Alle inzendingen over liefde

schommelt ze haar tulpenbollenbuik voorbij het koudvuur der gebeurtenissen? bewaart ze bovendien de kalmte van koudwatervissen, dolend in een palingfuik? och, haar ogen zijn narcissen. haar lijf, een jonge berk. haar neusje is van houtsnijwerk. haar liezen, wildernissen. haar handen, elk een rozenstruik. haar kussen, zwarte missen. haar…

druk op een knop en er is een vlam nu kan je zeker beginnen te klagen over het verlies van het vuur als natuur maar in de supermarkt krijg je er drie voor een euro het is waar dat je het vuur en de vlammen die zomerdagen en dat gloeiende hout niet terugvind in je plastic aansteker maar elk vlammetje dat je ziet steeds…

Liefde, het echt houden van. Jezelf erin storten zonder door en na te denken. Zonder af te wegen, plannen hoe te gaan wanneer en dan. Verliefdheid, snaren beroerd en rationeel zijn niet langer een optie. De ingrediënten van een totale symbiose zijn er direct. Het hart komt bloot en is volledig onbedekt. Het samensmelten van twee zielen, totale…

Denk aan caramel als jij met me praat. Je hebt het over rozen, maneschijn, de duinen, Chanel, het drinken van wijn en dat er eeuwige liefde bestaat. Vind het amusant: jouw verliefde brein dat de fantasie de vrije loop laat, zegt dat onze band nooit verloren gaat en je zo graag "intiem" met mij wilt zijn. Slechts een vleugje tijd is wat ons…

Haar vader stierf heel jong, zag het niet meer zitten en sprong van het balkon. Haar zusje verliet de wereld niet lang erna, kon papa niet missen en zei, ik ga, dook het donkere water in, kwam niet meer boven en klein werd het gezin. Het kon nog kleiner haar mamma, dacht wat doe ik nog hier, had in het geheel geen plezier nam…

Dit is een sonatine Precies voor jou, die zacht en fijn Met een viool, een mandoline Een cello moet bezongen zijn. Ik kon de taal wel voor jou zetten Op pauk, bazuin en klarinet, Het klaar klaroenen van trompetten En dubbel héél 't orkest bezet, Maar bij die rozen op je wangen, Die glimlach om je teed're mond Die wedergeeft in diep verlangen…

Een licht brandt bij het ontluiken van de nacht. Schemerlicht op de vensterbank. Zij is het die wacht op hem. Op zijn sterke armen om haar heen, zijn stem. Hij heeft avonddienst en kan elk moment thuis komen. Haar man, een uit duizend dromen. Daar hoort zij de deur die in het slot valt en hoe een enkele tree van de trap vertrouwelijk…

Nu al zevenenveertig jaar getrouwd, potverdorie wat gaat de tijd toch snel Adembenemend lang, welbeschouwd doch kort voor ons, als gelukkig stel Zoveel jaar reeds bij de zelfde schat na ons ja woord sloeg die tijd op hol Geen seconde hebben wij spijt gehad noch mijn lief, noch haar krullenbol Door de ware liefde aaneengesmeed ontstond de…

Al wat ik onderzocht was de reden Mijn zoektocht ging door woestijn en terug. Door rotsachtig gebied, door moerassen. Door hitte, door stormen. Steeds zocht ik naar logica, maar de wet van logica, ik vond haar niet. Ondanks alles bleef ik overtuigd dat alles een reden heeft. Ik vond haar niet in de wetten, noch in mijzelf. De reden, ze…

Ik sleep je mee. In de zonnige levenslust wil ik al je geheimen ontsluieren onder het stimulerend gekwaak van kikkers. Je zoresijzers zullen gloeien dan smelten. Ik denk aan een grote vette roetzwarte tor die over je benen loopt. De gil die je giechelend slaakt, ja ook jij Daniëlle. Je bloesembokaal bulkt vol leven en je lijf laait een donkere…

Gevoelens, De woorden die je hier nu leest, zijn zelf door mij bedacht. De schrijver in mij, die dat deed, bezit geen woordenpracht. Ik zou ook graag beschrijven, hoeveel ik van je hou, je alles willen zeggen, mijn allerliefste vrouw. Je weet van mij, ik ben geen prater, en ook een schrijver ben ik niet. De woorden komen niet vanzelf…

wanneer ik haar jas wegbreng naar de garderobe merk ik dat haar warmte nog aanwezig is...…

Donkere stegen verliefde schaduwen door lantaarnpaal verlicht. Glinsterende ogen wijzers tikken secondes van haar stralende gezicht. Verdampt ochtenddauw door schemering aanschouwd ging mijn hart op gevoel gericht. In de schijnwerper als de nacht van vandaag glanst onze harmonie in evenwicht.…

je bent nooit overladen met bloemen en grote cadeaus jij wilt het kleine verwondering over het fijne een wolk die aan de hemel zeilt krijgt een warme lach terwijl je ogen zich verblijden hand in hand zomaar lopen onder bomen open plekken ontdekken sporen van sprookjes op mos het weidse zicht genieten in scheiding met de hei nog…

