10808 resultaten.
Binnenin
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.423 Op het binnenste waar hiërogliefen staan,
als straten van oude steden, gebrand op
een zachte kaart, het verdwalen in oeroude vorm,
in barnsteen, vergleden tijd op tijd,
en van mezelf beelden die ik buiten de tijd
ontgin, omzwachtel als een wonde, zelfs bewonder
wanneer een nieuw spoor in me loopt, vers bloed
dat kruipt en warmer wordt.
Daar…
Beuk en Bos
netgedicht
3.4 met 85 stemmen
20.466 bij ochtendschemer kuierend in
een poëtisch uitgemolken beukenbos
kil, verlaten en leeg
of ligt dat aan mij?
onbewust zoekend naar dat
ene onbeschreven geheim
tussen mos en verterend hout
een microwereld, te vertrouwd
tussen vlier en Spaanse aak
spinnenrag en vogels
vervuld van leedvermaak;
een kleine zwarte poel
vertroebeld door stinkend…
Sprekende ogen...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.328 Zie hoe de spiegel van haar ziel
zich in haar ogen openbaart
eenvoudig en subtiel
haar innerlijk verklaart...…
Essentie
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
7.322 Het vijverwater ligt blauw
in het licht van de lucht;
het vijverwater lijkt lucht.
Weerloos, het water
spiegelt de hemel
diep in zichzelf verlicht.
Het stille vijverwater
ondergaat het geweld
van de lucht en het licht -
en het blijft water.…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.510 Verlaten onschuld
achter muren mist
die ondoorgrondelijk
mijn zicht blinderen,
laten zoutloze sluiers
in leegte opgaan en
onthullen mijn dorst
naar wat mij ooit zo na was…
Vogels 2
gedicht
3.6 met 33 stemmen
14.107 Er spartelen vogeltjes in
het blauw van je ogen
geen twee dezelfde
Ik roep ze
ik lok ze
probeer ze te pakken
tevergeefs
Ik zoek wat veren
dons een snaveltje
pootjes een staart
bouw daarvan een vogeltje
Bijna
-----------------------------------------
uit: 'Het depressionisme', 1988.…
hou van haar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
707 in haar wezen staat geschreven
dat zij de ware brengster is
van het enig echte leven
voor wie weet hoe te vragen
naar de sleutel van haar hart
verblind door haar schoonheid
niet aan de verweerde buitenkant
maar uit een beproefd innerlijk
aanbidt hij dat lieftallig schepsel
met heel zijn ontroerde ziel
vingers volgen de sporen van haar…
koud kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 in verlangen naar de bergen
- om het even waar -
zie ik kille rotsen staan
die naakte stenen baren
door de hete zon, vrieskou
en het snijdend water.
aan hun koude tenen
op de hellende morene
nader ik schuchter een boreling
en klop voorzichtig aan.
hij opent zijn stenen bemanteling
zo kan ik binnengaan.
wat ik vind is een verloren kind…
Pijn boven alles
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.360 Mijn innerlijke pijn,
mijn gekweste gevoel
Staat boven alles, het beïnvloedt mijn gedachten en mijn lichaam
het laat mij denken op een anderen manier
op een manier die ik niet kan vertellen
Omdat jullie het niet zullen begrijpen
Al jaren lang met hetzelfde probleem
het groeit en groeit.. en langzaam val ik uiteen
mijn gevoel gesplitst in twee…
Diepgang
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.692 Hoe anders kan het toch zijn
dan het in eerste instantie lijkt
Als je de binnenkant van iemand
met de buitenkant vergelijkt
Op het eerste oog zo anders
dan blijkt in tweede instantie
Een uiterlijk dat straalt
is voor geluk nog geen garantie
Wie dieper kijkt zal ontdekken
dat er meer speelt dan verwacht
en de diepgang ook veel groter is…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Luisterend naar mijn innerlijke stem
laat ik mijn remmingen los.
