35387 resultaten.
Stapel vallend puin
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
562 krab maar
aan de hemel
stapel vallend puin
het is geen
eeuwige schoonheid
die daarboven blinkt
je zult eerst
moeten sterven
voordat je daar begint
de weg omhoog
was gepekeld met zonden
de poort is nu gevonden
je bent lang genoeg
door het ondermaanse drek gegaan
verlaat maar snel dit tijdelijk bestaan…
Tot eerste lentesymfonie
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
540 in koperrode tonen
blaast zon
het water aan
het riet
nog niet ontsloten
laat zich in warmte gaan
uit spiegelglad
kabbelt zwart
naar vroege morgen
orkestreert met wind
het lichtend golven preludeert
tot eerste lentesymfonie…
Levensloop
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
1.304 Zo is het leven ook
met zijn vreugde en verdriet.
Maar de regen zal niet blijven....
De eeuwige Zon, ligt in 't verschiet!…
uitgeleefd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
592 uit mijn laatste raam kijkende
zag ik al luisterend naar
het wegsterven van hun klaagzang
traag zwarte vogels vliegen
over grijs betegelde akkers
waarachter ze verdwenen
in een hels avondrood
al wachtend op de volgende vlucht
tank ik mijn laatste glaasje diesel
klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…
uit mijn schaduw 2
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
517 hang mijn aardse jas
aan de kapstok van de dood
voorgoed naar eeuwig…
Kraait drie keer de haan
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
643 afgesneden
water bij de wijn gedaan
god om erbarmen gebeden
toch kraait drie keer de haan
heb hem de nek omgedraaid
zoals ik jullie ook
zal verloochenen
dit volk is mijn werken niet waard
de gotspe om mij
te verkrachten in het diepst
van gedachten ik ga aan het kruis
ook de dood zal mijn lot niet verzachten
in de schoot van het leven…
Vergeult in droogval
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
597 een lage zon
spat kleuren
op het wad
prijst in
lange slierten rood
de avond aan
de einder kruipt
snel dichterbij
in onontkoombaarheid
donker vlijt
de schoot van leven
met zijn nachtgezicht
vergeult in
droogval wachtend
op het eerste ochtendlicht…
Retour of een enkel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
601 wij hebben nieuw leven
handen en ogen gegeven
liefde op de wereld gezet
in eendrachtig werken
onszelf en talenten
naar de toekomst verlegd
in elkander bekijken
zal moeten blijken
hoe wij gaan sporen
ieder naar eigen bestemming
ver weg of dichtbij retour
of een enkel dat laten we vrij
maar naast het station
staat het huis waar we…
Mooie uitvinding
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Een prachtig leven is me ooit geschonken.
Vol enthousiasme pluk ik elke dag.
De mooiste vrouwen tonen mij hun lach.
Het lijkt wel, of ze allen naar me lonken!
Voortdurend wordt me zo geluk gegeven,
al leidt m'n levensweg ook naar de dood...
Het reisgenot erlangs is echter groot,
hetgeen voor mij de zin is van het leven.…
Een golvende intimiteit
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
601 je bent gekust
door strand en land
met een golvende intimiteit
als rotsen jou
blokkeren ondergraaf je
hun granieten superioriteit
vloeit in eb en
vloedbeweging meegaand
naar een eindeloze openheid
waar water
mist en wolken elkaar
bevolken zonder onderscheid…
Casco zonder afbouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 ben op de wereld gezet
met handen vol idealen
en wat restjes gebed
heb de muren geslecht
voelde hun pijn maar wilde het
casco zonder afbouw weer zijn
vrij in ruimte en tijd
het eind van de avond
brengt zeker mijn bed
opstaan wassen en plassen
aan het begin van de morgen
op een vrije etage gezet
eten gebeurt op de geur
de trek van…
De lach van het wad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
547 je blik golft grijzig groen
maar in je ogen vind ik
de lach van het wad
je stem ruist
in de schelpen op het strand
bij zon en volle maan
in laten gaan raak jij
in jouw omarming
de lichte watervolle einders aan
jij bent mijn wad
de moederschoot der schepping
in paradijs en hemel saamgevat…
Dicht op de huid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
622 Ik nam je in mijn schoot
vlak na dat je was gekomen
door bloed en bloot
zag ik voor het eerst je gezicht
op het moment
dat mijn adem bijna werd ontnomen
heb jij je opgericht
ik nam je in mijn schoot
bij de geboorte van je dood
door bloed en bloot
zie ik voor het laatst je gezicht
op het moment
dat jouw adem werd ontnomen
heb jij je opgericht…
zinloos
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
930 Zin om verder te leven ontbreekt
Iedereen die het denkt
Niemand die het uitspreekt
De tijd lijkt zo zinloos
M’n spijt maakt het doelloos
Ik heb geen reden om verder te leven
Niemand die mij een doel kan geven
Ik zal moeten blijven strijden
Maar pijn blijft door mijn ziel snijden
Ik zal blijven verdwalen
Tussen de leugen en bedrog…
BREIEN
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.200 zijn
nu brei ik mijn toekomst
tot een warme trui
geniet van het leven
en kan warmte geven…
Alleen wie rolt de steen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 opstandig zijn we allemaal
