Alle inzendingen over herman brood

1964 resultaten.

Sorteren op:

In de stad met het zilverig oogerondkijken

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.045
In de stad met het zilverig oogerondkijken, de tere omhoge volneergeblazen zachtgerande wolklucht, ’t strijkel van de blauw wittigbespeelde lucht. Hoe heerlijk. Het stille hoogdroge roodwange door de lucht. Met moeie voeten, maar warm lepelende lucht; stil langs de huizen, de lichtglazen, de donkerstenen, dat donker geloop naast, er over henen…
Herman Gorter18 november 2013Lees meer >

de bomen, ze vallen één voor één

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 734
de bomen, ze vallen één voor één al zijn ze jonger en niet eens uitgehold vingervlug zoals een dief je zakken rolt, gingen ze brutaal, schielijk van je heen je plant je wortels dieper in de aarde je kraakt en wankelt, maar laat verkrampt niet los de lege plek in het Red-je-hachje-bos verhoogt helaas alleen je eigenwaarde zaailingen…

En ik herken haar! De Geest der Poëzie

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.067
En ik herken haar! De Geest der Poëzie, Die altijd was', der Mensheid hoogst Genie, 't Streven der Mensheid naar oneindge Vrijheid En daardoor ook haar oneindige Blijheid. Ik ken haar. Zij is mijn gouden Geliefde Uit de Poëten der wereld, gouden vreugd. Ik ken haar. Zij was in mijn gouden jeugd, Van mijn geboorte af, mijn één'ge Liefde…

De zee is één schuim.

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.938
De zee is één schuim. Kokend van woede. Zij vliegt voort door zich zelf heen. Dolle koppen doelloos krulle' over zich. Zij wordt niet moede holten te maken en holten te stoppen. Tot bergen zet zij om het hoge floppen van water, tot een berg wordt in het licht een flop van water, met glooiingen, zicht van licht schijnt daarin, maar het…
Herman Gorter26 februari 2014Lees meer >

Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.842
Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde, En als de hemel zijn haar blauwe ogen, En als de ronde bergen zijn haar hoge Borsten en buik, die nu een Mensheid baarde, Een Mensheid, van een oneindige waarde Van Vrijheid, en een oneindig vermogen Van krachten, die zich nu op haar bewogen Als in van 't paradijs de zaalge gaarde. O zie haar…

Aan u dank ik deez' woorden

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.703
Aan u dank ik deez' woorden, zachtste wezen, geurend en frisser dan de dauw, gij zacht als de atmosfeer. Gij hebt mijn hart gewekt tot leven, het gepoetst. In uwe aanraking heb ik geleerd wat poëzie is. 0 dronkenschap, o heilige dronkenschap, enthousiasme, lere ik toch steeds beter uitspreken wat uw heilige dienst mij leert.…

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.539
Soms, als men buiten loopt in zee van zon, Of in de diepe storm, in 't diepe jaar, Of in de nacht haar laag neer vallend haar, Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon. Dan voelt men zulk een liefde voor de bron Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar Zijn armen omheen slaan, en heel te gaar 'r in opgaan, dat het ons bestaan verwon…
Herman Gorter18 november 2021Lees meer >

GEVANGENIS AAN ZEE

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.049
'k Hoor in de nacht de branding op het strand, hier in dit huis, waar wij de dagen tellen. Het eeuwige ruist troostend tot de cellen, zacht sussend ongeduld en onverstand. En overdag hoor ik de meeuwen schreeuwen - soms zwiert een vleugel langs de vensterspleet. Ze klagen in de nacht, en, luistrend, weet ik: Vogels zwierven hier door alle…

Als een blaadje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Als een blaadje door de wind gedreven Zocht je naar de overkant En hoe je ook snakte om door te leven De tijd was rijp voor een ander land Ik schat je niet in woorden, hoed me voor zwart-wit Je was een ruwe bolster met oh zo’n zachte pit…

