975 resultaten.
In helderrood
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
764 Ik schilder nu
de kleuren van je hart
in vormen fris en fruitig
ben vaak in de kamer
die je hebt aangegeven
je ademt daar een eigen leven
in helderrood
zie ik je gaan in de
vitaliteit die jij kunt geven
je ontboezemt in herinnering
het bloed stroomt trager in
het vage blauw van zuivering
zacht penseel ik de balans
vernis je kleur…
Het mooist pigment
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
669 weer prismaat
zonlicht al mijn woorden
kleurt chromatisch
iedere zin en ik
ik schilder ga daar
altijd dwarser tegen in
wil op doek
jouw warmte
in penselenstreken schaduw
ik je zwakke kant
maar het verkeerde
licht trekt
alles uit verband
zet nachts
de daglamp aan
werk met het mooist pigment
het ochtendlicht
maakt alles grijs…
Kleurt in zacht pastel
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
829 we laten stilte spreken
woorden blijven in gebreke
om te zeggen wat
we voelen voor elkaar
zinnen openen
pas diep van binnen
omdat het buiten
geen contact toelaat
jij kleurt in
zacht pastel mijn uren
ik blijf turen naar
jouw blauwe horizon
in ongebroken wit
penseel ik steeds je zit
handen kunnen je dromen maar
ik kan je niet…
Op oranje blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
653 ik steel je
op oranje blauw
je ontluikt schitterend
uit het winters grauw
spriet in lentepracht
trekt bijen aan
de eerste hommels zijn
al bij je langs gegaan
jouw stuifmeel
aan hun lijven zal
in het diepste blauw bij
virulente stampers blijven
in zacht oranjerood
komen zomers weer
de vruchten bloot die
herfsten in het grijze…
Nee geen model
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
876 mag ik
je schilderen op een doek
ben geen kunstenaar
maar verf heb ik genoeg
nee geen model
je hoeft niet te poseren
wil je lach en ogen
je lijf liefst naturel
rond je in beweging
proporties ken ik al
een kleine kleurafweging
je staat er bijna helemaal
maar je ziel
kan ik niet raken pas later
mag ik stukjes jij voorzichtig…
Zet ik het mes
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
724 penseel stilte
zonder veel contouren
met grove kwast
verwijder ik rumoeren
als kleuren zachtjes
vloeken met elkaar
soms zet ik het mes
met veel misbaar
in de pigmenten als
zij elkaar niet wensen
en denken ieder weer de
eigen gang te kunnen gaan
dan schuif ik de
lijnen genadeloos
terzijde dek met
maagdelijk wit het zicht
en ga…
Die vuur ontsteekt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
892 er is een noot
die jengelt
om een melodie
van wie
het witte doek
dat nog steeds
wacht op streken
van de Brood
ineens is er de vlam
die vuur ontsteekt
en Brood weer leven deed
in verf op de kwast
klinkt melodie
die op papier
de noot en componist
maar steeds vergat…
heimwee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 ik betrap mezelf
op een vleugje
heimwee naar het
oude Frankrijk
Hotel des Alpes
tout le confort
A Die route de Gap
en de Grand Garage
van A.Saviard
Centre Ville
waar je destijds
terecht kon voor
een Peugeot of Simca
de snel vervagende
schildering op de
oude muur in Pontaix
maakt weemoed in mij los
met het glas pastis op het…
Bol is nog te hoekig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
688 meer pigment omdat gevoelens op
mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn
de schaduw is te licht
ze tracht het duister te vermijden
zon speelt sprankelend met zicht
maar kan het donker niet verleiden
vlakken zijn wel goed verdeeld
wit kleurt mooi de randen
alleen de mensen ogen houterig
lijven dun met iets te grote handen
ik schilder…
Deventer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.578 De schilder heeft zijn huis
om in en uit te gaan.
Zijn wereld is een wandeling, langs IJssel,
marktplein en het oude Bergkwartier,
dagelijks te herhalen.
Een woede ligt erin besloten, monotoon;
de kop van vrijheid, nauwe straten,
steeds dichterbij.…
Zomerse dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Zij wist
een plekje
onder oude bomen
waar zomer
z'n geheim
.....bewaard
Hij zocht zich
een zomers tafereel
kleuren van z'n palet
Met z'n schildersezel
stond hij
als aan de grond genageld
Hij voelde zich
even.....
in 'n ongemakkelijk pakket
Ze heeft 'm
even aangestaard
toen verscheen
de tover
van 'n glimlach
ze werd…
een horizon voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 ik schilder je
de bergen op
voorbij de rots
en de vallei
toon je de uitzichten
een horizon voorbij
zie in blauw de
nevels van de morgen
even zonder zorgen
genieten van de dag
ik weet het pad dat
je in de verte zag
we dalen snel
penseel voor jou
ravijnen, hun diepte
voel je aan mijn hand
in samen blikken zal hun
dreiging vlug…
je lach is poëzie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
673 zet kleuren
op palet
het mes heb ik
maar weggelegd
voor jou is
fijn penseel
vaak nog te veel
je bewoont een
warme achtergrond
in zachte lijnen
schilder ik je mond
de rest van je gezicht
komt op het doek
als een gedicht
ogen glanzen al
zonder vernis
ze spreken aan
en zonder woorden
je lach is parelende
poëzie waaruit
jij…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 je glooide
zonnebloemgeel
in heuvels omzoomd met
het groen van struweel
je plooide
het ruisende water
in dalen vol
rots en geklater
ik voette
de heuvel in pad
topte het uitzicht in een
palet dat ik nooit heb gehad
doekte natuur
met frivool franse slag
in een uur maar kon haar
ziel toch niet grijpen
in het daalse café
na twee…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Hier, vandaag in Lilla Hyttnäs,
ontmoet ik de kleinzoon van Kersti,
de dochter van Carl en Karin Larsson.
