2284 resultaten.
Holbewoner
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.105 in dit vers is Plato een bewoner
afgescheiden van de buitenwereld
donker als de nacht, een holbewoner
lichte vlekken vormen zijn ideeën
de spelonkwand tovert zwarte schimmen
op het netvlies van een onvast weten
twijfelachtig grommen ze te glimmen
met een naam de zekerheid te heten
en hij wist dat buiten deze zwartheid
helder stralend, wetten…
De ziel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.284 haar leven duurt nog
als de wormen zijn uitgegeten
haar vlees is niet te zien
maar doordringt de kamer
met gedachten
haar kracht is
als een inktvlek op een laken
een ronde golf in een vijverspiegel
haar geboorte is pijn
als zwerende wonden
verloren illusies en
vergeten zinnen…
Schaamte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.204 Mijn kin steunt op mijn hand
Rodin’s vereeuwigd beeld
is elke dag te zien
maar ogen zien dan niets
het brein tast in de nacht
actief als het niet weet
de voorhoofdrimpels zijn
na jaren diep gegroefd
en kennis schaamt zich rot…
Toen en nu
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.396 Op mijn zeventiende
zat ik vrijdagmiddag
al tekenend te luisteren
naar de topveertig
van Veronica
Ik tekende
zeven berglandschappen
en zeventien stoomboten
De teksten drongen
niet tot mij door
de muziek des te meer
For What It's Worth
Buffalo Springfield
Op mijn zevenenvijftigste
zit ik zaterdagmiddag
al schilderend te luisteren…
Nieuw wonen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
9.842 Nieuw wonen
doet hamers en
zagen en boren
zingen en grommen
Stofdelen bewazigen
de lucht
in het huis
van vrij en majeur
Tranen om het oud
sporen in het stof
twee wangen af
gedenken in mineur…
Onderbekende voorraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.104 Eenzaam zijn de woorden
die het verste reiken
ze komen uit een onderbekende voorraad
van bovenhoofdse begrippen die zwellen
als de vrijheid stroomt
die woorden zijn versierd
eerlijker dan groepse praat
waar ze palen stellen aan
stroming en open deuren
rijker dan plastische prentboeken
met vetzucht bedreigde grenzenloosheid
als de kracht…
Misbruik
poëzie
3.5 met 18 stemmen
7.266 Ziet men aan de dorenstruiken
’t Geurig roosje niet ontluiken,
Lentes uitgezochte roem?
Ook distel, ook de netel,
Heeft haar plaats om Floraas zetel,
Ieder braamsteng draagt haar bloem.
Ach, in alles is genieten;
Slechts het misbruik schept verdrieten.
Waarom grijpt ge woest in ’t rond?
Laat uwe ogen dankbaar weiden
Waar de schoonheên…
Zijn tanden spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
961 Zijn tanden spraken delen van een boek
de goedzak etaleerde woord voor woord
in stijf geperste lippen als een doek
zijn zure zinnen bleven ongehoord
Geen reden om te huilen, zonneschijn
genoeg, hij zag zijn zelf gemaakte wrok
de valse hoop verborg zich in een klein
gebleven hoek en tikte met de klok
Hij houdt zich groot, met wijsheid en…
Hier ligt het overschot van 't hartbekoorlijkst wichtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.361 Hier ligt het overschot van 't hartbekoorlijkst wichtje,
Voor 't uur des kwaads ontroofd aan de Ouderlijke min,
De onsterflijkheid reeds rijp bij 's levens aanbegin;
En ruilde 's Moeders schoot voor 't kille grafgestichtje.
De droeve Vader, die van 't minnelijk aangezichtje
Nooit kinderlachje won noch lonkend ogenlichtje,
Schreef zelf…
Paradijs
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.756 (dubbel blauw kust bruin
dubbel bruin kust blauw)
Ik zweef jouw ziel binnen
en land op een eiland
van zachte harmonie
en jubelende melodie
waar lach en liefde
lucht en licht inkleuren
waar niemand eist
geen god heerst
geen vlieg kwaad doet
geen gevel instort
slechts een zuivere zon
zandkorrels een voor een
dagelijks zegent
Ik vlei…
Beeld, recreatie, pensioen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 Beeld
Steen is ouderwetse plastic
harder en ook zwaarder
nu lopen lichtvoetig
haastig de mensen
geen indruk is bestendig
Recreatie
Fijne dag slampampen
eten op het strand
in de bossen kuieren
’s avonds futloos
humeur en afval blijven liggen
Pensioen
Vier decennia
succes of catastrofe
verplichting of plezier
hoe dan ook…
EREZUILEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.052 Monumentum aere perennius,
Regalique situ Pyramidum altius.
