22313 resultaten.
Groothertoginnelaan 1963
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.183 Toen we jonger waren en Den Haag een stad vol ijs
en weder dienende was: het gymnasium een winterfeest
omdat de wereld rondom er zo licht en begaanbaar
was als nooit.
Wij liepen er yeah yeah yeah met West Side-stoerheid
in benen en fingersnap zomaar het paradijs binnen
bij Tuschinsky-Metropole, welwillend toegeknikt
door Eline Vere, lieve…
Vaders dood
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.051 Nu komen met een laken
zusters witte bergen van hem maken
en dalen. Ik hoor het kraken
van hun schoenen.
Nu is hij mooi en licht
en heeft zijn strak gezicht
voor altijd ingedicht
in dit bed.
Dit is het uur waarop de namen
van mijn vader voor mij komen staan
in al hun vreemde stemmen;
dit is het ogenblik waarop mijn moeder
in het dodenhuis…
Wild geworden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
712 Sinds ik je ken draait
geen leven meer om
kind of kraai
haard of schoorsteen
Sinds ik je ken
ga ik stiekem mijn dak uit
ontvlucht ik een onzichtbaar huis
Dan vind ik je daar in
mijn dromen die wild zijn
je zit op de pannen
je hangt uit de ramen
hoe gekker hoe beter
want dat is toch eigenlijk
liefde in optima forma…
Gisteren ruzie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
927 Gisteren ruzie, alweer verdwijnend
tussen coulissen, doek dat viel voor het gebuig
van de speler, reprise, zweet in
zweet uit de kleedkamer van de ziel,
hij weet: zijn spel was slecht maar god
verdomme het publiek
Het leven als toneel of film,
en niemand weet meer beter,
tenzij een ander iemand roept
cut, of eenvoudiger kut
en terugkeert…
Nacht
poëzie
3.4 met 26 stemmen
2.910 De tastende ontucht van uw teedre handen.
Het duister...geur van rozen en van wijn.
Morgen zal wroeging weder wreder branden.
Maar heden: laat ons zalig zijn.
-------------------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
het was de ruigte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.041 Het was deze ruigte tussen jou en mij:
emotievolle woorden, hoorn op de haak.
Was het een ruzie op berghoogte, gletscherijs,
was het eeuwige sneeuw?
Wat het ook was, laat eerst de regen komen
en dan spreekwoordelijk de wisseling van licht,
de bron.…
Roeping
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
760 Ik op de fiets:
een lijn door de straat,
een pijl naar de school.
Ik op de fiets peil
het kind in mezelf,
dat schooltje wil spelen.
Ik op de fiets en de regen
de regen verregent
het verscholen kind.
Ik arriveer,
zet de fiets in het rek,
hang een slot aan mijn ziel
en geef tamelijk tamelijk les.…
Queeste (een schrijfopdracht)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.978 In roze wolkjes voel ik mij,
schreef het meisje, het kind
met de logische ogen.
Handen ingetogen
schoven een blozend verhaal
naar de rand van de tafel.
O en nooit sedert Frigga
die de wolken spon
waren zo teder twee handen.
Hoe ik ook mijn best deed
het opstel te lezen
ik moest:
plotseling reizen
mijzelf achterlaten
in minnen en plussen…
Ontroering
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.219 Twee sinaasappels van één tak met blaren.
Ik zie schreiend het wonder aan:
Neen: niet vergeefs zijn zóveel kwade jaren
Over mij heen gegaan.…
VRIENDSCHAP
poëzie
2.8 met 39 stemmen
7.410 Gedenk ons milde bloeien zonder schaamte.
Schaamt zich de naakte roos in Katmons dal?
Zweer mij, dat nog in uw graf uw geraamte
Ons genot sidderend gedenken zal.
Engelse vertaling:
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Recall our mild flowering without shame.
Does the naked rose feel infamy in…
hoog en laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Ik heb je op een plaats gebracht bij velden
waar het licht niet plat is en de stilte wit
door alle winters bloeit alsof er nooit
een eind komt aan de sneeuw.
Ik heb je op een plaats gebracht waar zomers
oeverloos van groen en weelde bootjes varen
laten op geluk dat in de poldervaarten
drijft, een seizoen lang.
Op elke plek die ik je toonde…
Mondeling
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
4.378 Haar tanden wijken iets
terug alsof zij woorden
binnen houden wil
dit halfuur.
Maar er ontsnappen namen,
thema's en motieven
waaraan ik zin geef
door te knikken.
Dan mag ze gaan,
stikkend,
de rug tot roofkat,
bloeddorst op de tong.
En nu zij op het nippertje ontsnapt
wordt ze tot bijtens toe gevaarlijk
voor wie haar op de gang vraagt…
Stedelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.341 Nieuwbouw steekt zijn kop
uit de terreinen op.
Wij gaan langs het skelet,
de stalen reigerpoten.
Het land dat wordt ontsloten
begint een stil verzet.
Allerlei groen venijn -
distels en chichorei,
hondroos en varkensgras -
loopt in ruigten te hoop
tegen bouwplan en waterpas,
koop en verkoop.
Het land biedt weerstand
aan de sleutel…
beeldbuisverlangen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
900 Ik zag je op de video
die trui van winters weer
en nachtgelijke armen.
In een andere tijd-ruimte
knuffelde je een kind
en ongetwijfeld was de avond
weer bestrooid met snippers licht
(bergen, sterren, zei je)
Een storm steekt op
in de verlaten streek
die ik moet zijn...…
stairway
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Wankel als mijn woorden zijn
en rafelig van taal,
schrijf ik een heel onvast
gedicht.
