Alle inzendingen over liefde

jij bent nooit weggeweest een gedachte die blijft hangen altijd dat verlangen naar hoe het is geweest jij met je sprankelende geest wolkte in wit hoog uit een zwarte bui in vederlichte schoonheid raakte de ijle sfeer van eeuwig geluk in die ene ademloze kus ik wist dat de liefde niet kon blijven in het stuk dat wij samen wilden…

Je sprak over de olijfboom gekregen als cadeau, hoeveel kou te verdragen was en hoeveel mest toegediend moest worden, een rijke oogst in het vooruitzicht Ik antwoordde met wat ik ervan wist wachtte tot je kwam met de eerste kus je hoofd verborgen in mijn nek mijn hand boven jouw fontanel de andere hand dicht tegen jouw hart…

De zieke mensen kunnen genezen worden via de liefde. Via ontmoeting, persoonsgerichte aanpak: wij houden van je. Misbruiken je niet, helpen je te genezen van je eenzaamheid. Het menselijke ontmoeten van anderen die van je houden. Natuurlijk sterf je, daar ben je sterfelijk voor, maar je kunt genieten. Van alles wat is, ondanks…

na lang en zwaar zo uitgeblust in schemerige schijn geslapen word ik door wimpers heen gekust om uit mijn schuilplaats te ontwaken mijn prins de witte vogel vliegt onwennig sla ook ik mijn vleugels uit ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt en ik klap-lieg met je mee ertussenuit de uil is weggevlogen verlamd blijf ik in ons gevangen…

Mijmerend in de late middagzon op een idyllische schommelbank zie ik contrasten in het groen schakeren met mijn kalm gemoed, het klatert om mij heen.. een forel ontspiegeld het water, scheutige oeverplanten omzomen het zuivere in mijn gedachten, de overweldigende 'stilte' laat zich aangedaan meevoeren met de liefde die ik liet stromen…

En soms ja soms meer lijf dan vrouw hou ik schrikkelijk van jou en soms ja soms weer een en al vrouw hou ik onmetelijk van jou en soms ja soms er is zoveel soms er is zoveel jou er is zoveel vrouw ik hou zo van jou…

Johannes schreef in Tholen Een liefdesbrief aan Erica: 'Je hebt m'n hart gestolen, maar reisde naar Amerika. Je liet me hier alleen. O, ik verlang naar jou! Je bent m'n nummer één. M'n hartendief, tot gauw!' D'r antwoord kreeg-ie vlug: 'Ik ben hier pas. 't Is balen. Ik wil nog niet terug. Kom hier je hart ophalen.'…

Tenslotte zullen we geduld moeten hebben met al die tobbers. Ieder bedoelt het wel goed, maar is niet altijd in staat goed te doen. Diep medelijden heb ik met mij en ieder, zelfs met de goden. Zij kunnen blijkbaar lijden en dood niet keren, dat is wel jammer. En wij maar hopen op eeuwige zaligheid en pure liefde.…

Onder de zwartfluwelen hemel met pailletten van miljoenen sterren, bemin ik jou in deze en andere nachten maar slechts in gedachten want jij bent ver. En in het licht van de zilveren maan, voel ik hoe jouw handen gaan en met mij spelen, geheime plekjes strelen, langzaam plagend , steeds meer vragend en genietend van elkaar. Dan kus ik jou…

jouw klaterende lach hangt tussen de regengordijnen vandaag ogen trotseren speels en ondeugend de kou van de wind in je bewegen dansen de druppels hun natte muziek waar je ook gaat rimpelen plassen steeds verder je lied jij maakt het weer in jouw stralend gezicht wordt de zon nooit gemist…

Houden van is slechts een klein stukje verderop, een deur een ademtocht een harteklop, maar bij elke nieuwe stap, een voorzichtige pas, is zij er als een gedachte die er altijd was. Nog slechts een moment van aarzeling, voorzichtigheid, maar dan ontplooiend een wonder tot in eeuwigheid.…

Toen ik je zag wist ik het: jij bent het Toen ik je sprak wist ik het: jíj was het. Toen je me aanraakte sloeg mijn hart over, omdat jíj het was. Toen je me kuste, wist ik het zeker: jij zal het altijd zijn.…

geboren in het hart van Den Haag dacht ik dat mijn jeugd voor eeuwig was eeuwig leven ja dat kon hier dat wist ik zeker achter elke heuvel steeds weer groener gras God weet van de dagen dat ik zat en eigenlijk was het nooit mijn schuld de ene heuvel klom ik na de ander en met jouw waren mijn dromen vervuld maar lieve God, deze berg is veel…

Als een rivier wil ik minnen in een stroming oeverloos hoogten en diepten als golven vol van kolkende emoties hoogtepunten van geluk wisselend met hartenpijn. Over velden wil ik je benaderen vlak en open dat ik je van verre zie of door heuvels en bergen waar ik je uit dalen op kom halen samen stijgen naar een top van ’t volmaakte samenzijn…

ik zag je wit met donker in bewegen jij die vroeger met perfecte vormen alle kleuren straalde in je jeugd de hoogste toppen uit het leven haalde nu ben je bijna transparant en schaduw jij het leven nog even en de wind neemt je zo mee wat blijft heb jij ons al gegeven…