HORATIUS.
Een eerzuil hechter dan metaal,
En hoger dan de Piramiden
Die aan de wolk haar spitsen bieden;
Die regen, wind, noch zonnestraal,
Noch tijdreeks, ooit omver zal stoten;
Ik gun u die, mijn Kunstgenoten,
Zo goed als kaak of geselpaal.…
Angst
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
452 Een pad met duizend straten
Nu links, misschien rechts
En dan verlaten
Verkeerd zal ik niet gaan
De goede weg
is onbelopen
En ben ik ver
vandaan…
vriendschap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
982 ver in het verleden
rustig over roest en rail
zonder haast en herrie
speelden wij op het spoor
we vergaten wie we waren
in onze lokkende loco
de meester en de machinist
met een prachtig perspectief
we zwaaiden met het gras
sneden dorpen in tweeën
konden met elkaar overweg
in de gestoomde cabine
zagen door de ronde gaten
twee verschillende…
Slotzang.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.470 Aan mijne Mededichters.
Blinkend, schittrend, alverbazend, breekt het vlammend Hemeloog
Door de donkre nevelstromen van den bruinbeschaâuwde boog:
Blaakrend, schroeiend, en verblindend, stijgt hij 't steile renpad op,
Meester van d' ontzetten hemel in zijn hoogstbereikbre top:
En nog, dalend, stort zijn aanschijn bij het blussen van die gloed…
Evolutie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.214 Spontaan ontstaat uit niets
uiteindelijk het
zichzelf vermenigvuldigende
leven
Het tikken van selectie
en aangepast zijn
aan toeval
wonder zonder oorzaak
Intelligentie is
een bijproduct
een doelloos denken
complexe tevergeefsheid…
Ik ben de zoeker
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.827 Ik ben de zoeker naar het Nooit-Behaalde.
Ik ben de Strever naar het Ware Zijn,
Ik ben de dronkene van `s Levens wijn,
Die wonderlijk-krachtig mijn spieren staalde
Wen ik, als onverschrokken duiker, daalde
Tot in de krochten van het Diepste Zijn,
Waar ik dan uit meebracht een luttel grein
Waarheid, die klaar gelijk juwelen, straalde :
Laat…
MENSENWOORDEN
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.991 De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen,
Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken
In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken,
En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.
Zij liegen, die geen leugnaars willen wezen,
En zelfs, wie moedig wil de waarheid spreken,
Hij voelt de waarheid op zijn lippen…
Kunstenaar
gedicht
3.1 met 25 stemmen
15.725 'Hier ligt twintig francs maak er dertig van
Hier ligt dertig francs maak er veertig van.'
Halfnaakt liep hij heen en weer en bekeek
het publiek lachend als een leeuwentemmer.
'Ik ben niet van zover gekomen om
op deze boulevard om te komen van de honger'
hier, veertig francs, maak er vijftig van,
geen oogwimper zal ik schroeien, ik…
O Herders-knaap
poëzie
2.9 met 11 stemmen
4.451 O Herders-knaap, die bliest op zoete fluitjes,
Wie zijt gij wel, wie meent gij wel te wezen:
Een van die dichter-vorsten, die vóór deze
Zongen hoog uit, niet zoekend naar geluidjes,
Maar zich-zelf voelend in diep-innig vrezen
Voor hun-zelfs grootheid, op 't gelaat der luidjes,
Daarom-heen luistrend, heerlijk staand te lezen?
Gij…
voorzichtig
gedicht
3.2 met 55 stemmen
21.471 voorzichtig
heb ik de gevangen vogel
uit de strik verlost
ik laat hem vliegen
hij geeft mij vleugels
-------------------------------------
uit: 'Warmte vergt jaren groei', 2005.…
Voorspoken
gedicht
4.0 met 168 stemmen
38.401 De boer schrok zich die avond lam:
een trein die door zijn weiland kwam
had hij gehoord.
