Alle inzendingen over haiku

tussen de varens ligt doodstil het vuurvliegje van mijn gsm…

Kleine Bonsai boom Opgegroeid in een harnas Om vorm te geven…

pure ochtenddauw de eerste zonnestralen de aarde ontwaakt…

De ijzers snijdend in koude sneeuw zacht zoevend de wind tegemoet.…

Een kolkend woest schuim walst uitzinnig op golven donderend majem. Onder kil maanlicht opgezweept door herfstwind beukt de watergeest. Zijn titanische strijd ritueel tijd gebonden blussend door zege.…

In de geest met mij fluisterend met zijn lover troont de statige eik. Aaneen elk blad geeft hij zijn koele schaduw een zucht beroert hem. Zwoele zachte wind aan de rand van stilte een mystiek geluid.…

Zomaar een “kopstoot” Die wij aan elkaar geven Freekje mijn “kater”…

het water staat stil daardoor de hemel zichtbaar in totale rust…

Beekjes, bladeren herfstwandeling in het bos genietend kijken…

zilveren draadjes glinsterend in de herfstzon spin maakt zijn kunstwerk…

Flauw Septemberlicht Schijnt op vermoeide bomen Treft het bronzend blad…

Web in ochtenddauw Schitterende juwelen Geweven schoonheid…

Schitterende zon Hoog in de blauwe hemel Onze oude tijd Het vallende blad Dat vrolijk danst op de wind Op weg naar beneden Mooie regenboog Ik zie je soms heel even Kleuren zonder eind Verre horizon Met je mooie zonsopgang Waar is je einde? Stille vijver Geheimzinnig en donker Zo diep als de nacht De eenzame bloem Verloren tussen…

het schuimend water neerstortend in de diepte de waterval leeft…

Praatjes en gaatjes Waterval van verwoorden Dijk zonder zoden…

1 ze kwaakt weer en ze plonst, plagerig als ze is, voor mijn voeten neer. 2 ze draait weer en ze spint, hebberig als ze is, haar web om me heen. 3 ze zoemt weer en ze prikt, venijnig als ze is, haar gif in mijn bloed. 4 ze kraait weer en ze pikt, geniepig als ze is, het vel van mijn hand. 5 ze blaft weer en…

De haan die kraait de dag kriekt dauw bedekt de aarde…

De gure herfstwind kleurt wangen als sterappels rood en verfrissend…

Vulkaan uitbarsting lavastroom ontvlucht de schoot van moeder natuur…

Fier witte zeilen de kleur van overgave aan de wateren…

doorleefd groen ritselt een laatste zwoele streling de zomer voorbij…

Pa slacht onze kip moeder braadt haar in heet vet de haan kraait driemaal - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - Schoon gewassen raam doorzichtige helderheid bebloede snavels - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - Ware onschuld wordt door volwassenen vermoord was ik maar weer kind - - - - - - - - - -- - - - - - - -…

Een leven met jou als een veldboeket bloemen gebonden maar vrij…

Het bos wordt verandert In de late avondzon vogels verstillen De duisternis lokt krabbeldiertjes van de nacht geritsel in't struweel De maan klimt hoger werpt de schaduw van een uil die troosteloos roept Stil zit ik daar als ongenode gast waar zij regeren.…

Treurende druppels tegen het slaapkamerraam de natuur weent zacht…

Hier aan de oever van het stil duistere meer diep in gedachten Fluistert het water uit onpeilbare diepten strelende woorden. Met troost voor de ziel en vredige gedachten voor een nieuw bestaan.…

De bleke nevels omhullen de waterlijn grijsgrauw ademend…

Het alledaagse een rimpeling in de tijd van eeuwig leven Oceaan van Zijn ieder golfje dat je maakt is oceanisch Bel vol leven iedere zucht die ontsnapt is een ademtocht Baby in de wieg net geboren ben je al op weg naar de dood Op de de eeuwigheid is leven een ademtocht sterven is één zucht Eigenaardigheid voor anderen soms…

een vallende ster geeft je een wens voor morgen maar denk niet te ver…

Geboortegrond schudt Mijn veilig huis verzwolgen gejammer sterft af.…