35387 resultaten.
Zonder behang met thuis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 ik ga mijn gang
in een huis
zonder behang met thuis
in dat niemandsland
geef ik iedereen als
vreemde mijn hand
ontheemden van de
overkant completeren
dit traumatiserende decor
ik kan slechts rusten
in de wereld van hiernaast
die mij dieper raakt
waar warmte en
compassie samenkomen
uit mijn dagelijkse dromen
lijk lichtelijk…
Het nodeloze tegendraads
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 mijn tijd
met feeën en kabouters
is nog niet voorbij
nu pas
rijpen mijn dromen
komen wonderschoon langszij
zang dans en muziek
krijgen eindelijk hun
erudiet in vorm en plaats
het is jou gelukt
mijn wereld vrij te maken
van het nodeloze tegendraads
het zwarte schaap
te laten leven naast de kudde
zonder oeverloos geblaat…
Brekend glas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 ik zag je huilen
in je slaap hoorde vaag
wat brekend glas
maar je wist van niks
ondanks de sporen op
je nog vermoeid gezicht
wel vertelde je wat later
van de scherven en
de pijn die je voelde
jij bent geen prater
maar in je woorden
kon ik het bezeren horen
we zijn naar buiten gegaan
tussen de bloemen zag ik je lach
de spiegels…
Oorlogsdoden, dichten voor...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
964 Dichten voor de oorlogs-doden
voelt zo levendig aan
of ze weer bestaan
niet dood zijn gegaan
Dichten voor de oorlogs-doden
voelt zo verdrietig aan
dat ze niet meer bestaan
noodgedwongen zijn dood gegaan
Dichten voor de oorlogs-doden
voelt de oorlogen herleven
zoveel verschrikkingen begaan
waanzinnigheid ontstaan, verslaan
Dichten…
De laatste keer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 nog zijn wij op jacht
naar geld en macht
denken dat dit streven
het echte leven is
een ideaal
met de lepel ingegoten als
keurig lid van de maatschappij
zo hoor je er gelukkig bij
geordend door simplisme
de leiders nihilisten
als alles gaat vervelen
zijn er altijd brood en spelen
dit is niet wat wij willen
kuddes die steeds gillen…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.329 Mama jij gaf mij het leven
Iets moois wat jij deze aarde hebt gegeven
Jij gaf mij het leven
Jij was de eerste vrouw die mij liefde heeft gegeven
De eerste liefde uit mijn leven
Jij gaf mij te eten, te drinken en heel veel liefde
Het was jij die mij aankleede en schone luiers heeft gegeven
die me troostte als ik huilde
Die me maakte…
Een ritme zonder schikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
466 wij tuurden samen
naar de einder
ik zag nog zon en jij zei
dat het donkeren al begon
het zachte licht
bescheen warm je gezicht
jij rilde even alsof
de kou je al deed beven
wij zijn gaan lopen
ieder in zijn eigen pas
op een ritme waarin handen
zich niet samen wilden schikken
nog overbrugt mijn lach
het niet meer kunnen raken
onafhankelijkheid…
Wat is van waarde?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
660 Zal ik geleefd hebben als ik sterf?
Er is zoveel nog niet gezien,
niet geproefd, niet gelezen
en ook de kern van mijn wezen
heeft nog niet genoeg gestraald.
Zo vaak ben ik verdwaald
in enkel hoge woorden
maar wat er echt toe doet,
een warme ochtendgroet
heb ik toch soms vergeten.…
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 ik heb keien gezien
op de paden die
mijn leven kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door…
Het pad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 nog weet ik de weg
zie aan bomen waar
de zon is opgekomen
heb drijfzand ontweken
heel verleidelijk maar
de gevaren niet vergeten
net als kleine lichtjes
die soms de richting wijzen
gelukkig kon ik ze ontwijken
ik voel mij niet alleen
het hele bos staat om me heen
alleen het pad dat er nog was is weg…
Onderhuidse warmte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 ik tast naar je
raak heel bescheiden
aan jouw zijn
zie licht dat
in het schijnen je
schaduw laat verdwijnen
en onderhuidse
warmte doet gloeien
van verbondenheid
tot strelen
langzaam verandert
naar passionele intimiteit
via roze naar
het donker rood van
alle remmingen ontbloot
de kleuren zijn verschoten
na een heftig samenzijn…
Nog heb jij het mes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 zit de rot
maar je geeft niet op
nog heb jij het mes
waarmee je ongerechtigheden
weg gaat schuiven
lijnen naar jouw zin kan buigen
met een licht palet
heb je het donkeren stilgezet
om de werkelijkheid
weer leefbaar te maken
de strop is van je nek
je kunt nu ademhalen
geld en goed is al vergeven maar
jij bepaalt de vrijheid in je leven…
De kou van stenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
568 hij schuifelt
gaat langs licht
met donkere plekken
tot hij niet verder kan
voelt tegenstand in
zoeken naar een opening
wil door
naar de andere kant
raakt met onzekere hand
ziet ruimte draaien
stapt zonder houvast
in lopen op de tast
de lichte plaatsen
zijn verdwenen hij rilt
voelt de kou van stenen…
Laat foto's spreken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 hij streelt haar hand
in een dicht bij elkaar zijn
maar mist ogen en de lach
die hij wel ziet
maar niet herkent in
zijn vrouw die naast hem zit
er is geen gat in zijn geheugen
alleen de opslag wil niet deugen
van vroeger weet hij alles af
hij laat foto’s spreken
kleurt sfeer en stemming in
van gisteren is hij alles al vergeten…
Verwondering en verbazing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
738 het overkwam mij totaal onverwacht
was nog volop bezig het leven te bewijzen
ineens vielen alle zorgen en eisen van me af
zag wel alle mensen plotseling terugdeinzen
in verwarring voor dat wat ik zelf ooit was
ook omdat ik geen afstand genomen had
kon horen zien en voelen zonder onderscheid
het leek wel op gedachten lezen
was ineens op…
Aards besef
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 Geur van verrotting
als stille getuige van
het leven dat
zo sprankelend begon.
