876 resultaten.
Een stil verlangen.......
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.602 Er is een stil verlangen
dat groeit met iedere dag,
ik heb je nog nooit gezien
maar begroet je met een lach.
Er groeit nu digitaal een band
tussen twee hele mooie mensen
met ieder hun eigen verleden
maar dezelfde toekomstwensen.
Wij maken nog een afspraak
om elkaar voor het eerst te zien
om elkaar te spreken en te horen,
ruiken…
Verstrengeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.046 jouw woorden
in de mijne
op het hoekje van het blad
waaraan ik schrijf
gemurmel en gekir
ik dek ze toe met stilte en geduld
gejengel
strekt mijn armen uit
maar keert me om
en sluit de deur
ik ben er niet
ik hoor ze niet
ik zie ze niet
ik wil ze niet
ze krijsen het nu uit
getergd
neem ik ze dan maar op
omzichtig
tussen…
Beugelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
913 Als ik later groot ben opa
mag ik dan ook oorbellen
aan mijn tanden als ik
internetbellen mag
zegt opa…
Kleinkind
netgedicht
2.6 met 117 stemmen
10.204 Dit tere wezentje dat warm mijn scherm oplicht.
Dat roze wangetje; het lieve kleine oortje.
Het duurt nog zeker tot het eerste woordje
een jaar of langer nog. Je ligt
in diepe rust verzonken.
Je kleine vingertjes plurken een beetje krom.
Wat zweeft er in je kleine hoofdje om,
droom je van wat je hebt gedronken?
Met jouw geboorte gaan de…
Gevangen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
5.189 Alleen de route is vrij voor
de man
gevangen
in de wagen
met het geld.
Miljoenen.
Wie geeft zijn leven
voor miljoenen?
Drie keer genomen
rotondes
garanderen
geen veiligheid.
Die vindt hij
bij moeders
pappot.…
senryu
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
551 stel ballonvaarders
voelen zich opgelaten
in een dennenboom…
Kunststuk
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.247 Ik trof me op mijn hurken
aan, voor een plaatje
een plaatje van jou op je buik
en ik wist dat ik dit
helemaal niet kon.
Jij wel, je hield je kleine hoofdje
fier omhoog
van tussen spijlen lachend,
terwijl ik klikte, meermalen
het rode ogenknopje
aan, straalde je verrassing
uit en gretigheid.
Je kwijlde
een heel klein beetje maar.
Terwijl…
Superbaby
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.085 Hij haalde het net niet
in de Amstel Gold
al liet hij ze razend rollen de wielen
op dunne bandjes:
jouw naamgenoot.
Maar voor mij heb je
Karsten al naar de Kroon gestoken
in je rooie driewieler op zwenkwieltjes
slapend met één vinger in de mond.
Vijfhonderd kilometer afgelegd
in de eerste drie maanden van je leven.
Welke baby doet je…
Even wicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.211 gelijk
het contragewicht
aan de sierlijke kraan
welks last zweeft achter de
met vrolijke vensters versierde doeken
strak aan stalen staketsels verankerd
weerhouden
stemmen uit een verre noordelijke haven
me het spiegelvlak te verbreken
me te voegen in het speelveld
van de éénbenige duiker
die wondere wereld waar
donker lichter maakt
er…
Eindelijk
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
5.775 Kruipen
de uren kruipen ongelogen
op de stoel, knielellendeding, gevangen
op de vierkante meter,
krampenvingers, vlammenwangen,
prikkingen in schermersogen.
Gekkenhuis hier
vergeven van waanzin
borderline
narcistisch navelstaren en in-
zichtloos ziek.
Wie zal mij bewaren?
