Netgedichten over actualiteit

Wervelend doet het beloofde de ronde Eeuwige tijden bruiden ongekend Het hoogste streven meedogenloos ongeremd Wee hen die niet deelnemen zij vergaren vuur Het beoogde is het heilige streven Gezegend te verlaten het leven ieder uur Verkondigd door verheven geleerden de wijzen Het geschrevene daar kon men niet omheen Predikers van het…

Mooi-zwarte oogjes, ouders niet van hier Murmelt lief in moeder's taal-achterstand maar lijkt al nu definitief gestrand alarmeert bureau Dijksma en de Gier Ik voorspel u, zowaar mijn naam Sharon is zo'n onHollandse mispeuter flopt gewis…

TIEN, voorheen Talpa, nu nul komma tien Kijkcijferkanonnen met losse flodders Besproeide ons scherm met morsige klodders Moet het lijden maar beëindigd misschien? De Mols'hoop in het medialandschap werd Mols' wanhoop cq genadeklap…

(een naamdicht) A ls een klein vlak . L and, dat saai .. B lank kleurt, ..... A ls ..... Y ell .. R oept: ´Word . A ls wij!´, sterft K leur, wordt het doods.…

(voor Harrie de Jonge) 'de verschrikkelijkste beelden laten mij niet meer los zei hij met angstige ogen' slapen doe ik allang niet meer want zelfs het dromen doet mij zeer en dat was hem aan te zien ook vanaf die dag in zijn bestaan heeft hij geen treintje meer gereden zijn angst werd werkelijk tot fobie dat hij met niemand durfde delen…

aangenaam en zonnig vandaag even het gevoel van voorjaar maar in aangrenzende tuinen begint men met 't lawaai van gemotoriseerd tuinieren dacht ik heerlijk rustig buiten het boekenweekgeschenk van Geert Mak te kunnen lezen jagen ze mij met hun kabaal al snel naar binnen ach ja Nederland ten voeten uit ik een motormaaier hij een motormaaier…

er hangt stof in de lucht onzichtbaar, misschien een oom of tante met een boodschap uit het hiernamaals dat Hij gelijk had en niemand anders ik bind de strijd aan een rode doek met witte bollen houdt me wel in het hiernumaals en smijt het vege lijf op de autotraagweg vandaag geen overuren de afstand wel dezelfde maar de files ongebreideld…

stalen ros op twee sporen toetert en klingelt voorbij de voetganger achteruit zet zijn beste vinger voor geïrriteerd om zoveel onbegrip wie is nou weer de zwakste stormt het volgepropt vehikel doorheen het ontwaken van de dag over rotondes naar de eindhalte de mensen onderweg slikkend en brakend vomerende kotsstudenten komt de stad…

het land verkeert in alle staten maar mooi dat we Rita vergaten want die was al in alle staten voel je even in bij Verdonk niet links wel rechts een optater nu ex excellent met blauwe kater zij kijkt naar de eerste liberaal ziet den staart van den aal terwijl zij bitter het glas leegdronk op tv nu ijlt de jongeheer Rutte op stroken rechts…

Ik heb een politieke stellingname. Ze kunnen mij ontieglijk irriteren: partijen die per spotje adverteren, alsof m'n mening afhangt van reclame. Ik vind ze ook nog saai. Ik kies partij, maar ongeacht de stemmingmakerij.…

lyrisch kan ik soms worden van een weiland vol plassen als een stukje Finland uit al die waterplassen had M.C.Escher voor jaren inspiratie kunnen halen overtrekkende wolkenvelden zorgen voor de nodige variatie als in een spel van louter weerspiegeling... wanneer de regen losbarst gaat poëzie snel kopje onder…

onder de platanen tegen het goud geblakerd van een ondergaande zon rookt een man zijn pijp gehurkte eenvoud in het dorp dat vandaag zijn water vond het gekrijs van wilde apen verstoort het blikken radiogeluid Coca Cola uit de koelkast smaakt toch overal hetzelfde ergens in de wereld brandt een lamp verdwaald er is geen mens in huis…

zijn peilen quasi feilloos komen soms terecht in weggekwijnde harten waar de bodem dor en droog hem en haar toch doet stranden als volleerde schipbreukelingen die ondanks eindeloze wandelingen maar geen haven kunnen vinden dan een verlaten vissersdorp met alle huizen in de as gelegd zonder water, zonder voedsel waar ze dan toch samen…

Kijk, die zijn naar Dorrestijn geweest. Ze hebben kort na aanvang al de zaal verlaten. Van ’t lachen gierden zij, de stoelen waar zij zaten zijn nat gepiest, die van de vrouwen nog het meest. In alle steden waar hij optrad was het feest, liep men tot laat in polonaise door de straten. Kijk, die zijn naar Dorrestijn geweest. Ze hebben kort…

al dagen lang staat de telefoon aan maar overgaan ho maar ik lig er uit bij het VU-circuit wat mij persoonlijk stoort tot krenkens toe ontstelt is dat ook niemand belt om te vragen wat ik doe als ze me vragen want mijn antwoord ligt al jaren klaar ze zijn nu aan het schudden en ik ben te vroeg gevallen…

