876 resultaten.
Hoe kan het...
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.331 Hoe vaak heb ik al weggegumd
je ogen neus en mond
ze lijken immers niet
dus zijn ze niet van jou
Hoe kan het dat mijn hand
je ogen in mijn hoofd mijn hart
niet volgen in lijn?
Ik kén je toch?
al is het pas een jaar
Intussen, kijk je me totaal onschuldig aan
De Gruffalo blijft onbewogen
op je schoot
Ik geef niet op, al weet ik dat…
Ontwaken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
765 Mooie woorden dwarrelen
als rozerood en bloesemblad.
De wind draagt ver
legt ze zachtjes
voor mijn voeten
op mijn pad.
Rozerood van dageraad,
bloesemblad van nieuw begin,
ik wacht nog steeds op lente
maar zit er midden in.…
De lust voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
740 Voorbij de lust
ligt het land
van ultieme
tederheid,
waar zich
jouw lichaam
tegen het mijne vlijt.…
Vlinder
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.122 De herfst valt in,
Mistnevels ontsieren het land
En regen bedroeft mij.
Ik kijk uit het raam
En zie tomeloze somberheid.
De kilheid bevangt me tot het bot.
Ik loop buiten en lopenderwijs
Dwalen mijn gedachten af naar zomerse streken
Waar de druiven rijpen
En honing vloeit.
Ik keer terug in de realiteit
En de sleur grijpt me bij de keel…
Alles wat ik wil
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.118 Ik wil je vriendje zijn
en dat je trots op me bent
net zo trots als ik op jou
Ik wil je vriendje zijn
en ervaren wat jij nu voelt
je laten zien hoeveel ik van je hou
Ik wil je vriendje zijn
omdat je bent wie je bent
heus ik maak geen verschil
Ik wil je vriendje zijn
en dat je…
Melancholie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
698 Koester
gloeiend goud
koren
huiver
zilver maanlicht
water
leef in laatste uurtjes
gedenk
die krans van margrietjes
zélf gevlochten
rond de tere kinderziel…
Liniedijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 richten tralies op tegen de zon
glimpen bunkers vol geheime holten
Zware deuren klampen
hun hangslot stevig vast
Een achtergrondkoor van
vogels, insecten, reeds langgestorven zielen
streelt het groenbemoste beton
laat kleine bloempjes bloeien
Het rubberbootje stuwt kleurig het nieuwe water voort
Gerommel klinkt op
van ver over de dijk…
Bevangen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
700 geesten kunnen niet bestaan
de trilling die je vinger trekt
is door mezelf opgewekt
verlangen
je stem
door niemand meer gehoord
je hebt je lichaam
uitgedaan
je geest is met je meegegaan
in stof
hoe valt dan te verklaren
dat ik je telkens tegenkom
hoe kom je tot bedaren…
Kleintje ontdekt de wereld
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
17.347 Je legt je koortsige vingertje
op de geribbelde bladzij
en leest
een olifant
een pluizige papegaai
een tijger met papieren strepen
Hoe je met je éénjarig vingertje
de koe laat loeien
het schaap laat mekkeren
het paard laat hinniken
De wereld laat zich omslaan
in paarsblauw glanspapier
Vandaag schep je de dieren
en de dingen
En…
Rotsvast
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
834 Met name de mannen
vielen op
mijn rotsen
Vandaag
Lekker
strak en gestileerd
in krachtige halen
en diepe spleten
Zonaangelicht
In okers
rauwe omber
en wit
Het miezerig berkje
met gesponste blaadjes
(Denk erom: eerst wit,
dan pas groen!)
versterkt het beeld
Ze staan!…
Afblijven!
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.012 Zo prachtig
staat daar midden op de tafel
in breekbaar rood
(Maar hoe kan jij dat weten?)
dat mooie ding
waarin je handje zeker past
Je hele lijfje voelt plezier
je danst haast
op je wiebelige beentjes
en lacht
je lacht
Je strekt je kleine handje uit
Maar dan
Ineens:
Eh! Eh! Niet doen!
Alwéér! Alwéér!
Niet doen!