We kijken door een venster naar de ruimte.
Dezelfde bloemen bloeien in de tuin.
Hetzelfde uitzicht over het meer.
Het huis straalt weer in de zon.
We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan…
je slankevingerhand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
589 hebt zoveel gegeven in een
tijd die je niet eigen was
gewoon op voorhand
van goed leven ging
jij voor alles in gezin
en met de kinderen beleven
jouw belang was
even zwart op het behang
en spreekt met wit in
een langdurig niet begrijpen
blijven was steeds meer vergrijzen
je slankevingerhand
is wit gebleven in het
het schilderen…
Heb het hart straal gerust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Ontdoe je ogen van schubben en schilder
al was de dag een engel in haar volle glorie.
© 9-12-2000…
ik paleteer in aquarel
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.316 ik was één
met rotsen en spelonken
zocht naar een verborgen kras
een tekening van hoe het vroeger was
voelde je aanwezigzijn
in steen, herinneringen
schoten door me heen in ontzag
voor kracht en opgeslagen macht
tijd heeft hier niet stilgestaan
is langsgegaan in tal van
kleine levens die hun gevoel
in kleur hebben…
bevlogen acryl op papier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
540 Een lijn uitgesmeerd
de zon brandt strepen geel
in de plasjes tussen het gras
een lijn in figuur ijle zwaan
getrokken er bovenop
met vegen van Pruisisch blauw
het vermoeden van diep water
in een grote cirkel eromheen
v- vinkjes in omber met paletmes
een sperwer duikt plots mijn blad binnen
veegt het omber door het groen van ’t gras
een…
perspectief blijft in gebreken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 heb ik
de horizon verkeerd
penseel ik wel
de juiste streken
de wereld is weer
vreemd voor mij
herken niet eens
mijn eigen schilderij
lijnen zijn
op maat alleen
het perspectief
blijft in gebreken
ik wilde ruimte
ook voor jou
het schuintoelopend
gaat zich wreken
toch zal ik
nooit breken
in kruisen
kennen wij elkaar
want…
je schaduwde ook mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
646 je koos het beste haar
penseelde met de
eigen vingervoering
jouw streken brachten mij
in een euforische vervoering
je mengde lichaamseigen
kleuren op een liefdevol palet
aromatisch waren ook de geuren
waarmee het zacht contouren
in harmonie werd aangezet
ik zocht je in contrasten
je schaduwde ook mij maar in
het hart liet…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 je schilderde
al op papier
een kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een…
blazen lieten zuchten los
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
938 ik ben tot
het metaal gegaan
blazen lieten zuchten los
bladders krulden zonder moeite op
valse lagen zijn verdwenen
geverfd met haat en nijd
ik politoer weer langzaam kleur
op wat de kern moet zijn
staal de schone schijn
weersta de zandstraal
van kritieken nu en
eindelijk zonder pijn
ik geef niet meer
om het publiekelijk juichen…
het doek ontvankelijkt al snel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
755 zwart op wit
staat een gedicht
pas in hart en geest
gaan de kleuren leven
die ik je wilde geven
nu penseel ik
tolerant je normen
het doek ontvankelijkt
al snel je warme vormen
en straalt je wereldlach
ik heb gewacht
wist dat wat in
woorden zou verschijnen
jouw kleuren waren in
een setting van de mijne
je beeld staat…
langs een gebogen lijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
794 we schilderen
langs een gebogen lijn
jij kwast anders maar
je kleuren voelen fijn
je raakt daar
waar je grenzen weet
vergist je en herstelt
met zachte warme streken
ik heb het altijd
al geweten
je talent is jeugdig
en zo gaaf
penseel nu maar
je eigen smaak en weet
dat jij in kleur en lijn
voor niemand meer gebogen staat…
in onschuld meng ik de pigmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
972 ik wil je schilderen
maar het linnen is te grof
in zijde zie ik iedere lijn
zo dicht wil ik graag bij je zijn
mijn penselen zijn te stug
op grote stukken van je rug
ontsnappen stukjes leven die ik
het doek nog mee zou willen geven
de kleuren breken
steeds jouw werkelijkheid
in onschuld meng ik de pigmenten
maar vat niet echt je maagdelijkheid…
je blik is onbevlekt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
996 ik schilder je in rechte lijnen
je kronkelt onder mijn penseel
in kleuren wil je wel verschijnen
mijn strakheid is je iets te veel
wilt vrijheid in vervloeien
ik voel je grilligheid opbloeien
in momenten met elkaar
ontspan en ben mijn muze maar
het grootdoek van gedachten
staat al tijden klaar, ik raak je
niet met varkenshaar maar
marterzacht…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 scheur de tijd
hang de eeuwen
in gekleurde stroken
plooi ze met strijd
het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken…
een mond zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.095 de schreeuw is niet
van jou alleen
ze splijt de rotsen
en vergruist het steen
echoot door de dalen
jankt door merg en been
bloed schandt in
het niet verstaan
kruipt bergenhoog
geen regen wist het
onbegrip maar sluiert
slechts haar eigen mist
het stugge linnen gidst
je streken in gebarentaal
nagelt de verkeerde kleuren…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 ik wolk weer
in mijn kleuren
schilder bloed
uit open wond
op je lippen
proef ik geuren uit
een frisse morgenstond
je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de…