Het nieuwe kabinet komt dankzij Wijffels, al gaat de politiek niet over rozen. Is dít nu waar het volk voor heeft gekozen? Daarover hebben velen grote twijfels. Regeren zal het kabinet met pijn, want Balkenende, Bos en Rouvoet gaan voor hete oppositievuren staan met hun beleid van water bij de wijn. Het hypotheekgedoe blijft ongemoeid.…

Als er straks een schip vaart met veel jong grut Afgeladen met zeer strakke gespierde jongenslijven De grachten vol met wilde mannen, met een stijve Denk ik als hetero waarschijnlijk toch alleen aan kut Maar door Cohen, onze hoeder van de goede zeden gaat de leeftijd eerder naar boven dan naar beneden…

Misdadigers moeten naar het gevang, veilig opgesloten, krijgen aandacht. Onderling wel regels, snel weggebracht, want kinderverkrachters zijn hier bang. Opgesloten, verkracht en toen vermoord. 12 jaar, niemand heeft haar angstschreeuw gehoord.…

de muze laat zich zelden dwingen inspiratie komt en gaat wispelturig als verliefdheid het overkomt je vroeg of laat ga je het ietwat forceren dan zit je dikwijls fout verzen moeten je verwarmen het verplichte laat ons koud daarom mogen alle dagen van mij gedichtendagen zijn en wil het vrije vers niet vlotten dan dicht ik gewoon in rijm…

De pennen worden weer geslepen, de inkt vloeit als een stroom naar zee; de dichters voelen zich geroepen en iedereen doet even mee; De woorden zijn helaas niet meer van waarde we weten het, maar doen toch voort, want iedereen wordt o zo graag gehoord tot hij of zij de rust vindt in de aarde.…

poëzie, voor sinten Valentijn en poesies, de boodschap staat in de vorm z’n gezag daarom zeg ik normaal de gedichten ge-dag vandaag, echter, overwin in mijn aversie doordat ik zo mijn gedachten op papier zet maakte ik zonet, mijn eerste snelsonnet…

Er gaan gezinnen naar hun mallemoer. De aanslagkansen stijgen per seconde. Hoeveel soldaten, naar Irak gezonden, krijgt Bush als lijk of zielig wrak retour? De anti-Bushpartij wordt voorgezeten door 'n tegenzitter van de president en bij een zitting van het parlement bestrijdt-ie Bush z'n politiek verbeten. Een oppositiebankstel in z'n flat…

meer dan vijftig jaar nu geleden dat wij naast elkaar op onze knieën aldoor rozenhoedjes hebben gebeden mijn vader stond op de Slapersdijk in de wacht met kijk op Ter Heijde achter de duinen Ary Storm stoere heyenaar ging later weer rijden altijd veilingvers zijn groentenwaar met naar men zei voor de reclame in helrood gerijmd…

Prins Laurent moet voor het hof verschijnen Niet als beklaagde, maar om te getuigen 't Belgisch koningshuis valt haast in duigen omdat het prinsje regeringsgeld hielp verdwijnen en ondertussen weet vadertje staat werkelijk van de prins geen kwaad…

Gedogen wij slechts Gedachtengoed Taal van eerbied Lang vervlogen Angst ontsproten uit Matrieel vermogen Staal doorboort met Blauwe gloed wie vertoont een Grauwe grimas de dag ontwaakt Gestold in bloed.…

in deze stalling opent een pasje de poort dag fietsenmaker!…

Nieuwe dauw op het veld glinsterend zonnevocht een knipoog van het land het jaar nog ongepeld…

Hollanders zijn trots op hun verleden. Kinderarbeid, doodstraf zijn historie in een modern verzorgingskolonie. Ach, slavernij is ook lang geleden. Toch moeten Polen hier werk verrichten. Staan bij de voedselbank rijen mensen. Gaan we stap voor stap voorbij de grenzen van humaniteit en naaste plichten. Nu dan stroomschokken met als einddoel…

Een heel nieuw jaar dat staat te blinken als zonnelicht in kinderogen; een heel nieuw jaar waar wij op klinken, om moed en durf voor al ons pogen. Een jaar dat weer naar vrede vraagt en stil geluk graag wil behoeden; een jaar dat o zo graag vertraagt, geloven doet en licht vermoeden. Zo'n jaar wil ik je wensen, zingen alsof het allemaal…

'k Wil géén gedoe en stuur allang geen kaart voor 't nieuwe jaar naar al die lieve mensen die ik verblijden wil met goede wensen. Veel geld en moeite heb ik mij bespaard. Ik had er iets bijzonders op gevonden en voel me nu al zeven jaren fijn door van die dure rompslomp af te zijn. Ik had een zeer speciale kaart verzonden. Misschien had…