Geen touw is vast te knopen
aan mijn vers laten we
zwijgen van trossen, kabels,
spierballen waar anderen
goed in zijn.
Maar evenwichtloos komen
toch de woorden samen
in dit dun verdwijnpunt :
jij voor mij.
Ergens hecht mijn liefde zich:
onbeduidend…
Tafeldame (weet je nog?)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
753 Terwijl jij aan tafel zit en bloesems opent
slaat in mij leven om, ruimt oude velden.
Kan ik de warmte van je aarde voelen,
het leven dat uit zonlicht wordt verzameld?
Hier nog mijn lichaam ondoordrongen,
terwijl in andere tuinen ongezien
tegen de winter in al bloemen bloeien.
Leer mij ontluiken.…
Drinken...
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.282 Waarom drink je?-
Om te vergeten.-
Om wát te vergeten?-
Om te vergeten
dat ik me schaam.
Waarvoor schaam je je dan?-
Omdat ik drink.…
Onder spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.564 Wanneer ik thuiskom
danst daar die kleine
ook als ik wegga
staat ze te zwaaien op
de stoel voor het raam
Het is allemaal spel
en elke vraag die zij stelt
roept spelregels te voorschijn
uit mijn eigen onwillige mond.
Maar of ik nu kom ga of blijf
altijd bewijst de klok aan de muur
het ongelijk van de tijd zeker
als zij bij de tijd is…
Meine unsterbliche Geliebte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 Het zal de tijd van weemoed zijn,
die ons doet voelen als we doen;
er zijn wat uitgebloeide uren
waarvan het pluis bijna
verwaaien moet.
Ja, het is de tijd van lage zon
en de dunne adem van nat hout.
Maar ook al gaat het bos in dode geuren op
en staat de lucht van vogels leeg,
mijn fantasie richt voor ons lentes aan.…
Het oude lied
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.445 Een lieve jongen en een héél lief meisje...
Ik leg mijn hand op mijn hart zwaar van pijn.
't Is altijd weer dat oude, nieuwe wijsje.
Misschien zal 't leven hun genadig zijn.…
Spiegel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 Dauwdruppels op het gras,
zij weerkaatsten mijn gevoel.
Verdriet van mijn ziel.…
Voorbij de horizon
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.088 De zon straalt vreugde.
Laat zijn liefde zien aan ons,
kijkend wat er komt.…
De Droom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.230 Het leven lijkt nooit zo kostbaar.
Niets anders is waar.
Het leven door Gods handen gegeven,
en door een en dezelfde handen weggenomen.
Hij schenkt ons het leven.
En bezorgt ons het Beloofde Land waar wij over dromen.
Hij schenkt de weggenomende het leven van zijn dromen.
Op aarde wordt er iemand ontnomen.
De liefhebbende wordt het verdriet…
Water als water
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.247 Je zegt: Wanneer ik boos ben
kan ik water worden, sleep ik
woede mee, spoel alle nijd
mijn bedding door en waterval mijn
schuim over een rand zodanig
vloekend dat god zelf
schrikt.
Je zegt: En dan is het weer over,
daal ik verzachtend neer in
een kom tussen bergketens,
verbreed de glinstering tot glans
en spiegel.
Ik zeg: zo ken ik…
Alweer anders
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.782 Zo had ik je nog niet gezien:
terrein wuivend van gras
speciaal ontsloten voor
de voeten van wandelaar ik
Je bent mijn glooiing zonder
slangenbeten, peilloos diepe kloven,
prikkeldraad of paden.
Je bent als kon ik in je
thuiskomen: lief lijf,
zacht jachtgebied.…
foto (een variant)
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.215 Je was nog jong en je zat daar
op bladeren van een vroege herfst,
zó buiten ruimte, buiten tijd,
zó vlinderlicht en opstijgbaar,
los van de aarde, waar ik zwaar
aan liefde lijd die nimmer sterft.…
jij als klein feest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.134 Zo had ik je nog niet ontmoet,
zo dansbaar en doorschenen,
zo thuis bij discolicht zo snel wer-
velend in die muziek van jaren her.
Ik heb je lief, mijn ster.…
geheimtaal
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.666 We keken naar de film, er vlijde
zich zoveel herkenning tussenbeide
dat ademloosheid zich ontspon
alsof een eerste liefde aanving. Ik begon
je aan te raken, te verleiden
tot zachte weerstand. Van terzijde
keek ik naar je smalle mond
waaruit ik één voor één verstond,
wat wij wel wisten, maar niet zeiden:
stille geheimtaal, diepste grond.…
nog kind
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2.175 Er is een droom, adiafaan:
Ik ben nog klein, een kind
en ik sta voor het raam -
over de vensterbank geleund,
hoor ik een smal geluid.
Spreekt iemand in de
diepte daar iets uit?
Mijn vader, hij staat hele-
maal beneden en hij wenkt
zonder een woord.
Ik weet:
Ik ben bedrogen,
hij is dood,
er is geen stem.
Dus wuif ik terug
en…
examen
netgedicht
2.3 met 42 stemmen
6.820 Dit is examen doen:
duizend energieseconden
lang uit evenwicht
aan gene zijde
de doodsrivier: een rij
verlegen tafels zonder
kandidaten
En ik, vanuit doodleuk
volwassen zijn schrijf hen
vast in de lijnen
van mijn hand,
opdat wij samen zijn.
Daarna kunnen de tafels
aan de kant.…