ORA PRO Bidden helpt dus niet tenzij als overgave aan het gebeuren. Aan alle waanzin en schitterende schoonheid, aan god almachtig. Aan lijden en dood, aan alle stervelingen, de vele hemels. Aan de geliefde van het moment, aan alle geliefden hoe ook. Aan iedere ontmoeting met of zonder antwoorden.…

heb geploeterd het zaad gezaaid de bloemen op zien komen geoogst de vruchten waren mooier nog dan in mijn dromen maar met die rijkdom kwam ook stilte mee die de voldaanheid afbreuk deed met vragen twijfel aan mijn ziel liet knagen wat moet ik met die bloemen aan zijn zij de reden van mijn bestaan…

ik ben een man van weinig liefdevolle woorden die ik uitspreek naar haar de woorden die zij wil horen zitten in mijn mond bevroren gevangen in ketens zwaar ik hoor ze fluisteren in mijn hoofd maar mijn lippen zijn verdoofd zitten vastgeplakt aan elkaar bevreemd voor al die lieve dingen die ik in liefde wil bezingen vanuit mijn diepste…

geboren in het hart van Den Haag dacht ik dat mijn jeugd voor eeuwig was eeuwig leven dat kon hier dat wist ik zeker achter elke heuvel steeds weer groener gras God weet van de dagen dat ik zat en eigenlijk was het nooit mijn schuld de ene heuvel klom ik na de ander en door haar waren mijn dromen toen vervuld maar nu lieve God, gaf u mij…

je vloog een sierlijk trage vlucht draaide en kwam terug de nek iets uitgestoken ik voelde me een prooi in ogen zonder mededogen je schorre kreet beet me in schijnbaar achteloos negeren de nutteloosheid toe om in jouw wereld nog te existeren…

ik geef om je, meer dan als een vriend. maar geef jij ook om mij, heb ik jou verdiend? ik hou van jou met heel mijn hart, ik wil je nooit meer kwijt. ik wacht op jou met heel veel smart, dat is de waarheid. jij zal me steunen in goede en slechte tijden, dat weet ik zeker want ik doe dat ook bij jou. als ik met jou trouw, wil ik nooit meer…

juichend ochtendgezang uit volle borst lijsterliefde voor m’n slaapkamerraam half vijf, oostelijk schemerschijn weer een triller uit ‘t volle vogelborstje mijn hart vult zich met voorspoedgevoel goed nieuwsdag, ik weet het zeker zij zingt het, ik geloof haar meteen stil achteroverliggend, ogen dicht warm geluk stromend door mijn lijf ze komt…

Door de ronding van jouw getuite lippen raak ik verslingerd aan je schoonheid laaf ik mij aan jouw zoete geur die mijn hart op hol brengt…

zie in de regen je lach tussen de druppels schuilen ze licht op in het vlagen van de wind je gezicht is nat maar onder het dak van je wimpers glanzen je ogen we zingen in het zachte ruisen ons liefdeslied waar refreinen na regen altijd de zon laten schijnen…

Als rechtgeaarde Rosenkruiser hanteer ik andere wetten dan de geijkte religies, ga ik veel dieper op de levensvragen in en geloof ik in de onbegrensde vrijheid van de menselijke geest. Er hangt al jaren een Engelse graalridder naast mijn bedstede, die mij via hocuspocus in verbinding stelt met de eeuwige ziel van Christian Rosencreutz. Net als…

wat vertel je weer niet zonder woorden is het jouw eeuwig verdriet dat ik verstoorde... waarom als ik omkijk zie ik geen open deur of is het een spiegel die niet is maar lijkt op elk beeld dat jij graag ziet jij die ik lief mijn hart verscheurd door een hand die alles biedt in al het verdriet dat jij verstoort is dus toch die…

Aan het begin van die weg heb ik eens gestaan gewacht op mijn liefste waarvan ik zeker wist dat ze hier langs zou komen op het midden van die weg ben ik eens stil blijven staan dacht dat ik haar zag komen waarop ik zolang had gewacht alleen nog van kon dromen op het eind van die weg heb ik nog eenmaal omgekeken ben bedroefd doorgelopen…

op de golven van jouw emoties probeerde ik krampachtig op koers te blijven steeds bang dat ik je nooit zou bereiken pas toen ik opgaf en besloot daar te gaan waar de wind mij heen zou voeren kon ik de angst laten varen want zonder doel kun je niet verdwalen en nu ik eindelijk veilig aangekomen ben begrijp ik dat mijn bestemming niet…

Wat ging er door mij heen toen ik zei “Bedankt voor … alles”? Ik zou je graag precies bewijzen wat het in mij was dat riep, maar de zee van associaties, waarover mijn bewustzijn golfde, was te diep. Oppervlakkig gehoord was ik je dankbaar voor twee mooie jaren bij ons koor, dat jij met veel inzet en creativiteit tot bewogen prestaties hebt…

In de schaduw van de sterrenkijker met de rug in de wind heb ik je gekust. Je tiara in chocolade gesmolten, je voeten op mijn schoot gelegen. En ik hoorde zacht de regen, langs dat immens grote raam wegsterven. Een paleis groeide uit de horizon, een eenhoorn uit de regenboog geboren. Daar, tussen slag en stoot en op Pasen en Pinksteren,…