8109 resultaten.
Ijsheiligen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
410 tot grote verbijstering
vroren ijsheiligen
vannacht bloesems
en knoppen kapot
alsof de strop
door corona
ons de adem al
niet deed stokken
schone lucht in
het met sterren
bezaaide zwartblauw
veroorzaakte strenge kou
net als de immense
droogte op grote hoogte
door het overvloedig
zonnig lenteweer
rookpotten en nevels
ze waren…
Als wonder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 ik kom ze
steeds vaker tegen
de pluizen als
dragers van leven
staar ze na
gedragen door
de wind die vast
een goed stekje vindt
wij adopteren
plaats en tijd voor
directe streaming
van wat er blijft
toeval en chaos
hebben ons nooit achter
de vodden gezeten want
wij willen alles weten
het is geen opzet
je intens te volgen
maar…
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…
De diamenten dauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 uit schrale handen
spuiten geen fonteinen
zij koesteren het
vloeibaar goud voor
zinderende woestijnen
irrigeren in het
stille ochtenduur
de diamanten dauw
die door kou tot koele
druppels condenseert
zij zijn watergeesten
die nog wat nevelen
in de vruchtbaarste
seconden van iedere
eindeloze zonnedag
witte flarden zweven
al oplossend…
Wilg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
406 Door inheemse stilte wentel ik mij
bij het zoet water meer
waar blanke nimfen spiraalvormig dansen
in een cirkel van zilvergroen gras
alsof verlegen verliefd zijn
ook bij de oppervlakte hoort
van een noeste onherbergzame woestenij
te ruig en stoer om echt te strelen
ik kronkel mij lenig
in het rond, geknot of niet
het is me om het even…
Houdbaarheidsdatum
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
389 jij hebt nooit
je hand opgehouden
er was altijd
voldoende vertrouwen
in eerlijk levensgeluk
zelden ging er iets stuk
calamiteit en
onvoorzien waren
de predicaten die je
niet in eigen handen had
een stukje verzekering
dat altijd al vergeten was
het breekpunt
is onverwacht
opgedoken hoort
bij de evolutielijn ook het
venijn van…
De bloemenwei
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 je vingers
vlammen energie
in alle kleuren
van het leven
met het zachte
zonlicht en wat
groen kun jij snelle
groeiers weven
als extraatje
kleur jij aan het
einde van seizoen een
schitterende bloem
in het lieflijk
lispelen van de wind
praat je met ze
zoals moeder en kind
zij hebben al
hun hart getoond
als zij meegaan in…
Met donkere schrik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 met handenvol
wind probeerde zij
wolkjes te boetseren
in hun altijd zo
eigenaardige hoge vlucht
zij vulde ze met
regen en stuff
uit de verre sahara
toch moesten ze nog
speels zeilen in de lucht
waar rood in
neerslag donkerde
wist vocht de onderste
randen te kleuren
met donkere schrik
zij zette de cumulus
keurig op een rij…
Pittig staccato
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 het vuurstenen
kiezeltje rolde
verbaasd over
de grijze tegels
hobbelde nog even
viel stil in de goot
nog tikte
de hoge hak
pittig staccato
op plaats delict
verwondering alom
hoe dit alles zo kon
natuurlijk was er
haast in het spel
gelukkig geen
kwetsuren maar wel
het beschadigd pumpje
en mogelijk herstel
dader had de
goot al…
Thuisgebracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 als kind
sprak ik al
met struiken
klein loof en
bosschages
zij intrigeerden
mij door het
geheim van hun
veelkleurige
wijkplaatsen
waar stilte
vertrouwen schept
je drukte
kunt loslaten
zonder te praten
later heb ik
bomen omarmd
met ze gehuild
gefluisterd en naar
hun liefde geluisterd
tot ik door
het bos de bomen
niet…
Verdienmodel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
379 het nieuwe
bloemenboek is zoek
het oude is uitgebloeid
en verdord het zaad
veredeld tot er helemaal
niets meer aan schort
zij hebben hun zielen
beknot het speelse is
verdwenen omdat het
oude als verdienmodel
veel te lang is blijven
domineren in het heden
het baasje spelen
van de mensen is de
bloemen gaan vervelen
zij verloren…
Dat rondzong
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
396 het niet te
traceren geluid
dat rondzong op
verschillende tijden
irriteerde iedereen
een oorsprong in
techniek of fabriek
kreeg in deze
agrarische gemeenschap
geen handen op elkaar
lichtschuwe
activiteiten in
vervallen en
afgelegen stallen
lagen meer voor de hand
een kleine
bijverdienste
op het toch al
schrale platte land…
Osmotische oases
netgedicht
3.9 met 201 stemmen
412 ik lag
in het gras
aan de voet
van de boom
te luisteren toen
jij in tedere
omarming zacht
tegen haar fluisterde
je vingers haar
groeven in de
bast volgden
smaller naar hoog
breder naar beneden
waar zij het warm
pulseren van
leven voelden
in de cryptische
communicatie
kon ik jouw taal
nog verstaan maar
voor antwoorden
zou…
Zelfinkeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Een van de mooiste
dingen is als je 's
morgens vroeg de
natuur ingaat en je tot
jezelf mag komen.
Een mooier begin is er
eigenlijk niet!
Je kunt er geen genoeg
van krijgen als je dat
meerdere keren hebt
meegemaakt.
