Alle inzendingen over liefde

jij hebt vandaag de bloemen zien bloeien die je ooit hebt gezaaid jij wist hun leven met zorg en steun te omgeven in een moeilijk bestaan vanuit je hart kwam die roeping jij hebt het gedaan dit waren de momenten van lieve kleine gebaren die volmaakt geluk evenaarden…

waar is de moed gebleven om je als mens onder de mensen te begeven het schuifelt voort zonder op of om te kijken loerend naar het schermpje gelijken zelden vang ik nog een blik van kijk mij eens aan ik zie jou en hier ben ik samen zon en warmte delen in lichaamstaal de tekens spreken van blij zijn met elkaar in raken herinneringen…

Mij met jou hand in hand de golven volgende langs het strand samen lekker uitwaaiende op een pier in de zon die schijnt op ons plezier Zo uitgelaten als een kind waarin ik mezelf en de liefde vind Het leven belevende zoals het mag met jou zo samen op deze dag Dichter bij jou bij eb en vloed met jou in zee want dat voelt goed…

Hij rijdt tegen haar aan aan de zijde van de watertoren tegen de reling van de Wilhelminabrug zij hijgt tegen de klippen op hele steile klippen de eerste keer ontzaglijk steil ook in hoogte met haar armen om zijn rug geslagen kreunt zij de vrees weg waagt ze de sprong in het diepe denk er nog wel eens aan terug aan die zwoele avond in…

geboren ben ik in treurige dagen die overgingen in schone dagen ik heb de dagen omhelsd en gekust heb ze vervloekt en behuild gekoesterd en verafgood en mogen lieven heb met ze gevrijd en bezeten gedanst en stil gezeten gelofzangd en geloofd heb met de dagen geslapen ik heb de dagen geboren zien worden van het dagen naar nachten heb…

Ik zal de gelukkigste mens in dit universum worden, zijn om te bestaan met vele wegen, uitstraling waartegen je 'u' zegt... iedere onzuiverheid zal ik hebben weerlegd. Wat vooral onmogelijk leek niet haalbaar scheen... maak ík mogelijk! Een voorbeeld voor de hele mensheid, vanuit sterk en krachtig geloof! Je zou maar Worldpoet 546…

ik heb altijd de warmte gezocht van jouw handen ook al waren je vingers onrustig druk in temperamentvol gesticuleren samen zochten we consensus en rust sloten zacht in begrijpen na jaren ervaren was een blik vaak genoeg voor dezelfde toon we wisselden gewoon energie en omarmden elkaar in close harmony…

Zacht branden van de teedre lenden: een wiegeling, een wit satijn aan mijne handen, de gewenden, die met haar leest verzameld zijn tot éne slag en in het stuwen des bloeds niet laten van hun wit. Die stem, die stameling bij 't huwen: wie zijt gij? - En het diepst bezit de tweelingster, haar ogen, weergevonden in de golven en het…

Mijn warme, intense liefde voor de mensen om me heen doet me soms lachen, maakt me soms aan het huilen... . Mijn warme, intense liefde voor mensen in het algemeen wakkert het vuur van mijn ziel aan, om achter de strekking van mijn gedichten... te blijven staan.…

lang is leven in lieflijke zachtheid bij me gebleven maar soms ontbreken er momenten in fragmenten die ik niet volgen kan je zwaaide en draaide in de schaduw van je rug kwamen mijn tranen het was geen afscheid slechts een groet dat gebaar maakte mij intens bedroefd als ik de stralende intensiteit van kind en jeugd ontmoet is ingetogenheid…

Ik liep naast je rechtop, trots, door de laan aan de zonkant langzaam, je kon nog niet zo snel en je zei dat wij samen zouden gaan vanmiddag en ik heb op je gewacht ik hoorde je lachen met anderen en ik wist het zeker jij zou komen wij zouden gaan want jij had dat gezegd wij, jij en ik, samen, vanmiddag Ik heb zo lang op je gewacht…

Je borstkas gaat langzaam op en neer, mijn blikken gevangen. Teder lach ik je toe, je wil het niet zien. Houdt je ogen gesloten, verborgen voor de waarheid. Alles wat ik zoek zo dichtbij, maar alleen ijzige blikken schenk je mij. Waarom omarm je de warmte niet?…

zij jaagt op wrakhout en ik ben de klos knoestig en knap oud verweerde kop wat draadjes los de sleet zit stevig in de botten zij jut en struint al van huis uit ik spoelde aan op onbekende kust ben nu haar buit…

Wonderschoon landschap raast voorbij. Ik wend me af, alleen nog oog voor jou. Ik leef in een tunnelvisie. Uren kan ik lopen naar het licht aan het einde van de tunnel. Ik schrik wakker. Verward kijk ik je aan, dagdromen…

ik heb ze verzameld de schatten die het leven ons zomaar heeft gegeven zij staan in mijn hart gegrift om ze ooit met jou te delen als het cupido ook schikt de bloemen in je ogen waarvan de liefde kleurt in een blik die warme honing geurt je stralende gezicht het korte haar waarin de zomergloed kastanjes baart je lacht ondeugend…

er zijn van die dagen die meer vragen dan dat je geven kunt loopt altijd achter met het betalen van gepaste munt ondanks alle zorgen kom je nooit uit met energie voor vandaag en morgen de dip komt snel in zicht als de bodem van de put niets anders geeft dan prut totdat ik jou weer hoor en zie dan valt alle moeheid van me af ben…

