1543 resultaten.
een afleider
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
730 zijn wil heiligt altijd
het doel, het eeuwig doel
dat geen mens bereikt
zonder slaaf te zijn
van zijn eigen driften
perverse driften die kiften
in het hoofd, de voorrang
aan de minst beteugelde
aan welke altijd opnieuw
de minst gekleurde eer
de prijs slechts te verdragen
door telkens weer opnieuw
een hoger doel
hij grijnst bij
elke…
miserieman
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
632 het vuur dat hem verteert
door de kronkels van elke nacht
en sleept doorheen de lange uren
van telkens weer een eindeloze dag
kan niet geblust
iedere graad medisch vertaald
tekent zich af op zijn gelaat
grillige tekening van het lot
dat hij maar niet ontloopt
bestemmingen zijn
wat ze moeten zijn
hij spoelt elke kater door
met hetzelfde…
irisdame
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
658 nog steeds verborgen
achter de thans woekerende iris
aanschouwt zij de rimpelstroken
rond haar geloken ogen
in het spiegelglas van haar serviceflat
de handschoen over haar knoken
tegen 't jichtig reumavuur
herinnert haar het verloren uur
dat zij nog het mes hanteerde
voor het avondeten
vlak voor hij thuis zou komen
de straten stromen…
Skylge
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
561 Schilderijen hangen daar
van een hoge hemel neer
keer op keer verandert
beeldend zacht het oog
breed en rustig mijn wil
stranden blauw ingebed
de branding van het leven
sereen toch verzandt de vloed
op onnoemlijk veel waarheden.…
vertragischt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 ze haken zich Siamees in elkaar
twee verloren zielen die dienen
wat ooit eens geweest vandaag
het leven laat gevoelen
tijdens de laatste tango
het vuur brult laaiend op
tussen de wervelpassen door
de magie volop herlevend
voelen ze zich weer even
mens in elke wereld met
een deugd in iedere twist
te lang zwegen ze toen
praten nog kon…
ongezien
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.004 op de korrel, snel
zo wil hij er van af
ook zijn geweten belust
op een moment van rust
ze weet haar lot
is wat het moet zijn
niet gekozen toch daar
altijd te vroeg
zoveel nog te doen
het einde te gewaagd
bedenkt een dodelijk man zich
in haar ogen moeders wil
voor het vagevuur te pril
niet langer door het leven
gevreesd geeft hij…
Siberisch koud bevonden
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
686 welkom in Siberië waar
de plicht verplicht bestaat
bij eindeloos sneeuwgetij
het water warm te schenken
aan wie daar gewoon om vragen zou
dit land bestaat erin
rijk te zijn in alles
waarvoor het gekend
zomaar uit te delen
in de vorm die helpt
al heerst er soms wat droogte
ieder hoogseizoen zijn mind're kant
dan komt dat ander bod
wat…
moderne tijden
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
681 tot zo en dan gewoon
puur op karakter zij
aan de vaat en hij
alleen met zijn verlangen
een droge vaatdoek in de hand
elk kopje een gedachte
nat achter het oor
zij alhaast in dromenland
de nacht alvast in het hart
vertederd door het keukenneon
hij droogt wel zijn verlangen
als een Robin-theedoek-Hood
tegen al het eigentijdse bloeden…
klein retoriekje
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
839 zullen we dan maar
blijven wachten, nachten lang
palaveren over het leven
dat het toch zo schoon
en onderwijl wat adem halen?
zullen we dan maar
de uren gedogen die ons resten
samen nesten en de eieren leggen
die ons verstand zo prachtig
en nadien alles weer vergeten?