Het intens besef
van eindige aardsheid
rilt huiverend
langs levenslust.
De tijdelijke bevriezing
verdwijnt in het besef
van eenvoudig geluk,
leven te ademen.…
Joël spoort niet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
487 Hij vindt het leven naar,
en Aziaten zijn geel.
De reiger staat in de tuin,
en de man tekent een mooie bloem.
Hij schoor z'n haar tot in de kruin.
En de kip zegt BOEM!
Dat is het leven van Joël.
Hij spoort niet.
Zeg nu maar vaarwel,
want hij wil rauwe friet.…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…
Dat ik op je wacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
634 Leven dat zal blijven stromen
Nadat de zon over jouw bestaan
Is ondergegaan -
Ons afscheid hard
En onverbiddelijk,
En toch vertrouwen we
Op het licht dat altijd
Terugkeert, ook na
De langste nacht -
Weet dan, dat ik
Zoals altijd op je wacht…
Niks komt vanzelf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
571 van niets in dit leven
Je moet er voor gaan tijd en er moeite in steken
Niks komt vanzelf in het leven…
Alles heeft een reden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 een rede
Om ons een les in het leven te geven
Goede dingen en slechte dingen op ons pad door het lot gegeven
Om ons te vormen in het leven
Vrienden die we uit het oog verliezen
Na jaren weer onverwachts ons pad verkiezen
Niks gebeurt zonder reden
Het is de les des levens
Door het lot aan ons gegeven
Alles heeft een reden
In het leven…
Superheld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.554 had gekregen
Was het superman of spiderman nee bij mij was het was mijn moeder mijn
Enige echte superheld
Jong en onwetend
beseffen we niet wat een superheld betekent
Al is geen enkele ouder perfect wees dankbaar voor je leven en hebt respect…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Een nieuwe dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
875 Ik kijk naar buiten door het raam
De zon is weer opgegaan
Een nieuwe dag is aangebroken
Een nieuw leven, een nieuwe kans
Gisteren is nu het verleden
De fouten van gisteren zijn al verdwenen
Een nieuwe dag, een nieuw leven
Vandaag doen we alles beter
Zo zullen we altijd blijven streven
Een les in het leven het kan slechter maar ook beter…
In niemandsland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
592 nog nooit
ben ik beland
in niemandsland
de aarde is vergeven
van heersers over leven
de grond al eeuwen verdeeld
er is geen ding
dat zonder eigenaar is
gemeenschappelijk bezit een fictie
wij leven in archaïsche structuren van
grenzen en consumptiemaatschappij
mondialer denken komt sporadisch dichterbij
het is de overlevering
van…
Een strijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 Het leven is een strijd
Een gevecht tot het eind
We vechten voor het leven niks wordt voor niks gegeven
We vechten voor de mensen waar we van houden
We moeten vechten om ons gezin te onderhouden
We vechten voor het leven wat ons is gegeven
Het is een strijd die ieder van ons leidt
We moeten vechten…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen
mijn empathie verdween
in een wrijvingsloos contact
toch laten hand en huid hun cellen
los in het tasten naar wat leven…
Regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 Regen jij hebt mij goed gehad
Ik ben helemaal zeik en zeik nat
Mijn jas mijn broek mijn sokken en zelfs mijn ondergoed
Ik ben doorweekt van top tot teen
Als je het doet dan doe je het goed
Maar jij doet het niet zonder reden
Jij moet de plantjes en de bomen water geven
Zonder regen hebben wij geen leven
Dus bij deze zal ik het jou vergeven…
Gepeins en overleg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 klok
maar wat moest
werd ad hoc opgehoest
nu korten uren hun minuten
met gepeins en overleg
de tienden van seconden
zijn al verder van mijn bed
het razendsnelle kaatsen
over een reclamestunt
is vervangen door de koffie
met een chocoladepunt
bestaan lijkt zijn
hectiek en snelheid kwijt
of nemen wij nu eindelijk
voor het echte leven…
Ogen strakken strenge vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 je stem is dun
en glad als ijs
geeft geen enkele emotie prijs
ogen strakken
strenge vorst in het
donkerblauw van koude luchten
toch breek jij
als ik smelt en
eindelijk mijn lente toon
jij schotst wat scheef
in kruiend ijs
ontdooit dan tot een warme droom…