Tikken, tikken, tikken, kreng
decursus,
dwang en drang en…
Toen...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.465 Eerst
legden we de ----hoeken
toen vulden we
het----blauw
het vele---groen
het --blauw---van je jurk heller
blauw-----het water
daarna
het----geel---van
de zomer
het---rood---van het bootje waarin
we in liefde
dreven
pasten alles precies
in elkaar
toen
alle stukjes
er nog waren…
Diefstal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
992 woorden
vallen
woordvallen
kiemen in lieden
aanzienlijk of arm
of beide liederlijk gekleed in
dwarse afscheidingen
uit het geslacht der paardestaarten
avond aan avond
wordt er gezongen
gewoon
zonder gedachte aan
klein- of kortheid
om de positieve affecthouding tot de zaak
uit te drukken
de zege duurt niet lang
men speelt vals
ratificatie…
Afscheid
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.455 Afgunstig
Zie ik de bloesems botten
Uit de toppen van hun handen
Levenssap
Bruist uit hun ogen
Vloeit uit hun monden
Vult de glazen
Geheven
Ten afscheid
Je was zo'n lekker wijf!
Met handenvol
Scheppen ze hun vervoering over mijn levenloos lichaam
Overladen me
Met Judasbloemen…
Gewoon zomaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.294 Wat we niet zouden moeten doen:
ons life laten stylen
elke dag een nieuwe trend
zeg maar
Veel beter kunnen we telkens weer
opnieuw de nieuwe
dag genieten
gewoon zomaar
de zon zien opkomen
de dingen nemen
zoals ze zich voordoen
niet te licht
niet zo zwaar niet zo zwart…
Ontknoping
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.698 Vluchtig tabee glipt schielijk
langs de dichtgeslagen deur;
ijlt door de kamer;
vlecht zich luchtig
in vaders grijns.
Diens aanbevolen knoop
knoopt zich in verse
dovemansoren.
Uitgeknepen
ontknoopt vader
zich uit overhemd en das,
hij heeft zich al, al te lang
geleden,
gebonden.
Vraagt zich
allang niet meer af,
waarom
hij…
Taalkunstenaars
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.037 Taalkunstenaars
zijn meesters
in het
verkrachten van eenden
ontluizen van kamelen
met zere hoofden
het krabben van katten
en krullen zetten
bij kaalgeplukte kikkers
het opnieuw insteken van veren
in de kont
van het paard
Zij vreten zich vol met letterbrij
van opgeklopte verhalen
en verdichtsels vol
ongezouten
klappermansnoten om…
Raster
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
835 Zwarte broddellap
Vastgezet op alle vier de hoeken
Iemand
Liet de grote steek
Vallen die ruimte
Laat voor een scherm
Dat ontbreekt
Niet diegene die
Er bloemen op borduurde
In wit, diepblauw en geel
Ook niet de mieren
Die snelle stekentellers
Zelfs niet de grote juwelier
Die zijn druppelstenen vasthaakt
In de draden
Losjes, edelglanzend…
Verslagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
770 We lagen al dagen
onder vuur.
De kou
week nog lang niet
uit de lucht.
Rond middernacht
vroegen we ons af.
Tegen het ochtendgloren
sloegen de kogels in
op de scheidslijn.
Angstvallig
hebben we onze stellingen
verlaten.
We trokken nieuwe muren op
van woordstenen gevoegd
met zwijgen.
En sloten onze schulp.…
Omrollen op de buik
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.297 Daar lig je dan!
In plotseling veranderd perspectief
zie je speeltjes
die er zoëven nog niet waren
kijk je anders
tegen je met spijlen
beveiligde wereld aan.
Zojuist heb je de wereld
zélf veranderd.
Wij worden het gewaar.
Wetend.
Straks kruip je,
Straks kruip je,
steeds verder vooruit
de hemel uit.…
Eikeldichtje
gedicht
3.4 met 20 stemmen
5.532 Een klein alpinopetje
op een gaafgladgezichtje
groenglanzend naar bruin, netjes
verankerd
aan in grondgeworteld
hout
Morgen
valt het gelijk de zijnen
in het aardse slijk
als voer voor de zwijnen
of vergaat tot stof
onder dicht kreupelhout
Maar, misschien
heel misschien dat
dit éne eikelwichtje niet
zal plezieren
tot levensonderhoud…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 Het lekt en likt
ternauwernood
de onbeschermde schenen
Legt blarend billen bloot
en vindt zijn krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid…
Dartelwoordenpapa
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.266 Met zwier toverde je ballen
uit je woordzak met snoepjes:
"Vaatdoekjes van me;
PietePeuterige Vliegenpoepjes;
mijn allerallerliefste Botervloot.
