inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2485):

Vaders dood

Nu komen met een laken
zusters witte bergen van hem maken
en dalen. Ik hoor het kraken
van hun schoenen.

Nu is hij mooi en licht
en heeft zijn strak gezicht
voor altijd ingedicht
in dit bed.

Dit is het uur waarop de namen
van mijn vader voor mij komen staan
in al hun vreemde stemmen;

dit is het ogenblik waarop mijn moeder
in het dodenhuis me zegt:
maak geen leven nu, jongen.

Schrijver: Theo van de Wetering, 13 jun. 2003


Geplaatst in de categorie: overlijden

0,7 met 3 stemmen 1.684



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)