Alle inzendingen over liefde

Hier in dit huis in mijn aanwezigheid en nabijheid liet ik telkens weer een kaarsje voor jou branden. Een licht om je welkom te doen heten. Ik houd een licht, warm en brandend... om jou te doen thuiskomen: delen, met elkaar, onze diepste dromen. Als ik twaalf kaarsen ontstak... was dat om jou de liefde van mijn hart te laten weten, om…

mooi zijn ze niet dingen die afwijkend zijn zaken die de norm ontsnappen als kind al had je dat apart gevoel nooit kunnen bevatten kwetsbaar zijn maakte zo onzeker negeren leek toen beter pas jaren later geven zij een mystiek entree voor warme zielsverwante liefde wat zwak en anders leek is nu een ongecompliceerd ontmoeten van…

is er rust als ik in de spiegel kijk de schermen voor even zwarter zijn kan nu niet zappen van het grote gat waar ik vroeger veel contact mee had ik lach schaapachtig vingers zijn gevangen in een vrijheid die onwennig voelt praat tegen woorden die maar niet willen verschijnen op glas zonder lijnen dacht de wereld te kennen…

zachtjes streel ik jouw gezicht net zolang tot dat 't zorgeloos is ik hou je dicht en hoor hoe je adem zwaarder wordt, er verschijnt zelfs een glimlach met mijn vinger omcirkel ik de contouren van jouw schoonheid zo geef jij je gewillig over aan de nacht…

de eerste bloem zal nog geen lente kunnen dragen ontluikt en hoopt wat warmte aan de zon te kunnen vragen want zij belicht het blauw en paars tot sterke kleuren in de overgang van lucht naar aard dwalen vleugjes zoete geuren voorjaar op kalendertijd geeft ons in omarmen nog drie weken respijt…

getwijfeld dit gedicht te schrijven omdat woorden soms verwoestend zijn tóch besloten woord te houden bleef ik vrij van veel chagrijn doch wat ik zoek zijn warme zinnen die iets zeggen over jou en mij verleiden weer te geven hoeveel ik werkelijk van je hou…

als we samen oud zijn en het leven zat zijn dan kussen we elkaar en springen voor de trein - en als we dan dement zijn? dan nemen we de stoptrein jij mag bij het raampje zitten…

Ben verdwaald in mijn dromen Je laat mij je herkennen Ik voelde de samensmelting Onze ogen die spreken Een diep intens gevoel Een halve woord is al genoeg Samen een gevoel mijn spiegelbeeld Je was mijn engel mijn beschermengel Mijn ware de ideale metroman was je stempel De enige die al mijn emoties naar boven haalt Was ik maar…

Als je eenzaam bent, vannacht fluister dan zachtjes door ‘t stil Je hoort mij dan wellicht zacht zeggen dat ik je weer terug wil Als je je eenzaam voelt o schat fluister dan zachtjes uit ’t raam Tegen ‘t stil en fluister dan dat je verdrietig bent plus eenzaam Als ‘t eenzaam voelt, mijn lief fluister dan stil tegen de wind Dat je spijt…

heb aan warmte flink ingeleverd de kou zit op het bot winter gaf soelaas maar het eigen kacheltje bleek geen open haard nog zijn mijn lach en handen niet bevroren maar wat in warmte is geboren kan mij niet meer bekoren ijskoud schreeuw ik om de zon alleen daarvoor draai ik mij nog eenmaal om…

morgen als buiten me roept de aarde geheimen verborgen houdt en knoppen hun belofte bewaren pluk ik alvast de lente - ik kan niet langer wachten - zomaar uit de lucht * voor jou…

ik werd vanochtend wakker geen vuiltje aan de lucht de geur van lavendel ik slaakte een zucht het geluid van de stilte zat zacht in mijn hoofd want ik had mezelf vandaag weer jouw liefde beloofd want alles wat jij zegt en doet…voelt goed open je ogen want waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei en waarom maakt de sneeuw…

ik vlij je neer op de tonen van de liefde aanschouw hoe jij kijkt, en voel hoe die ene blik mij doet smelten liefdevol streel ik jouw warme gezicht waarin twee pretoogjes genieten van al dat komen gaat, zachtjes kus ik jouw lippen…

ijle tonen van gezangen sturen beden naar omhoog donker draagt geschraagd door wierook in spiralen genoegdoening deemoed heeft handen gevouwen in goddelijk vertrouwen op goedertierenheid kerken raken we kwijt ook zonder pilaren en muren kunnen wij vraag en gebed direct naar de hemel sturen…

Op foto’s van feestjes die via de digitale weg jouw ogen bereiken smijt ik mijn geluk Recht in jouw gezicht Ik leef nog De straten met jouw naam negeer ik ’s nachts slaap ik alleen want ik ben niet bang In het donker Voor spinnen Mijn banden plak ik zelf Samen de zonsondergang bekijken is cliché En ooit bedacht voor op een ansichtkaart…

