1718 resultaten.
Wachtend op
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.037 Angstzweet staat op uitbreken,
zelfs mijn handen voelen klef.
Twijfel maalt door mijn hoofd
waarvoor ik altijd heb gevreesd.
Kreeg ik van boven maar een teken,
een beetje hulp, wat meer besef,
dat men nog steeds in me gelooft,
dat het nooit anders is geweest.
Dan zat ik nu niet in zak en as,
te wachten op wat had moeten zijn,
naast een…
George is dood
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
2.405 "George is dood", zong de zanger op de hoek,
alsof het ging om de titel van een slecht boek.
Maar mij deed het veel, het liet me huiveren,
ik snakte naar adem om m'n gedachten te zuiveren.
En ik ging terug naar 1970, ik was nog jong,
ik hoorde hoe hij me 'My Sweet Lord' toezong.
Vol passie liet hij zijn gitaar gieren en janken,
te ver…
Stervende zwaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.038 En de wereld is als een stervende zwaan,
als wij, blind, zo door blijven gaan.
Volgevreten hebben we niets te wensen,
gedragen we ons als verwende mensen.
Die, als was het een soort van spel,
de ander méér toewensen dan de hel.
En versuft, door teveel eten en drank,
vallen we in een rusteloze slaap op de bank.
Dromen hardop van wat we hebben…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.784 In stilte heb je afscheid genomen,
alleen je ogen hebben gesproken:
Wat ze vertelden, zei me genoeg.
Nog een leven vol met dromen,
met beloften die zijn verbroken.
Vriend, je stierf veel te vroeg.…
Voor mijn vader
netgedicht
3.1 met 30 stemmen
5.115 Nog zie ik je kijken over het bollenland,
met je sigaartje en je fiets aan de hand.
In de verte hoorde je de golven van de zee,
zo stond je, in diepe gedachten verzonken.
Een man van weinig woorden maar met 'n lach,
een stille man die genoot van elke nieuwe dag.
Herinneringen en gevoelens nam je met je mee,
van stil geluk en innige blijdschap…
Stilstaande tijd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.001 Stilstaande tijd, als water aan mijn voeten,
waarin ik me spiegel, mijn leven weer beleef,
ontneem me de druk van het eeuwige moeten,
zodat ik uiteindelijk weer om mezelf geef.
Kalmeer me, breng me tot rust, onthaast me,
zodat ik eindelijk weer eens kan relativeren.
Dat ik jaren zó kon leven, dat verbaast me,
ouder wordend ben ik niet te oud…
Voor Louise (Liefde)
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.481 Liefde vol passie, intens en zo zuiver,
raakt mijn ziel, m'n hart slaat op hol.
Ik schreeuw, als een wolf in de nacht.
Liefde in alle eenvoud, en ik huiver,
ik kijk je aan, kus je en schiet vol.
Dat dit zó kan zijn had ik nooit gedacht.
Liefde in alle heftigheid, zó eerlijk,
blinkt onder de sterren, zon en maan.
Als was het van het allerpuurste…
Candlelight
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.603 Ik heb het nooit willen zien of willen geloven,
als men zei dat het kaarslicht ooit zou doven.
Wie ging nou niet, zoals ik, door met schrijven,
omdat je dacht dat het altijd wel zou blijven.
We schreven al onze gevoelens van ons af,
want er was iemand, wisten we, die erom gaf.
Ik sloot mijn ogen bij de easy-listening muziek,
bij de gedichten…
Gouden stroom
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
961 Wie ziet nog liefde als een gouden stroom,
die rustig kabbelt door eenieders leven?
Die, soms opgemerkt, ons aller harten kust?
Wie ziet nog liefde als een gouden droom,
die ons, iedere dag weer, wordt gegeven?
Vertel me eens, wie is er zich van bewust?
Want het is in egoïsme dat we ons verliezen,
omdat we veel liever voor onszelf kiezen.…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Soldaten marcheren door het vreemde land,
laten zich door niets of niemand hinderen.
Op hun schouders rust slechts een geweer,
hebben geen last van wroeging of van spijt.
Soldaten marcheren door het hete rulle zand,
hun slachtoffers zijn de ouderen en kinderen.
Met hun geweten op slot trekken ze van leer,
jonge mannen nog, maar tot alles toe…
Rode roos op je graf
hartenkreet
3.5 met 33 stemmen
2.860 Ik heb een roos op je graf neer gelegd,
één voor elk woord dat niet is gezegd,
voor elk woord dat bleef onbesproken.