Het vinden van je rust is
ultiem, het geeft je
vertrouwen om van de
nieuwe dag iets moois
te maken.…
Volle oogsten
netgedicht
4.5 met 73 stemmen
453 ik wil
dat de zon
gaat schijnen
maar zij
breekt haar
stralen tot een
zielig kwijnen
verlang naar
een strelend plagen
door de wind die
als warmtedrager
met verrassend
koude vlaagjes een
frisse balans hervindt
geef mij maar
de zomer
met stukjes
prille lentebloei
groei die nog
seizoenen mee gaat
en ons volle oogsten laat…
Het water gewassen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
415 zij heeft na
eonen vervuiling
het water gewassen
kristal heldere
druppels spatten
schoonheid in plassen
verontreinigingen
en gif zijn eindelijk
terzijde gelegd
zij deelden zich uit
in eten drinken en
ongewassen fruit
de opslag in vet is al
benut door de werking
van lever en nieren
water gewassen
voedsel geschoond mensen…
De zonnekus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
440 ik zag
dat jij de
schaduwen
liet gaan
de winden
achterna
die wolken
verder dreven
de donkere
vlekken op
het land in
jachtig bewegen
zelfs op
je hand was
het een duidelijk
zichtbaar contrast
een warme
vlucht die
ijlde door de
zomerse lucht
de zonnekus
voor een intiem
moment dat je
even samen bent…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
Hun lentedromen
netgedicht
3.9 met 183 stemmen
433 rijpend hangt
de oogst in
aromatisch
zachte wolken
voortgedreven
door een
warme wind
jij liet ons
dwalen door
dit sprookjesland
de mooiste vruchten
in je slanke hand
kijkend waar de
smakelijkste hangt
daar waar
de seizoenen
samenkomen
met de producten
van hun lentedromen
is het uitbundig
jaarmarktfeest
de natuur
kleurt…
In schuim
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 warm loopt
droog zand
loom door
de vingers
van mijn hand
hun vrije
val schrijft
tekeningen
overal op
het strand
dit vloeibaar
zandgeheugen
is de database
van alle leven
sinds het ontstaan
waar lucht
en wind al
eroderend
de nieuwste
opslag zoekt
krult vloed
het eerste golfje
dat in schuim
alle aardse
info verhult…
de loper
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
504 de loper
loopt zo
op het oog
over de rode
loper
de
afstand
mag geen
naam
hebben
intentie
is juist
't enige dat
telt...…
Zij kierde opening
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 haar ogen
schaduwden
nog licht
waar donker het
alleenrecht had
zelfs het zwart
van duister bezat
zij kierde
opening en
stroomde vol
lef binnen in wat
nooit zichtbaar
was al vanaf
de allereerste dag
hier had de
schepping zich
ontbloot zonder
pottenkijkers
uit de donkere
schoot van
het universum…
Buigzaam
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
391 vaak heb jij
de aarde gekust
maar ik heb je
nooit zien breken
buigzaam onder
storm en lieve lust
want iedereen
mocht alles weten
je groeide naar
een knipogende zon
maar hebt je afkomst
nooit verloochend
jij was meer dan
mijn rots in de branding
ik strandde dan ook
in hemelse verwachting…
Mist
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 langzaam
pakte de dikke
grijze mist mij in
ik kon nog net
mijn hand voor
ogen zien
in duizenden
lichtspikkels werd
het inkomend
licht gebogen tot
een feeërieke
schijn voor de ogen
er waren geen
geluiden meer
van buiten door
demping was de
wereld afgesloten
van het leven
de vochtigheid
benauwde mij
maakt het ademen
zwaarder…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 zon groende
het bos van
kruin tot
het mos in
een samen
ontwaken
jij zette
voorzichtig de
bezem opzij
knapte wat
takjes om meer
snelheid te maken
jouw blote
voetengaan
liet geen
sporen na in
het zachtste
tapijt ooit
alleen pluizen die
wilden verhuizen
haakten aan
omdat heksen
alleen voor
vruchtbaar gaan
jij hebt mij…
Sproetig gekleurd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 ik zag je handen
bruin van de zomer
armen sproetig gekleurd
in je gulle lach blonk
de eindeloos lange dag
we liepen en
ontdekten de grote
wereld in volle groei
net na de lente in een
snelle spurt naar bloei
alles leek nieuw
groter dan voorheen
immens imponerend
alleen al door de formaties
van het eeuwenoude steen
wij voelden…
Voorbijgaande benen
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
506 ik heb een
nieuw fotoboek
gepakt waarin ik jou
op het gladde papier
visualiseer in een paar
spraakmakende scenes
zoals de boom die jij
vasthad aan de bast
met die lange treurende
takken en jij hoopvol
kijkend naar het nest
waar de kleinen wachtten
het bankje dromend
aan de vijverkant met
waggelende eenden en
voorbijgaande benen…
Dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Als goud het groen zacht raakt,
zich plooit en vlijt,
haar teder streelt
en liefjes kust,
daar aan de einder,
de verste verte,
waar je je ogen
lichtjes knijpen moet,
daar waar het blauw troebelt
in roze avondrood,
wordt de dag
in slaap gesust…
Parel moerde
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
480 ze dauwde
iedere dag
haar huisje
met een lach
parel moerde
flitsend zonlicht
uit de morgenstond
zodra zij wakker was
gunde bestaan
de eigen stijl van
rustig ontwaken en
het leven smaken
een eerste buiten
werd ontvangen
door een vrolijk fluiten
van vogels als buur
het kleine concert
wekte het hert en
de grotere dieren op…
Ontdooiende wintermuziek
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
520 overal waar jij
verscheen gaf natuur
acte de présence
zag in de verte al
de knoppen van
bloemen zich openen
om in volle
nieuwsgierigheid hun
hart aan de kijker te tonen
struiken ritselden
bomen ruisten hun
groene welkom melodie
de vergeet-me-nietjes
in het gras wisten
al meteen dat jij er was
adembenemend
hoe zij groeiden…