22310 resultaten.
wat ben ik waard?
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.456 Is er iemand die mij vast houdt
Wanneer het leven me benauwd?
Hoeveel mensen hier op aard
Vinden mij nog iets waard?
Ik ben van alles, behalve goed
Na 14 jaar....verlies ik de moed
Om te geloven in mezelf
Alleen mijn dochter van elf
Zij vindt mij wel aardig
Voor één mens ben ik waardig
Is dat genoeg, om te willen leven...
en te moe ben…
Als, bij moe-tanend avond-lichten
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.043 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten, en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gij hebt zachte woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.
En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde…
Brandwonden
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
3.491 Het vuur
Laat zich niet doven
Is verterend
En doet pijn
Een pijn die blijft
Brandwonden
Moeilijk te genezen
Littekens, onzichtbaar
Diep van binnen
De nachten
Gaan voorbij
En ik,.....
Ik ben niet meer
Wie ik eigenlijk had willen zijn
Mag ik opnieuw beginnen?!…
De bruid zegt:
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.738 Hoe wordt mijn lippe week
van honig-smaak?
- 't Is of 'k met tanden-reek
uw tanden raak...
Hoe zijn uw ogen klaar
van vreemde schijn!
'k Zie er me lévens-waar
spieglend in zijn...
'k Hou mijne leden, als
ware ik beschaamd...
- Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die dóor me gaat?
Hoe toch uw strak…
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen
poëzie
2.7 met 19 stemmen
2.497 Aan vier Engelsche makkers,
(Mickel, Clement, Sidney en Paul.)
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen;
Hier welt het water helder, 't veld staat blauw
Van vlas, de hoge hop rankt langs zijn touw,
De wilde wingerd houdt elk huis omwonden.
En elke dag zet in één zaalge brand
De hemel…
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 Zou'n wij geen glaaske mogen drinken?
zou'n wij daarom een zat-lap zijn?
- De droesmen van de driften stinken
nog meer dan moer van zieke wijn.
Zou'n wij geen meiske mogen kussen?
Zou'n wij daarom een vuil-baard zijn?
- Maar wèlke boezem wordt het kussen
voor deze lang-verzopen pijn?...
Als koningen kwamen we uit de Oosten
en hadden…
Mahler 10, NY en flarden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
741 New York
Buigend uit ramen
zien wij groeperen een stoet
tot begrafenis
een trom slaat
Het hoge hotel
de beregende straten:
een floers om mijn ziel
een trom slaat
De dood componeert
in volledige stilte
een cynische dans
een trom slaat
Ach, Almschi mijn lief,
de nachtvlinder en de lamp:
versta en begrijp.
een trom slaat…
Lieve Sint,
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
3.119 Onze schoorsteen is verstopt.
‘k Had het eerst niet in de gaten
maar vanmorgen bij ’t ontwaken
was mijn schoen niet volgestopt.
Ik heb overal gezocht,
maar heb nergens wat gevonden,
overal waar schoenen stonden.
’t Leek wel een ontdekkingstocht.
‘k Snap niet wie er lol aan heeft
onze schoorsteen te verbergen.
‘t Zal heel wat van Pietje…
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Jij, onverwachte Dood, weet jij het nog,
van Elcerlijck en van zijn pelgrimstocht?
Weer spinnen Nornen winter in de lucht
En duiken eksters steil een curve omlaag
De weg in waar zij vallen uit hun vlucht.
Zeg, ongenode gast, leen mij je oor:
vanuit het water en de woestenij
bereiden vogeltroepen trektocht voor,
vliegen met van dood geladen…
Onvermogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
778 Waarom niet hier een hobo?
Hij wist het niet meer had
de hele score nu voorzien van
golven die wegspoelden,
potloodstrepen die maatstrepen
wegvraten.
Hij wist niet meer dan
dat god hem ongenadig was
Er klonken in Maiernigg
andere vogels er waren andere open
ramen en deuren hij werd zelf
groter dan zijn vest,
zijn pantalon zelfs
rende…
Espinel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
846 Het was niet voldoende:
hij droomde meer
dan dit droge land
meer dan een herberg
van verbijsterende witheid
in Rhonda droomde meer
dan een klank die niet
de vlag uitwaaierde
terwijl de rokken zwaaiden
en de abanico geheimen zei:
me has conquistado,
nos están mirando
et cetera.
Het was niet voldoende:
hij droomde meer dan
deze oude…
Smelt ik mee...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
688 Terwijl ik loop door zompig gras,
witte vlokken zich hechten aan mijn jas,
bomen mij bladerloos bekijken,
wind méér doet dan haren strijken,
wangen kleuren met een rode gloed
merk ik hoeveel goed dit doet.
Geest geeft zich over aan natuur,
absorbeert uur na uur
de schoonheid en de kracht,
voelt de immens grotere macht
terwijl de vlokken op…
Toen en nu James Taylor
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
738 Videoud
Ze zei spontaan verliefd
James Taylor is een stuk,
ik schrijf een brief
Ik zei: ach kom
kijk op zijn klok:
te ver vooruit voor jou,
het is een video
van jaren her
Toen viel er als sneeuw
heel veel stilte
als jaren
voor haar
Ik kon het niet helpen
DVD
Ze zegt het niet,
ze denkt het, ja:
die jeans die heupwieg,…
Karikatuur van geluk...
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.558 Bij het ontwaken van de dag
ontwaken ook bewuste gedachten
die tijdens slaap hun kans
af hebben lopen wachten
Zodat de werkelijkheid
meteen de ogen spert,
adem stokt in de keel
Het is teveel...
teveel dat doordringt tot
diep in het hart,
hoofd weer laat malen,
emoties gaat vertalen
in stromend tranendal
Pak ik mezelf vast
op het randje…
Zweep
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
894 Het bolle ponypaardje bokt
voordat het schokkend verder sjokt
over het grasomzoomde zand.
