35387 resultaten.
Zonder schroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 kom schuilen
onder het bladerdak
loop met mij het schaduw pad
weg van het helle licht
dat genadeloos
je zorg en pijn beschijnt
een kleine pauze
op een omgevallen boom
samen praten zonder schroom
in delen vallen
lasten van je schouders
die doodmoe van het dragen zijn
met een gestrekte rug
weer terug in het licht
waar de zon schijnt…
Mijn kijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
681 Ik kam je lange zachte haren
aanschouw gestaag het verlies
van jouw schoonheid die
jou jij maakt
zoveel jaren sierden ze jouw gezicht
zo vertrouwd het zijn wie je was
niet dat dit jouw zijn verandert
wel mijn kijk op het leven…
De opgeheven hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 nog zie ik
de opgeheven hand
kan er niet mee leven
zij blijft zweven
voor mijn geest en deelt
de wegen die ik neem
nooit frank en vrij
jij bent er in
verschijnen altijd bij
is het een waken
of daalt de hand
opeens in keihard raken
jij kon mij
geen vingerwijzing reiken
ging dood zonder om te kijken…
Het was niet mijn stek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 heb als jonge loot
het bos zien groeien
in seizoenen bloeien
samen ringden
we de jaren in
voor en tegenspoed
tot kreun en steun
het bladgeruis
ging overheersen
ik zag ze vallen
in de laatste zomerstorm
geknapt als lucifers
mijn bos is weg
ben kwetsbaar en alleen
de wind jaagt langs me heen
ze hebben me gestut
verplaatst…
Toeval lacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 in hoeken
van de eeuwigheid
ligt de tijd te rusten van
zijn reis op zonnewind
in de luwte
van niet gebeuren
stapelt mogelijkheid
zijn kansen op
toeval lacht als
teruggaan in verleden
onverhoedse
perspectieven biedt
om alsnog
verloren tijd
weer in te halen op
de weg naar eeuwigheid…
Je ademt wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
471 ik heb met
jouw woorden
mijn imperium gebouwd
de vergezichten
in je ogen
zijn me al vertrouwd
jij ademt wind
die wolken laat spelen
in een blauwe lucht
je lach jubelt
over bergen en zeeën
krult golven met schuim
kom liefste
naar het paleis
van mijn keizerrijk
daar klopt het hart
in luisterrijke zalen
jouw warmte zal…
Vondeling?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
576 Er is maar één leven te slijten,
waarop de toetsen zijn geplakt,
wat ik eigen wijze bespeel anders
raak ik de draad en de essentie kwijt,
waaruit ik de levenszin bewoon ,
vertel de strekking uit een ander
perspectief, zonder de tong en
draak te steken met de taal die ik
omarm, deel en die ik ademhaal.…
De luwte van je ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 zag je
lopen in de wind
stevig stappen maar nog
sierlijk als een kind
haren dansten
kregen vleugels
werden blond gedragen
door de sterke vlagen
en in de luwte
van je ogen
vond ik rust toen
ik je kuste op de dijk
met liefde
binnen handbereik
bracht het windje in de rug
ons toch niet sneller terug…
Signatuur
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
411 Steeds en opnieuw
Beeld van gave
't Leven lief
Daar de vreugde
Altijd moet klinken
Daar signatuur
Verdwijnt met de tijd…
Een te groot verval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 je schipperde
maar kon
de koers niet houden
roeide tegen
stromen op met
een te groot verval
pas later
in rustiger vaarwater
kon jij gaan ankeren
de kade trok je niet
voor een plaats in het groen
zou jij alles willen doen
jouw elementen
zijn nu in balans jij bent
op het water aangeland…
Slinks
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
502 ondanks dat ik
alle vrijheid bezit
om te kiezen
welke kant ik opga
zwierig meedein
op de golven van
de wind die mijn
schoonheid streelt
is het je toch gelukt
mij te vangen…
Huizen van geluk
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
595 de trofeeën van het jagen
in het leven slagen
staan in huizen van geluk
de auto’s opgepimpt
het kind is hoogbegaafd
iedereen een eigen paard
maar de buitenkant
is slechts decor
het toneelstuk is een flop
er is geen hoofdrol
weggelegd voor samenzijn
ieder neemt de eigen trein
men spoort niet met elkaar
koppelen en rangeren
hebben…
Op grote hoogte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 jij hebt
de kracht
om alleen te groeien
te bloeien
op de richel
van een steile rots
wilt geen kleur en geur
met anderen delen
daarvoor ben jij te trots
maar in het vergezicht
van eenzaamheid
zijn de nachten koud
erbij horen
geeft aan het bestaan
toch iets vertrouwds
het is de prijs
die jij betaalt
als je op grote hoogte…
Voelde me een prooi
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 je vloog
een sierlijk
trage vlucht
draaide en
kwam terug
de nek iets uitgestoken
ik voelde me
een prooi in ogen
zonder mededogen
je schorre kreet
beet me in schijnbaar
achteloos negeren
de nutteloosheid toe
om in jouw wereld
nog te existeren…
Kwam ook stilte mee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 heb geploeterd
het zaad gezaaid
de bloemen op zien komen
geoogst
de vruchten waren
mooier nog dan in mijn dromen
maar met
die rijkdom
kwam ook stilte mee
die de voldaanheid
afbreuk deed met vragen
twijfel aan mijn ziel liet knagen
wat moet ik
met die bloemen aan
zijn zij de reden van mijn bestaan…