Weerloos was ik, toen ik keek in de poelen van haar ogen Haar ademhaling voelde, en het krullen van haar lippen zag. Weerloos en wezenloos van haar spontane lach. Verbaasd dat een zo lichtvoetig wezen mij optilde. Verrast dat haar ogen de mijne ontmoetten en ze op mij bleven rusten, alsof er iets in de lucht hing wat niet meer voorbij zou…

ik de ogen van de trein jij het station waar ik moet zijn…

Ik kus tranen van geluk die zielen doen bevrijden van dansend door tijden vol vreugde en verdriet Ik kus de glimlach van 't leven vergenoeg mezelf met haar zijn met smacht wachtend op de zon die ons verwarmen zal Ik kus de muziek van de wereld laaf mezelf aan het ritme opgaand in rokken die zwieren geef ik mijn hart aan 't avondrood…

Vaak, als ik geen gedichten schrijf, dan denk ik aan jou aan de liefde die tussen ons bestond en aanwezig was, merkbaar, en volgens mij nog steeds bestaat want jij bestaat in mijn hart en ziel, en ook waarvoor jij staat en bovenal nog wie jij bent, zo vredig en liefdevol als ik jou heb gekend.…

in ontmoeten was er nog een minzaam groeten ik keek hem aan geen bloeddoorlopen ogen meelij of een traan of ik nog schulden had zaken af te handelen informeerde hij bij het wandelen ik vroeg hem naar de tijd hij lachte raadselachtig met in zijn ogen eeuwigheid ineens was hij verdwenen een stervenskoude wind streek langs mijn…

Een nieuwe liefdevolle start, zachtjes klop ik tegen jouw kloppend hart. Proberend je ritme niet te verstoren. Alles in mij op nemen om jouw ziel te mogen horen. Jij voelt zo waardevol voor mij jij bent het, wie ik wil aan mijn zij. Mijn hoofd leg ik zacht tegen je borst en vlij me tegen je aan. Tot het aller diepst zou ik met jou willen gaan…

zij wiegt rank op liefdeswind bloeit voor het eerst als lentekind de wereld is zacht groen in blosjes vuur ontwaakt volmaakt de tedere schoonheid van het anders zijn geeft heimwee en voelt zoete pijn met kleuren van verlegen worden vrienden goed bekeken liefde wordt in kleine vonken als elixer uitgeschonken de godendrank…

wat zijn woorden als je in handen reiken respect kunt laten blijken bij een blik die vol vertrouwen oogt in samen weten in een kleine hint die uit vergeten weer herinnering oogst met een lach die doorbreekt als de zon en warmte geeft rondom als een kus die liefde laat ontwaken en steeds naar meer gaat smaken woorden zijn een…

Ik wist het niet, je hebt me weer verrast. Dat jij zo helemaal jezelf kan vinden, in wat de tijd verzegelt als gegroeide tederheid. Je bent een eeuwigheid. Ik vat je in mijn pocket, langdurig blijf je daar. En ik kijk ernaar.…

Soms, voel jij de diepten die je daalt met fouten en vergissingen die je vergeet in brieven die in woordenboeken zwemmen tussen jouw oren duikt mijn essentiële ik ik ben blij met jouw bestaan voor het eerst alleen in jouw leven zoals het voelt in liefde geven.…

Ik weet niet wat ik voel, Ik weet niet wat ik bedoel. Het gaat goed met me, echt waar, Waarom voelt het dan soms nog zo raar. Alleen is maar alleen, en soms mis ik een maatje, Voor een grapje, een knuffel en een praatje. Vrienden te over, daar kan ik absoluut op bouwen, Maar dat is anders dan een persoon, waar je met liefde van kan houden…

Er is altijd die ene, die zal wachten die aanwezig is achter mijn rug die speelt in mijn hoofd die leeft in mijn hart, klopt in mijn bloed en vervliegt met mijn ziel.…

dagen tellen niet meer de stukjes ontbreken waarmee zij tot weken worden geregen niemand puzzelt er nog foto’s verkleuren de echtheid van het gebeuren is slechts herinnering toch schrijnt het gemis huilt het alleen zijn nog bittere tranen om de hand die er niet meer is…

Ik sta op Sunset Boulevard en dacht dat ik het allemaal al gezien had. De zon is uren geleden al onder gegaan. Het besef dat alles altijd maar voorbij gaat, lijkt alles zo zinloos te maken. In de verte komt een donkere lucht aan, de wind flakkert op. Wagens haasten zich op weg naar hun volgende bestemming. Men blijft maar reizen van ergens…

Alweer een nacht zijn wij samen alleen Mijn hart met rouwrand brandt binnen zijn kader Klopt wel door en soms bloedend vervolgt het mijn weg van soms hopeloos Ons verdriet samen…