Door zweep en leidsel aangespoord
sjokt het stofopstuivend voort
maar verlangt zo naar de kant
waar dat malse groene gras,
links en rechts op halve pas,
wacht op slaag van kies en tand.…
WOLLEBOLLE NACHT
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.312 Sneeuw die niet wil komen
't is alsof 't geen feest mag zijn
toch zag ik twee witte poezen
in hun wollebolle pracht
't leken echte siamezen
witter kon niet
zachter mocht niet
wie de poezen wil genezen
van hun wollebolle pijn
kan de wolken overlezen
ergens heb ik nog een bezem
ja... misschien valt sneeuw
vannacht...…
de rivier
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
727 Je hebt het leven
Je bent een druppel
een druppel in een grote rivier
je gaat mee in de stroom
soms gaat het leven wat langzamer
dan weer wat sneller
dan gebeurt er iets
wat je leven totaal verandert
zoals een steen in de rivier
die de route van jouw druppel
een onverwachte wending geeft
maar uiteindelijk
komt iedereen terecht op dezelfde…
Prediker
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
797 Een oude wijsheid
van een oude koning
(die alles had gezien, zei hij):
Er is een tijd van
liefhebben, haten
opbouwen & afbreken
enz. (we vatten samen)
Hij zal wel niet bedoeld hebben:
van 3 tot 4 en van 4 tot 5
Een oude wijsheid
van een wijze oude:
Er is een bestemde tijd,
op geen klok te zien
maar aan de eeuwigheid
af te lezen…
De bever
gedicht
3.0 met 65 stemmen
19.890 Waar land
geleidelijk in water overgaat
en je in zompige poelen
het ontstaan van leven waant
waar tussen de groen- en grijstinten
van het wilgenhout
de modder glinstert
als de avond valt
kun je onverwacht
een rimpeling in het water zien en
mits onbeweeglijk,
een dier aanschouwen
die in alles rust uitstraalt.…
Ik zal u niet beminnen
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.579 Ik zal u niet beminnen,
Gij, die in vreê gewaad
Voorbij mijn torve zinnen
Langs-heen mijn leven gaat.
Ik zie uw rústige ogen,
En 'k weet hoe goéd ge zijt:
úw tederheid, gebogen
Over mijn eenzaamheid.
En 'k heb u niets verborgen
Van blijheid, drift en leed,
En hoe uw plegend zorgen
Me in stilte wenen deed.
Maar - 'k zal u niet beminnen…
Zilverreiger.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
660 Je was toch de Koningin
van mijn veerkracht?
En nu
mijn mooie witte vogel
drijf je
aan de oever van het leven
plat op je rug
waar die verdomde
kankerkraai je pikt
op zoek naar zijn Duivelsei.
Straks zal je
na mijn afscheid
voor altijd blijven
zweven
in deeltjes uitgestrooid
waar alle meeuwen
je naam
nog kennen.
Kippenvel met…
De dameskapper II
gedicht
3.1 met 27 stemmen
23.909 De watergolfslag van ambities
liet hem niet onberoerd
In de weekenden reisde hij
met modellen door het land
Nog geen veertig kilo woog hij,
altijd met vrouwen bezig
Verzilverd, gediplomeerd, gefotografeerd
keerde hij terug en liet dit andere
gewicht inlijsten
Uit al deze lijsten, verkreukeld & vernietigd,
herken ik nog altijd mijn…
Sprong
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
949 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
Gustav Mahler, symfonie nr.1
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 Hij aan zijn schrijftafel dacht:
laat ik nu nog even dan dit
in stilte laat ik dan en dan
laat ik dan glinsterend beginnen:
Ging heut’ morgen übers feld
Ja, zo moet het zijn.
Maar hij moest droevig verdergaan:
het zwakke hart, dat nog niet wist,
wel opmerkte de tuingeluiden in mineur:
Bruder Martin, schläfst du noch?
Hörst du nicht die Glocke…
Kortaf
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.903 Jij zei: daar liggen ze,
ik was ze niet.
Er werd getandenpoetst
in haatpositie van ellebogen
die weerhaakten.
Ik zei: koffie
Jij zei: is klaar dankjewel
En zo ging de dag voorbij
in de grootste
eenvoud van woorden.…
EEN VRUCHT DIE VALT
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.706 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 De zon komt op
achter de horizon
en schenkt hem
haar rosse gloed.
Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim…
Zeker
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
811 Langs een lege hemel
ontschiet mij vaak iets
dat weten heet of God
het scheert, het weifelt
langs een blinde vlek.
Staar
je niet blind
zeggen mijn ogen…
Wonderlijke Wonderhoorn, Mahler 2
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
901 …van klagen horen
allerzielen opstanding,
middernacht,
…waar wij tenslotte gaan
heen gaan,
heengaan.
…uit het raam zien
waar mensen dansen in een zaal:
geen gehoor, geen muziek maar
Urlicht,
mijn God
en dan beseffen dat
het grootste is
het kleinste licht:
lux lucet in tenebris,
de liefste voorlopig,
die vrouw,
mijn god…
NIET WAAR?
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.280 Niet waar? Een snede vlees op deze snede brood,
en, dankend nóg, een stille sluier om de zorgen...
De ruste naêrt. Gelijk een aarzelende morgen
wacht ons de slaap, bijna nog schoner dan de dood...
't En is niet veel wat ons van vroeger hopen rest;
maar draagt ge niet het kind van onze zaligheden,
o vrouwe? En hoe ge om onzentwille hebt geleden…