Het wezen van 't heelal is energie

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.595
Het wezen van 't heelal is energie Het wezen van de mens is zijn arbeid, Door de arbeid is de mens een deel van die Oneindige natuurkracht: de waarheid. Maar daardoor is 's mensen wezen ook strijd, Want 't voorwerp van zijn arbeid is natuur, En haar vermeestert slechts het sterkste vuur, Dus: strijd van allen zonder onderscheid.…

Kleermaker

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.697
Hij meet de afstand tussen mijn kruis en de grond. Hij legt zijn centimeter om mijn hals als een strop. Zijn vingers betasten de stof. Ik hou mijn armen stijf uiteen: een vogelschrik in de binnenkant van kleren. De naalden prikken door de voering heen. Ik word opgemeten als een partij land. Zijn vrouw stelt mij te boek. Hij dicteert haar…

In Memoriam

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.521
Verdoemd! Allen zijn klein, Geen is er groot. Beter weg in de dood Dan verdoemd met het kleine te zijn.…

Het is juist goed

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.985
Het is juist goed dat ik de glorie derf, daardoor moet ik iets goeds maken voor ik sterf.…

De gonsregen, regen -

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.300
De gonsregen, regen - het òpbewegen van bladen als water valt, de regen valt valt valt. Zo in me zelf gedoken te zitten in 't glanzige niet meer witte licht - en nooit te beginnen beweging en niet te bezinnen. De regen maakt grauwe strepen in de gladgrauw geslepen lucht - de gordijnen hangen treurig, de dag lange.…
Herman Gorter10 februari 2015Lees meer >

Hare buik is zo welvende en zacht

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.671
Hare buik is zo welvende en zacht Als van de wijde zee een ronde golf, Die een oneindige lichtglans bedolf Binnen zijn tedere en donzen vacht. Van uit die tedere en donkre nacht, Waarmee zij haar schatkamer overscholf, Zal stijgen, die zich zelf uit haar opdolf, Tot vrijheid ene lichte gouden vracht. Een lichte schone schaar van bloeiende…

Uit de arbeid komt voort de bloedige strijd

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.499
Uit de arbeid komt voort de bloedige strijd. De arbeid is 't die doet de stromen bloed Om de aarde vloeien. In rode damp van bloed Doet haar dampende voortgaan de arbeid. Zij gaat in 't Al de sterren tegemoet, Waarvan de smart en strijd haar onderscheidt, In wolken van bloed, en tranenbeschreid, In van pijn en rouw nacht en gloed.…

De gemeenschaplijke arbeid schiep de stammen

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.579
De gemeenschaplijke arbeid schiep de stammen, En doet de strijd tussen die stamme' opvlammen Rondom de hele aarde. Een woest gebeuren Waarin de stammen elkander verscheuren. Grotere samenarbeid schept de volken Uit de stammen, en doet ze in grote wolken De aard bewonen. En in bittre strijd Om de aarde vechten voor hunne arbeid.…

De heide is maar stil

poëzie
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.237
De heide is maar stil, het overal vol licht, en als een zilverspil het zonnelicht; de wolken varen weg over het vage blauwgrijze, heel ver liggen witte weg op zilvere wijze. Ik voel de wind vergaan om mijne oren, ik wilde wel vergaan in 't licht te lore. -------------------- uit: Verzen (1903)…

De arbeid maakte de verhoudingen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.307
De arbeid maakte de verhoudingen Der mensen en de strijd van hunne klassen. Het bezit is uit de arbeid opgewassen En de strijd om 't bezit, het goudene. De adel vocht tegen de koningen, De burgers tegen des adels woningen, De burgers wierpen koningen en adel Uit hun trotse en hoogverheven zadel. De slaven vochten tegen hunne heren…

De arbeid is ook de bron van het weten

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De arbeid is ook de bron van het weten, Hij is de wel van de goudenen geest. Door zijn gestage groei groeit ongemeten De macht van den geest binnen 's mensen leest. O! door het storten van het bloed, en strijd, Gloeit dus ook ander licht op uit d' arbeid, Dat is het gouden licht der geestesarbeid, De geestesarbeid zelf, de gouden waarheid…

