1988 resultaten.
Wat stukjes blauw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
864 verzamel dagelijks
wat stukjes blauw uit
kou in heldere hemel
wit iets later
donkere wolken die
de nacht konden bevolken
penseel het eerste
roze in ontdekken hoe
de zon haar rood laat lekken
terwijl het prille
groen ontwaakt kwaakt
een late kikker nog verhaal
jij bent erbij leest
mijn teksten en samen
maken we dit schilderij…
Heb je ook nooit afgelakt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
719 groende
geel en blauw in
non figuratieve vormen
wist dat jij in rood
zou komen ik paarsde
nog wat lichte dromen
de regenboog is te gewoon
jij mengt de sentimenten
en klimt een hemel hoog
ik heb je ook nooit
afgelakt jouw vormen zijn
op doek altijd te vlak…
De aanslag weggewist
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
872 je lijstte
donker in een schilderij
aangeslagen door de jaren
het licht wit kon niet
jouw helderheid bewaren
de schaduwen kozen partij
ik heb je opgelicht
nee niet in retoucheren
alleen de aanslag weggewist
je leeft weer en uit
lijst en schilderij herboren
straal je nog intenser dichtbij…
De valse streken
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
850 ik werkte met acryl
voelde hoe jij over de
snelheid viel van drogen
in lijn en vorm van
eerst neerzetten voelde jij
je vrijheid steeds beletten
in olie was ik
zacht meegaand herstelde
vaak de valse streken
met nieuwe opzet
ben ik nooit in kleur
en vorm van jou geweken
mag ik in combinatie
van technieken nog een
levenlang van…
Na confrontatie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
932 leg grijze
tinten neer
na confrontatie
met zwart-wit
penseel enkel
in licht want
schaduw heeft
mijn kleuren ingepikt
zoek naar fijner
doek waarop ik jou
ook in het grijze vol
liefde kan bestrijken…
De vogels die je ving
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
703 Je plukt je vogels uit de lucht
één voor één
in harde lijnen op papier
en kust ze zachtjes met je penseel
om ze te kleuren
Dan laat je ze vrij
aan de muur, hoog
bereikbaar achter glas
en niet te vatten…
het is mei Monet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
771 onder bomen waar zonnevogels nesten bevolken
vindt het jaargetijde motief
doch de ophef dringt amper door tot de plas
met weelderige gele lelies
wijl een poes het schone lijfje wast met een oog
op de bloem dragende Noord Japanse beverboom
hangt moeder natuur de impressietuin aan lijnen
terloops zingt zij blindelings, het eeuwige lied…
SchildersGoden
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.151 De ezel wankelt, ‘t linnen vecht terug
Maar sterk zijn de Stille streken,
kleurpalet, groen, rood en zwart
Oliegeur, terpentijn en oude koffie
De vloer besmeurd, ‘t lijkt wel abstract
Langzaam vormt zich een wazig beeld
De verstilde realiteit van het ontwaken
Een bloem ontluikend, van binnenuit
Aai van het penseel, zie! Een blad…
En weer….…
In het rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
867 doe geen olie
op het vuur
maar schilder
laat de dagen
vlammen en drogen
in de zomerzon
de fijnste lijnen
zet ik in het ochtendlicht
als mijn penseel niet beeft
nog geen weet heeft
van de donkere kleuren
die gaan komen
steeds strakker
in omlijsten om toch
contrast te laten blijken
maar in het rood van avondzon
weten we weer…
OP MIJN SCHILDERIJ
poëzie
3.4 met 8 stemmen
5.857 toen Govert Flinck mij uitschilderde in het jaar 1653
Ik sluit vandaag een ring van zesmaal ellef jaren,
en zie mijn hoofd besneeuwd en tel mijn grijze haren
ook zonder glazen oog in deze schilderij.
