35387 resultaten.
Gekleed in naturel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 ik zie je staan
maar in het naderen
wijk jij steeds meer
van mij vandaan
je kleurt helder
in het grijs van
niet geziene vormen
eenvoud kent zijn prijs
waar anderen
woekeren met talenten
bloei jij doorschijnend fel
slechts gekleed in naturel
jij bent voor mij een
nimf in onbereikbaarheid
alleen schoonheid kent als
hoogste trede…
De liefde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
744 Als we elkaar verliezen
Dan blijft de liefde overal:
…in het geluid van de regen
…in het gegiechel van een baby
…in fonkelende nacht
…in de kleuren van jouw
En mijn leven…
Krimpt de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 overgaan
naar een wereld die nog
zonder normen kan bestaan
je de standaard toegeëigend
van lak aan alles krijgend
als het feesten maar niet stopt
want de beesten zijn nog los
maar in demping
van gevoelens krimpt de tijd
tot een meedogenloos vervelen
omdat niets je meer kan schelen
bent je dieptepunten kwijt
in de roetsbaan van het leven…
Woordenspel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 ren je het leven achterna
in plaats van je rol er in te spelen…
De kleine scenes
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 heb de laatste stukjes gelegd
de puzzel van mijn leven
zijn uiteindelijke vorm gegeven
maar alles voelt emotieloos
heb nooit de goede kleur
kunnen bekennen in wennen aan
de kleine scenes gaan
daar smeult en vonkt de liefde nog
plaats en tijdloos zonder gêne
maar het vlakke
overheerst zwart wit
in een bestaan met grijs gezicht…
Een eigen lauwerkrans
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 ik wilde bladeren
van de bomen plukken
voor een eigen lauwerkrans
zij vielen als
vanzelf in mijn hand
een godsgeschenk
maar kleurden
in opstandigheid
tegen mijn witte huid
ik had niet
de serene blik
van uitverkoren mensen
mijn armen waren
ongeschikt voor het geven
van genade en geschenken
dacht een profeet te zijn
maar weet…
Spiegel beider zielen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Wij dachten
en wij schreven
verzonnen
samen over liefde
hartstocht met passie die
nooit zou zijn
Toch ben jij hier
Niet aanwezig
in fysieke
zin, maar wel
in de spiegel
beider levens
daar echt geen Muur
te hoog reikt
China, 2001…
De opening
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Voor een erkent zuurstofrijk leven.
Druppelsgewijs door tranen gevierd.…
Kleine details
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 ik heb de gordijnen
open gedaan
het raam haalt
de wereld naar binnen
caleidoscopisch
ontrollen zich
flitsen van het
panoramisch gebeuren
nog kan ik
ze sluiten
maar buiten barst
van emoties en kleuren
kleine details
weven samenhang
tussen de beelden
van het leven vandaag
ik open het raam
verlang naar delen
van lach en een traan…
Je lachte ja
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 ik fluisterde
het is nooit of nu
toen wij onder
de paraplu in het
gutsend regenwater
huiswaarts liepen
je keek me aan
zag je ogen voorzichtig
heen en weer bewegen
gevoel nam ratio
eens goed de maat
in doorslag geven
je lachte ja
suste mijn gefluister
met een kus die het
hele universum sloot
toen ik dieper
in je mooie ogen dook…
Als attractie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
477 je liefde
was stroperig
hongerig
verstrikte ik
in je web
gracieus
kwam je nader
dansend
op draden
zinnend op pret
je zoog
me niet leeg
maar verenigde
slechts genen
zodat leven bleef
als attractie
liet je mij
hangen om
nog meer prooien
te kunnen vangen…
Deze tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 We leven in een tijd van verandering
Nieuwe uitvindingen worden gedaan
Die menigeen versteld doen staan
Men beleeft dit met veel verwondering.
