Alle inzendingen over haiku

De maartse buien benemen koud en grillig lente de adem…

de blauwe druifjes staan in een rieten mandje op de vensterbank genietend achter het glas dronken van de lentezon…

Lengende dagen tellen de duisternis af naar een lentestart…

Stortregen tekent stromende kronkelbeekjes in een waas op glas…

op eigen wijze begroeten merels een dag in alle vroegte klinken door stille straten de muzikale klanken…

Het hoofd gebogen, -in strijd met het verleden- nog autoriteit…

vrieskoude nachten ijsbloemen op de ruiten tot de zon opkomt dan breekt de hemel open het morgenrood kleurt de dag…

koolmeesjes hangen als kleine acrobaten aan vetbolletjes met wapperende veertjes komen ze de winter door…

hij drijft nog handel -de prijzen zijn slecht vandaag- de gang is veemarkt…

in dikke jassen en met blozende wangen spelen kinderen schijnbaar onuitputtelijk buiten in de verse sneeuw…

u met een trema of, zo u wilt, een umlaut Günter verhaalt Freek…

wit dekt wat grauw is, dat moet te denken geven, de wereld leeft door…

laatste station, hoezo op dood spoor beland? vervolg: hemelvaart…

winterse buien verlangens naar de lente zijn ondergesneeuwd zelfs de tere krokusjes dragen een hoedje van sneeuw…

Rimpelloos water weerspiegelt de volle maan een bries breekt het beeld…

kleine sneeuwvlokjes dwarrelen naar beneden langzaam heel langzaam in een serene stilte ontstaat een prachtig landschap…

ik rook er nog een misschien mijn allerlaatste toch iets opgestoken…

De spinnende poes draait rondjes langs mijn benen ze draagt haar staart hoog…

pelgrims wandelen om hun hart te verlichten naar verre oorden…

kerk klokken verbreken de stilte tussen ons…

De kale takken reiken naar het verre licht de zon maakt haar baan…

in het verpleeghuis elk een bed alleen op zaal op reis naar huis -…

De grote wijzer overschaduwt de kleine, het slaat middernacht…

Minnaars praten niet over de naakte waarheid, ze leggen haar bloot…

Apetrots sneed ik met mijn messcherpe verstand in m'n eigen vlees.…

dansend sneeuwvlokje zoekt zijn weg naar beneden gejaagd door de wind…

groene narcissen ineens trompetterend geel op de vensterbank…

ouden van dagen circuleren in de lift de winter buiten…

Haar ochtendrimpels trekken steeds langzamer weg, de dag is nog jong…

weer heel even vorst en iedereen glijdt voorbij: de koning en jij…