En jij weet vast hoe het nu écht is,
dat ik hier bij je sta en je écht mis.
Met een hart zo klein en gebroken.
Ik heb een roos op je graf neer gelegd,
voor het gevoel voor jou, zo oprecht.
En dat ene gevoel zal nooit vervagen…
Sarah
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
3.015 Aftastend loopt ze door de nacht,
op zoek naar zoekende zielen,
die voor haar vallen als ze lacht,
zoals velen al voor haar vielen.
Een oude man op het trottoir,
zijn oude ogen, ze volgen haar.
Een jong hoertje in de stad,
dat nooit liefde heeft gehad.
Ze trekt de mannen naar zich toe,
iets anders deed ze niet in haar leven.
Maar haar…
De Bekentenis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.019 Ik schrijf je naam neer in het zand,
vol liefde en een warm kloppend hart.
Ik draag mijn liefde mee in mijn hand,
en iedere dag is weer een nieuwe start.
Het geeft niet wat anderen zeggen,
we hoeven hen niets uit te leggen.
Ik weet wat ik wil, wat ik wou.
En... dat ik voor altijd van je hou.…
De wereld huivert
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.015 Er worden dreigende woorden gesproken,
en de wereld huivert, huivert in stilte.
Beloftes worden keer op keer gebroken,
en de wereld gaat gebukt onder de kilte.
Regeringsleiders spreken dreigende taal,
zonder een neiging om te zwichten.
Wie van hen schrijft een vredesverhaal,
waarmee ze al het leed kunnen verlichten?
Soldaten doodden allen…
Vreemden in de nacht
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
9.676 'Vreemden in de nacht',
zingt Sinatra me toe.
Ik sluit even m'n ogen.
Teveel te vaak bedrogen,
de wereld eventjes moe.
Niemand die op me wacht.
In het donker weggedoken,
-zwijgend als het graf-,
wacht ik alleen op de dag.
Dat ik weer leven mag,
met om wie ik zoveel gaf.
Een liefde onbesproken.
Eigenlijk is dit gedicht,
zo juist…
De Bestemming
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.283 De weg die ik bewandel is lang en zo krom,
de horizon lijkt maar niet dichtbij te komen.
Ik loop door, ik zie oorlogen, de misstanden,
ik tel de kruizen op godverlaten kerkhoven.
Ik kijk vooruit, ik kijk maar niet achterom,
dan zie ik weer al die doden in mijn dromen.
Kindsoldaten die vielen in vreemde landen,
die we geen toekomst meer kunnen…
Ongeloof
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.181 Ik druk mijn neus tegen de ruit,
met ogen dicht schreeuw ik 't uit,
ook al zal geen soldaat me horen.
Soldaten met geweren op de schouder
maken het geweten van de wereld kouder.
En ik schreeuw luid: We zijn verloren.
Want we zijn aan George Bush overgeleverd,
als hij weer eens over de wereld zevert
...dat Amerika zo mooi is en zo prachtig…
Sarah en de oude man
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.229 Aftastend loopt ze door de nacht,
op zoek naar zoekende zielen,
die voor haar vallen als ze lacht,
zoals velen al voor haar vielen.
Een oude man op het trottoir,
zijn oude ogen, ze volgen haar.
Een jong hoertje in de stad,
die nooit liefde heeft gehad.
Ze trekt de mannen naar zich toe,
iets anders deed ze niet in haar leven.
Maar haar…
Big City Blues (Sarah en de oude man 2)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
912 Sarah en de oude man, ik heb ze gekend,
ik zag ze beiden slenteren door de stad.
Waar de straten lang zijn en jij onbekend,
waar een junk nooit genoeg heeft gehad.
Er is eenzaamheid en ook het stille verdriet,
waar de mensen onbekenden zijn voor elkaar.
Wie je ook tegenkomt, vraag hun namen niet,
er is eenzaamheid volop, zover als je ziet.…
Vergeelde foto (voor Claus)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.162 Het avondprogramma werd onderbroken,
Nederland hulde zich in het duister.
Er werd hardop over Claus gesproken,
het verstomde niet tot zacht gefluister.
Men meldde mij: "Prins Claus is dood,
hij is vanavond in Amsterdam overleden".
Hoewel verwacht was de verrassing groot,
ik heb zelfs voor de goede man gebeden.
