inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 51750):

de bomen, ze vallen één voor één

de bomen, ze vallen één voor één
al zijn ze jonger en niet eens uitgehold
vingervlug zoals een dief je zakken rolt,
gingen ze brutaal, schielijk van je heen

je plant je wortels dieper in de aarde
je kraakt en wankelt, maar laat verkrampt niet los
de lege plek in het Red-je-hachje-bos
verhoogt helaas alleen je eigenwaarde

zaailingen zoeken vertwijfeld naar het licht
de kale plekken worden ingenomen
terwijl ze uit het niets tevoorschijn komen
herstelt het bos hand over hand ’t evenwicht

en zo verglijden uren, dagen, weken
alleen de stilte heeft hier recht van spreken

Schrijver: Herman Grouwels, 14 jan. 2014


Geplaatst in de categorie: emoties

3,0 met 3 stemmen 292



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Egbert Jan van der Scheer
Datum:26 jun. 2014
Bericht:Mooi metafoor gebruik.

Naam:Imiza
Datum:15 jan. 2014
Bericht:mooi beeld


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)