of zouden we de volmaaktheid kennen
onder al wat is gewoon verborgen…
uit het hart
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
827 hun tempel in goud
temidden het bruin der bergen
schittering onder loden zon
op haar lokroep tot over de horizon
miljoenen uit hun schulp
ter openbaring hunner wereld
haar ingewanden opengesteld
consumering binnen haar muren
het hoogste goed der net gehuwden
met menig zaad geplengd
voor ‘t eerst op koud plavuis
onder 't oog van niets gezien…
FV - aanzoek
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
3.394 ontelbare dichten schreef hij
het onderwerp verscholen
in een letterwoord van
eenstammige grepen en
afgebakende abc-termen
om dan, toen het moest
de zinnen verloren waren
weggelopen van de man
die zo nodig en eindelijk
het één en meest belangrijke
om dan stil te worden
deze woorden zullen niet
gerecycleerd, eenmalig zijn ze
zouden…
dromenvanger
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
807 op het talud overdag
luistert hij, gedegen man
naar de bevelen links en rechts
ten uitvoer te brengen wat
uitvoering werd opgelegd
niet voor niets is hij
de gids voor wie geleid
het doel wil bereiken
in de sterren reeds gesteld
en ook naar waarde ingeschat
na het landen van de zon
onder het eenzaam geluid
van koor na koor verstomd…
effie zonder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
723 jou pluk ik
elke nacht
zo zacht
de buren weten
niets, jouw pracht
op water, op de schouw
water ieder uur
en tranen
altijd weer
als ik je sterven zie
zo zonder wortel…
aangekleed
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
908 sla!
bezwijkt zijn hand
de zwaartekracht van haar wil
een wereld van verschil
tot stilte
ze is bijzonder
in staat tot leven
hij wil, hij moet
en zal begeven
ooit vergeven
geel, rood, blauw
geen kleur zal haar nog
sieren uit liefde uitgedeeld
geen klap nog ergens terecht
haar ogen
niets meer dan ooit
een blik in moeders ogen
hij…
voorgespiegeld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
669 de strak geknoopte das
twee woorden per uitdrukking
noch de dure polsen geur
verbergen ook maar iets
van de man
elke ingekorte nagel
afgebeten zin noch ooggeknipper
er staat een verhaal dat
niemand kan ontwijken
net zo min een pas gedoopte
het water kan vergeten
nog blinkend op het hoofd
hij zet een ontzette pas
achteruit, geen afwerend…
gedichtenschilder
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
748 zou hij een schilder zijn
dan nam hij telkens weer
het penseel ter hand om
neer te strijken wat zich afspeelt
achter die werelddronken ogen
waarmee alles geobserveerd
nu eens met lange halen
onderstrepen wat moet bekeken
dan weer met ontelbare stippen
zijn zware puntjes op de i
af en toe gewoon de spons
als het allemaal wat luchtiger
het…
contra ana
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
1.200 hier sta ik dan
dit prachtig lijf gekneed
naar het beeld dat ik
en ik alleen voor ogen heb
het beeld waar ik nog in geloof
dat ik soms wankel
ondersteuning nodig heb
en haren dons soms
slechts een beproeving
die ik rauw wel lust
deze overwinning is er
opgedragen aan het hoekje
dat ik diep in mij nog weet
zo ongeschonden
en bovenal…
zijn afkomst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
877 één leven, dat heeft hij
te geven, van geboorte tot
ongeboorte, die ene korte zucht
van een kosmisch langverhaal
dat nooit een grens heeft erkend
niets ervoor, niets erna
hij accepteert het niet
gelooft niets van het iets
omdat het zou bestaan
en wat dan, onbestaan?