Ook de techniek staat maar niet stil
De vraag is: Waar dient het voor
Wordt iedereen er gelukkiger door
Of maakt het maar weinig verschil?…
Pure dwang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 ik ben het zat
om te zien hoe leven
wordt afgevlakt en ingepakt
door codes van de media
het is geen sturen meer
maar pure dwang
de hoeveelheid apps
en hypes maken mij bang
nog kan ik kiezen
maar dat duurt niet lang
het is een moeten met
sociale uitsluiting als boete
ik wil weer terug
op mijn rug in de wei
tussen hommels en bloemen…
Driftig bewegend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
505 in het windstille weer
hoor je ineens de polsslag
van leven om je heen
komen kleine geluiden
op tal van plaatsen
onverwacht naar buiten
achter de knak
van een simpele tak
schuilt de muis
in bladergestuif
zoekt de merel
driftig bewegend naar buit
ieder vertelt hoe het gaat
in verhalen van klein
naar steeds groter formaat
als…
In maagdelijk betreden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
453 de passen
op strand
ik heb ze geteld
meter voor meter
pas later
kwam dan je hand
verstrooid in
bijna vergeten
we stopten
bekeken de sporen
zo close omdat
niets ons kon storen
blikten vooruit
in maagdelijk betreden
ik in gebed
jij heel tevreden…
Tikje bovennatuurlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 in stille mijmering
is rust mijn maat
stress en haast de onverlaat
wij bouwen luchtkastelen
met een zee van tijd
als fundament
scheppen licht en lucht
in een ongekunsteld spel
tikje bovennatuurlijk dat wel
maar wij zijn
geen schipper naast god
vrijheid is ons enige gebod…
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.268 Gelijk een bloem, zo teder is ons leven;
Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom;
’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom,
Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven
Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven;
Een felle noodstorm geselt vaak de vloed;
De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed,
En doet de sluimerenden…
Intieme vrijheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 jouw ogen spreken mijn taal
in een vreemde wereld
kwamen wij met gebaren nader tot elkaar
je lach bracht de sleutel van liefde
wij openden met de charme van vriendschap
in wederzijds herkennen van komaf
vertrouwdheid was de basis van ons samengaan
als wij spreken maken woorden zichzelf overbodig
in samen weten ligt begrijpen besloten…
Licht speelde langs rafels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 het scheurde
deed niet eens pijn
licht speelde langs rafels
die niet meer gebonden zijn
een opening
naar ongekende verten
die hongerig werd benut
de rest was toch al stuk
het verval
was al van vele jaren
de wind van laat maar gaan
had alles geen goed gedaan
eindelijk kunnen
perspectieven komen
met panoramisch uitzicht
op de mooiste…
Verdwaalde plukjes zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 vonken
in verdwaalde plukjes zon
geen droefheid
maar een doffe pijn
de uren niet meer weten
er slechts fysiek te zijn
ben dwalende in
niemandsland waar geen arm
de hand op steekt in groet
men elkaar gewoon vergeet
zonder enige impuls
is zelfs geduld
een schone maar
helaas verloren zaak
het bestaan
is aan het vergaan
als leven…
Stukjes werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 het was geen luchtkasteel
daarvoor waren wij er
met te veel
in samen
stukjes werkelijkheid vervlechten
begrepen wij elkaar
maakten tastbaar
waarom wij anders
vol emoties zouden vechten
het breken hebben wij
gelukkig achter ons gelaten
gezond verstand verlengt de dagen
waarin wij toch
met onze schamele zaken
af en toe de hemel willen…
Verborgen groei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Gecreëerd door ervaringen, geen onbeschreven blad maar eerder ruw als aarde. Zoekende naar invloeden, niet van nu, maar die ooit waren; verborgen tussen wat is geweest. Positief of negatief maar nooit zonder effect, zichzelf afvragende de uitwerking die het op hem heeft gehad.
Gravend in het verborgen verleden, een zoektocht naar wat ooit was. Het…
Vader Dood en Moeder Leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 Vader Dood fluisterde hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik…
In edelmetaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het was niet altijd
een blok aan mijn been
ik koester doel en bestemming
heb het gezaagd gefreesd
geschuurd en gelakt
tot het echt duurzaam leek
maar het gelach
van kenners en weters
verbrandde het blok als te soft
koos ijzer en smeedde het heet
vormde en draaide in koelend gaan
kon het niet passend beslaan
pas in edelmetaal
heb…
Vader Dood en Moeder Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 Vader Dood fluistert hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en de hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik…
In bewegend poseren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 ik heb
op water geschreven
zag in blauwdruk
de hand van de hemel
rimpelloos tekenden
wolken en zon
volmaakte natuur
in bewegend poseren
met tedere gebaren
wist ik mijn liefde
voor jou te verklaren
zonder de spiegel te klieven
een vlaagje wind
als getuige sloot af
met een speels golfjeshart waarin
geliefden zich naar elkaar buigen…
Dwalen in je lach
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 ik hoorde je stem
vaag de woorden
een wenk om mee te gaan
was de drempel al voorbij
gaf jou mijn vrijheid
in je onvoorwaardelijk volgen
jij ontsloot de wereld
in een nieuw beleven
enkel door jezelf te geven
geen terughoudendheid
met harde en zachte zijden
zonder obstakels te vermijden
mocht voluit genieten
en dwalen in je lach…
Het water langs de IJssel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Ervaar ik zacht en mooi het leven.
Om zo te weten dat sterven mooier is dan weten.
Niets is nieter dan dat gevoel.
Geen angst voor dood, het water neemt mij immers mede.
En ik, ik leef mijn leven met dit doel.…
EEN BEETJE ONGELUKKIG ZIJN MAG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
586 gebied
onze graaicultuur of soms niet
uit de zakken van anderen
ach, de moderne mens moet meanderen
hechting wordt nu een probleem
hun buitenkant toont dat extreem
hoe worden ze gezien en hoe ze zijn
ziek worden van een beetje ongelukkig zijn
alles is dus illusie
platteland leeg zonder volk
zoeken naar het bijzondere
en prestigieuze, leven…
Die leuke griet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 al in de zomer kwam
het eerste geel
nog had je groen genoeg
pas later herfstte jij
in volle zon
toen de deformatie echt begon
standvastig als jij was
kleedde jij je bast
met positieve kleuren
alom verhullend
wat daaronder
op het punt stond te gebeuren
jij bent een duurzaam
monument gebleken
dat ook na je dood is blijven leven…