Alle inzendingen over haiku

Nachtstille ruimte in de wind een fluistering waar ons kindje droomt…

nachtblauwe schemer de verduistering van licht dagblauw ontkomen…

gakkende ganzen op de laatste weg naar huis van verre een roep!…

vol overgave voelt jouw kussen, fluweelzacht voldaan mijn lippen…

als je niet klaar komt met planeten en kometen dan maar meer marsman…

Steeds dezelfde zon Over nieuwe puinhopen Oeroude waarden…

wijd spreiden vlokken witter de wintervelden wintervogel vlucht…

Aarzelende zon en boven zee doorzichtig de rijstwafelmaan…

vandaag valt er sneeuw de vlinder van gisteren verlangt naar de zon…

landschap in de sneeuw bomen reiken de hemel een ruif van stilte…

De kruimeldiefjes hebben zich opgeladen met ons oude brood…

een zwartbonte koe graast nietsvermoedend groen gras tot roomwitte melk.…

waar het leed leidt lijdt het leven het leed…

nieuwjaarsavond één jammerende windvlaag en de maan verschijnt bij de kerststal - steeds meer menselijke activiteiten op nieuwjaarsmorgen een stijve klop op de deur voor de thee op bed een witte morgen licht achter de oogleden hemel op friesland na de vuurpijlen geurend naar een hooiberg - de kat komt terug…

De wind is alles nu haast niemand over straat het alles in gaat…

De Ceder betreurt haar afgerukte takken naaldendruppelend haar oude wonden zwijgend kerend van de wind in pijnenhuiver felbewogen steunt haar bejaarde takkenpracht onder windkracht acht…

Sneeuwwitte stilte stopt het slapende land toe winter droomt zich warm…

een kikker kwaakt nog de reiger wacht geduldig hap, dan is het stil!…

adembenemend leeft eeuwenoude stilte in stenen graven…

Zij strekt een driehoek Daarna daarvan een spiegelbeeld Klaar om uit te gaan…

in mijn kale tuin huist een oase van rust bloeit louter stilte…

onverkreukeld dekt verse sneeuw nu het landschap te kortstondig toe…

Lucht vol schemerlicht vleermuizen scheren door een bijzondere nacht.…

Een torenvalk bidt rupsen gaan in processie en de kerk loopt leeg.…

de verre oever geraakt door een muzikant of een schrijnwerker?…

in blind vertrouwen al zijn gangen nagegaan de aarde torsend…

aanlandige wind tekent duinen met flarden opgestoven strand…

jouw berg aan woorden vormt hopen loze zinnen ik word stapelgek.…

Oker het verwaaiend blad het trage licht…

Golven in galop breken hun nek op de bank - schuim en as…