dus leeft hij zijn dagen op
te vullen met daden
groots en klein, veelal…
Nu jij er niet meer meer bent
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
994 De leren bank
oud en versleten
loert mij wat
wezenloos aan
wil mij niets
laten weten
van al wat
hij heeft verstaan
De tafel waaraan
we zaten
is zo ijzig stil
jouw woorden hangen
nog aan de muren
als ik ze horen wil
Het bed waarin
we samen lagen
omarmt ons niet meer
de leegte naast me
voelt als een afgrond
jou niet hier te weten…
baaldag
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.306 hij gedraagt zich als
een roestige spijker
die eerst het hout verteert
waarin hij ooit geslagen werd
dan zelf in tweeën splijt, hij is
weggegooid vakmanschap dankzij
wat zure regen van elders
de glimlach is verdwenen
naar het land van ooit
hier regeert alweer nooit
regent het buiten buien
alsof er geen zon
alleen maar wolken
de laatste…
uit haar zicht
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
836 zij is de man
genegen, hij die haar
hart hardhandig veroverde
spelt ze de aangename les
alsof ze al jaren
niet voederen, ze weet het
en toch strooit ze stukjes
geeft kleine rukjes aan
de honger van een verloren vent
die ooit anders was gewend
nu denkt in stoer en hey
niet met mij
zij maalt niet
maar draalt ook niet
wat binnen gehaald…
over het graf
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.563 hoor dan, de wind huist
in de bomen, onbesuisd
speelt ze de bladeren
op een kleurrijk hoopje
waar kindervoeten vrolijk
verder met hen dansen
in het park de mensen
meestal op hun eigen kluitje
met verhalen vol herinneringen
aan al die hen reeds voorgingen
in waarnaartoe iedereen ooit
eens zijn weg zal moeten gaan
de laatste dag van oktober…
ogenblik
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
728 ik zag het eerst
je bruine ogen
in het bos
waarin ik liep
het was zeer vroeg
in de ochtend
dus ik denk
dat ik nog sliep
opeens stonden we
te kijken
heel stil
naar elkaar
ik dacht
dat ik je kende
lange benen
kort bruin haar
daarom vroeg ik
loop je mee
maar jij
sprong soepeltjes
het bos in
want je was
tenslot een ree.…
decimeesters
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.725 fluisterend tegen hun
schaduwen in de nacht
wiegen zij het
zilveren doodskleed
over de knekelgaarden
van hun zijn
en ploegen de
thuisloze fundamenten
van hun geweten onder
de secretieën
die ze uitscheiden
wanneer ze de verzwakten
door hun ziekten decimeren
die ongelovig starend
de wegmolmende waarden
aanschouwen op de altaren
der…
Toen en nu
gedicht
3.2 met 64 stemmen
36.534 vroeger vond ik de herfst
een droevig seizoen
en liep ik vaak moe
en eenzaam door regen of nevel te druilen.
En soms was ik weemoedig
om ik weet niet wat.
maar nu - toch zoveel ouder -
midden in een grijze stad
geniet ik van het najaar
daar - dank zij oliestook -
mijn vrouw vaak in bikini
door het huis heen deint
waar het binnen zomer…
de horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
849 zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden
mulle indrukken
die gewatergolfd wegspoelen
naar de vergetelheid
van ongeschreven regels
de vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
Bij het gammele landhek
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.044 Bij het gammele landhek,
groen uitgeslagen, vermolmd.
Altijd wel een, namens de weide,
die je begroet.
Tweeponder tong
die je hand likt.
Een walm uit de bek
recht uit de lebmaag.
Strontvliegen en dazen
met geen staart weg te slaan.
Wel erg ver van de oeros geraakte
lobbes van een lady,
nog een eeuw fokken en krachtvoer
en je…
Geboorte
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
6.267 Vibraties van het leven,
het vindt geen rust.
lijkende een aardbeven,
't doorgaan is een must.
Koesterend de rustige momenten,
als stilte voor de storm.
Als het begin van de lente,
met inspanningen zo enorm.
Momenten van doodse stilte,
bevingen van onmetelijke kracht.
Het voelen van de kilte,
met gevoelens van onmacht.
Natrillingen…
hartkamer
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
2.783 Jij woont in mijn hartkamer,
en hebt het helemaal ingericht.
Daar regel je de bloedsomloop,
op liefde gericht.
Zo bedien je ook iedere hartklep,
met je gevoel.
Het maakt mij rustig,
en strijdlustig voor ieder doel.
Jij brengt ruimte in mijn hart,
zodat ik open sta voor andere dingen.
Jij leert mij liefde geven,
ik zou wel eeuwig kunnen…
Even dimmen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.254 De ontluchting van je lichaam zit in je verstand,
weet je die niet te gebruiken,
dan blijkt het een onblusbare brand.
Als druk een vat, dat vrijkomt na het openen van het ventiel,
Dan vrijkomt het onderste van je ziel.
Spanning en druk van de levensloop,
lijkend op een niet te ontrafelen knoop.
Voel de totale spanning na het loslaten van een…