alleen wie rolt de steen
weg van zijn graf
durft stilte en
de knusheid van het
dode leven te doorbreken
ieder heeft zijn kruis van
spot verraad en pijniging te
dragen naar de heuvels van calvarië
de vierentwintig staties
te doorlopen die leven van de dood
doet scheiden na de kruisiging
sta op maak korte…
Schat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
730 Als bloesem in het voorjaar
als dauw op een blad
de maan in je ogen
het leven als schat
de glimlach
op je lippen
de glans van je haar
een blik uit jouw ogen
die ik zo bewaar
de zee die wij horen
een meeuw in het zicht
ik schilder de plaatjes
met mijn ogen dicht
jouw hand in de mijne
hier aan het strand
een liefde voor leven
doen wij…
terugweg
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
479 sta nog wel rechtop
maar brokkel al wel gestaag
naar horizontaal…
Je opent blozend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 kom bij me zitten vraag je onverwacht
je blik is open en je ogen zacht
je lippen nemen mij apart en
kussen liefde uit mijn hart
je handen woelen door mijn haar
woordjes in je oor als een intiem gebaar
ik streel je teder en je opent blozend
ogen dicht genietend minnekozend
wimpers krullen als je ogen zich met tranen vullen
kwetsbaarheid…
Kleine vos
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
545 juist als zonnestralen
mij ten dans vragen
fladdert er gehaast
een kleine vos voorbij
Dag Jan !…
Mare
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 op het eerste gezicht
is het gelaat gespannen
slaat het nieuws een gat
hersenen draaien overuren
balancerend op flinterdun koord
meestert de onzekerheid
putten we elan uit Moeder Aarde
waaruit de Lente ontspringt
en niets is wat het lijkt…
ZELFMOORD
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.517 Het omgekeerde van het gelijk
is het krijgen van het ongelijk
een martelgang
die in dit leven
een mens soms niet begrijpen kan
alles is hebben
alles is krijgen
van geven wordt men al snel moe
het wordt nemen zonder krijgen
tot men zelfs zijn leven pakt
dat was het laatste
dat nog werd bezeten
nu rest slechts kist en 't muffe zand
een…
Capitulatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
432 met hoeveel kleuren ik ook schilderde
moest het roder met paars
om angstvallig vast te houden
aan wat teloor ging
overtuigd van ons zijn
kneedde en modelleerde ik
tot de oplossing willoos
verpulverde onder mijn handen
reikte ze toen naar
de schaduw van de maan
alwaar ik blaren danste op mijn voeten
om het leed te stillen…
Op zoek naar innerlijke rust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 laat het maar los
mijn lief
doe je ogen nu maar toe
de wereld wacht wel even
mijn lief
want je bent ontzettend moe
morgen kun je weer verder
mijn lief
zo strijdbaar als jij bent
wil je niemand pijn doen
mijn lief
dat is aan vissen inherent…
Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 Slaap kan vermoeden bewust blootleggen,
waar het oude landschap lacht
je hand nog warm is van het vasthouden,
keien, hunebedden brandnetels en klimop
ook de hyacinten daar op de juiste plaatsen
jurkjes pantalons de mussen en koolmeesjes vatten.
Het maanlicht sluit soms eenvoudiger om je heen
dan muren en het dak.
Ik hoorde ook vannacht…
Je ziel was vervlogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 jij lag naast het pad
had net ietsje meer
dan de andere stenen
heb je geraapt
met zorg schoon gemaakt
vorm en kleuren bewonderd
maar wilde door
schuren en polijsten
je diepere structuren bekijken
nog kon ik de kern
niet bereiken en heb
je in wanhoop gebroken
jouw scherven
hebben mijn ogen geopend
alleen je ziel was vervlogen…
Haar kaatsend rood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 zag je
in het licht ontwaken
haar kaatsend rood
het naturelle bloot
gaf absorberend
warm roze in je schoot
maar wat zegt
nou pigment over wat
en vooral wie je bent
alleen zon
is de bron voor jouw
kleurend verschijnen
zonder licht zal
het leven en jij in
een zwart gat verdwijnen…
Vloek je vrij
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
741 Geef me je hand en proef de dag
het liefst nog voor de slaap je omhelst,
je moede ogen weer in het duister dompelt,
nergens scheen die dag de zon zo goed.
Elke nacht ontspruit er een nieuwe loot,
elke droom geeft domweg vertakkingen.
De wereld bestaat grotendeels uit water,
verwond je niet, put de aarde niet uit.
Een sterk geloof in het…
WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
677 onvolkomenheden
die regelmatig mijn leven beheersen
het kunnen de kinderen of familie zijn
vaak is het materiële aan de beurt
mijn houding in dit leven
acceptatie van mijn ouderdom
er mee leren omgaan
het verleden speelt een grote rol
veel is er om over na te denken
herhaling in optima forma
steeds weer in dezelfde volgorde
kan ik het…
Litanieën van gezeur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
541 verlaten maar de muur
schreeuwt nog je kleur
de trap kreunt
in haar treden jouw
litanieën van gezeur
stofjes dansen in
het middaglicht tot
deeltjes van je streng gezicht
jij legde met je blik
en hand ieder het zwijgen op
wij waren als verlamd
jij bent gegaan maar
je ziel is thuis gebleven en doet
ons weer naar jouw geboden leven…