Hartenkreten over liefde

ben ik vergeten hoe dagen vergaan, in de avondrood spiegeling tranen ontstaan waarin ik de wens dat nachten bekoren mooier dan dromen sluit in mijn hart omhels ik verlangen het ochtendgloren waar zonlicht rakend sluiers breekt door tranende ogen die even gesloten nooit meer vergeten hoe dagen vergaan…

Ik zie jullie nog lopen, je fluisterde wat in zijn oor, 't was zo'n liefdevolle aanblik, 'k ging er haast aan onderdoor. Ík wilde in zijn plaats staan, en zo liefdevol naar je kijken, en m'n dagen met jou vullen, m'n nachten met jou verrijken. Ík wilde met jou praten, je handen voelen op m'n huid, maar als ik maar even bij je ben…

soms hunker ik naar jouw stilte een stilte voor de storm waarin gevochten wordt, alsof heftig vrijen anders is dan een schuimende zee die in bruisende woede haar vuil op het strand achterlaat dan gaan we wandelen langs het water rapen we schelpen en brokken hout we lachen en rennen onstuimige liefde laat het toch stormen lief en stout…

lied van de wind ontroer hun zwijgen want stilte huilt de eenzaamheid waar zeeën van wit als bloementroost het rijk der schimmen even verblijden zal het zonlicht ten dans de kilte verdrijven ons hart zingt een lied het lied van de wind…

Jij, jij bent mijn merk en ik zweer bij jou Jij, jij bent mijn merk en ik koop alles van jou Ik wil alleen met jou gezien worden op straat Ik wil lopen met jou omdat jij me zo goed staat Ik wil jouw trui om mij dus lief, omhels me nu Ik wil je geur op mij dus lief, kus me nu…

Als ik de zon zag dacht ik aan jou Want als jij bij me was verdween alle kou Dat warme gevoel in mijn hart verdwijnt steeds meer en meer Dat dit zou gebeuren had ik niet gedacht je hield van me, nu niet meer De pijn is onbeschrijflijk hoe kon je dit nou doen Ik heb het wel gezien je gaf een ander een zoen De tijd die wij besteedden…

daar is ze in het verschiet en ze is alles wat je ziet veel te lang heb je aan de poort gestaan veel te lang ben je vreemd gegaan en dan is er niets dan die tollende irissen die me naar peilloze diepten doen vissen een duiker die naar adem snakt een oester die de zee inhapt een woordeloze aandrang en tijdeloos in de tang na haar is er…

Zo dierbaar maar ongrijpbaar Ben jij mijn lieve schat Een schaduw in mijn hart Heb je zo lief gehad Zoveel tederheid gevoeld Ik kon alleen nog zweven Nu diep gevallen gebroken Treurnis siert mijn leven Mijn vlinders zijn verdwaasd Fladderen wezenloos in het rond En herinneren me telkens weer Aan de liefde die ons eens bond Ik voel…

Tussen tranen uit het verleden en het verlangen in een nieuwe liefde leven de warme herinneringen die ik heb aan jou Samen met heimwee naar je innemende glimlach en innige omhelzingen vergezeld door het gefluister van liefdevolle woorden Verdringen ze de eenzaamheid die langzaam onder de kracht van tijd dreigt kapot te maken het…

Je ogen zacht gesloten Je haren door elkaar Je neusvleugels trillen een beetje En je ademhaling klinkt zwaar Ik concentreer me op je mond Je lippen vormen een spleetje Je adem is warm en vochtig En kietelt me een beetje Je gedachten kan ik niet vangen Net zomin als je dromen Je bent dichtbij, en toch ver weg Ik kan nu niet bij je komen…

Regen tikt verlaagt de bloeddruk Vier ogen gulzig en nieuwsgierig Je bent nooit ver van waar ik lig En snaait de dekens met een ruk Regen tikt met monotoon plezier Ik kan dit nauwelijks geloven Geluk vecht duister komt nu boven Wij hebben het best prettig hier…

weemoed knaagt in kansen gemist omhels het verlangen, de tederheid door strelende woorden recht uit het hart fluistert de stilte, genegenheid verbergt jouw verdriet de schreeuw van tranen hernieuw de toekomst, vergeten dagen…

Diep in mijn hart verborgen…… Zorgzaam voor eeuwig bewaard Ben jij gestrand mijn allerliefste Een plek welke nimmer verjaard Ik koester alle mooie momenten Die ik ooit met jou heb gekend …… De waarde ervan is onschatbaar Nu jij niet meer bij me bent….. Missen doe ik je nog dag in dag uit Ik kan je gewoon niet vergeten Het voelt zo pijnlijk…

Ik zie een beeld In de spiegels van mijn gedachten Dat net als licht wordt weerkaatst Het is een echo in mijn hoofd Die mijn gedachte steeds verlicht Ik zie haar in mijn gedachten En haar beeld in dit gedicht...…

je riep me 'n blik van herkenning je riep me wacht; en luister naar m'n muziekakkoorden alleen zo kan ik m'n gevoelens verwoorden... je bleef me roepen spon zo die draad; m'n lief, 't was de moeite waard…