En nu schrijf ik een kort…
Herfst in mijn hoofd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
892 Zwijgend zie ik de bladeren vallen,
van tak tot vloer, dat is hun doel.
Kort en winderig, zo is hun reis,
en bedekken bruin gekleurd de wegen.
Zie mij zwijgend mijn vuisten ballen,
met niets meer dan een triest gevoel.
De lucht boven mij, het kleurt grijs,
en ik weet: Straks wacht me de regen.
Nu nog ben ik dronken, dronken en stil,
en…
MAAR OOIT (de ridder)
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
940 Er wordt een arm om je schouder gelegd,
nee, er hoeft even niets te worden gezegd.
Laat de stilte maar voor zichzelf spreken.
Nu nog ervaar je het verdriet en de pijn,
en weet je hoe het is om alleen te zijn,
hoe het nu voelt om je hartje te breken.
Maar ooit komt die ridder op zijn paard,
die met ogen vol liefde naar je staart,
die er voor…
De trein naar nergens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
905 Gehuld in nevel ligt het vlakke land,
het dorp waar ik ooit ben geboren.
Ik loop door de straten en de stegen,
maar er is niemand meer die ik herken.
En ik vraag me af: Wat is er aan de hand,
waarom toch voel ik me hier zo verloren?
Dit is het dorp waar ik veel heb gekregen,
maar waar ik nu zo moederziel alleen ben.
Het is van al het nieuws…
De zanger op de hoek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
761 De zanger zingt op straat zijn lied
over leiders die niet willen leren.
Maar de mensen, ze horen hem niet,
ik zie ze hem doof en blind passeren.
Maar hij heeft het over de leugen,
over de doden, over het geweld,
over leiders die niet willen deugen.
Ze spelen het machtspel om geld.
Maar de bewoners van de stad
hebben hier genoeg van gehad…
Hier komt de zon
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
976 En de lucht zal open breken,
grijs maakt plaats voor blauw.
Liggen zal de stormende wind,
en zwijgen de eeuwige regen.
Alleen de vogels zullen spreken,
en een lied aanheffen voor jou.
Vertel ze maar wat je er van vindt,
wandelend over onontdekte wegen.
Weg met alle pijn, de zorgen,
weg met het zeurende verdriet.
Adem de dag in, adem de…
Vlammende stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Vlammende stilte in het ochtendgloren,
dempende nevel boven het stille land,
waar je enkel nog de stilte kan horen.
En ik sta hier genietend aan de kant.
Drukkende drukte die straks zal winnen
van de stilte die nu nog aanwezig is,
zal weldra met veel kabaal beginnen,
nu de stilte nog zo lekker bezig is.
Vergezichten vlak voor mijn ogen,…
Wind reist sprakeloos (Ballade voor Ronald)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.785 Wind reist sprakeloos door de takken,
de boom die alles zag, blijft zwijgen.
Ik probeer mezelf weer te herpakken,
zodat ik zicht op morgen kan krijgen.
En jij mijn broer, die hier rust,
zal voor altijd 38 jaar blijven.
Begraven lig je, hier aan de kust,
waar meeuwen op de wind drijven.
Wind reist sprakeloos door de tijd,
waar jouw leven…
Als niemand
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
981 Fluisterend gaat, als in een droom,
de wind door de takken van een boom.
En verkondigt wat ik graag wil horen:
"De vrede gaat nooit, nooit verloren".
Als dit 's werelds lot is,
zélfs de stem van God is,
wil ik van Hem graag leren
waarom er nog legers marcheren.
En de wereld bloedrood laten kleuren.
Welke God laat dit in Godsnaam gebeuren…
Wereld van vreugde
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.152 De nevel bedekt het land als een deken,
er heerst stilte, je hoort niemand spreken.
Zelfs de wapens van het geweld zwijgen,
alsof ze nooit meer een kans krijgen.
En straks, als de zon weer gaat schijnen,
en de deken van mist weer zal verdwijnen,
zullen de kinderen blij buiten spelen
en een wereld van vreugde samen delen.
Waarin geen plaats…
Over de vrede die niemand zal tekenen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.014 Op de hoek zingt de zanger zijn lied,
de mensen lopen voorbij, horen hem niet.
Hij zingt over vrede, over het geluk,
en zijn dag kan allang niet meer stuk.
Maar elders wordt er nog gevochten,
en zaaien vreemde soldaten de dood.
De mensen die in vrede leven mochten,
liggen levenloos in een vreemde goot.
Regeringsleiders zwelgen in hun wijn…