8109 resultaten.
LEEDVERMAAK
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
765 Op een plaatje zag ik twee honden
en die twee hondjes ja die deden hèt
Eenvoudig terwijl ze buiten stonden,
hield die ene hond, die andere bezet
Onder ‘t plaatje prijkte er een naam
van hoe dat prentje kennelijk heette
Deze naam, waarvoor ik mij schaam
en dewelke ik ook nooit zal vergeten
Leedvermaak, zo werd het genoemd
Een titel welke…
Holten - Vorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Ik verlaat
het hart van Holten
om het mijne te volgen
Ik sla rechtsaf
mijn volle week
valt tussen de bomen
Een warm welkom
van fluitende vogels
en loeiende koeien
Tussen de beuken
zie ik de sterren
op het water
Ik adem de lente
voel tranen stromen
mijn hart dat me zegt
Ik ben weer thuis…
In het bos
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
679 in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn huis van houten planken
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschuttend lijf
en de stenen pannen gevormd
het geheel is aan inzichten
van seizoenen te danken
midden in een verlatenheid,
van mystieke aard,
waar enkel natuur zorgt
voor ongedwongen klanken…
Ommen - Holten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 Rijdend over het asfalt
Overzie ik mijn leven
En hoor ik zacht
Het bos dat me roept
Ontvangst met open armen
Wanneer ik het tapijt betreed
Nog nooit zoveel kleuren groen
De Flexa kleurenwaaier
Ik snuif de energie
Ik proef haar aroma
Kijk het moois naar binnen
En voel de kracht
Na iedere bocht een verrassing
Een saluut van geknotte…
't Roze verdriet
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
465 't regent
't regent roze
't regent roze verdriet
voor nu uitgebloeid
doch hun schoonheid
vergeten we niet…
Tengere steel
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
839 Bloesem roze zo zacht
verfijnd bijna fluweel
Prachtig en kwetsbaar
aan hun tengere steel
Het gras niet meer groen
maar een mix van kleuren
Vol blaadjes en bloemen
vergeven van zoette geuren
Betoverd is de natuur
de zon is mijn vriendin
Haar stralen heb ik lief
vanaf het allereerste begin…
Tussen al dat frisse groen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
621 alles bloeit uitbundig
van wilde klaproos tot fluitekruid
en die hondsdraf met blauwpaarse bloemen
het is onkruid, ik weet het
misschien juist daarom zo fascinerend
je kijkt je ogen uit, zo mooi
de natuur in mei is oogstrelend
zelfs bij regenachtig weer
o God, hoe schoon, hoe mooi
het 'onkruid' bloeit weer weelderig
tussen al dat frisse…
Vers groen gras
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 prikkelende ogen
van vers groen gras
in februari hooikoorts
weet nog hoe het zonder was
genietend van bloemen
bloesems in de wei
nu almaar een loopneus
is de pret snel voorbij
steeds maar weer niezen
wanneer houdt het op
het hebben van hooikoorts
wat een vreselijke strop…
Fier
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 te midden van een berg dode woorden
groeit er ééntje naar de hemel
fragiel doch teder ontstijgt zij
Moeder Aarde
wiegend in de armen van de wind
voorzichtig ontluikende kleuren
gevoed door zonlicht
draagt ze haar naam vol trots…
Magnifiekjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 takkenbossen
rust het jonge vogeltje
vleugelstrekkend vrij
een aardhommel zoemt
verstopt zich in een bloemkelk
zuigt de godendrank
het hemellicht reikt
zich vredig in stralen uit
door een wolkenbank
windzuchtjes waaien
rijpe zaaddoosbolletjes
over de akker
vlierbloemen bloeien
wuiven als parapluutjes
de zomer wakker
de natuur…
Gisteren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Zonnig uit hun schulp gekropen
zijn zij de waterkant opgelopen
gezamenlijk tooien met vier op 'n rij
als pa dan snatert kijken ze allemaal naar mij
er dreigt gevaar van mens of dier
niet van mij ik vertrek geen spier
begeleidt hij ze vroeg of later
in allerijl weer naar het water…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
Voor heel even
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
504 vlinder oh vlinder
laat me je toch vangen
vele uren heb ik je geschaduwd
vol verlangen
naar het schone naar het fijne
uren liggend in het gras
wilde voor heel even
dat jij de mijne was
vlinder oh vlinder
vlij nou even zachtjes neer
om je heel erg goed te bekijken
en verlaat me weer…
Evenwichtskunstenaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
492 jij tekent de vrijheid
balancerend op
grote hoogte
het kat en muisspel
boven in de lucht
intrigeert
met grote snelheid
scheer je langs
zij aan zij
totdat ik je plots
verwelkomen mag
onder het dak
waar jij jouw jongen voedt…
Als van fluweel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 als
van
fluweel
aanschouw ik
je rondingen die
zorgvuldig in elkaar
gedraaid samenkomen
tot het hart van jouw schoonheid…
Schemer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
537 Eenzaam en gedwee sta jij daar in de schemer.
In de hoedanigheid heel tevree.