Glinstering uit ogen dat ik verstijfd stond mijn tong trilde woordeloos uit mijn mond. Jij straalde als een silhouet in het licht de avond kleurde rood zoals mijn gezicht. Elke juiste stap voor een gesprek zag ik gaan ik zag ons al aan de oever in gesprek staan. Jouw lichaam straalt wat de zon aanduidt als ik mijn ogen bij zonsondergang…

Ik zie door haar de zon de aarde onder mijn voeten mijn liefste avondrood tijdens ons ontmoeten Ze glimlacht me toe het gezicht bij volle maan die schitterende ster zie ik hier voor me staan In het midden van de nacht voel ik haar zachte bries ze ademt het nu moment waar ik grif voor kies…

wolken drijven voorbij en ik sta op het balkon wacht op de vogels in de vroege ochtend terwijl ik ze al hoor denk aan jouw stem over de telefoon het regent en het regent m'n balkondeur die openstaat bijna getroffen door de bliksem zeg ik je naam en hoor je stem altijd jouw stem dichtbij en ver weg de vliegtuigen die dalen…

Zie ik het strand, hoor ik “de zee” van Trenet golven van verliefdheid die hun Waterloo vinden in het rulle zand Delon tegen Dalida zeggen dat hij het niet begrijpt liefde van alles toch het mooiste is dat er bestaat haar hem toe zingen dat woorden slechts woorden zijn op een nieuwe dag waarin vloed plaats maakt voor eb ik…

Je gratie en elegantie mis ik zo afschuwelijk Passie die nooit taant komt zeer zelden voor, heerlijk. Oprecht en erg sentimenteel, het heeft beslist zijn charmes Jouw prinses wezen door de jaren heen, iets unieks ook warms. Spijtig dat je even ver af bent Blijvend de jouwe zijn is een mooi compliment. Toeven in je warme armen is pure geborgenheid…

Ik had alles met jou... mee willen maken. Ik had je willen liefhebben als priester en misdienaar van je houden als jong pubermeisje met een veertig jaar oudere man. Waarom? Waarom? Ik had met je willen fietsen, lopen, wandelen: altijd aan jouw zijde, nooit wijkend. Ik had alles met jou. Ik had met je willen vrijen, ik had jou... ja…

Praktisch, nuchter Stevig, aards.... Ha! Eén telefoontje van jou en ik verander van vast in vloeibaar…

Vol verwachting hij heeft me laten weten te wachten op mij om middernacht bij de lotusvijver oh, ik verlang naar hem , maar heb hem laten gissen naar mijn gevoelens tot nu toe In een doorschijnend gewaad die de contouren van mijn lichaam laat zien kom ik zachtjes in de maneschijn dichterbij. ik zie hem baden, naakt als was hij pasgeboren…

Zeg eens eerlijk, vindt je me leuk, zeg eens echt, vindt je me aardig, zeg eens oprecht, wat je van me vindt? Zeg me, zeg het me, maar ontzeg me niet, je armen, je hoofd, je liefde bovenal, want zonder ben ik niets, dus zeg me, hou van me, want zonder jou, ben ik eenzaam.…

Haar hoofd sierlijk als in een tango Ronde bewegingen in een bloedrode jurk Prompt valt zij als een druppel op de petunia maar opgevangen in zijn veilige web Zij voelt de passie en roteert mee Een zucht van verlichting verbreekt de stilte…

Blijkbaar heeft het zin gehad, al die jaren van pijn en lijden na hard en veel werken, want nu weet mijn ziel zich te bevrijden.…

zacht vallen als druppels in mei gedachten op hun plaats zij raadselden een lente lang de puzzel in mij tot de regen kwam droogte verwees naar een lager plan en eindelijk de bloesem deed komen in dromen was jij al voorbij het diepst van mijn ziel de bloemenkoningin waar ik voor viel de kleur van zon op je fluweelzachte lach is…

Op het pad van kiezels luisterend naar jouw kleur struikel ik vol overgave en beland in jouw schaduw Stenen, grijs, zwart en bruin Kijkend naar jouw geur maak geen keuze en val in de diepte Onder de meidoorn mijmerend over ons zien wij velden koolzaad maar zien geen begin Op het pad van kiezels nip ik aan jouw tranen Peinzend schrijden…

Er ontspruit een stil verlangen vanuit de diepte waar jij mij raakt het gevoel waarmee ik word behangen is puur intens in schoonheid naakt Jouw zijde zachte huidige moment klopt in mijn hart zo liefdevol en warm het is iets wat ik lang niet heb gekend dit fijn signaal geeft licht alarm Mijn spiegelbeeld in helder water kijkt verlangend…