Je mama…
Het wonder van de mandarijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
953 vanmiddag, zomaar
zin in
een gepelde mandarijn
in partjes
witte vliesjes in gescheurd oranje
in lamplicht gevangen
(vergeet de schaduw niet!)
mooi die houten nerven
van het blonde eikenhout
hier is geboden:
waken voor lange streken
en grote gebaren
maar vooral:
vergeet de schaduw niet die
het wonder
doet loskomen
van het blonde…
Poezelig
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.509 Je vingertje aait
voorzichtig
het kleine poesje
dat zwartglanzend
langs de bladzijden
schurkt en sluipt
zich verbergt
bovenaan een trap
achter een bloembak
bij een stalletje met fruit
je kleine handje
dwingt de mijne
in je poezelige nekje
je kleine bolletje
vleit mijn hart
onophoudelijk
aaien we
alle zwarte poesjes…
Maar....wees voorzichtig
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.445 Ik zeg
Eten doe je
Niet alleen
Maar met een vork
Of een lepel
Een mes mag ook
Maar wees voorzichtig
Met wat je zegt
De ene hap na de andere
Verdwijnt achter het scherm
Verder vind je niets terug
Ik zeg toch
Ik zet alleen
De stokken in elkaar
En sla de haringen
Dan mag jij het doek
Gezellig maken
We dekken de stoffige vloer
met…
(On)bezocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
858 In al haar kamers
zijn ze te vinden.
Vooral op zolder, daar draalt ze
het liefst. ook in de kelder, maar daar komt ze niet te vaak.
Zorgvuldig stoft ze
haar lievelingen af, voedt ze, luistert
naar hun lieve stemmetjes,
maar stopt haar oren dicht voor gemurmel of geschreeuw.
De liefste neemt ze mee
in haar warme bed. Maar soms lukt het niet…
IJskoude
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
641 Maar nee, het telt niet
Al leg je de diepste sporen langs de korte lijn
en blijf je hangen, urenlang
maar de woorden komen niet
vanuit je diepste wezen
Het telt niet
Al knip je
duizend kaarten uit
knisperend papier
en leg je kilometers af
in hoger sferen
en declameert in de vreemdste talen
de prachtigste gedichten
Het telt niet…
Ode aan een prachtkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.459 Al van de tongriem gesneden
vóór je eerste nieuwe dinsdag
En geen KiK!
Je zuigt je nu volmaakte mondje rond
de volle borst
en kreunt
zachtjes van zalige zaligheid
teug je het volle leven in
stemmen en geluiden
ongedempt door die maandenlange wand van vlees
klanken
in je welgevormde oortjes
Als je je diepblauwe oogjes openspert…
Wij
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.092 Zo bijzonder snel
gaan 366 dagen voorbij.
Een jaar geleden jij en ik
en nu samen WIJ....
Het voelt niet verstikkend
en we kunnen blijven drijven,
omdat belangrijk is dat wij
ook jij en ik kunnen blijven.
Zware donkere wolken
hingen boven ons hoofd,
maar wij hebben altijd
in onzelf geloofd.
De zon schijnt weer
in ons beider leven…
Lief
hartenkreet
3.6 met 38 stemmen
2.511 Ik vind je lief
met heel mijn ziel.
Het is daarom dat
ik voor je viel.
Ik vind je lief
met heel mijn hart.
Wat gaat het snel,
voel me verward.
Ik vind je lief
en wat ik zeker weet,
dat ik dit gevoel
niet gauw vergeet.
Je bent een schat
en zo'n lieve vrouw.
Je bent meer dan lief....
ik hou van jou!…
Balans
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.822 Het leven is als een weegschaal,
steeds maar zoeken naar balans.
Het gaat met je aan de haal,
maar geef het toch een kans.
De balans slaat wel eens door
naar de goede of de slechte kant.
Het is altijd ergens goed voor,
maar hou het wel in de hand.
Zwem niet tegen de stroom in,
het is zonde van je energie.
Denk na bij een nieuw begin,…
Mensje
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
5.204 Je allerliefste wens
is nu ook vervuld.
Het scheppen van een mens
eist best wel veel geduld.