En nog ontvonkt mijn hart in lust tot poëzij,
terwijl ik Lucifer zijn treurrol leer volspelen
en met de bliksem sla op hemelse tonelen,
ten…
schildersafgunst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.775 van jouw uithalen kan ik balen
als een vreemde stekker met drie
pinnen, je bent zo kleurrijk
in je zinnen, dat ik verga
tot de grijze muis die ik
al altijd moet zijn geweest
zo mooi als jij de wereld
vat in enkele lijnen
met een kleur op elk detail
en dan nog durven beweren
dat het allemaal niet lukt
zit ik daar schamel te wezen
een…
Die vuur ontsteekt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
892 er is een noot
die jengelt
om een melodie
van wie
het witte doek
dat nog steeds
wacht op streken
van de Brood
ineens is er de vlam
die vuur ontsteekt
en Brood weer leven deed
in verf op de kwast
klinkt melodie
die op papier
de noot en componist
maar steeds vergat…
Zet ik het mes
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
724 penseel stilte
zonder veel contouren
met grove kwast
verwijder ik rumoeren
als kleuren zachtjes
vloeken met elkaar
soms zet ik het mes
met veel misbaar
in de pigmenten als
zij elkaar niet wensen
en denken ieder weer de
eigen gang te kunnen gaan
dan schuif ik de
lijnen genadeloos
terzijde dek met
maagdelijk wit het zicht
en ga…
Café Gorter Bergen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
773 "Gorter"
gedestilleerde sfeer
behuizing voor verkenners
dragers van cultuur
voedingsbodem voor
rauwe lijnolie
zuivere pigmenten
diepblauw met krul
gepend op het menu
“Mei”
liefde is
evenredig groot
Brel klinkt door
Lucebert met
mooie woorden onder
kroonluchter van tranen
glimmende ogen in de
speeltuin van de geest
glijbaan voor gedachtenreeks…
Nee geen model
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
876 mag ik
je schilderen op een doek
ben geen kunstenaar
maar verf heb ik genoeg
nee geen model
je hoeft niet te poseren
wil je lach en ogen
je lijf liefst naturel
rond je in beweging
proporties ken ik al
een kleine kleurafweging
je staat er bijna helemaal
maar je ziel
kan ik niet raken pas later
mag ik stukjes jij voorzichtig…
Zachtgesloten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
660 Mensen met gesloten ogen
schilder ik het liefst
dromen zij
of zijn ze moe van kijken.
Ook oren zijn onzichtbaar
bedekt met pet of sjaal
volledig onbereikbaar
voor kermend hard kabaal.
En bij mijn nieuw gehakte beeld
ontbreekt zomaar een neus
geen kans voor parfum en voor rook
graniet is niet poreus.…
De onderkant in warm rood
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
778 heb nog even
mijn palet gepakt
de lentekleuren boven
een smalle reep
die zomer moest beloven
daarna de gelen van de oogst
de onderkant in warm rood
met tikkeltjes oranjebruine tinten
de eerste zwarte randjes dood
maar de verf is verdroogd
in het landschap van seizoenen na
winterwit draagt lentegroen weer bloemen…
Schilderde een opening
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
638 mag ik
de nacht verdoeken
nu jouw licht mijn
waarheid is gaan schijnen
ik was alleen
kon geen kant meer op
jij leek de weg te wijzen
schilderde een opening
volgde stil jouw pad
samen hebben we de wegen
afgelegd in kleuren omgezet
maar iets bleef onbesproken
de spoken van de nacht
in zwart zijn er nog steeds
elkaar geluk beloven…
Fabou opent deuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.075 Je ziet waar je kijkt
omdat je zoekt, naar
wat je weet.
In een leeg gestalte
vol geheimen, die we
aan onbekenden
niet doorrijmen.
Alles is van verschillende
kanten te benaderen.
Met verdwijnen niet te
schaden.
Vaarwel, want ik moet varen
op mijn eigen geloof, invloed
intuitie en een beetje ervaren.
