood voel je geel voel weer die verkwikkende ochtenddauw die rust van toen voel weer hoe je die eerste keer genoot van haar zacht als fluweel je verloor je hart aan die ene vrouw was totaal verward voel weer de sensatie van al die machtige kleuren verenigd in je eerste regenboog maar probeer te…

Verdwaald Tussen zomer en winter Dag en nacht Niet weten wanneer het ene begint en het andere eindigt De eeuwige zoektocht Naar iets wat ik nog niet ken Of wat ik vergeten ben…

Mijn outcoming was een gevecht Van iedereen een opmerking geheel onterecht. Menig man riep: “Slaap maar een nachtje bij mij” Dan zijn de gedachten voor vrouwen snel voorbij “Hoe werkt dat seks met een vrouw” Van deze vraag werd ik elke keer flauw. Soms komt de gedachte maar weer terug in de kast Dat voelt veilig en ben ik niemand tot last…

Ik heb twee gezichten Één is altijd blij Ik lach, ik ren en ik spring Maar dit is maar een deel van mij Je zegt dat ik zwak ben Dat ik mij aanstel Voor confrontatie weg ren En dat klopt ook wel Dat komt door de andere helft Die met pijn en verdriet Die is alleen van mij De helft die jij nooit ziet…

hou van de dieren door hun goed te behandelen dan pas kan de wereld beginnen met een schoon nieuw pad te bewandelen liefde voor dieren weerkaatst immers dubbel en dwars terug op de mens ‘t is van een onschatbare onvolprezen waarde vervult onze steeds groter groeiende nog te weinig uitgesproken wens tot het behouden van een voor…

Laat je leven Niet stil zetten Door angst en pijn…

Ik ben slechts de schrijver van zo nu en dan een gedicht. Zodra u het heeft gelezen is het toch echt uw eigen bezit. Vraagt u daarom liever niet naar de achterliggende betekenis alleen omdat u zich liever van schroom ontdoet En dat alleen omdat de waarheid die voor U van toepassing is eigenlijk nog liever niet had ontmoet.…

wat hij wilde worden heeft ie nooit geweten en wat hij dan uiteindelijk werd? Het klinkt misschien stom maar ja hoe zou zoiets nou eigenlijk heten echt hij zou er geen naam voor weten maar hij is toch tevreden en kom daar heden ten dage nog maar eens om…

Je diepste pijn te doorvoelen Kan een levens bevrijdende Ervaring zijn Het maakt verkrampte energie En verlamde creativiteit vrij En geeft ruimte om plezier te voelen En wel in die mate Waarin je bereid bent Je pijn te voelen Hetzelfde geldt voor angst Angst is een ontkenning Van andere gevoelens Wanneer het oorspronkelijke Gevoel…

Met langzame maar zekere tred raak ik meer en meer vervreemd van 'vrienden' kennissen maar vooral van mijzelf. Het is nu zelfs zo erg dat het mobieltje mijn vingerafdruk niet meer herkent.…

Gedachtes, gevoelens, pijn en verdriet Alles zit vast als in een spinnenweb Het begin in zoek maar het eind is onvindbaar…

Ze zegt: als haar gevraagd wordt hoe het gaat, het gaat goed, we zien de pijn in haar ogen. Ze kijkt weg, als men dieper op het antwoord ingaat het gaat best, we zien haar schouders zakken. Pas, als we naast haar zitten, breekt ze een zielig hoopje snikkend en wel de tranen vloeien rijkelijk, nooit wist ik, zo stottert ze dat verlies zo’n pijn…

Wandelend over het strand Mijn haren in de wind Naast mij diegene die mij bemind Jij legt jouw hand in mijn hand. Wandelend over het strand Mijn schouders hangen moedeloos Mijn gedachten zijn troosteloos Jouw bemoedigende hand in mijn hand. Wandelend over het strand Hoeveel kan een mens verdragen Zonder pijn en zonder klagen Jouw troostende…

‘k Lachte dansend, ‘k danste lachend, midden door m’n bitterste verdriet, zodat niemand niet het ooit ziet. ‘k Danste lachend, ‘k lachte dansend, midden in het grijnzend gelaat, de honende lach, die niemand niet ooit zag. ‘k Zei: 'Ben je vrij, dans je met me vandaag? Ik dans zo graag, maar weinigen dansen met mij. Durf jij?' ‘k Lachte…

Als vleermuizen in de nacht, draaien ze hun ronden. Verloren in de duisternis, likken ze hun wonden. Angst voor de verdoemenis, met een tong die gespleten en vergiftigd is. Vergiftigd door hun hunkering, hun hunkering naar vergiffenis, die ze tot nu toe niet gegeven is. Ze zoeken het in hoeken, ze zoeken het in gaten. Schreeuwend en vloekend…

Door onwelkome gevoelens Te negeren of te onderdrukken Versterken we ze juist Op een aandachtige manier Afstand nemen van de gevoelens Die je in de weg zitten Helpen je los te laten Kalmer te worden Bewuster te leven en te veranderen…

De kassière heeft de zegeltjes al uitgeteld terwijl ik alles inpak vraagt ze of ik ook actiezegeltjes wil ‘nee dame ik hoef geen zegeltjes, als je zo oud bent als ik moet je je tijd niet verkwisten aan zegeltjes sparen en plakken’ we wisselen geld en een glimlach de oudere dame na mij kijkt me hoopvol aan durft niet te vragen…

Ik wilde dat ik vliegen kon naar een land op verre afstand vroeg engelen hun vleugels af te staan soms komt er eentje op m’n frêle schouder zitten even vragen hoe de dag is vergaan ik vertel van mijn zoon zijn Parkinson en ons verdriet en steek een kaarsje aan na een poosje komt rust duidelijk voelbaar over me gedaald moet alleen een…

ze roepen me ze schreeuwen me ze smeken me maar ik luister niet ik bedoel daarmee dat ik ze wel hoor maar ze niet wil horen ze vragen veel te veel ze maken me ongelukkig depressief ondanks ze mijn vastberadenheid blijven ze smeken ze willen me terug ze hebben me nodig ze stellen niets voor zonder mij ze zullen geen toekomst kennen…