In 't schijnsel van de maan die 't korenveld belicht,
is 't goudkleurig fluwele veld 'n mooi gezicht.
Het vredige landschap zo rein
is in 't heden sereen en fijn.
Hoe alleen in 't graan of veen,
hoe sereen de maan verscheen.…
Zonsopgang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Zachte vredige warme stralen
overkoepelen land en zee.
Neer schijnend en verwarmd
steevast gestaag en soms gedwee.
Onderhevig aan talrijke kleuren,
permanent of 'n enkele keer.
Gelijk de wisselvalligheid van 'n schepsel
als je 't vergelijkt met z'n eigen sfeer.
Nochtans zonder ons te verlaten,
gaande z'n eigen weg verlegen of ongeremd.…
Wandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 coniferen geuren diep donker
wat een rijke zomeravond aanduidt
rode zon omarmt de tijdgeest
tijdens de wandeling kussen
voeten het in het verschiet
liggende wat leidt tot morgen
die door de dagvorstin verwelkomd
wordt met haar mooiste glimlach
zachtjes krult het gras groen…
Vertrouwd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 groene weg klimt omhoog
alsof hij er iets tegen in
had kunnen brengen
toch is er een duidelijke
grens tot waar het
treden mag
gestaag leunt de zijtak
vertrouwd op de zwaartekracht
kussen bladeren bijna de grond…
Gegroet
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
522 jij kuste mij vanmorgen
daar jouw zilveren omlijning
niet ontbrak
onmiskenbaar
genoot ik van de tederheid
zoals jij was
voelt de leegte dieper
doch hou ik me vast
aan jouw ochtendgroet…
Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
452 Slenterend
Door de tuin
Van de schilder
Zie ik zilveren wolken
Op zijn palet
Hier besef ik
Dat mijn pen
Het nooit zal winnen
Van de herfst
Op zijn doek
In de stilte
Van dit dal
Slaat de kou
In mijn pen
Voel ik me niet verslagen
Want deze pracht
Is van hem…
Als gift
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
560 de laurieren kraakten als gift
terwijl je niets vroeg in de vroege ochtend
uit al wat je omringt
hier, daar en ginds
de laurieren ontbladeren niet
houden de eer omhoog in de boomgaard
waarop je oog bleef staren
met nieuwe luister…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 HET BOLLEND VLAK
Langs de horizontale lijn
het bollend vlak
de
verticale gedachte
gestrekte waarneming
eindeloze rijen
stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan…
grijsgrauwe herfstsfeer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 de nacht vlucht weg
voor het oog van de dag
een dikke mist
pakt het dorp mysterieus in
de verstrooiing gaat
op en neer
die je dus niet kan pakken
voor je gezichtsveld
(je weet niet hoe)
morgen is er weer een dag
om naar te kijken
misschien zie je dan wel
prachtige weidse vergezichten
onder blauwe luchten…
Een zweem van
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 Zon omhelst de morgen
een zweem van verdriet
laat de nachtvorst achter
verloren bladeren glinsteren
trotseren hun ware schoonheid
er wordt een aria gezongen
elders blaft een hond
uitgestrekte landerijen ontvangen
deze morgen met open armen…
Herfstgezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 de geur van pas gemaaid gras
en vers gevallen eikels
strelen het herfstgezicht
zachte zon klimt langzaam omhoog
langs gekleurde bladeren
die rijkelijk dansen op de wind…
Avondrood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
492 Nu avondrood jouw zonden kust
wiegen bomen almaar later
daar de wind in stilte rust
streelt het maanlicht
zacht het water
balancerend hoog daarboven
zijn dromen in de maak
waarin kinderen nog geloven…
Herriemakers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Herriemakers op het dak
Nee geen Sint & Piet
noch meneertje Krentenkak
schreeuwen zij, van grote hoogte, naar benee
onverstaanbaar is de boodschap
wil je vliegen, ga je mee
mensen rijden fietsend door
hebben geen oog voor natuurschoon
ook al gillen de twee luid in koor…
Golven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 Golven vol verlangen
rollen prijkend in 't zicht
de door wolken bedekte waarheid
hangt roerloos in dit licht
balancerende zilvermeeuw
danst lieflijk in de wind
in het zand kleurt 'n emmer rood
vergeten door het onbezonnen kind…
Verstorven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 verstorven vlinders
kussen niet langer
het schrale zonlicht
oostenwind schuurt
kleineert de o zo vrolijke
die vooruit huppelt
bloemkristallen
versieren ramen
waar warmte nog
geen vat op kreeg…