Toch hoop ik je terug te…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 ik wolk weer
in mijn kleuren
schilder bloed
uit open wond
op je lippen
proef ik geuren uit
een frisse morgenstond
je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de…
we schetsten stukjes leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.159 vingers sneed
ik weet nog hoe je was
heb je altijd kunnen dromen
zag je weer tevoorschijn komen
in de speelse lijnen van je jeugd
met ogen altijd stralend
blikken vonkend van verhalen
we schetsten stukjes leven
mengden onze kleur door het
pigment van liefde mee te geven
toch verdonkerde het licht
hadden we steeds minder
zicht op de tekening…
je schaduwde ook mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
646 je koos het beste haar
penseelde met de
eigen vingervoering
jouw streken brachten mij
in een euforische vervoering
je mengde lichaamseigen
kleuren op een liefdevol palet
aromatisch waren ook de geuren
waarmee het zacht contouren
in harmonie werd aangezet
ik zocht je in contrasten
je schaduwde ook mij maar in
het hart liet…
perspectief blijft in gebreken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 heb ik
de horizon verkeerd
penseel ik wel
de juiste streken
de wereld is weer
vreemd voor mij
herken niet eens
mijn eigen schilderij
lijnen zijn
op maat alleen
het perspectief
blijft in gebreken
ik wilde ruimte
ook voor jou
het schuintoelopend
gaat zich wreken
toch zal ik
nooit breken
in kruisen
kennen wij elkaar
want…
Jouw speelse vormen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
746 de zon
kleurt zacht
jouw speelse vormen
geeft ze kracht
om de illusie
van het doek realiteit
te laten worden
jij stond daar
met die ogen
gedoekt in olie
en acryl toonde
sprankelend je
creatief vermogen
waarvoor de koper viel
ben met je meegegaan
na jouw gedaan
op je mooiste
schilderijen stond
verkocht en ik dank god
ze…
Scheppen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 je ogen kijken diep naar binnen
waar een boeiend beeld bevriest;
een penseel staat in je hand
stil, maar zeker te beginnen
je sterft, vóór je het verliest;
raast, bij vlagen buiten zinnen
van wanhopige extase, brandt
je schepping op het linnen…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 weer in
zonder naam
zonder woning
wordt weer mezelf
als ultieme bekroning
voel weer mijn hart
en gevoel
kies een gezicht
zonder smoel
laat weer verstand
door onbewust zijn
verleiden
het goede te scheiden
door kwaad
te vermijden
mijn paletten
staan klaar
kleuren gescheiden
vormen en beelden
zijn nog bescheiden
ik schilder…
Appelkind
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.096 Dat kan je kleine zussie niet!
Als zij groot is, tekent ze
stijve puberpoppen met trutjurken
Niet als deze jongen, die verf kapt,
zwart uit rood haalt
tubes opensnijdt om de inhoud
te bekijken en tegen het doek
te kwakken, krult, kamt
en weer door de war gooit
Die jongen die een bloem zag
en zei: Af!
Daar blijf ik met mijn poten van…
ik paleteer in aquarel
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.316 ik was één
met rotsen en spelonken
zocht naar een verborgen kras
een tekening van hoe het vroeger was
voelde je aanwezigzijn
in steen, herinneringen
schoten door me heen in ontzag
voor kracht en opgeslagen macht
tijd heeft hier niet stilgestaan
is langsgegaan in tal van
kleine levens die hun gevoel
in kleur hebben…
je slankevingerhand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
589 hebt zoveel gegeven in een
tijd die je niet eigen was
gewoon op voorhand
van goed leven ging
jij voor alles in gezin
en met de kinderen beleven
jouw belang was
even zwart op het behang
en spreekt met wit in
een langdurig niet begrijpen
blijven was steeds meer vergrijzen
je slankevingerhand
is wit gebleven in het
het schilderen…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 je glooide
zonnebloemgeel
in heuvels omzoomd met
het groen van struweel
je plooide
het ruisende water
in dalen vol
rots en geklater
ik voette
de heuvel in pad
topte het uitzicht in een
palet dat ik nooit heb gehad
doekte natuur
met frivool franse slag
in een uur maar kon haar
ziel toch niet grijpen
in het daalse café
na twee…