De bloed'ge strijd om het bezit

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.642
De bloed'ge strijd om het bezit Is ook een strijd om machtigste geest, Het bezit van het goud, het wit, Zweept óp de geest het allermeest. En 't storten van het mensenbloed, En 't willen winnen in de gloed Van staal en vuur, die moorden, doet De geest stijgen in 't Al, de sterren tegemoet.…

't Is alles wenen, de storm, het huis

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.577
't Is alles wenen, de storm, het huis, de grijze hemel om alles henen - voor me een vrouw, hoor hoor gesuis - ademen stil door al dat wenen. O mijn hart klopt zo verschrikkelijk. O mijn hart klopt zo verschrikkelijk - zacht is haar huid, adem als bloemen zacht, het lichte haar - verlangende ogenklacht.…
Herman Gorter30 december 2023Lees meer >

Zoals de duif

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.370
Zoals de duif Zweeft door het licht, Zo zweef ik door het licht Der liefde.…

Liefde

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.535
I En nog een ander licht stroomt van de aarde In des heelals onmetelijke gaarde Door de arbeid steeds groter. 't Is de liefde. Luister, arbeiders, naar mijn zachte monde, Naar wat ik diep in mijn hart heb gevonden, Het ware wezen van der mensen liefde.…

Overpeinzing na het lezen van Einstein's theorie

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.977
I De drie laatste begrippen in 't heelal, Die nog vast stonde' in dat donker kristal, Tijd, ruimte, massa, zijn dat dus niet meer. Ze zijn beweeglijk en - als alles - teer. Welk een gedachte! Welk een nieuw geluk! Welk een bevrijding van een hoge druk! Welke slagen toegebracht aan een God, De laatste slag, vernietigende God! Er is dus…
Herman Gorter3 september 2016Lees meer >

TWEE lampen schijnen

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.014
Twee lampen schijnen, de spiegel schemerblauwt, er schrijnen lichten in meubels rondom, alle dingen zijn stom. Ik hoor adem uit een vrouw komen, ik wou ik wou - ik zit zwaar en stil, 't is niets wat ik wil. Hoor de klok rikketikken, hij telt de ogenblikken.…
Herman Gorter15 december 2016Lees meer >

Gelukkig Nieuwjaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
Zoals ieder jaar smeden we met Nieuwjaar weer nieuwe plannen… De kalender toont zijn maagdelijk gelaat Elk blad is hagelwit en onbeschreven We dromen stiekem van een luizenleven En ook dat elke wens in vervulling gaat We hebben weer plannen, dat hoeft geen betoog Ook dit jaar ligt de lat weer torenhoog…

Reeds is de winter ons voor goed gescheiden

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.133
Reeds is de winter ons voor goed gescheiden, de lente ergens ver, aadmende, wacht, de rulle sneeuw wordt van wit zwart en zacht, en komt met ploffen van de daken glijden. In de prikklende lucht, nu zoel als zijde, die op de stad hangt als vochtige vacht, komt nu een storm, die langs de brede gracht zoet regenwater brengt, alsof…
Herman Gorter17 februari 2026Lees meer >

Tot in het diepste rilt

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.822
Tot in het diepste rilt Mijn merg, mijn gebeente, als Gij u Als stip vertoont slechts, Poëzie. En bleek verwacht ik u in stilt.…
Herman Gorter20 februari 2017Lees meer >

Weet iemand wat op aard het schoonste is?

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.378
Weet iemand wat op aard het schoonste is, Het allerschoonste? welks gelijkenis Hij ziet in alles wat hem vreugde geeft? Waarom hij lief heeft wat rondom hem leeft? Waarom diè rijkdom wil en diè een vrouw En één zichzelf, hoewel ze allen nauw Weten dat ze iets zoeken dan een woord Alleen? Weet iemand dit? Wel, hoort. Het is waarom het kuiken…