O lieverd...... hoe bereik ik jou..... je sluit je af..... dat voel ik..... ik durf niet te vragen waarom..... ben bang dat je boos wordt.... en je nog meer afsluit voor mij..... lieverd ik wil er voor je zijn..... wil je me vertrouwen..... echt het kan..... wees niet bang..... ik doe je geen pijn..... laat jezelf maar zien..... wees nou…

Liefde een keer te beleven Als een gevoel dat alles omringt Liefde een keer voelen Als jij bij me binnendringt Liefde als een broze bloem Die zich opent in het licht Liefde als een lieve lach Op een oud rimpelig gezicht Dat is waar ik van droom Gewoon worden bemind…

jouw liefde is voor eeuwig gegeven aan mij ik zie je vragende ogen nog nooit hebben die mij bedrogen we lopen de stilte voorbij we laten alles verleden worden ons warmen door de gloed van de ondergaande zon denkend aan hoe het begon lopen wij verder de regenboog tegemoet mijn hand in de jouwe de kleuren verblinden we durven het aan…

Jij wierp licht op mijn wezen, veranderde mijn gedachten, bracht hoop in mijn hart. Liefde kwam, zag in mij een gewillig slachtoffer en liet me niet meer los. Nu moet ik leven in een droom van onbeantwoorde liefde, in een nachtmerrie van verlangen naar jou!…

Ik heb je naam met mijn tranen gewist Jouw beeld met zorg diep verborgen Mijn gedachten aan jou even stopgezet De nacht is stil maar heb angst voor morgen Ik weet dat jij dan weer bij me terugkomt Op mijn netvlies verschijn jij telkens weer Mijn hart is nog steeds voor jou gereserveerd Een plek zo zeldzaam en onbeschrijfelijk teer Mijn dagen…

dans elke nacht in jouw toekomstdromen de tango naar morgen het ochtendballet gracieus in het heden door stijlvol begrip wentel jouw leven een pirouette waar de wolk der zuchten jouw lied bespeelt dans in die dromen het leven met mij…

Door je diepste wens te verwoorden, je weet waarover ik het heb, heb je jezelf verankerd in het diepst van mijn hart. Maar wat er ook gebeuren gaat, het zal bij die wens blijven. Daarom koesteren we het gevoel als ware het ons eigen kind....…

Ik zal afdalen en me overgeven Aan het gevoel dat je me geeft Zonder nog te verzetten Leg ik me neer Ik ben verliefd Zeg ik, tegen me zelf en ik zink In een zee van onzekerheid Verdergaan zonder toegift kan niet meer De golven zijn te hoog Ik verontschuldig mezelf tegen mijn ziel Voor het gevecht dat ik heb geleverd Voel me euforisch…

Ergens tussen hoop en vrees Ondergedompeld in diepe pijn Hoor ik de echo van je stem Het geluid waar ik wil zijn Als ik mijn ogen sluit zie ik jou Mijn liefste mijn verlangen Onbeschrijfelijk is het gemis Tranen beroeren mijn wangen Waar jij leeft zijn mijn gedachten Diep verweven in mijn hart en ziel Jij vult mijn dagen onbewust Vanaf…

wij keken wij lachten wij dronken wij huilden (als onze glazen) wij liepen wij zweefden wij praatten wij zwegen (als de dood voor onzinnen) wij fietsten wij vielen wij aten wij zaten en daar zat ik dan.…

Tijdloos dwalen we in warmte oprecht in leugens versplintert het geheel tot deeltjes. Verdraagzaam praten wij over al wat ons niet zint en daarmee winnen wij aan liefde. Absurd zijn gedachten van tolerante mensen om ons heen waar wij samensmelten.…

Toen ik je zag, wist ik meteen: Ik kan nooit meer om je heen. Samen met jou moet ik leven, hoe of waar is om het even. Jouw armen om me heen, dat is waar ik naar verlang. En toch, diep van binnen, toch ben ik bang. Bang voor afwijzing, bang voor teleurstelling. Daarom waag ik het er niet op. En dit is de grootste strop: Ik heb een…

Mijn liefde is vervlogen en zachtjes uitgesust Geen hand meer op de ogen Geen mond die mij nog kust Geen lachje uit de verte Geen hand meer in mijn haar Niet meer zitten soezen en kijken naar elkaar Er vallen nu geen woorden Er is geen ergernis Maar ik weet nu uit ervaring Hoe eenzaam éénzaam is…

Altijd zal ik van je houden. Ik wil je nooit, nee nooit meer kwijt. Want wat er tussen ons gegroeid is, dat trotseert de eeuwigheid.…

Druppeltjes regen op je gezicht, de glimlach in je ogen het klinkt als een gedicht ik wil ze nimmer drogen. Druppeltjes regen, een heleboel kom bij me, kom toch hier jij bent mijn levensdoel ze worden mijn rivier. Druppeltjes regen, laat ze niet gaan druppeltjes regen van geluk ga nooit bij ze vandaan en maak ze nimmer stuk.…