Al stonden er nou twintig gebraaien rotten op schotel, ik zou er geen een van eten,
Uit pure dankbaarheid jegens u, en tot vorstelijk onderpand
Van hetgeen ik zeg, aanvaard mijn klauw of rechterhand.’ -
Maar ons rotje, als een man van verstand,
Sprak: ‘een man zijn woord, Sire!…
En daarom voelde hij zweer, schuldbult, gepokt door zweren, etter, overgoten door bulten, en de vrouwen die hij wel liefhad en nu en in de toekomst alswel zijn spijt tegen al die vrouwen die hij misbruikte gaf hem aanvaarding en zelfs in zijn zieke en gevangenenbestaan troost en kracht.
En nu kwam zijn vroegere vrouw met het oordeel.…
Het verblindend blank der aarde
gaat in zonnebrand teloor,
kus, die kuislijk gij aanvaardde,
schroeit eenmaal der zinnen gloor.
Dan zult bevend gij aanschouwen
's werelds staat,
en de handen zult gij vouwen
voor 't beschroomd gelaat.
Kindren, broer en zusje hoor!…