Alle inzendingen over leven/

35387 resultaten.

Sorteren op:

Stapel vallend puin

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
krab maar aan de hemel stapel vallend puin het is geen eeuwige schoonheid die daarboven blinkt je zult eerst moeten sterven voordat je daar begint de weg omhoog was gepekeld met zonden de poort is nu gevonden je bent lang genoeg door het ondermaanse drek gegaan verlaat maar snel dit tijdelijk bestaan…

Tot eerste lentesymfonie

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 540
in koperrode tonen blaast zon het water aan het riet nog niet ontsloten laat zich in warmte gaan uit spiegelglad kabbelt zwart naar vroege morgen orkestreert met wind het lichtend golven preludeert tot eerste lentesymfonie…

Levensloop

hartenkreet
4.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Zo is het leven ook met zijn vreugde en verdriet. Maar de regen zal niet blijven.... De eeuwige Zon, ligt in 't verschiet!…

uitgeleefd

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 592
uit mijn laatste raam kijkende zag ik al luisterend naar het wegsterven van hun klaagzang traag zwarte vogels vliegen over grijs betegelde akkers waarachter ze verdwenen in een hels avondrood al wachtend op de volgende vlucht tank ik mijn laatste glaasje diesel klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…

uit mijn schaduw 2

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 517
hang mijn aardse jas aan de kapstok van de dood voorgoed naar eeuwig…

Kraait drie keer de haan

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 643
afgesneden water bij de wijn gedaan god om erbarmen gebeden toch kraait drie keer de haan heb hem de nek omgedraaid zoals ik jullie ook zal verloochenen dit volk is mijn werken niet waard de gotspe om mij te verkrachten in het diepst van gedachten ik ga aan het kruis ook de dood zal mijn lot niet verzachten in de schoot van het leven…

Vergeult in droogval

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
een lage zon spat kleuren op het wad prijst in lange slierten rood de avond aan de einder kruipt snel dichterbij in onontkoombaarheid donker vlijt de schoot van leven met zijn nachtgezicht vergeult in droogval wachtend op het eerste ochtendlicht…

Retour of een enkel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
wij hebben nieuw leven handen en ogen gegeven liefde op de wereld gezet in eendrachtig werken onszelf en talenten naar de toekomst verlegd in elkander bekijken zal moeten blijken hoe wij gaan sporen ieder naar eigen bestemming ver weg of dichtbij retour of een enkel dat laten we vrij maar naast het station staat het huis waar we…

Mooie uitvinding

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Een prachtig leven is me ooit geschonken. Vol enthousiasme pluk ik elke dag. De mooiste vrouwen tonen mij hun lach. Het lijkt wel, of ze allen naar me lonken! Voortdurend wordt me zo geluk gegeven, al leidt m'n levensweg ook naar de dood... Het reisgenot erlangs is echter groot, hetgeen voor mij de zin is van het leven.…
Aubrey25 maart 2010Lees meer >

Een golvende intimiteit

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
je bent gekust door strand en land met een golvende intimiteit als rotsen jou blokkeren ondergraaf je hun granieten superioriteit vloeit in eb en vloedbeweging meegaand naar een eindeloze openheid waar water mist en wolken elkaar bevolken zonder onderscheid…

Casco zonder afbouw

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
ben op de wereld gezet met handen vol idealen en wat restjes gebed heb de muren geslecht voelde hun pijn maar wilde het casco zonder afbouw weer zijn vrij in ruimte en tijd het eind van de avond brengt zeker mijn bed opstaan wassen en plassen aan het begin van de morgen op een vrije etage gezet eten gebeurt op de geur de trek van…

De lach van het wad

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
je blik golft grijzig groen maar in je ogen vind ik de lach van het wad je stem ruist in de schelpen op het strand bij zon en volle maan in laten gaan raak jij in jouw omarming de lichte watervolle einders aan jij bent mijn wad de moederschoot der schepping in paradijs en hemel saamgevat…

Dicht op de huid

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Ik nam je in mijn schoot vlak na dat je was gekomen door bloed en bloot zag ik voor het eerst je gezicht op het moment dat mijn adem bijna werd ontnomen heb jij je opgericht ik nam je in mijn schoot bij de geboorte van je dood door bloed en bloot zie ik voor het laatst je gezicht op het moment dat jouw adem werd ontnomen heb jij je opgericht…

zinloos

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 930
Zin om verder te leven ontbreekt Iedereen die het denkt Niemand die het uitspreekt De tijd lijkt zo zinloos M’n spijt maakt het doelloos Ik heb geen reden om verder te leven Niemand die mij een doel kan geven Ik zal moeten blijven strijden Maar pijn blijft door mijn ziel snijden Ik zal blijven verdwalen Tussen de leugen en bedrog…
marije31 maart 2010Lees meer >

BREIEN

hartenkreet
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.200
zijn nu brei ik mijn toekomst tot een warme trui geniet van het leven en kan warmte geven…

