8109 resultaten.
Bomen, Oostvaardersplassen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Wild vrat aan basten, aan hun huid,
niet langer vol te houden was het voor de bomen.
In wind hoord’ ‘k hun krakende geluid.
Ik zag er eentje knielen,
ja zelfs bomen, als nederige zielen.
Ze braken in de storm tot stompen met relief, waar,
uitvergroot,
de splinters, flinters hout ruig berglandschap verwerden
met steile diepten en geheimen.…
Kriebels in het hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
546 trompettengele bloemen
omringen de wortels
van uitlopende kruinen
voorjaarsklokjes tonen
een bodem van klanken
het eerste lentelied
kriebels in het hart
voeten maken huppelpasjes
gelijk de lammetjes
zo klein nabij de ooien
de tedere beschermelingen
voor de nog zo frisse wind
een fris groen takje
heeft zich verknocht
aan een oude…
Web
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Het wonder van webben,
wirwar van draden
van druppels
van werk en van weven
in bos op de paden,
in de tuin,
in je leven,
behoedzaam gesponnen
de parels gewonnen,
in de morgen, een uurtje,
onvermoeibaar,
de spin en haar rag,
zo fijn en zo teer,
trilt in de wind
wiegt heen en weer,
de dag die begint
met een lach
dank dat dit mag
en ‘…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Schaduwen van kleine blaad’ren
spelen op straat.
Ze sieren, kleuren de stenen,
vullen het vlakke met diepte.
Vrij fladdert
een vlinder erdoor.
Het riet, dat groeit en dat groeit,
wuift wild en het ruist
tussen vogelgetjilp en gefluit.
De wind waait door
m’n haar.
‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat…
De kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 omarmt mij
hoe lieflijk ook
rillend tot op 't bot
beroert zij mij
jaagt ze me aan
tot dingen
waar ik mezelf
voorheen niet toe
in staat achtte…
Feilloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 ik vang de wind in jouw zeilen
en klim naar boven om
van daar af de wolken te bespelen
van mijlen ver en dan weer dichter
zie ik jou vieren, en overstag
de natuur naar jouw hand zetten
trots kleurt de avond geel…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Wanneer ik de boulevard bereik,
de woelige zee zie,
word ik eindelijk rustig.
Als strandtenten met kreten van eten
achter me,
‘k alleen met de vogels ben,
voel ik me thuis.
Kanten randjes van schuim,
sieren de kust,
zeewier, schelpen, flesjes en blikjes
een armzalige ketting.
Grijs-groen wapperen duinen,
welvend als borsten,…
Spel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Het zand en de wind wilden wat,
wilden spelen met ‘t water,
de zee spelen met ‘t strand
haar herinnering golvend verinneren,
alles wilde het doen met elkaar:
de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel,
de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen,
de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje,
de steentjes kiezelden keutels,
’t geweken…
Kastanjeverlangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 ik lik een hangende
druppel weg onderaan
een jong kastanjeblad
trots op zijn vijf vingers
toont hij mij de bloeiende
kaarsen zwaar geurend
overhangend van
sijpelend hemelwater
een natte hommel
doet zoemend zijn werk
ik lik mijn lippen
probeer de geur te vangen
die verlangen
in mij wakker roept
ruik ik dat achter jouw oren
dan raak…
nultijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 voor vergeten dromen
moet je verder
verder varen terug
in de tijd
luister in de vroege ochtend
naar de mist
vaar van meer tot meer
langs het grijzig mos
van de rotsen
vaar verder terug
vier de schoonheid
als de zon laag staat
haar betoverend licht
een goudbruine gloed legt
over de boomstammen
als waaiers van paarsblauwe
boshyacinten…
Het eerste begin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 uitgeschreven dromen
in een envelop geschoven
worden meegegeven aan de wind
opdat wolken de innerlijke leegte
zullen verdrijven
om de zon te omarmen
ochtendgloren kleurt goud…
lentepiepen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
596 keeltjes piepen leven
kleurige verenbolletjes
een lentedroom
in een veilig nestje
in het kastje
in de oude berkenboom
straks, ja straks
is er het ontmoeten
met de wereld van heimelijk
verdoken gevaar
in trillende timbres
kregele snavels
staat het ouderpaar klaar:
‘scheer je weg onraad’
de aarde smacht
naar dit kloeke,…
Gezichten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Toen ik op de wereld kwam,
wist ik niet hoe het gezicht zou zijn
van de stad waarin ik jaren leven zou.
En nu 'k er woon, verandert haar gezicht per uur,
door de bouw gewoon, maar ook door mijn humeur.
Toen ik op de wereld kwam,
had ik geen flauw benul van mijn gezicht
en door een waas van licht gewaarde ik vaag
mijn moeders lach.