Dromend over de dingen die ik voel
en ja de zee weet wat ik bedoel.
Het spel van golven, zee en wind
dat is wat ik het mooiste vind.…
TREURNIS
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 Westhoek, vergeten land
Waar de poëten wonen
Samen met hun demonen
Stikkend in ‘t Vlaamse zand
Stemmen als Brussels kant
Dichten op zachte tonen
Zingen van doornenkronen
Ieder kruis jankt er en brandt
De Leie is een Eufraat
Een Tigris stroomt er niet
De Hof kent men van horen
En zeggen, niet van zien
Daar waar het godslam blaat
En…
Bloedstollend
netgedicht
3.3 met 45 stemmen
2.055 en toch
biedt het littekenweefsel
niet genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde sporen
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen…
Naakt Gevoel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
987 Als in een flits,
Naakte gevoelens,
Levenloze geluiden door mijn raam,
Sta ik, niet besmet door faam
Mijn innerlijk uit te stoten.
Aan, uit, doorgelopen.
Mij treft geen blaam,
maar ik houd 't binnen.
Alles rood, soms oranje,
Leven zonder franje -
- daar kan een scherm niks aan veranderen.…
wens
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.514 een dag verandert van kleur
de zon vertrekt
avond wordt wakker
ik hoor de rust van de zee
golven komen naderbij
voetsporen verdwijnen
wandel met natte voeten
koud briesje fluistert in mijn oren
nog even een knipoog van het laatste licht
donker is het buiten
een ster valt naar beneden
zal ik een wens doen
nee laat ik voor een ander…
dichtgeknepen
hartenkreet
2.1 met 19 stemmen
2.034 Lippen openen
Vlijmscherpe woorden spuwen eruit
Een fatale minuut
Het hooggevoelig antwoord blijft zitten
Scherven scheuren zijn ziel
Slapeloze nachten
Het licht van de dag verkort
De hobby verliest zijn plezier
Verlangen naar oren die horen
Met een pennentrek werd de hoop afgeschreven.…
Vrijheid
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.304 En kijk hier zit ik dan
benen strak over elkaar
Mijn vuisten verkrampt
klaar voor het gevaar
Zweetdruppels parelen
rollen over mijn wang
Ogen fel vol met vuur
ik ben niet langer bang
Diep in mij is de woede
van alles wat is gebeurt
Strijd is nu mijn motto
niet langer meer getreurd
Ik zucht snak naar lucht
en vind mijn eigen kracht…
Schone schijn
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.233 Iemand die je echt goed kent
Weet dat je meer dan een uiterlijk bent
Weet dat er meer in je zit dan lijkt
Wanneer hij je diep in de ogen kijkt
Iemand die snapt dat je meer bent dan dit
Dat er achter je lichaam een persoonlijkheid zit.
Iemand die merkt, wat nooit iemand zag.
Alleen hij voelt de waarheid achter jouw lach.…
Schone schijn
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.091 Iemand die je echt goed kent
Weet dat je meer dan een uiterlijk bent
Weet dat er meer in je zit dan lijkt
Wanneer hij je diep in de ogen kijkt
Iemand die snapt dat je meer bent dan dit,
Dat er achter je lichaam een persoonlijkheid zit.
Iemand die merkt, wat nooit iemand zag.
Alleen hij voelt de waarheid, achter jouw lach.…
Ik draag van alles
gedicht
3.7 met 31 stemmen
25.766 Ik draag van alles, brood, kaas
een bom of een verminkte kat.
Dragen is mijn redding.
Ook van binnen draag ik,
vragen, tranen, gedaas
en een karrenvracht solaas.
Als ik niet draag
is er een gemis
dat niet te dragen is.
Het dood dier dat ik droeg
heeft mij gelikt
tot ik geen gezicht meer had.