Maar ondanks alle pijn
ligt het nieuwe leven
hier nu naast je te zijn,
om jouw liefde aan te geven.
Die liefde zal er zorg voor dragen
dat je kindje gelukkig worden zal.
Het zal niet om liefde hoeven vragen
Zefs al zit je in een dal.
Bedenk…
Bloot
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
780 Elke woord is een stukje van mezelf,
met elke zin geef ik me bloot.
Maar ik blijf steeds mezelf
trouw tot in de dood.
Maar voor het zo ver komen zal,
schrijf ik nog heel veel woorden.
Samen vormen ze de zinnen
die bij mij hoorden.
Autobiografisch als al mijn gedichten
is ook deze weer geschreven,
spontaan en zonder plichten,
Uit mijn…
Vaderdag
hartenkreet
3.4 met 99 stemmen
10.660 De jaren die gaan tellen.
85 zijn het er al weer,
maar als ik met hem praat
verbaas ik me telkens weer.
De energie in dat oude lijf,
alsmaar door blijven gaan.
Het roert me vaak van binnen.
in mijn ooghoek weer een traan...
De gebreken van de ouderdom,
"wat zeg je nu tegen mij?"
Hij kan niet zo goed meer horen,
maar dat hoort er gewoon…
Leerzame jaren
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
4.441 2002
Mijn hart is kwetsbaar als porcelein,
verkeerde gevoelens kunnen het doen breken.
De gevoelens doen zeer, maar zijn ook fijn.
Dit duurt nu al weer meerdere weken.
De tijd kan mij niet snel genoeg gaan.
Ik wil weer een gevoel van stabiel geluk.
Maar ik moet weer beginnen van voor af aan,
want een scheiding maakt een heleboel stuk.…
Scheiding
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
3.969 Zo vol zekerheden leek het leven te zijn,
het gezin als basis,
als een thuis.
Zo plotseling stort jouw wereld in,
eerst een solide rots,
nu een kaartenhuis.
Je leven is geworden tot een tweestrijd,
een paar dagen hier
en een weekje daar.
Ouders, die ieder hun eigen weg gaan.
Terug naar vroeger?
kon dat maar....
Het pad wat je in deze…
Vogelvrij
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.059 Ik ben gekropen uit mijn ei
en voel me als een vogel zo vrij.
Het ei is het begin
van mijn nieuwe leven.
Het mooie zit hierin
dat ik vrij kan zweven.
Als een albatros hoog in de lucht,
vrij te zijn in een lange vlucht.
Te tortelen als de duiven,
fladderend omhoog te stuiven.
Als mussen badderen in het zand,
wanneer het weer warm is…
Regenboog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 De hemel krijgt een lach op zijn gezicht,
terwijl het wonder van het licht zich toont,
en ons dan onvoorwaardelijk beloont,
indien het water samensmelt met licht.
De hemel opent wagenwijd zijn deuren,
indien de regen bijna is verdwenen,
en zonlicht ten tonele is verschenen,
een prachtig scala goddelijke kleuren.
Het is penseelkunst van de…
Perfectie
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.184 Het is niet goed zolang het beter kan,
en daarom streven wij altijd naar meer.
Zolang wij dat herhalen, telkens weer,
vergeten wij om te genieten van.
Wij houden rekening met iedereen,
en zijn niet gauw tevreden of content,
maar vraag jezelf een af wie dat je bent,
en zeg in plaats van altijd ja, eens neen.
Het heeft geen zin te streven…
Troosteloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
667 zandstralende
schurende scherpte
schrijnt
in hoopjes
tegen het glas
hier veegt het oud papier
in knispers over een voorbije zomer
ritselt het vergeten verhaal
over ondersteboven tafels
opgewonden schermen
en standjes
niet te troosten
parasols hebben hun rokken gestreken
in zedigheid
daarachter plaagt de zee de kust
vleit en komt…
Verborgen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
923 zijn het de woorden
die het vertellen
of de gebaren
wie zal het zeggen
het luistert niet
of nauw
verborgen achter lakens
als gordijnen
nog niet ontdekt
in duister
verscholen
wordt het licht
of nooit
wie zal het zeggen
wie zal ze zeggen
de woorden…