Later…
Spinrag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
458 spinrag verraadt
de roerloosheid
van zaken
ongewis of er iets
gebeuren gaat
ruikt 't ochtendgloren groen…
de zee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
598 DE MOOISTE PLEK AAN ZEE VAN FOPPE
mijn plekje hier aan zee
zus nam de foto
en de zee nam me mee
ik spoelde hier aan
en wijs naar de muzebiter
ik duik daarna op mijn prooi
en als ik thuis kom
ben ik druk en wil een pi meisje opeten
maar dat mag niet en daarom doe ik het niet
zee o zee wat ben je mooi
en hier ben ik lekker alleen
niemand…
Ontvouwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 als een onbeschreven blad
ontvouwt de dag zich
in zijn volle bescheidenheid
de zon tekent een glimlach
rond de lippen van hen die
ongelovig dreigden te geraken
daar zij werden overspoeld
door emoties die de hemel
niet meer huizen kon…
Morguh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 de zon slaapt
een gat in
de morgen
zachtjes rekt
de wind zich uit
trage golven
omarmen liefdevol
de kust waar schelpen
zich ter ruste leggen…
Benedenrondje IJsselmeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 We lieten ons aan weerskant begeuren,
door koolzaad,
een fel en geel gebeuren.
Na de lange dijk in bochten gewrongen,
belandden we bezweet op 't Muiderstrand,
waar we verkoeling in het water zochten.
Over de Muiderbrug
wilden we naar de dijk terug
en via 't slot, de haven en terrassen,
was daar het groene dijkje tussen schapen, plassen…
Bezieling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
509 zij verkleurt zich in de herfst
opdat de winter haar niet vangen zal
armen wijd gespreid geeft zij zich
over aan wat komen gaat
een blad dwarrelt z'n laatste gang
waar het tezamen met haar
een liefdevol tapijt vormt dat
de wereld kleurrijk omarmt…
nieuwe wildernis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gekke is
dat we een dier zijn
tegelijkertijd zijn we
alle dieren in hoe we doen
we liggen doodstil
op de bodem en wachten
of we vermoorden
en verscheuren kinderen
we fladderen even snel
als de kolibrie bij een bloem
we eten dode vissen
gestrand door laag water
we geven een schop tegen
het kind dat door moet gaan
dat…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid
van onze beeldschone natuur…
herfstdilemma
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ik heb geen zin in morgen
vandaag hangt me al de hele dag de keel uit
het is avond dus ik zit
als go-between tussen
een rotdag en
een dag waar ik geen zin in heb
nochtans gaat de zon morgen schijnen
het bos zal weer prachtig zijn
in uitbundige herfstkleuren
om van de geuren nog maar te zwijgen
vliegenzwammen, parasolzwammen
nog meer zwammen…
adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 woestijnzand waait
de hele wereld over
ergens in de
verre diepte
van ijskoude oceanen
het hete magma
in zuurstofrijk water
de zich splitsende algen
en het woestijnzand
van de Sahara dat neerdaalt
in de Amazone en fosfor geeft aan
de bladeren die zuurstof uitademen
adem in, adem uit
adem bladeren en algen
en water en denk…
buiten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 de storm smeet een oude
tak op het mos
een kraai koos klapwiekend
het luchtruim
de avond hulde de bomen
in stilzwijgen
geluidloos viel mijn haar
voor mijn gezicht
ik gaf me over…
Herfstwind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 tegenover mij
staan ze op pedalen
in gevecht met de wind
omdat ze ergens moeten zijn
ik laat mijn trappers gaan
vandaag laat ik me dragen
voel ik me vogelvrij
want ik hoef nergens heen
in deze onstuimige herfst
kom je van alles tegen
verbeten trekken
en die glimlach van mij…
Verhalenstorm en Poëzieregen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
543 het natuurhuis
het blad zich op het pad schikt
bij sfeerlichtjes dromen
in letters die tot leven komen
elkaar treffen rond een plek
in een verhalenstorm
dagvlinders, nachtvlinders
meanderend levensecht
met en langs de Vecht
geraken in een poëzieregen
helder als glasbellen
het binnenste naar buiten
in verzen vertellen
puur uit de natuur…
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Boven op de dijk is het water altijd mooi!
Maar op 't nivo van 't water zelf,
zittend op 't basalt,
voeten in 't nat,
om aan de kou te wennen,
even... halt,
dan, me erin te laten glijden,
laten omringen door meegaandheid,
zachtheid, beweging,
't klotsen, kabbelen,
als een spel,
een babbelen van golven...
dan aanbid ik 't wonder…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Ver boven
in de kale boom
hang jij
het laatst,
dor blad,
heb je geen haast,
maar overzie je lege grauwe akkers.
Zo troon je vroom
hoe kouwe wind je striemt,
jouw leven trillend breken zal,
je neerhalen,
de regen je taaie huid doorweken zal.
Je j’ over donk’re aarde erbarmen
en haar warmen zal.
Zo eenzaam,
hoog daar,
sterk tot…
mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 mist was er vandaag
hier in mijn straat
een straat verder
was de mist alweer weg
wilde
terugfietsen
om nog even de mist
in mijn straat te zien
een soort terugzien
had echter haast
moest op tijd zijn
en ben doorgegaan
naar de pont
maar op het water
was die mist er weer
opnieuw hoewel anders…
de kleuren van gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 op deze heldere ochtend
strooit de vroege ochtendzon
haar roze stralen
over de eindeloze vlakte
het gras kleurt in verzadigd grijs
en later
het gele licht als groet
van de zonnegod
zet het prairiegras de toon
en hult zich in felgroen gewaad
de zon kruipt naar het middaguur
en waaiert haar helle licht
over het wuivende gras
een vleugje…