Toen was het weg. Het was niet waar.
Pas twee jaar later is er daar
een trein ontspoord.
Ook iemand zag, terwijl hij sliep
een auto zinken in het diep,
een heel gezin.
Precies de plek heeft hij gezien:
de auto reed een dag nadien
het water in.
Soms…
GRAF-PALEISJE
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.998 Ik maak van al de mensjes, die ik liefde,
Beeldjes, die 'k ópzet in mijn hersenkas, -
Bleek en beweegloos, als gebootst uit was,
Staan ze, - stil doden-huisje van mijn Liefde;
En slag op slag, die dit mijn hart doorkliefde
Is daar gegriffeld, aan de wand, in kras
Bij kras van letters, die geen sterfling las
Dan ik, - vreemd doden-boekje…
Door één lief woordje zou zich laten winnen
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.294 Door één lief woordje zou zich laten winnen,
Door één gebaar of vriendlijke oog-opslag
Of door een luide open-heldre lach
Na veel gevlei's en zachtjes-aan zoet minnen
Ik, die droef-wachtend op des Levens tinnen
Melodieus zit klagend, naar de dag
Opstijgend glorieus, van wat eens mag
Bevredigen mijn ziel…
De onmacht van Michelangelo
gedicht
4.6 met 52 stemmen
12.708 De wind neemt happen van het gras.
Iemand legt bloemen op een onbemand graf.
Een wit kind wuift met een wijde arm
en begint stil te zingen.
Een reepje stof hangt omlaag
van de stomp van een tak.
De wind haalt zijn hand door het gras.
Tandeloze kam.
Een bij harpoeneert mijn arm
en verliest lijf en leven.
Zoals eenieder die tot in de…
O Dood-zijn, liggend in een kist
poëzie
3.0 met 7 stemmen
5.008 O Dood-zijn, liggend in een kist, verterend
Langzaampjes aan, o eeuwig-eenzaam stom
Klein stil gelaat, op 't witte kussen, kerend,
Schoon 't Liefste u smeken zoude, u nooit meer om.
O, Mensdom, dat niet wil blijven stil lerend
Van Uw-Zelfs innerlijkste Zelf, o dom,
O, dom ja, daar ge u-zelf vernerend, krom…
De Nachtegaal en de Koekoek
poëzie
3.3 met 12 stemmen
6.087 Nachtegaal en Koekoek streden
Om de zangprijs van het dal.
Hoe gelukkig zal hij wezen,
Die die zangprijs winnen zal!
Koekoek sprak: ik weet een rechter,
Die ons vonnis wijzen kan.
Oren heeft hij om te horen
Groter dan de grote Pan.
De Ezel kwam, men gaat aan ‘t zingen.
Langoor bromt eens in de keel,
Rekt zich uit, en geeuwt en luistert…
ZELF-VERANDERING
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.236 Ik ben te veel een mens geweest,
Een mens, die gilde en klaagde en schreide,
Die dronk zijn glas en vierde feest
En diep-gevoelde dingen zeide.
Nú ben ‘k een delicaat artiest,
Verliefde van zijn fantasieën,
Maar die zich ’t allerliefst verliest
In zijn kokette melancholieën…
Melancholie-om wie? om wat?…
Ik weet niets meer, kan niets meer…
TOEN IK ROZEN KREEG
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.956 Rozen, ik vind u droef,
Rozen, mijn tranen breken
Uit ogen, die anders stroef
En onverbreeklijk keken.
Rozen, uw wit en rood,
Fel in de lucht opbloeiend,
Schijnt mij géén morgenrood
Van nieuwe liefde, ontgloeiend.
Maar toch, ik vraag: Bloei door,
Bloei door in mijn nabijheid:
't Is of…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen,
't Was niet het heldre lachen van uw mond -
Ik weet niet, weet niet wat mijn lippen bond,
Toen gij daar zaat, het tere hoofd gebogen,
Dat hoofdje, als een bloeme, zacht bewogen
Op iedre adem van de ziel: ik vond,
Ik vónd geen woorden in die éne stond,
Dat ooit…