Alleen wie rolt de steen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 559
opstandig zijn we allemaal alleen wie rolt de steen weg van zijn graf durft stilte en de knusheid van het dode leven te doorbreken ieder heeft zijn kruis van spot verraad en pijniging te dragen naar de heuvels van calvarië de vierentwintig staties te doorlopen die leven van de dood doet scheiden na de kruisiging sta op maak korte…

Schat

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 730
Als bloesem in het voorjaar als dauw op een blad de maan in je ogen het leven als schat de glimlach op je lippen de glans van je haar een blik uit jouw ogen die ik zo bewaar de zee die wij horen een meeuw in het zicht ik schilder de plaatjes met mijn ogen dicht jouw hand in de mijne hier aan het strand een liefde voor leven doen wij…

Je opent blozend

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 549
kom bij me zitten vraag je onverwacht je blik is open en je ogen zacht je lippen nemen mij apart en kussen liefde uit mijn hart je handen woelen door mijn haar woordjes in je oor als een intiem gebaar ik streel je teder en je opent blozend ogen dicht genietend minnekozend wimpers krullen als je ogen zich met tranen vullen kwetsbaarheid…

Kleine vos

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 545
juist als zonnestralen mij ten dans vragen fladdert er gehaast een kleine vos voorbij Dag Jan !…

Mare

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 517
op het eerste gezicht is het gelaat gespannen slaat het nieuws een gat hersenen draaien overuren balancerend op flinterdun koord meestert de onzekerheid putten we elan uit Moeder Aarde waaruit de Lente ontspringt en niets is wat het lijkt…

ZELFMOORD

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.517
Het omgekeerde van het gelijk is het krijgen van het ongelijk een martelgang die in dit leven een mens soms niet begrijpen kan alles is hebben alles is krijgen van geven wordt men al snel moe het wordt nemen zonder krijgen tot men zelfs zijn leven pakt dat was het laatste dat nog werd bezeten nu rest slechts kist en 't muffe zand een…

Capitulatie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 432
met hoeveel kleuren ik ook schilderde moest het roder met paars om angstvallig vast te houden aan wat teloor ging overtuigd van ons zijn kneedde en modelleerde ik tot de oplossing willoos verpulverde onder mijn handen reikte ze toen naar de schaduw van de maan alwaar ik blaren danste op mijn voeten om het leed te stillen…

Op zoek naar innerlijke rust

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
laat het maar los mijn lief doe je ogen nu maar toe de wereld wacht wel even mijn lief want je bent ontzettend moe morgen kun je weer verder mijn lief zo strijdbaar als jij bent wil je niemand pijn doen mijn lief dat is aan vissen inherent…
LadyLove10 april 2010Lees meer >

Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 709
Slaap kan vermoeden bewust blootleggen, waar het oude landschap lacht je hand nog warm is van het vasthouden, keien, hunebedden brandnetels en klimop ook de hyacinten daar op de juiste plaatsen jurkjes pantalons de mussen en koolmeesjes vatten. Het maanlicht sluit soms eenvoudiger om je heen dan muren en het dak. Ik hoorde ook vannacht…

Je ziel was vervlogen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
jij lag naast het pad had net ietsje meer dan de andere stenen heb je geraapt met zorg schoon gemaakt vorm en kleuren bewonderd maar wilde door schuren en polijsten je diepere structuren bekijken nog kon ik de kern niet bereiken en heb je in wanhoop gebroken jouw scherven hebben mijn ogen geopend alleen je ziel was vervlogen…

Haar kaatsend rood

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
zag je in het licht ontwaken haar kaatsend rood het naturelle bloot gaf absorberend warm roze in je schoot maar wat zegt nou pigment over wat en vooral wie je bent alleen zon is de bron voor jouw kleurend verschijnen zonder licht zal het leven en jij in een zwart gat verdwijnen…

Vloek je vrij

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 741
Geef me je hand en proef de dag het liefst nog voor de slaap je omhelst, je moede ogen weer in het duister dompelt, nergens scheen die dag de zon zo goed. Elke nacht ontspruit er een nieuwe loot, elke droom geeft domweg vertakkingen. De wereld bestaat grotendeels uit water, verwond je niet, put de aarde niet uit. Een sterk geloof in het…

WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
onvolkomenheden die regelmatig mijn leven beheersen het kunnen de kinderen of familie zijn vaak is het materiële aan de beurt mijn houding in dit leven acceptatie van mijn ouderdom er mee leren omgaan het verleden speelt een grote rol veel is er om over na te denken herhaling in optima forma steeds weer in dezelfde volgorde kan ik het…

Litanieën van gezeur

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 541
verlaten maar de muur schreeuwt nog je kleur de trap kreunt in haar treden jouw litanieën van gezeur stofjes dansen in het middaglicht tot deeltjes van je streng gezicht jij legde met je blik en hand ieder het zwijgen op wij waren als verlamd jij bent gegaan maar je ziel is thuis gebleven en doet ons weer naar jouw geboden leven…