Hun natte muziek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
582 jouw klaterende lach
hangt tussen de
regengordijnen vandaag
ogen trotseren
speels en ondeugend
de kou van de wind
in je bewegen
dansen de druppels
hun natte muziek
waar je ook gaat
rimpelen plassen
steeds verder je lied
jij maakt het weer
in jouw stralend gezicht
wordt de zon nooit gemist…
carpe diem quam minimum credula postero
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
939 pluk elke dag en leef het leven,
want geloof me het leven duurt maar even.…
Stukjes naderende dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 ik voel pijn
zouden het de eerste stukjes
naderende dood kunnen zijn
in frontale aanval
op de tempel
van het leven
altijd evenwicht
ieder licht nam
schaduw zelf bij de hand
nog schijnt de zon
maar de dagen korten
en het donker wint terrein
de balans is om
ik beleef nog slechts de schaduw
van wat mijn bestaan had moeten zijn…
Ken ook je prijs
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
530 jij bent er altijd geweest
pas later wat meer
op de voorgrond gekomen
als kind ontmoette
ik jou vaak in
angstige dromen
bij huis en tuin
maaide jij het gras
harkte scherp de kantjes
eens heb ik jou
in de ogen gekeken
jij wette de zeis
noemde geen tijd
nu ben jij er steeds
ken ook je prijs…
Met U zijn er geen verten meer
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.954 Hoe kan het leven Hemel zijn,
met U, o kern van alle leven!…
Jouw touché
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 door vingervlugheid
bouw jij met akkoorden
een fraaie melodie
die ruimte geeft
aan loopjes
schijnbaar l’improvise
maar jouw touché
beheerst het
vrij arrangement
alleen jij kunt
zo zorgeloos perfectie spelen
omdat je ziel de noten kent…
Een vermoeid gebaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
569 je handen wuiven
een vermoeid gebaar
je bent wel klaar
met het pro forma groeten
je oogt mat
maar vindt de rode loper
nog het pad
om op te strijden
elkaar die plaats benijden
houd je op de been
ambitie telt want om
talent geven ze geen cent
een marionet
het liefst nog knettergek
zij trekken aan de touwtjes
jezelf zijn is vallen…
IJdelheid
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.053 Is 't leven geen snellende pijl?
Ei, straks was het klein knaapje jarig :
't was de tuinman die bloemen gaf.
Helaas, hoe is die vreugd voorbarig:
't zijn bloemen op het jonge graf...
Hoor onder die bomen de zuchten
en zoenen van 't jonge, lieve paar;
helaas, in het leven zijn kluchten!…
In exquise kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 jouw tuin
is schitterend aangelegd
bij ranke stelen nog
een extra steun gezet
borders tonen vol
de laatste trendy klonen
van laag naar hoog
hangers in exquise kleur
en bij het eind
een groene coniferenrij
daarachter is de composthoop
onttrokken aan een speurend oog
een blije speelse woestenij
waar wilde bloemen bloeien
van groene…
Van pennen en papier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 het was
de diepte niet
waar ik zo’n angst voor had
maar dat ongewisse
het onpeilbaar
zwarte van dat gat
waar anderen mij de vleugels
reiken van pennen en papier
sta jij naast me vraagt blijf hier
zij wenken
aan de overkant
met zon en paradijs
jij kunt niet vliegen
zeg je stil
en neemt mij bij de hand
samen zijn we weggegaan…
Muzikaal onthaal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
527 in de woorden
die je sprak
hoorde ik de melodie
van je gedachten
je ogen speelden
de akkoorden
die bij jouw
zinnen hoorden
handen dirigeerden
de rest van het orkest
de omgeving liet in koren
duidelijk van zich horen
maar jij was
als muzikaal onthaal
het best op dreef toen
de componist jouw stiltes schreef…
Binnen
gedicht
4.0 met 6 stemmen
4.868 Wat je niet allemaal bestaan hebt, onteigend
omhelsd hebt, geweest bent, nu zit je
op wacht aan je bed
je bladert het boek door, bevingert de woorden
wantrouwt je gereedschap, stofgoud cicaden
het brood is verlegen, wil niet verstenen
het horloge maalt meel en weet het nooit zeker
diep in de tuin dooft het buitenste binnen
altijd die vogels…
Het eerste scheurtje
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
531 het dwarrelde en viel
kwam op de grond terecht
krulde langzaam in verdrogen
nog groen
het eerste blad
de zon had weinig mededogen
zelfs volmaaktheid
had zijn grenzen
het verval kwam onverwacht
het eerste scheurtje
dan een barst
de structurele fouten
wat liefde lijmen kon
liet langzaam los
twee kale bomen in het bos…
Kwam ik mezelf tegen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 bij het verkennen van
de grenzen in het leven
kwam ik mezelf tegen
er was geen groeten
in ontmoeten maar
wantrouwen en argwaan
een vreemde snoes
die pikte op het
veld vol hoenders
moest ik met hem
de strijd aangaan of
konden wij het samen aan
na kukelen en paaien
vonden wij een compromis waar
geen enkele haan ooit naar zal kraaien…
Grenzeloze weidsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 jouw vlakte was open
geen bosschages in het vergezicht
niemand die jouw schuilplaats wist
in grenzeloze weidsheid
was het moeilijk richting te bepalen
of zelfs maar een doel te halen
niet meer houvast dan een hand
om jou te leren kennen
te weten en te voelen wie en wat jij was
jij bent niet opgegaan in lucht
ook nooit gevlucht wij…