Alsof onze Echte Naam
je maar niet te binnen schoot.
Je onzuivere Slavenkoor
zingzongzaagde
van dikke sneden brood,
en je Zevende Kikkertje vroor
jammerlijk dood.
Op één van die avonden nam…
Zoetzuur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
787 Ik heb mijn tanden in je gezet
Even doorbijten zeiden ze
Maar je was helemaal niet zuur!
Pittig van binnen
Stevig van buiten
Je treurige resten
liggen intussen
Bruin
te verteren
Pittig ben je
Nog steeds
Ik heb even gezocht naar de klepel
maar vond hem niet
Een schrale troost:
Je bent verplaatst
Dat is alles…
Toeval? Bestaat niet..
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
842 Zeg eens eerlijk
Heb jij ooit
een kikker in het water
zien springen zonder
afzet van de kant of een blad, of
iets anders
is hoe jij tussen mijn lakens ver-
zeilde, opgestoken
mijn binnenhaven ver-
kende
Geloof mij maar
Al de eerste muggenlarf van miljoenen
jaren geleden
had het plan mij te steken
net op dat ene plekje
op mijn rug natuurlijk…
Kleintje logeerde bij oma
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.295 Je plukvingertjes
laat ik
op het vensterglas staan
herinnering aan
kijk nou
boem, au!
mijn kamer kruipt
norsig
het sprookjesbos uit
vier stoelen
leunen weer
zonder geluid
en de tafel
slaapt suffig
haar berenslaap
uit
in lapjes en slabjes
snoezelt babygeur na
je stemmetje kirt
in mijn hoofd
dadaa
dadaa…
mijn liefde voor amber
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.670 Liefde is niet zomaar iets,
liefde is wat jij nodig hebt.
Liefde is vertrouwelijk en troostend,
liefde,dat ben ik.
Amber,is de mooiste naam die men kent,
ik weet dat jij de mooiste bent.
Amber ik weet het leven is hard,
maar jij blijft voor altijd in mijn hart
(Amber ik hou van jou!!!)…
gedicht voor amber
hartenkreet
3.0 met 27 stemmen
3.000 Ik schrjf dit gedicht recht uit mijn hart,
jij bent voor mij zo speciaal en appart.
Ik kan niet zonder jou leven,
want jij bent de enige die mij liefde kan geven.
Als ik jou zie klap ik dicht,
daarom heb ik een bericht,
een bericht wat je nooit vergeten zal,
dat is dat ik super veel van je hou.…
Mijn jeugd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.410 Iedere jeugd is anders
Elk mens is verschillend
de één is moedig
de ander heel welwillend
generaties en culturen
verschillen van elkaar
de één z'n jeugd is leuk
die van de ander juist heel naar.
Vanuit het dieptepunt omhoog
en daarna weer omlaag
iedere jeugd is anders
maar die van mij is gewoon vaag
Ik lach en ik huil
en voel me soms…
Mijn illusie
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
510 Je bent de illusie van mijn illusie, de man die niemand kent,
het gevoel van mijn gevoel, onbekend, nog niet verkend.
Ik sta in de schaduw van jouw schaduw en kijk naar je gezicht,
deels helder, deels duister, maar van binnenuit verlicht.
In mijn droom, droom jij van mij, toch ontwaak ik steeds alleen.
Alleen, maar niet eenzaam met toch jouw…
Bij jou
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
643 Waar stilte oorverdovend is, maar jouw hartklop nog voelbaar,
in het schemerduister waar jouw dagdromen verdwijnen,
daar wil ik je ontmoeten, enkel en alleen maar daar.
Niet meer in het mededogeloze daglicht, waar jouw woorden me kwetsen,
in een stralende zon die warm, koesterend zou moeten schijnen,
doch littekens veroorzaakt door koude stralen…