De onhandige Valentijn, Ik wilde je graag kussen,heel teder en heel zacht, ik had daar dacht ik recht op, ik had je thuis gebracht. De klap die jij me daarna gaf, die zal ik niet vergeten, ik bood toen mijn excuses aan, het spijt me moet je weten. Je keek me aan aan zag mijn blik, de twinkel in mijn ogen, je bent ondeugend zei ze toen, dit…

Zo aan het begin van deze maand waarin jij je in liefde waant Is Valentijn al weer op pad in gedachten naar zijn liefste schat Hij vertaalt wat er speelt in woorden Zonder enige schroom Begeleid door zijn akkoorden houdt hij zijn gevoel niet meer in toom Word jij zo intens door hem bemind dan weet ik bijna zeker dat jij zijn…

je streek neer uit volle oogst krulde op in luwte kleurde nog in herfstgloed een laatste groet de wind heeft je gedragen naar het bladerbed waar jij door witte lagen liefdevol werd toegedekt uit jouw humus zal lente weer ontwaken na het warme winterslapen…

Ik droom over jouw vitaliteit. Ik droom voor jouw bestaan. Ik leef in jouw kleurrijke aura. Ik cirkel om jou in een baan. Lief, leefbaar voor eeuwig. Jouw liefde biedt een notie. Met een waardevol leven. Om te voelen met emotie.…

wat ik met jou deel maakt van verscheidenheid een leefbaar geheel soms splijt het hart, is ver even in de einder * ik reik de hand als mijn schaduw toch weer is geland…

De relatie die we wilden, door geweld nu wreed verstoord. De ruzies die we hadden, door anderen gehoord. Het steeds opnieuw proberen, de kans werd erg klein. Doordat we bij elkander onszelf niet konden zijn.…

van een vierkant gedicht de hoeken afgerond je zou je maar bezeren...…

ik penseelde in kleurige streken de muziek op het doek mijn hart zong woorden die zich lyrisch voegden tot een liefkozende groet een enkele strofe pastel met ijle tonen reikend naar hemel en vurige hel midden op het linnen danste het hart onze melodie van een purperrood leven een gedicht met liefde gegeven in dit schilderij vol…

Ieder uur van mijmering over je goedheid, Zo vanzelfsprekend grondeloos, Smelt ik weg in gebeden naar jou. Zo laat ben ik gekomen Naar de tederheid van je blik, En van zo ver naar je uitgestrekte handen, Stilletjes, doorheen ruimte en tijd. Ik had in mij zoveel weerbarstig roest Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden, Het vertrouwen.…

Langzaam weekt ze los uit een nacht die nauwelijks leek te blussen Wat rest zijn smeulende emoties Haar liefde is onbaatzuchtig, onvoorwaardelijk Voor hem, onbegrijpelijk, ongemakkelijk Haar liefde zit in elke vezel, in elke cel Voor hem, te dichtbij, te overweldigend Haar liefde is op elke plek, ten alle tijden Voor hem niet te…

Ze trouwt niet meer in ´t wit ervaart veel meer dan één seizoen Met dit veld voor ogen als het levenspad geen spruiten, boerenkool met vorst Haar akker ligt er onbebouwd het weer masseert haar huid De wind kan er alleen naar fluiten al omarmt hij haar natuurlijke schoonheid Bij haar groeit er iets van binnen nog veel mooier dan fysiek…

Rondjes dans ik om je hartje zo fragiel als breekbaar glas Waren alle nachten samen niet zoals de eerste was? Speel de lachjes om mijn lippen zoet en vrolijk kijk ik uit naar een glimp van jouw verlichte blikveld die mij immer liever zag krul jouw vingers door mijn haren rood of blauw en zeg mij snel wil jij mij in ‘t hart bewaren of…

je zei dat jij geen schoonheid was maar je straalde warme kracht droeg je haren in engelendracht compleet met hemelse lach ik stond perplex door je verschijnen voelde schuchterheid verdwijnen jij raakte me diep in mijn ziel wist dat ik meteen voor je viel samen zijn we weggegaan vlinders wolkten als guirlandes achter ons aan…

Toen ik bij Plato over liefde las, Heb ik hem flink geknepen. Maar achteraf stelde ik vast Dat ik het verkeerd had begrepen. Over liefde heb ik ooit eens, één gedicht geschreven. Maar de overige tijd, Voelde ik mij wel bedreven.…

ik heb tijd geweven kwam mezelf tegen zittend aan het spinnenwiel waar ik draden spinrag uit het leven tot garens vlocht na het klaren zette ik met schering en inslag de patronen op maar kwam stof tekort borduurde voort over bestaan liet de tijd zo door mijn vingers gaan…

ik zoek een deur ik zoek een ingang ik zoek een toegang jouw betonnen hart is hermetisch gesloten, maar ik blijf zoeken, blijf eindeloos zoeken, naar een toegang een opening een kiertje een gaatje om al tijgerend, terwijl jouw granaten gierend uiteenspatten vlak boven mijn hoofd, binnen te raken en binnen te blijven…