----------------------------------
uit…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
664 maar verlaten
omdat ik jouw ademhart voel
in al het onvergetelijke denken
o troosteloze nacht zonder doel
ik vertrek, maar heb geen antwoord
of zwanenzang voor onze vriendschap
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnapping
misschien in het diepste van mijn voelen
de innerlijke…
De reis
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
534 een streep trekkend door lijnen
die voor de hand liggen, neem ik de trein
laat mij vervoeren door lavendelvelden
en terrassen met wuivende gewassen
zonnebloemen die het blauw ingroeien
rotspartijen waar korstmossen gedijen
het landschap lijkt voorbij te varen
zoals de jaren rugwaarts roeien
en in mijn jas gevoerd met lapjes leven
bloeit…
Giraffen
gedicht
2.3 met 41 stemmen
11.318 Onder hun huid van teder craquelé
staan zij hun leden langzaam te bewegen
Zij zeggen niets en houden niets verzwegen
en lopen willig met zichzelve mee.
Zij speuren naar het langgerekte dromen,
dat altijd in hun neusgaten vibreert.
Zij hebben van de mensen niets geleerd
en daarom is het licht in hen volkomen.
Zij leven enkel door het doodstil…
gerechtigheid
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.087 GERECHTIGHEID
Langzaam wordt de langste nacht
Aan de langste dag geregen.
Door zijn albasten leden
Groeien verse scheuten dood.
Vol jarenlang verlangen
Laat zij haar vingers glijden
Langs de pijn geladen kralen,
Prevelt versleten woorden
Die voor hem een Hooglied weven.
Haar lippen sluiten zijn ogen
Kalm bij zoveel gerechtigheid…
Schoonheidsideaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 wij streven al
een leven lang naar
symmetrie als schoonheidsideaal
bewerken en her profileren
wat de natuur
ons meegegeven heeft
zien als resultaat
gelijkvormig zonder hart
twee helften bij elkaar gebracht
kies maar voor uniek
het ene oog is ook
het andere niet
de lach trekt links
op vrolijkheid en rechts
zit het venijn in chagrijn…
De waarheid
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.117 Wij zijn allemaal uniek,
Schoonheid komt niet uit een potje of kliniek
Wie jou neemt zoals je bent
Is iemand die jouw innerlijk kent!…
Boekje open
gedicht
3.1 met 46 stemmen
12.021 hoe ga ik open als een boek?
ik wil mezelf eens lezen,
bladeren en kijken
hoeveel pagina's ik tel.
of ik een sprookje ben
of meer een studieboek.
zou ik mij kopen?
lenen bij de bieb?
alleen stiekem lezen
hoe ik afloop en zachtjes
terugzetten in de kast?
----------------------------
uit: 'Van verdriet kun je
grappige hoedjes…
Kerst(vrede)licht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
568 ’s Avonds zie ik op straat lichtjes stralen
in vrolijke kleur en vorm overal
als een groet of om warm te onthalen
die eens geboren werd in koude stal
mensen lopen in feeststemming op straat
kopen cadeaus om elkaar te verblijden
alsof in heel de wereld nu om vrede gaat
en niet meer wordt gedacht aan strijden
dan denk ik schijnen al die lichtjes…
As ik mijn ogen sluit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
901 ene hebt gevonden
Terwijl er net als ik velen zijn
niet niet wisten dat ze bestonden
Wees attent voor je geliefde
en verras hem/haar op zijn tijd
Niets is vanzelfsprekend immers
anders raak je hem/haar nog kwijt
Het gras is elders altijd groener
althans dat is wat heel vaak lijkt
maar zelfs als het uiterlijk vermindert
is het het innerlijk…
De weg
gedicht
2.7 met 21 stemmen
8.244 Onder de boom van verlichting zat
Siddhãrta, toen de schande ontsluierd was
van ouderdom, van ziekte, en van dood.
Ãtman zag hij, elk mens voorbij; het Licht
ging schemeren in een ledig vergezicht,
een glimlach lichaamloos achter het Rad.
Maar daar zij licht, daar weze hemel, zee,
licht dag, nacht duister, aarde, spruitend gras,
bomen met…